De som van alle angsten

Door Pete Garcia op: 30 december 2025

Alles wat we menselijke geschiedenis noemen – geld, armoede, ambitie, oorlog, prostitutie, klassen, rijken, slavernij – [is] het lange, verschrikkelijke verhaal van de mens die op zoek is naar iets anders dan God dat hem gelukkig zal maken. – C.S. Lewis

“The Sum of All Fears” (2002) is een politieke thriller gebaseerd op de gelijknamige roman van Tom Clancy. Het verhaal volgt CIA-analist Jack Ryan, die langzaam een complot ontdekt van een Europese neonazistische groep die erop uit is om de twee supermachten (de VS en de USSR) elkaar te laten vernietigen, zodat zij een fascistische Europese superstaat kunnen stichten. De crisis begint met de ontploffing van een vuile bom (nucleair) in Baltimore, Maryland. Deze wordt nog verergerd door de Russische aanval op een Amerikaans vliegdekschip. Terwijl de spanningen oplopen, ontdekt Ryan dat de bom afkomstig is van de zwarte markt en racet hij tegen de klok om een wereldwijd conflict te voorkomen.

Hoewel het een fictief verhaal is, resoneert deze film op vreemde wijze met de huidige toestand in de wereld. In plaats van een neonazistische groep zien we hoe globalistische elites met verschillende achtergronden hun bevolking manipuleren om verdeeldheid te zaaien en de weg vrij te maken voor een fascistische wereldstaat. In plaats van een kernkop gebruiken ze censuur om hun critici het zwijgen op te leggen en te straffen. En wat de regeringen wettelijk niet kunnen doen, laten ze door hun bondgenoten in de technocratie aan het publiek opleggen. Het is de Deep State die conflicten tussen links en rechts, conservatief en liberaal, zwart en wit, homo en hetero, rijk en arm, burger en niet-burger orkestreert, de uitbarsting van burgeroorlogen gadeslaat en daarna de macht grijpt. In wezen weerspiegelt het de uitvoering van de Hegeliaanse dialectiek op grote schaal.

De tijden van de heidenen

“En Hij heeft uit één mens alle volken van de mensheid gemaakt om op het hele aardoppervlak te wonen, en Hij heeft de tijden en de grenzen van hun woonplaats bepaald” (Handelingen 17:26).

Toegegeven, hoe verder we teruggaan in de geschiedenis, hoe moeilijker het wordt om de exacte tijden en details van die oude volkeren te bepalen. We hebben ook te maken met het gebruik van openlijk bevooroordeelde historische verslagen, het gebruik van meerdere kalendersystemen (bijv. maankalender, zonnekalender, burgerlijke kalender, religieuze kalender, politieke kalender, enz.), evenals de verwoestende gevolgen van oorlog en natuur (entropie) bij het achterhalen van de waarheid over wat er was. De Bijbel geeft echter een duidelijk overzicht van de prominente menselijke koninkrijken die er waren en zouden komen, in verband met de gebeurtenissen onder de mensen tegen het einde der tijden (Dan. 2, 7-12, Openb. 6, 12, 13, 17-18, enz.).

Wat kalenders betreft, nam het Romeinse Rijk vlak voor de tijd van Christus de Juliaanse kalender in gebruik, die de belangrijkste methode werd om de tijd te tellen in het Westen, totdat in 1582 de Gregoriaanse kalender werd ingevoerd door paus Gregorius XIII. Niettemin kunnen we het beste aannemen dat we in het jaar 2033 de tweeduizendste verjaardag van de dood, begrafenis en opstanding van Christus naderen.

Dat gezegd hebbende, moeten we opmerken dat de politiek strateeg Karl Rove ooit zei: “Rijken creëren de werkelijkheid.”

In zekere zin zouden we die werkelijkheid gelijkstellen aan waarheid, omdat wat een rijk als wet of feit vaststelt, moet worden geaccepteerd, ongeacht hoe waar het is. Dit betekent dat het Romeinse Rijk op zijn hoogtepunt de werkelijkheid voor die tijd creëerde. Groot-Brittannië creëerde op zijn geopolitieke hoogtepunt de werkelijkheid voor die tijd. En hier, in onze huidige tijd, creëert de Verenigde Staten de geopolitieke en economische realiteit waar de rest van de wereld omheen moet draaien.

