www.wimjongman.nl

(homepagina)


HET KONINKRIJK VOOR ISRAEL NIET HERSTELD?

Hoewel populair, is het een gevaarlijke kijk op de eindtijd

12 september 2022 - door Jonathan Brentner

()

Het is misschien wel de belangrijkste vraag die men vandaag de dag kan stellen over bijbelse profetie. Het onderzoek trekt een lijn in het zand waarbij elke groep vasthoudt aan wat zij geloven.

De vraag is deze: Zal de Heer een glorieus koninkrijk herstellen voor Israël tijdens de duizendjarige heerschappij van Jezus op aarde?

De meeste predikanten van vandaag zouden die vraag met "nee" beantwoorden. Zij geloven dat God de natie Israël heeft verworpen nadat het Hebreeuwse volk zijn Zoon had gekruisigd. Als gevolg daarvan heeft de Vader zijn fysieke koninkrijkbeloften voor Israël overgedragen aan de kerk, zij het in geestelijke zin.

Dit is vervangingstheologie. Omdat deze predikanten geloven dat de kerk Israël heeft vervangen in Gods profetische programma, zien zij geen Schriftuurlijke betekenis in het opnieuw opkomen van Israël als natie. Als gevolg daarvan geloven zij niet dat wij in de laatste dagen leven, noch herkennen zij de tekenen van de snel naderende Verdrukkingsperiode.

Aan de andere kant van de lijn staan degenen onder ons die geloven dat Gods verbonden met Israël tot op de dag van vandaag van kracht blijven. Wij geloven dat Israëls wonderbaarlijke wederopstanding als natie van grote betekenis is voor het begrijpen van de laatste dagen; het heeft de deur geopend voor de vervulling van een groot aantal andere bijbelse profetieën die wij tot leven zien komen.

Ik geloof absoluut dat de laatste groep de woorden van de Schrift aan hun kant heeft staan. Zodra een voorganger of leraar knoeit met Gods Woord door de duidelijke bedoeling van profetische passages te verwerpen, wat noodzakelijk is om vast te houden aan welke versie van vervangingstheologie dan ook, opent dat de deur naar afvalligheid als anderen hun voorbeeld volgen door de duidelijke bedoeling van andere bijbelteksten te negeren.

Ik geloof dat het gevaarlijk is om een visie op de eindtijd aan te hangen die Gods beloften aangaande een hersteld Israël in de laatste dagen terzijde schuift.

Waarom ben ik er zo van overtuigd dat Israël de sleutel blijft tot het ontsluiten van bijbelse profetie, ook al is dat niet populair, zelfs bij velen die beweren de Bijbel te geloven?

Het is vanwege. . .

DE OORSPRONKELIJKE BEDOELING VAN DE AUTEURS VAN DE BIJBELSE PROFETIE

Om de brug over te steken naar de vervanging van Israël door de kerk in Gods profetische programma, moet men de oorspronkelijke bedoeling van de auteurs van de bijbelse profetie aanpassen met interpretaties die hen vreemd zouden zijn geweest in de tijd dat zij ze schreven.

We zijn het er allemaal over eens dat Christus alle profetieën voor Zijn eerste komst vervulde volgens de bedoeling van de auteurs. Als dat het geval is, wat maakt de profetieën over Zijn terugkeer naar de aarde dan zo anders? Waarom moeten we de woorden van de tekst in de laatste benadering negeren?

Jesaja 9:6-7 is een klassiek voorbeeld van hoe de ontkenners van een koninkrijk voor Israël verschillende interpretatiemiddelen hanteren in dezelfde passage. Iedereen is het erover eens dat de openingswoorden van deze passage een letterlijke vervulling kregen. Jezus kwam naar de aarde als baby. We kunnen de beschrijvende namen van de Heer in vers 6 op hun waarde schatten; ze betekenen wat ze zeggen.

Veel voorgangers vertellen ons echter dat we de woorden over de Messias die op de "troon van David" zit, niet letterlijk kunnen nemen. Deze woorden betekenen niet wat ze zeggen, zeggen ze ons, omdat Hij niet zal heersen over een fysiek koninkrijk.

