www.wimjongman.nl
Gods trouw komt tot uiting in het wonderbaarlijke bestaan van de moderne staat Israël
Door Mark Hitchcock - 10 juli 2026
Na de verwoesting van de tweede Joodse Tempel in het jaar 70 n.Chr. vergezelde een groep rabbijnen Rabbi Akiva naar Jeruzalem. Toen ze de Scopusberg bereikten en de plek van de Tempel in zicht kwam, scheurden ze hun kleren. Toen ze de Tempelberg bereikten, zagen ze een vos tevoorschijn schieten uit de plek waar het Heilige der Heiligen in de Heilige Tempel had gestaan. De andere rabbijnen begonnen te huilen, maar rabbi Akiva lachte.
„Akiva,” zeiden ze tegen hem, „je blijft ons verbazen. Wij huilen, en jij lacht!”
Maar rabbi Akiva vroeg: „En jullie, waarom huilen jullie?”
De rabbijnen antwoordden: „Wat? Moeten we dan niet huilen? De plaats waarover de Schrift zegt: ‚En de vreemdeling die zich nadert, zal sterven‘, is een hol van vossen geworden. Dit is inderdaad een vervulling van het vers: ‚Want de berg Sion, die verwoest ligt, wordt door vossen doorkruist.‘“
„Dit is precies waarom ik lach,“ antwoordde Akiva. „Want net zoals we hebben gezien dat de profetieën over de verwoesting van Jeruzalem in vervulling zijn gegaan, zo moeten we ook weten dat de profetieën over haar toekomstige troost eveneens in vervulling zullen gaan. Ik lachte omdat ik me de verzen herinnerde: ‚Oude mannen en oude vrouwen zullen weer in de straten van Jeruzalem zitten, ieder met zijn staf in de hand vanwege zijn hoge leeftijd; en de straten van de stad zullen vol zijn met jongens en meisjes die erin spelen.‘ De Heilige, gezegend zij Hij, heeft verklaard dat, net zoals de eerste profetieën in vervulling zijn gegaan, ook de laatste dat zullen doen. Ik ben blij dat de eerste al zijn uitgekomen, want de laatste zullen in de toekomst in vervulling gaan.”
Rabbi Akiva had volkomen gelijk. God is trouw. Hij is trouw aan Zijn beloften en aan Zijn volk. Toch moeten we, net als Rabbi Akiva, bedenken dat Gods trouw twee kanten opgaat. We denken er vaak alleen aan in termen van geruststellingen en zegeningen. Maar Hij is ook trouw in het uitvoeren van Zijn dreigementen en vloeken. Israël is op beide gebieden de ontvanger geweest van Gods trouw.
Omdat mensen door de geschiedenis heen getuige zijn geweest van de ellende, de deportatie en zelfs de bijna-vernietiging van het Joodse volk, zijn ze geneigd te zeggen dat God Zijn oude volk is vergeten en terzijde heeft geschoven. Maar niets zou meer misplaatst kunnen zijn.
God is onwankelbaar trouw gebleven aan Zijn verbond. Via Mozes vertelde God de Israëlieten wat er zou gebeuren als zij Hem gehoorzaamden en wat er zou gebeuren als zij ongehoorzaam waren. Deuteronomium 28 legt de zegeningen en vloeken van het verbond duidelijk uit. Het feit dat God trouw is in het nakomen van Zijn vloeken, bewijst juist dat Hij even trouw zal zijn in het tot stand brengen van Zijn zegeningen.
Net zoals de vloeken letterlijk waren, zijn de zegeningen ook letterlijk. De verstrooiing van Israël was letterlijk, en dat geldt ook voor de hereniging van Israël.
In het donkerste boek van de Bijbel – Klaagliederen – liggen de stad Jeruzalem en de tempel van Salomo in puin. Te midden van de verwoesting zag de profeet Jeremia, net als rabbi Akiva, een sprankje hoop: „Hoewel Hij verdriet veroorzaakt, zal Hij toch medelijden tonen naar de overvloed van Zijn barmhartigheid“ (3:32).
Zelfs in tijden van strenge tuchtiging heeft God Zijn volk getrouw bewaard. Is het je opgevallen dat telkens wanneer iemand heeft geprobeerd het Joodse volk uit te roeien, dit uiteindelijk uitmondde in een feestdag? Farao probeerde het, en zij kregen het Pesachfeest. Hamans poging mislukte, en zij kregen Poerim. De woede van Antiochus IV in de intertestamentaire periode resulteerde in het Lichtfeest, gewoonlijk Chanoeka genoemd. En Hitlers haat leidde op 14 mei 1948 tot de oprichting van de moderne staat Israël.