Historici hebben opgemerkt dat de gemiddelde leeftijd van het moderne imperium (sinds 1 n.Chr.) tussen de 200 en 340 jaar lijkt te liggen. Dit betekent niet dat de natie precies na 200 jaar instort. Het betekent wel dat naties/imperiums zelden langer dan 200 jaar in dezelfde vorm blijven bestaan. We kunnen deze overgang heel duidelijk zien in het 900-jarige bestaan van Rome, dat vijf verschillende stadia doorliep voordat het uiteindelijk een imperiale autocratie werd. De Schotse historicus Alexander Tytler beschreef dit in zijn “Cycle of Nations”, waaruit blijkt dat wie niet leert van de geschiedenis, gedoemd is deze te herhalen.

1. Van slavernij naar spirituele groei
2. Van spirituele groei naar grote moed
3. Van moed naar vrijheid
4. Van vrijheid naar overvloed
5. Van overvloed naar zelfgenoegzaamheid
6. Van zelfgenoegzaamheid naar apathie
7. Van apathie naar afhankelijkheid
8. Van afhankelijkheid terug naar slavernij

Zoals de wereld was, zo is zij altijd geweest.

Het probleem ligt niet zozeer in het opkomen en ten onder gaan van rijken, omdat dit met een vaste regelmaat lijkt te gebeuren. Het probleem ligt eerder in de overgang tussen de ondergang van het ene en de opkomst van het andere. Dit is het moment waarop de ene realiteit begint af te brokkelen en de andere een nieuwe interpretatie van de realiteit probeert op te leggen.

Zo begon de Pax Romana (Romeinse vrede), die eeuwenlang had bestaan onder de ijzeren vuist van de keizers en de bloedige zwaarden van de centurions, af te brokkelen toen het rijk in verval raakte. Die realiteit begon van binnenuit af te brokkelen toen de Romeinse welvaart leidde tot zelfgenoegzaamheid, wat vervolgens leidde tot apathie. Apathie zorgt ervoor dat corruptie en slechtheid in de schaduw kunnen floreren totdat het wordt getolereerd en later wordt gevierd als het ‘nieuwe normaal.’

De corruptie, die aanvankelijk langzaam verloopt, neemt gestaag toe totdat het ‘kikker in de kokende pot’-effect wordt bereikt, waarbij mensen de achteruitgang niet opmerken totdat het ondraaglijk wordt. Zoals de dichter W.B. Yeats treffend opmerkte in zijn baanbrekende gedicht ‘The Second Coming’ (De tweede komst):

Alles valt uiteen; het centrum houdt het niet meer;
Er heerst pure anarchie in de wereld,
De bloedrode vloedgolf is losgebroken, en overal...

Terwijl het rijk zich naar binnen keert om de groeiende onvrede te onderdrukken, onttrekt het middelen aan de grenzen, waardoor deze vervagen en verzwakken. Deze zwakte nodigt uit tot wetteloosheid, omdat indringers ongehinderd binnenkomen en nog meer ravage aanrichten onder de bevolking. Na verloop van tijd bestaat de “realiteit” die door de machthebbers is gecreëerd alleen nog maar in de hoofden van degenen die de leiding hebben, die onvermijdelijk ongevoelig worden voor en zich niet meer bewust zijn van het interne verval, naarmate de kloof tussen de realiteit en de door de staat gesponsorde propaganda steeds groter wordt.

