Niet vanuit de lucht of over zee: de nieuwe manier waarop Israël de Houthi’s zou kunnen aanpakken

De toenemende macht van de terroristische organisatie en de afnemende regionale reactie vragen om nieuwe manieren om de dreiging vanuit Jemen het hoofd te bieden. Naast steun aan de tegenstanders van de Houthi’s en de ontwikkeling van lokale capaciteiten moet Israël zich voorbereiden om op te treden tegen de leiding van de groep. Als het gevaar niet op tijd wordt gestopt, zijn de gevolgen duidelijk.

door Dr. Yossi Mansharof en Noa Lazimi - Gepubliceerd op 25-09-2026

De dreiging bestrijden vanuit een richting die de Houthi’s niet verwachten | Foto: AFP, Voorlichtingsdienst IDF

De groeiende macht van de Houthi’s is niet langer louter een lokaal Jemenitisch probleem, maar een zich uitbreidende regionale dreiging waarvoor geen noemenswaardige kracht bestaat om deze in te dammen. Het uitblijven van een effectieve reactie van de bondgenoten van Saoedi-Arabië op de escalatie door de Houthi’s illustreert dit duidelijk. In slechts enkele maanden tijd is de confrontatie uitgegroeid van tribale onrust en lokale gevechten tot een directe campagne tegen Saoedi-Arabië, met onder meer aanvallen op energie-installaties, een zeeblokkade en de verovering van strategische gebieden rond Mokha, het eiland Mayun en de Straat van Bab al-Mandeb, waarbij de Houthi’s blijk hebben gegeven van aanzienlijke operationele capaciteiten.

Vanuit het perspectief van Israël zal Iran, als de Houthi’s hun greep op het gebied versterken, een extra pressiemiddel tegen Saoedi-Arabië, de VS en het mondiale handels- en energiesysteem in handen krijgen, zonder dat het de eigen strijdkrachten in de regio hoeft in te zetten. Via zijn bondgenoten zou het regime in Teheran zo vanaf beide zijden van het Arabische Schiereiland druk kunnen uitoefenen op twee van ’s werelds meest gevoelige scheepvaartroutes: de Straat van Hormuz en de Straat van Bab al-Mandeb.

In grote lijnen heeft Israël er belang bij om actoren te steunen die de Houthi’s willen verzwakken. Het is zeer logisch om een regionale coalitie te bevorderen, bestaande uit Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Somaliland en andere partners in het Rode Zeegebied, die haar reactie op de dreiging van de Houthi’s zou coördineren. In dit stadium, en temidden van grote spanningen op meerdere fronten tegelijk, is directe Israëlische militaire interventie wellicht niet de juiste koers. Er is echter nog een andere optie: de inlichtingenbijstand aan Saoedi-Arabië via de VS verdiepen, de regionale coördinatie versterken en nu al beginnen met de voorbereidingen op de mogelijkheid van een nieuwe ronde van gevechten tegen de Houthi’s in de toekomst.

Israël zou de huidige pauze in zijn campagne tegen de Houthi’s moeten aangrijpen om indirecte operationele capaciteiten te ontwikkelen die een aanvulling vormen op zijn luchtcampagne. Dergelijke capaciteiten zouden de dreiging die Israël voor de Houthi’s vormt aanzienlijk versterken en het scala aan reacties verbreden tot buiten luchtaanvallen en aanvallen vanaf zee op infrastructuur.

Deze capaciteiten zouden het mogelijk maken om leiderschapscentra, centra van militaire kennis en expertise, commando- en controlesystemen en wapeninfrastructuur aan te vallen. Dergelijke acties zouden de Houthi’s duidelijk maken dat de geografische afstand tussen Jemen en Israël hen geen immuniteit biedt tegen directe aanvallen op hun capaciteiten en leiderschapsstructuren. De Houthi’s zijn zelf bezig met het ontwikkelen van capaciteiten om aanvallen op Israël uit te voeren. In het licht van een van de lessen van 7 oktober mag Israël niet wachten tot die capaciteiten volgroeid zijn. Deze dreigingen moeten uiterst serieus worden genomen en Israël moet zich proactief en van tevoren voorbereiden om ze te verijdelen.

Israël zou contact moeten zoeken met de tegenstanders van de Houthi’s in Jemen, waaronder de strijdkrachten van de internationaal erkende Jemenitische regering, diverse stammen en maatschappelijke groeperingen, en hen training en instructie moeten aanbieden.

Het doel dat ten grondslag ligt aan de Israëlische steun aan deze strijdkrachten moet zijn om het bestuur van de Houthi’s te ondermijnen. Er moet echter rekening mee worden gehouden dat de kansen op succes van een dergelijke coalitie in grote mate afhangen van verzoening tussen Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten, de twee meest dominante spelers in deze regio.

Op dit moment lijkt een dergelijke verzoening nog niet in zicht.

Gezien de zwakte die Riyad heeft getoond en zijn consequente weigering om toenadering te zoeken tot Jeruzalem, zelfs nu Israël in nood verkeert, lijkt dit geen diplomatieke of veiligheidsmogelijkheid voor Israël te zijn. Amerikaanse media meldden onlangs dat Israël Saudi-Arabië inlichtingenbijstand verleent als onderdeel van de door de VS geleide regionale samenwerking. Zelfs als Israël blijk geeft van goede wil en bewijst dat het een aanwinst is voor Saoedi-Arabië, lijkt Riyad een plafond te hebben bereikt in zijn omgang met Israël en zal het waarschijnlijk weigeren de betrekkingen openbaar te maken zolang Israël weigert toe te werken naar een diplomatieke regeling die de erkenning van een Palestijnse staat omvat.

In Israël daarentegen gaat de trend juist de andere kant op. Er groeit het besef dat Israël onder de huidige omstandigheden geen substantiële veiligheidsbuffers kan opgeven op welk front dan ook: het Palestijnse, het Syrische of het Libanese. Dit geldt des te meer gezien de hernieuwde oproepen, voornamelijk vanuit Iran, tot de vernietiging van Israël door middel van een overweldigende aanval op meerdere fronten.

Israël moet daarom handelen in overeenstemming met zijn eigen veiligheidsbelangen, zonder zijn beleid afhankelijk te maken van een diplomatieke doorbraak met Riyad: Saoedi-Arabië bijstaan wanneer dit een gemeenschappelijk belang dient, onder meer door lokale krachten te ondersteunen die zich tegen de Houthi’s verzetten, terwijl het tegelijkertijd en onafhankelijk de capaciteiten en partnerschappen opbouwt die nodig zijn om de Houthi’s in bedwang te houden en hun heerschappij in Jemen te ondermijnen.

Tegen Hezbollah heeft Israël al aangetoond dat aanhoudende, gerichte inspanningen aanzienlijke capaciteiten kunnen opleveren die chirurgische operaties mogelijk maken die de vijand uit balans brengen. Ook de Mossad heeft aanzienlijke operationele capaciteiten tegen de sjiitische terroristische organisatie aangetoond. Volgens berichten hebben lokale agenten die voor de Israëlische inlichtingendienst werken, apparaten geplaatst die hebben bijgedragen aan de moord op Hezbollah-leider Hassan Nasrallah in september 2024. De conclusie is niet moeilijk te trekken: de capaciteiten zijn duidelijk aanwezig.

De auteurs zijn onderzoekers aan het Misgav-instituut voor nationale veiligheid en zionistische strategie.

Bron: Not by air or sea: The new way Israel could take on the Houthis