JD Vance zegt dat de antichrist misschien onder ons rondloopt – zou hij gelijk kunnen hebben?

Door de redactie van pnw 2 september 2026

Vicepresident JD Vance deed deze week een opmerkelijke uitspraak die ongetwijfeld de aandacht zal trekken van iedereen die zich bezighoudt met bijbelse profetieën.

Tijdens een langdurig gesprek met de christelijke podcaster Bryce Crawford sprak Vance over zijn levenslange fascinatie voor de eindtijd en gaf hij toe dat hij niet weet of we daadwerkelijk in de laatste dagen leven zoals die in de Schrift worden beschreven.

Maar toen ging hij nog een stap verder.

„Er zijn, zeg maar, dingen in de wereld waardoor ik het gevoel heb dat het me niet zou verbazen als de Antichrist onder ons zou rondlopen,” zei Vance, terwijl hij erop wees dat hij probeert zich niet al te veel op dergelijke speculaties te richten.

Vance wees met name op ontwikkelingen rond kunstmatige intelligentie en beschreef wat hij in delen van de technologische wereld waarneemt als iets dat omgeven is door een vreemde spirituele duisternis. Toch roept zijn bredere observatie een fascinerende vraag op.

Zou de Antichrist vandaag de dag daadwerkelijk in leven kunnen zijn?

Vanuit bijbels perspectief is dat zeker mogelijk.

Dat betekent niet dat we foto’s van politici, miljardairs of wereldleiders moeten gaan doorzoeken in een poging hem te identificeren. Christenen doen dat al generaties lang, meestal met gênante resultaten. Maar als de profetische gebeurtenissen die in Daniël, 2 Tessalonicenzen en Openbaring worden beschreven, naderen, dan zou de man die uiteindelijk deze rol zal vervullen uiteraard in leven moeten zijn voordat hij aan de wereld wordt geopenbaard.

En de Schrift geeft ons een soort profiel aan de hand waarvan deze komende leider uiteindelijk kan worden herkend.

De antichrist zal een echt persoon zijn

De Bijbel beschrijft een geest van de antichrist die al in de wereld aan het werk is, maar wijst ook op een specifiek individu dat tijdens het slothoofdstuk van de menselijke geschiedenis zal opkomen.

Daniël beschrijft een buitengewoon machtige heerser. Paulus noemt hem de „mens der wetteloosheid“ en „zoon des verderfs“. Openbaring stelt hem voor als het Beest wiens gezag uiteindelijk zich uitstrekt over naties en volken.

Dit is niet louter een onpersoonlijk politiek systeem. De Schrift beschrijft herhaaldelijk een persoon die spreekt, handelt, misleidt, overeenkomsten sluit, Gods volk vervolgt en zich uiteindelijk tegen God verheft.

Maar hier kan ons gangbare beeld van de Antichrist ons op een dwaalspoor brengen.

In eerste instantie lijkt hij misschien helemaal niet op het monster dat mensen verwachten.

In eerste instantie zal het lijken alsof hij antwoorden heeft

Veel christenen stellen zich voor dat de antichrist verschijnt als een overduidelijk kwaadaardige dictator die eist dat iedereen hem aanbidt.

Dat komt later.

Zijn eerste opkomst lijkt veel subtieler.

Daniël beschrijft een leider die door intriges en misleiding enorme invloed verwerft. Daniël 8:25 beschrijft zelfs dat de vernietiging „door vrede“ komt, zoals in de King James-vertaling staat. Het belangrijkste is dat Daniël 9:27 een komende heerser beschrijft die „een verbond met velen zal bevestigen voor één week“.

In het profetische kader van Daniël interpreteren uitleggers die laatste „week“ als een periode van zeven jaar. Omdat de profetie draait om het volk van Daniël, Jeruzalem, het heiligdom en het herstel en de uiteindelijke onderbreking van het offer, wordt het verbond algemeen opgevat als een belangrijke overeenkomst waarbij Israël en „velen“ andere partijen of naties betrokken zijn.

Dat detail is van enorm belang.

De antichrist verschijnt niet zomaar op het wereldtoneel en roept zichzelf uit tot dictator. Zijn opkomst hangt samen met een verbond dat blijkbaar een zekere mate van politieke of religieuze veiligheid en stabiliteit biedt, waarbij Israël betrokken is.

Met andere woorden: de man die uiteindelijk de grootste tiran uit de geschiedenis zal worden, zou eerst bekend kunnen worden als vredestichter.

En bedenk eens hoe aantrekkelijk zo’n figuur in onze wereld zou kunnen worden.

De mensheid is uitgeput door oorlog. Het Midden-Oosten heeft generaties lang bloedvergieten doorstaan. Rusland en Europa blijven verwikkeld in een gevaarlijke confrontatie. Kernmachten bedreigen elkaar, terwijl landen enorme bedragen uitgeven aan voorbereidingen voor conflicten waarvan ze wanhopig hopen dat die nooit zullen plaatsvinden.

Mensen willen geen nieuwe oorlog.

Ze willen iemand die oorlogen kan stoppen.