Volgens de huidige normen is de realiteit zo ver verwijderd geraakt van de nationale (en internationale) propaganda dat dit tot wijdverbreide cognitieve dissonantie leidt. Deze vervorming van de waarheid (realiteit) is het resultaat van decennia van corruptie, aangewakkerd door het postmodernisme, met name in de vorm van cultureel relativisme. Het postmodernisme stelt dat er geen objectieve waarheid bestaat, omdat alles relatief is ten opzichte van het standpunt van de persoon. Cultureel relativisme stelt dat alle culturen in wezen gelijk zijn en dat geen enkele cultuur superieur is (in levenskwaliteit) aan een andere. Als dat waar was, waarom proberen dan miljoenen mensen elk jaar naar de Verenigde Staten (en andere westerse landen) te komen? Zonder objectiviteit ten aanzien van de waarheid kan er echter geen waarheid bestaan. Daarom doet onze regering vandaag de dag het volgende:

• Het onderwijs beïnvloedt door God uit de openbare ruimte te verwijderen, de evolutietheorie als onze bron van menselijkheid verplicht te stellen en tegelijkertijd het idee te promoten dat het leven op aarde toevallig is
• De radicalisering van anti-godsdienstige en antichristelijke leerstellingen aanmoedigt en koestert via nihilisme, socialisme, atheïsme, materialisme, hedonisme, enz., en zich vervolgens afvraagt waarom het aantal zelfmoorden, alcohol- en drugsgebruik zo sterk stijgt
• Het kartel van bankiers macht geeft door hen de controle te geven over alle valuta in een niet-federale instelling, die nooit gecontroleerd kan worden
• Die vervolgens belastingen van de wieg tot het graf invoert en een systeem van eeuwigdurende belastingen op grond en bezittingen oplegt, zelfs als deze in eigendom zijn en betaald zijn
• Een systeem van eeuwigdurende armoede creëert onder het mom van armoedebestrijding
• Steunt krachtig de miljardenindustrie van abortus en beroept zich tegelijkertijd op de veiligheid van kinderen als rechtvaardiging voor het invoeren van diverse strenge regels en voorschriften (vaak onder het mom van “denk aan de kinderen”).
• Creëert onnodige bureaucratische regels en instanties, alleen maar om de onnodige regels die ze creëren te handhaven.
• Wist gendernormen uit door te verklaren dat mannen vrouwen kunnen zijn en vice versa, door het gebruik van absurde voornaamwoorden verplicht te stellen.
• Kan geen definitie geven van een vrouw, maar beweert dat vrouwen worden onderdrukt door het patriarchaat
• Gebruikt omgekeerd racisme tegen blanken (Kaukasische mensen) als rechtvaardiging voor de bestrijding van racisme
• Handhaaft op ongrondwettelijke wijze medische regels en voorschriften die financieel voordelig zijn voor die farmaceutische bedrijven die belangrijke donateurs worden van hun politieke initiatieven
• Geeft op ongrondwettelijke wijze niet-staatsburgers een voorkeursbehandeling ten opzichte van staatsburgers
• Maakt gebruik van voortdurende crises, of deze nu echt zijn of verzonnen, als middel om dagelijks wetten te maken en het land te besturen
• Wijdt miljarden dollars van de belastingbetaler aan het beveiligen van de grenzen van andere landen, terwijl onze eigen grensproblemen worden verwaarloosd
• Rechtvaardigt wijdverbreide en illegale surveillance van burgers door zeventien inlichtingendiensten onder het mom van nationale veiligheid, terwijl opnieuw voorbij wordt gegaan aan kwesties met betrekking tot open grenzen en illegale immigratiebeleid in eigen land

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de absurditeiten die de vermeende “leider van de vrije wereld” zichzelf en zijn bondgenoten oplegt. Zoals u kunt zien, ontmantelen zij door het creëren van onlogische en tegenstrijdige regels en voorschriften die in strijd zijn met het document waaruit zij hun autoriteit ontlenen (namelijk de Amerikaanse grondwet), tegelijkertijd het document dat hen hun legitimiteit om te regeren geeft.

En dat is het punt. De VS en onze huidige wereldorde moeten plaats maken voor wat Satan en zijn gevallen engelen aan het voorbereiden zijn.