Bij elke wending is God trouw gebleven aan Israël. Ondanks talloze deportaties, waarvan de laatste 1.900 jaar duurde en het volk naar 70 naties verspreidde, bleef het Joodse volk een apart volk. Aan het einde van de 19e eeuw werd zelfs de Hebreeuwse taal nieuw leven ingeblazen en hersteld.
De oprichting van het moderne Israël tegen alle verwachtingen in – vaak het ‘Wonder aan de Middellandse Zee’ genoemd – is misschien wel het grootste wonder van de 20e eeuw. Randall Price, archeoloog en voorzitter van World of the Bible Ministries, schreef op : ’Het feit dat het Joodse volk heeft voortbestaan, is des te opmerkelijker in het licht van het historische getuigenis van ballingschap en terugkeer. In de hele menselijke geschiedenis zijn er minder dan tien deportaties geweest van een bevolkingsgroep uit hun geboorteland. Deze bevolkingsgroepen verdwenen uit de geschiedenis omdat ze opgingen in de volken waarnaar ze waren verbannen. Het Joodse volk maakte echter niet slechts één ballingschap mee, maar meerdere ballingschappen… Het contrast hiermee ten opzichte van andere historische ballingschappen mag niet over het hoofd worden gezien. Terwijl andere volkeren naar één land werden verbannen, werden de Joden over vele verschillende landen verspreid, en in feite over alle delen van de aarde… Bovendien is het Joodse volk het enige volk dat massaal is teruggekeerd naar zijn oude thuisland en zijn nationale onafhankelijkheid heeft hersteld door zijn vroegere staat opnieuw op te richten… Elk van deze feiten over het voortbestaan van Israël zou op zichzelf al opmerkelijk zijn, maar samen zijn ze wonderbaarlijk.”
De oprichting van het moderne Israël is op zich al verbazingwekkend, maar het feit dat het land al 65 jaar standhoudt en bloeit te midden van een zee van vijanden, is een verder bewijs van Gods trouw aan Zijn belofte: „Hij die Israël bewaakt, sluimert noch slaapt“ (Ps. 121:4). Met deze gebeurtenissen bereidt God het toneel voor op de gebeurtenissen van de eindtijd en de uiteindelijke terugkeer van Zijn volk naar het Beloofde Land.
Elke bezoeker aan Israël die per vliegtuig reist, komt op dezelfde manier het land binnen: via de paspoortcontrole op de internationale luchthaven Ben Gurion in Tel Aviv. Zodra je daar doorheen bent en op het punt staat om naar buiten te gaan, word je begroet door een enorm, kleurrijk wandtapijt dat je welkom heet in het land.
Miljoenen mensen zijn via die luchthaven gekomen en gegaan, maar de meesten van hen hebben het grote „welkom“-bord waarschijnlijk nooit opgemerkt. Op dit wandtapijt is afgebeeld hoe massa’s mensen door de poorten van de stad Jeruzalem binnenstromen. Daarop staat, in het Hebreeuws, een profetische tekst uit het boek Jeremia die spreekt over de terugkeer van de ballingen: „‚ Er is dus hoop voor jullie toekomst’, verklaart de Heer. ‘Jullie kinderen zullen terugkeren naar hun eigen land’” (Jer. 31:17).
Of de pas aangekomen Joodse immigranten de woorden nu al kunnen lezen of niet, de les wordt begrepen; want zij die naar huis komen, maken deel uit van Gods huidige plan om Zijn volk weer bijeen te brengen, in trouw aan de vervulling van Zijn eeuwenoude belofte.
Iemand zou kunnen vragen waarom het voor christelijke gelovigen vandaag de dag zo belangrijk is dat God trouw is aan Israël. De reden is eenvoudig en verheven. Als God trouw was en is aan Israël, dan kunnen wij er vast op vertrouwen dat Hij trouw zal zijn aan allen die op Zijn Zoon vertrouwen. Dezelfde God die Zijn beloften aan Israël deed en deze trouw nakwam, zal Zijn Woord houden aan ons allen die op Hem vertrouwen om ons te redden en ons tot het einde toe te begeleiden (Fil. 1:6).
„Moge nu de God van de vrede Zelf u volledig heiligen; en moge uw hele geest, ziel en lichaam onberispelijk bewaard blijven bij de komst van onze Heer Jezus Christus. Hij die u roept is trouw, en Hij zal het ook doen“ (1 Thess. 5:23–24).
Mark Hitchcock is een auteur, universitair hoofddocent aan het Dallas Theological Seminary, seniorpastor van Faith Bible Church in Oklahoma, presentator van het wekelijkse programma ‘Marking The End Times’ en medewerker van Harbinger’s Daily.