De grote crisis van 2026

Door Tom Gilbreath - 29 december 2025

De wereld staat aan het begin van het jaar 2026 voor tal van problemen. We zouden het kunnen hebben over kunstmatige intelligentie en de ingrijpende gevolgen daarvan voor de mensheid. Nu het nieuwe jaar begint, vragen veel mensen zich af hoe lang ze hun baan nog zullen hebben. AI verandert de individuele menselijke geest en zal onvermijdelijk leiden tot een herstructurering van de menselijke samenleving. Veranderingen op het gebied van werkgelegenheid, privacy, onze manier van denken en de structuur van onze samenleving zijn al in gang gezet, maar we hebben nog maar het begin gezien.

We zouden kunnen praten over de morele verloedering van onze naties, of over de verschuiving naar socialisme en de catastrofes die onvermijdelijk volgen op een dergelijke verschuiving. We zouden kunnen praten over het toenemende gevaar van oorlog nu naties zich in een alarmerend tempo bewapenen, of over jonge geesten die atrofiëren door een stroom van gedachteloze, gewelddadige en eindeloze games en pornografie. Dan is er nog de oorlog tegen mannen, met name jongens, en de oorlog tegen vrouwen, met name meisjes.

Dit zijn slechts enkele van de dreigende gevaren waarmee onze samenleving en een groot deel van de wereld worden geconfronteerd. Een integraal onderdeel van al deze en vele andere gevaren is iets wat we ‘de epistemologische crisis’ zouden kunnen noemen. Laat u niet afschrikken door het grote woord. Het heeft een eenvoudige betekenis. Volgens de Encyclopedia of Philosophy is ‘epistemologie de studie van kennis’. The Oxford Languages Dictionary geeft de volgende definitie: ‘Epistemologie is het onderzoek naar wat gerechtvaardigd geloof onderscheidt van mening’.

Epistemologie onderzoekt de vraag naar de waarheid, hoe we de waarheid kunnen kennen en of het überhaupt mogelijk is om de waarheid te kennen. De epistemologische crisis is dus dat mensen niet meer weten wat waar is, of dat het mogelijk is om de waarheid te kennen. Dit heeft tot gevolg dat mensen alleen nog maar voor hun plezier leven. Jesaja 22:13 vertelt het verhaal van de inwoners van Jeruzalem die geconfronteerd worden met Gods oordeel en zeggen: “Laten we eten en drinken, want morgen sterven we!” Terwijl ze zich hadden moeten bekeren, legden ze zich neer bij de vernietiging. In plaats van zich van de zonde af te keren, kozen ze ervoor om zich over te geven aan ongerechtigheid.

Dit is een goede weergave van een groot deel van de wereld van vandaag. Mensen zijn tot de conclusie gekomen dat als de waarheid bestaat, deze onkenbaar is. Daardoor blijven ze achter met kloppende harten en levende hersenen, maar lege zielen. Het dichtstbijzijnde dat ze kunnen bedenken om betekenis te geven aan hun leven is plezier. Ze besluiten dat het leven draait om het afvinken van zoveel mogelijk dingen op hun bucketlist – “want morgen sterven we”.

Zonder kenbare waarheid berust alles op meningen, en meningen vormen zich naar wat het meest geschikt lijkt. In zo'n bestaan wordt wat wij ‘waarheid’ noemen slechts een rechtvaardiging voor onze verlangens en gevoelens. In de politiek is waarheid een handelswaar geworden die kan worden geproduceerd, gekocht en verkocht – iets dat kan worden gevormd naar de smaak van het publiek dat de politicus op dat moment wil bereiken. Hoewel vrijheid van objectieve waarheid in eerste instantie bevrijdend kan aanvoelen, sluit het mensen uiteindelijk op in een nachtmerrie van verschuivende grond.

Iemand kan het gevoel hebben dat 4+4 gelijk is aan 92.000. Maar echte vrijheid komt wanneer we weer op een solide basis kunnen staan, wetende dat 4+4 gelijk is aan 8. Wanneer de waarheid zo kneedbaar is dat het ‘jouw waarheid’ en ‘mijn waarheid’ kan zijn, wordt het niets meer dan een manifestatie van onze vooroordelen.

In Jezus presenteert de Bijbel het ultieme antwoord op de epistemologische vraag. In Johannes 14:6 zei Jezus: “Ik ben ... de waarheid.” In Johannes 8:32 zei de Heer: “U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken.”

Hier, zoals altijd, voorziet Jezus in onze diepste behoefte.

Bron: The Hal Lindsey Report | Hal Lindsey