Werkelijk?

Toen Gabriël aan Maria verscheen om haar over de geboorte van Jezus te vertellen, bevestigde hij een letterlijk begrip van de hele tekst van Jesaja 9:6-7:

"Hij zal groot zijn en de Zoon van de Allerhoogste worden genoemd. En de Here God zal hem de troon van zijn vader David geven, en hij zal voor altijd heersen over het huis van Jakob, en aan zijn koninkrijk zal geen einde komen." (Lucas 1:32-33)

Hoe zou Maria de woorden van Gabriël anders hebben kunnen opvatten als ze niet een fysiek koninkrijk van Israël betekenden met haar Zoon die zou regeren op de troon van David, precies zoals Jesaja had voorspeld? Dus niet alleen is een letterlijk begrip van de hele passage van Jesaja 9:6-7 consistent, het past ook bij de boodschap die Gabriël aan Maria gaf bij de aankondiging van de geboorte van de Heiland.

Vervangingstheologie vereist dat men de duidelijke betekenis van de woorden in zowel Jesaja 9:6-7 als in Lucas 1:32-33 verandert. Waarom zouden we dat doen?

GODS "EEUWIGDURENDE" VERBOND VAN HET LAND

De woorden van Psalm 105:7-11 stellen dat Gods verbond van het Land met Abraham, Izaäk en Jakob een "eeuwigdurend verbond" is.

Gods belofte van het land voor Israël blijft van kracht omdat we het einde van "eeuwig" nog niet hebben bereikt. Herkent u het inherente risico voor ons als nieuwtestamentische heiligen om te zeggen dat een belofte van God niet langer geldig is, terwijl Hij zei dat die "voor altijd" van kracht zou zijn?

Denk ook aan de woorden van Jeremia 31:35-36 over de toekomst van Israël:

Zo zegt de Heer,

die de zon overdag licht geeft

en de vaste orde van de maan en de sterren voor licht bij nacht,

die de zee opwekt zodat haar golven bulderen...

de Heer der heerscharen is zijn naam:

"Als deze vaste orde afwijkt

voor mijn aangezicht, spreekt de Heer,

dan zal het nageslacht van Israël ophouden

voor altijd ophouden een natie voor mij te zijn."

Aangezien de vaste orde in de hemelen blijft bestaan, blijft ook het "nageslacht Israël" in Gods ogen een natie.

Kan de Heer nog duidelijker zijn over de blijvende plaats van Israël in Gods profetisch programma? Ik denk het niet.

In de Schrift betekent "eeuwig" ook "eeuwig!" Ik kan niet begrijpen hoe iemand naar Jeremia 31:35-36 en Psalm 105:7-11 kan kijken en dan beweren dat de kerk Israël heeft vervangen. Ik zie niet hoe dat mogelijk is. En dit zijn slechts twee van een veelheid van passages waarin de Heer belooft Israël in de toekomst te herstellen tot een plaats van grootsheid.

DE HERHAALDE BELOFTEN VAN HET HERSTEL VAN EEN KONINKRIJK AAN ISRAËL

In Handelingen 1:6 stelden de discipelen Jezus deze vraag:

"Heer, zult U in deze tijd het koninkrijk aan Israël herstellen?"

Jezus antwoordde met deze woorden:

"Het is niet aan u om tijden of seizoenen te kennen, die de Vader op eigen gezag heeft vastgesteld."

De woordenwisseling tussen de discipelen en Jezus vertelt ons veel over de duurzaamheid van Gods beloften aan Israël.


  • De discipelen geloofden dat de Heer een koninkrijk aan Israël zou herstellen, gebaseerd op herhaalde profetieën uit het Oude Testament die precies dat zeggen (d.w.z. Jeremia 30:3, 32:44; Zefanja 3:20; Amos 9:14).

  • Jezus was het niet oneens met de premisse van hun vraag over het toekomstige herstel van een koninkrijk voor de natie Israël, Hij vertelde hen alleen dat hun timing niet klopte.