Stel je dan eens voor: een leider die tijdens een internationale crisis opstaat en bereikt wat iedereen anders niet is gelukt. Hij brengt vijandige regeringen aan de onderhandelingstafel. Hij biedt veiligheidsgaranties. Hij sluit overeenkomsten die voorheen onmogelijk werden geacht. Misschien lost hij geschillen op rond Israël en zijn buurlanden die generaties diplomaten niet konden oplossen.

De wereld zou zo’n man niet per se als slecht beschouwen.

Misschien zou men hem wel als onmisbaar beschouwen.

De man waarop de wereld heeft gewacht?

Dit is een van de grote ironieën van de bijbelse profetie.

De ultieme tiran van de wereld zou in eerste instantie wel eens geprezen kunnen worden als haar grootste probleemoplosser.

Hij zou kunnen spreken over vrede, samenwerking, stabiliteit en veiligheid. Hij zou uniek in staat kunnen lijken om orde te scheppen in de chaos.

En succesvolle misleiding vereist dat je je voordoet als iets wat je niet bent.

De vrede stort uiteindelijk in.

Daniël zegt dat halverwege de periode van zeven jaar – na drieënhalf jaar – deze heerser het verbond verbreekt en een einde maakt aan offers en offergaven. Jezus verwijst Zijn discipelen later terug naar de profetie van Daniël wanneer Hij waarschuwt voor de komende „gruwel der verwoesting“ die in de heilige plaats zal staan.

Openbaring beschrijft deze laatste periode als een buitengewone tijd van vervolging en satanische heerschappij. Het Beest krijgt macht voor 42 maanden – drieënhalf jaar – terwijl Paulus zegt dat de ‘mens der wetteloosheid’ zich uiteindelijk zal verheffen ‘boven alles wat God genoemd wordt’ en zich als God zal voordoen.

De implicaties zijn opvallend. De profetische tijdlijn verloopt van verbond naar verraad, van schijnbare vrede naar vervolging, en van een leider die geprezen wordt omdat hij stabiliteit brengt naar een heerser die trouw en aanbidding eist.

De vredestichter ontpopt zich uiteindelijk als de tiran.

Een wereld die steeds meer klaar is voor zo’n leider

Hier wordt de vraag van Vance bijzonder relevant.

We kunnen niet weten of de Antichrist op dit moment leeft. De Schrift geeft ons geen vrijheid om iemand te identificeren voordat de profetische tekenen zich voordoen.

Maar we kunnen wel constateren dat de wereld die in de profetieën wordt beschreven, technologisch en politiek gezien steeds beter voorstelbaar wordt.

We beschikken nu over wereldwijde communicatiemiddelen waarmee één leider zich onmiddellijk aan miljarden mensen kan presenteren. Kunstmatige intelligentie kan informatie op een ongekende schaal beïnvloeden. Digitale valuta’s en betalingssystemen maken economische controle die voorheen onvoorstelbaar was, technisch mogelijk. Biometrie en digitale identificatie verbinden individuen in toenemende mate met gecentraliseerde technologische systemen.

Ondertussen zorgt internationale instabiliteit voor een enorme vraag naar veiligheid en leiderschap.

Geen van deze zaken voldoet op zichzelf aan de beschrijving in Openbaring.

AI is niet de antichrist. Digitale identificatie is niet automatisch het merkteken van het beest. Een vredesakkoord in het Midden-Oosten is niet noodzakelijkerwijs het verbond van Daniël.

Maar samen laten ze iets opmerkelijks zien: de technologische en geopolitieke structuur die nodig is voor veel eindtijdscenario’s klinkt niet langer als sciencefiction.

Zoek niet naar de voor de hand liggende schurk

Misschien is de belangrijkste les wel dat christenen moeten ophouden te veronderstellen dat de Antichrist er in eerste instantie ook uit zal zien als de Antichrist.

Als de Schrift hem afschildert als misleidend, overtuigend en politiek succesvol, zal de eerste reactie van de wereld op hem misschien niet angst zijn.

Het zou juist opluchting kunnen zijn.

Na jaren van oorlogen, economische onrust, politieke verdeeldheid en voortdurende dreigingen van iets ergers, zou de mensheid wanhopig op zoek kunnen zijn naar iemand die vrede en stabiliteit belooft.

Daarom gaat de bijbelse waarschuwing uiteindelijk over misleiding.

JD Vance heeft misschien gelijk dat de persoon die op een dag deze profetieën zal vervullen, nu al onder ons zou kunnen rondlopen.

Hij zou jong kunnen zijn. Hij zou op dit moment onbekend kunnen zijn. Hij zou al een invloedrijke positie kunnen bekleden. Of zijn verschijning zou nog generaties op zich kunnen laten wachten.

We weten het simpelweg niet.

Wat de Schrift ons vertelt, is veel belangrijker.

Wanneer hij uiteindelijk tevoorschijn komt, verwacht dan niet dat de wereld onmiddellijk een monster in hem zal herkennen.

In eerste instantie zou de wereld kunnen geloven dat ze eindelijk een vredestichter heeft gevonden.

Bron: JD Vance Says The Antichrist May Be Walking Among Us - Could He Be Right?