De realiteit

De realiteit is dat we, ondanks onze moderne gemakken, als soort fysiek, spiritueel, moreel, mentaal en emotioneel achteruitgaan, terwijl we tegelijkertijd technologisch vooruitgaan. Deze tweedeling tussen ons vernietigende vermogen en onze afnemende morele bekwaamheid is in de afgelopen 120 jaar exponentieel versneld. Ironisch genoeg, bedenk eens hoeveel we hadden kunnen bereiken als we niet ten prooi waren gevallen aan de misleidende en destructieve doctrines van demonen bij het begin van het tijdperk van de Verlichting.

Als de Bijbel bijvoorbeeld waar is en God echt bestaat, dan hadden we op basis van die premisse onze wetenschappen kunnen ontwikkelen langs dat pad van begrip. In plaats daarvan hebben we bijna drie eeuwen, triljoenen dollars/ponden/andere valuta's, honderden miljoenen levens, talloze oorlogen en generaties mannen, vrouwen en kinderen verspild door te luisteren naar degenen die het volgende propageerden:

• Uniformitarianisme: Charles Lyell (1797-1875)
• Definitie: Het geologische principe dat dezelfde natuurlijke processen en geleidelijke veranderingen die vandaag de dag waarneembaar zijn, gedurende de hele geschiedenis van de aarde hebben gewerkt en haar formaties hebben beïnvloed.
• Malthusianisme: Thomas Malthus (1766-1834)
• Definitie: De theorie dat de bevolkingsgroei de middelen van bestaan overtreft, wat leidt tot onvermijdelijke beperkingen zoals hongersnood, ziekte of oorlog.
• Socialisme: Henri de Saint-Simon (1760-1825)
• Definitie: Een economisch en politiek systeem dat pleit voor collectief of overheidsbezit en -controle van de middelen van productie, distributie en uitwisseling.
• Wetenschappelijk naturalisme: Charles Darwin (1809-1882)
• Definitie: De benadering waarbij verschijnselen worden verklaard aan de hand van natuurwetten en empirische observatie, waarbij bovennatuurlijke verklaringen worden verworpen. In de context van Darwin verwijst het naar het verklaren van biologische evolutie door middel van natuurlijke processen.
• Marxisme/communisme: Karl Marx (1818-1883), Friedrich Engels (1820-1895)
• Definitie: Een sociaal-economische en politieke theorie die pleit voor een klassenloze samenleving met gemeenschappelijk eigendom van de productiemiddelen, met als doel sociale en economische ongelijkheid uit te bannen.
• Sociaal darwinisme: Herbert Spencer (1820-1903)
• Definitie: Een vertekende toepassing van de ideeën van Charles Darwin op de samenleving, die suggereert dat maatschappelijke vooruitgang het resultaat is van het recht van de sterkste, vaak gebruikt om ongelijkheid te rechtvaardigen.
• Eugenetica: Sir Francis Galton (1822-1911)
• Definitie: De studie en bevordering van selectief fokken om de genetische kwaliteit van een populatie te verbeteren, vaak met als doel het versterken van gewenste eigenschappen.
• Nihilisme: Friedrich Nietzsche (1844-1900)
• Definitie: Een filosofisch perspectief dat het bestaan van inherente betekenis of waarde in het leven afwijst of ontkent, vaak geassocieerd met scepticisme ten opzichte van traditionele overtuigingen en waarden.
• Cultureel marxisme: De Frankfurt School (jaren 1920-heden)
• Was een school voor sociale theorie en kritische filosofie die verbonden was aan het Instituut voor Sociaal Onderzoek, dat oorspronkelijk in 1923 in Frankfurt, Duitsland, werd opgericht.
• De oerknaltheorie: Georges Lemaître (1894-1966)

Hoewel het twijfelachtig is of deze mannen en vrouwen echt begrepen wat ze onze wereld brachten, hoop ik dat ze zich zouden hebben bedacht als ze dat hadden geweten. Niettemin openden ze de doos van Pandora met slechte ideeën, die onze wereld tot op de dag van vandaag blijven vergiftigen. Daardoor bevindt een groot deel van het Westen zich nu in een postmoderne, postchristelijke en snel paganiserende wereld die in duisternis is gehuld. Onze wereld raast in alle opzichten in de tegenovergestelde richting en keert zich tegen de werkelijkheid die God heeft geschapen.

Hoewel de Bijbel zichzelf niet als een wetenschappelijk boek prijst, is de wetenschap die erin staat de afgelopen decennia correct gebleken. Met andere woorden, het heeft de wereld tot voor enkele decennia geleden geduurd om in te halen wat duizenden jaren geleden werd geschreven. Terugkomend op de leer van wijlen Chuck Missler, wordt aangenomen dat we tussen de macrokosmos, de microkosmos en de metakosmos momenteel in vier van de tien dimensies leven. De vier waarin we leven, zijn te vinden in Efeziërs 3:17-19.

“Opdat Christus door het geloof in uw harten zou wonen, opdat u, geworteld en gegrondvest in de liefde, kracht zou hebben om met alle heiligen te begrijpen wat de breedte en lengte en hoogte en diepte is, en om de liefde van Christus te kennen die de kennis te boven gaat, opdat u vervuld zou worden met de volheid van God.”

In het allereerste vers van de Bijbel zien we vier van de vijf W's, die verwijzen naar de vijf vragende woorden die vaak worden gebruikt om essentiële informatie te verzamelen in de journalistiek, onderzoek, onderzoek en andere vormen van onderzoek. De vijf W's zijn: Wie, Wat, Wanneer, Waar en Waarom.

“In het begin schiep God de hemel en de aarde” (Genesis 1:1).

• Wie: God
• Wat: geschapen
• Wanneer: in het begin
• Waar: de hemel en de aarde

We zien de vijfde W terugkomen in de rest van hoofdstuk 1 als een daad van Gods goddelijke wil om levende wezens te scheppen. Doorheen dit alles verklaart God herhaaldelijk dat wat Hij geschapen heeft “goed” was.

• Waarom: Omdat Hij dat kan en wilde doen.

We hebben in de eeuw der Verlichting (ook wel het Tijdperk van de Rede genoemd) in de 17e en 18e eeuw een aanval gezien op alles wat in Genesis 1 wordt genoemd, waardoor onze wereld tragisch genoeg op ramkoers is gekomen met Degene die haar heeft geschapen. Onze tijd is op vele manieren omschreven. Het vierde keerpunt. De vierde industriële revolutie. Het informatietijdperk. Maar in werkelijkheid wordt het steeds meer het tijdperk van de antichrist. We kunnen het gemakkelijk zo noemen omdat onze wereld nu niets anders doet dan dingen promoten die tegen God, tegen Christus, tegen het christendom en tegen Israël zijn. De uitdrukking die ik jaren geleden gebruikte, was de Antichrist Zeitgeist (of tijdgeest). Met elke dag die voorbijgaat, wordt het steeds duidelijker dat we er steeds dieper in wegzakken.

De som van alle angsten

"Waarom woeden de volken, en smeden de volkeren ijdelheid?
De koningen van de aarde stellen zich op,
en de heersers beraadslagen samen
tegen de Heer en tegen Zijn Gezalfde, zeggende:
‘Laten wij hun banden verbreken en hun touwen van ons afwerpen’ (Psalm 2:1-3).

De som van alle angsten is niet zomaar een machiavellistische samenzwering waarbij de ene partij tegen de andere wordt opgezet. De echte som van alle angsten, althans vanuit het perspectief van humanisten/globalisten/godshaters, is dat God echt bestaat en dat Hij hen op een dag echt zal oordelen. Ze vechten wanhopig tegen deze onvermijdelijkheid, net zoals iemand tegen de lucht vecht door erop te slaan. We zien deze angst culmineren in de laatste grote, dwaze, onwinbare strijd van de wereld, die gewoonlijk Armageddon wordt genoemd.

“En ik zag drie onreine geesten, als kikkers, uit de mond van de draak, uit de mond van het beest en uit de mond van de valse profeet komen. Want het zijn geesten van demonen, die tekenen doen, die uitgaan naar de koningen van de aarde en van de hele wereld, om hen te verzamelen voor de strijd op die grote dag van de almachtige God” (Openbaring 16:13-14).

En dat is waar Satan zich op voorbereidt, en dat is waar deze wereld zich op voorbereidt. De wereld wijkt nooit af van wat de Bijbel voorspelt; ze beweegt zich altijd in die richting. Hoewel de menselijke marionetten van de duivel misschien niet begrijpen wat er gaat komen, kun je er zeker van zijn dat de demonen het weten en geloven (Jakobus 2:19) en dat ze de mensen zo blindelings hebben overtuigd dat ze zichzelf kunnen vergoddelijken, dat ze naar dit einde toe racen.

Dit leidt echter alleen maar tot een unipolaire wereld, geleid door één regering (het Beest), één economie (het Merkteken), één religie (de Hoer, het Mysterie Babylon), aangevoerd door één man (de Antichrist) en bijgestaan door zijn adjudant, de Valse Profeet. Alles wat we vandaag zien, is de samenkomst van de tekenen die de wereld van vandaag de wereld van Openbaring 13 binnenleiden.

Conclusie

Schaduwen zijn interessante dingen. Ze communiceren een realiteit, maar zijn zelf niet werkelijk echt. Ze geven aan wat er komt, maar zijn niet de dingen zelf.

Pastor Ken Ortize (Calvary Spokane)

Als u denkt dat ik hier vandaag alleen maar ben gekomen om slecht nieuws te brengen, dan heeft u het mis. Ik kom met blijde tijdingen en geweldig nieuws over betere dingen die nog komen gaan.

Kijk naar de lelies en de mussen (Lucas 12:6-7, 26-28) waar God Zijn aandacht aan schenkt, terwijl ze vandaag hier zijn en morgen weer verdwenen. Kijk nu eens naar de speciale aandacht die God heeft geschonken aan het land Israël (Genesis 15:18), de stad Jeruzalem (Zacharia 8:3, Psalm 125:2, Jeremia 3:17, Zach. 12:1-3, 8-9, Joël 3:20, enz.), en de tabernakel en de tempel (Exodus 25:8-9, 1 Kronieken 22:9-10, Handelingen 7:44-46).

In nog grotere mate is alles wat we vandaag zien (of niet kunnen zien), van de kleinste ondeelbare eenheid in de microkosmos tot de uitgestrekte macrokosmos, d.w.z. de realiteit van ons bestaan, tijdelijk. Denk aan alles wat Hij heeft gedaan om ze te behouden om Zijn doelen te vervullen, en toch zijn dit slechts een schaduw van de goede dingen die nog komen zullen (Hebreeën 10:1). Waarom is dat zo? Omdat de vorm van deze wereld voorbijgaat.

“En de wereld gaat voorbij, en de begeerte daarvan; maar wie de wil van God doet, blijft voor eeuwig” (1 Johannes 2:17).

Zelfs het Joodse volk, Gods uitverkoren volk, dat bedoeld was om een koninkrijk van priesters te zijn, was bedoeld om de weg te bereiden voor de komst van de Messias. Maar zelfs in hun afwijzing van Hem kwam er iets beters, waardoor redding voor iedereen mogelijk werd via de Kerk, het lichaam van Christus, die door de kracht van de Heilige Geest zowel Joden als heidenen verenigt tot één nieuw mens. Als door hun falen...de redding tot de heidenen is gekomen... en hun falen rijkdom voor de heidenen, hoeveel te meer hun volheid! (Rom. 11:11-12 geparafraseerd) .

“Want zoals het lichaam één is en vele leden heeft, maar alle leden van dat ene lichaam, hoewel ze vele zijn, één lichaam vormen, zo is ook het met Christus. Want door één Geest zijn wij allen tot één lichaam gedoopt, hetzij Joden, hetzij Grieken, hetzij slaven, hetzij vrijen, en zijn wij allen van één Geest doordrenkt. Want het lichaam bestaat niet uit één lid, maar uit vele” (1 Kor. 12:12-14).

Ik geloof dat de vorm van deze wereld, met haar zonde, geweld, oorlogen, corruptie, goddeloosheid, enzovoort, in de komende eeuwen niet meer zal worden herinnerd dan die antediluviaanse wereld vóór de zondvloed waarover we ons nu het hoofd breken. We hebben er een oh zo korte beschrijving van in Genesis 6, maar net zoals het water de fysieke structuren en de levende wezens heeft weggevaagd, zo heeft ook de tijd het bestaan ervan uit het menselijk geheugen weggevaagd.

Evenzo zullen het komende Koninkrijk en de eeuwen die daarop volgen de met bloed bevlekte herinnering aan deze gevallen wereld wegspoelen. Zoals Johannes schrijft: “En God zal alle tranen van hun ogen afwissen; er zal geen dood meer zijn, noch rouw, noch geklaag. Er zal geen pijn meer zijn, want de vroegere dingen zijn voorbijgegaan” (Openb. 21:4). Als u mij even wilt volgen, dan wachten we (zoals dat in het hedendaagse jargon wordt uitgedrukt) op het echte echte.

Net zoals de Bijbel op veel plaatsen spreekt over ons bestaan en onze wereld hier als zijnde slechts een damp, iets tijdelijks, iets voorbijgaands (Jakobus 1:10, 4:14, Psalm 103:15, 1 Petrus 1:24, Psalm 90:5-6, 1 Johannes 2:17, Matteüs 24:35), zo spreekt zij ook over de eeuwigheid en zekerheid van het goddelijke rijk. Mijn favoriete passage hierover is die van Paulus in zijn tweede brief aan de Korinthiërs.

"Daarom verliezen wij de moed niet. Ook al gaat onze uiterlijke mens ten onder, toch wordt de innerlijke mens van dag tot dag vernieuwd. Want onze lichte verdrukking, die slechts een ogenblik duurt, werkt voor ons een veel zwaarder en eeuwig gewicht van heerlijkheid, terwijl wij niet kijken naar de dingen die gezien worden, maar naar de dingen die niet gezien worden. Want de dingen die gezien worden zijn tijdelijk, maar de dingen die niet gezien worden zijn eeuwig" (2 Kor. 4:16-18).

Concluderend kan worden gesteld dat alles wat voor God bijzonder is in deze wereld slechts een schaduw is van of is gemodelleerd naar het echte werk in het hemelse rijk. De stad Jeruzalem, de tempel en zelfs wijzelf. Dit alles werd gedaan om, zoals de grote Jack Kelly het ooit verwoordde, de onvergelijkbare rijkdom van Zijn genade te demonstreren. Hij citeert Jack en schrijft:

"1 Petrus 1:10-12 vertelt ons dat noch de profeten van weleer, noch zelfs de engelen in de hemel echt begrepen wat God door de kerk zou gaan volbrengen. Maar Paulus heeft het ons geopenbaard.

Hij zei dat God ons met Christus heeft opgewekt en ons met Hem in de hemelse gewesten heeft gezet, opdat Hij in de komende eeuwen de onvergelijkbare rijkdom van Zijn genade zou tonen (Efeziërs 2:6-7).

Vervolgens zegt hij in Efeziërs 3:10-11 dat het Gods bedoeling was om nu, door middel van de kerk, de veelzijdige wijsheid van God bekend te maken aan de heersers en machten in de hemelse gewesten (engelen), overeenkomstig Zijn eeuwige voornemen, dat Hij in Christus Jezus, onze Heer, heeft volbracht.

Als je deze twee uitspraken samenvoegt, zie je dat het Gods bedoeling was om de volledige omvang van Zijn vermogen tot liefde te tonen, en dat Hij ervoor koos om dat door de kerk te doen. Toen wij dood waren in onze zonden, heeft Hij ons met Christus levend gemaakt. Hij heeft ons al onze zonden vergeven en de lijst met onze overtredingen van Zijn wet doorgehaald (Kolossenzen 2:13-14) en beschouwt ons nu als een nieuwe schepping, even rechtvaardig als Hijzelf (2 Kor. 5:17, 21).

Hij gaf ons de autoriteit om Zijn eigen kinderen te worden (Johannes 1:12-13) en maakte ons ook tot Zijn erfgenamen (Galaten 4:4-7). Hij heeft Zijn Zoon uit de dood opgewekt en Hem een plaats aan Zijn rechterhand gegeven met een autoriteit die alle hemelse machten ver overtreft (Efeziërs 1:20-21), en vervolgens heeft Hij ons opgewekt en ons daar bij Hem neergezet (Efeziërs 2:6-7).

Op de vastgestelde tijd zal Hij Zijn Zoon sturen om ons op te halen en ons mee te nemen naar een plaats van onvoorstelbare schoonheid die Hij al bijna 2000 jaar voor ons heeft voorbereid (Johannes 14:2-3). Daarmee zal Hij ons redden van de tijd en plaats van de komende toorn (1 Thess. 1:10, Romeinen 5:9) en zullen we voor altijd bij Hem wonen (1 Thess. 4:16-17). We hebben niets gedaan om dit te verdienen, behalve geloven dat Hij het voor ons heeft gedaan.

Ik denk dat dit een ongeëvenaarde demonstratie is van de onvergelijkbare rijkdom van Zijn genade. (Bron– GraceThruFaith)

Als je dit begrijpt en er echt in gelooft, bevrijdt het je niet alleen van de last van de zonde, maar geeft het ook nieuwe betekenis aan de littekens van de zonde die we dragen, net zoals onze Heer die draagt (Johannes 20:24-27, Openbaring 5:6), omdat het ons herinnert aan wie we vroeger waren en hoe ver God ons heeft gebracht op onze reis van verdoemenis naar verlossing. Ter herinnering: bijbelse verlossing komt in de Schrift in drie tijden tot ons.

• Rechtvaardiging: bevrijdt ons van de straf voor de zonde (Rom. 3:23-24)
• Heiliging: bevrijdt ons van de macht van de zonde (2 Thess. 2:13)
• Verheerlijking: bevrijdt ons van de aanwezigheid van de zonde (Rom. 8:28-30)

De apostel Paulus vat dit alles op briljante wijze samen in zijn brief aan de Efeziërs.

“Maar God, die rijk is aan barmhartigheid, heeft ons, vanwege Zijn grote liefde waarmee Hij ons heeft liefgehad, zelfs toen wij dood waren door onze overtredingen, samen met Christus levend gemaakt (door genade bent u gered), en ons samen opgewekt en ons samen laten zitten in de hemelse plaatsen in Christus Jezus, opdat Hij in de komende eeuwen de overweldigende rijkdom van Zijn genade zou tonen in Zijn goedheid jegens ons in Christus Jezus” (Ef. 2:4-7).

Post Scriptum: Moge 2024 het jaar zijn waarin onze Heer terugkeert voor Zijn bruid, de Kerk. Maar of het nu is of later, wanneer de Heer ook komt, mogen we altijd leven in de verwachting van Zijn terugkeer, want in tegenstelling tot de plannen van mensen en duivels, mislukken Gods plannen nooit. Zijn liefde faalt nooit om zelfs de meest ellendigen onder ons (waaronder ikzelf) te verlossen. Zijn beloften komen altijd uit. Terwijl de wereld zich wanhopig voorbereidt op de som van al hun angsten, laten wij rusten in de som van onze hoop, de Gezegende Hoop, die Jezus Christus Zelf is... de grondlegger en voltooier van ons geloof. Toch, Maranatha!

“Daarom laten ook wij, aangezien wij door zo'n grote wolk van getuigen omringd zijn, alle last en de zonde die ons zo gemakkelijk verstrikt , achter ons en laten we met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl we kijken naar Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof, die om de vreugde die voor Hem lag het kruis heeft verdragen, de schande heeft veracht en zich heeft gezet aan de rechterhand van de troon van God” (Hebreeën 12:1-2).

***

Pete Garcia's podcasts rev310 – YouTube

Bron: The Sum of All Fears :: By Pete Garcia - Rapture Ready