  • Jezus leidde hun aandacht af naar de eigenlijke taak, de verspreiding van het evangelie, maar Hij stelde de kerk nooit gelijk met het koninkrijk waarover de discipelen Hem vroegen, nooit.

  • Het woord "herstellen" wijst op iets dat eerder bestond, het kan niet iets nieuws betekenen zoals een geestelijk koninkrijk, d.w.z. de kerk.

  • Het Nieuwe Testament stelt de kerk nooit gelijk aan het koninkrijk Israël.

Een voorganger bulderde van het lachen toen ik Handelingen 1:6-7 begon te gebruiken voor een hersteld Israël. Daarmee was het gesprek wel zo'n beetje afgelopen.

De spotters zullen het oneens zijn met Gods belofte om een koninkrijk aan Israël te herstellen. Jezus deed dat echter niet en dat zou u ook niet moeten doen. De discipelen hadden een verkeerde timing, maar niet hun geloof in de herhaalde oudtestamentische beloften dat God een koninkrijk aan Israël zou herstellen.

DE EER VAN DE HEER ALS EEN GOD DIE ZIJN BELOFTEN NAKOMT

Gezien de geschiedenis van het Joodse volk kun je je afvragen: "Waarom zou God zijn volk zegenen met een toekomstig glorieus koninkrijk?"

Ezechiël 36:22-38 geeft het antwoord. Het gaat om de eer van de Heer als een God die zijn beloften nakomt. Let goed op wat Hij zegt in de verzen 22-23:

"Zeg daarom tot het huis van Israël: Zo zegt de Here God: Het is niet omwille van u, o huis van Israël, dat ik ga handelen, maar omwille van mijn heilige naam, die u ontheiligd hebt onder de volken waarin u gekomen bent. En ik zal de heiligheid van mijn grote naam in ere herstellen, die ontheiligd is onder de volken, en die u onder hen ontheiligd hebt. En de volken zullen weten dat Ik de Heer ben, verklaart de Here God, wanneer Ik door u mijn heiligheid voor hun ogen rechtvaardig maak."

De Heer moet zijn eer behouden als een verbond-houdende God. Hij kan niet terugkomen op zijn beloften aan Israël, of aan koning David. Hij moet "de heiligheid van" Zijn "grote naam" rechtvaardigen. Hij zal dat doen door Israël te herstellen naar een plaats van grootheid in Zijn koninkrijk.

Ezechiël 36:29-38 beschrijft een toekomstig en glorieus herstel van Israël dat de wereld pas ten volle zal zien nadat Jezus naar de aarde terugkeert na de Verdrukkingsperiode. Ik zeg dit omdat:

  • Een normaal begrip van de woorden vertelt ons dat de Heer niet de volledige omvang van de passage heeft vervuld.

  • De inwonende aanwezigheid van de Heilige Geest die in vers 27 aan Israël wordt beloofd, kan pas na Pinksteren werkelijkheid zijn geworden (zie Johannes 16:5-6), wat de vervulling van de fysieke beloften plaatst na het begin van de kerk.

  • De zegeningen die voortvloeien uit Gods werk in de harten van het Joodse volk zijn volledig fysiek van aard (Ezechiël 36:29-38). Pas sinds 1948 krijgen we een idee van hoe God het Land wil zegenen.

  • Men kan de woorden van Ezechiël 36:22-38 niet toepassen op de kerk zonder ongelooflijke schade toe te brengen aan de duidelijke bedoeling van de passage. Als de woorden van de Schrift iets betekenen, en dat doen ze, dan gelden deze beloften uitsluitend voor Israël.

Laat alstublieft niemand u vertellen dat de woorden van Ezechiël 36:22-38 van toepassing zijn op de kerk. Dat is gewoonweg onmogelijk.

ALLE ANDERE KONINKRIJKEN IN DANIËL ZIJN FYSIEK

Ik ben altijd verbaasd als ik een prediker het laatste koninkrijk in het boek Daniël gelijk hoor stellen aan de kerk. Alle andere koninkrijken in het boek Daniël zijn fysieke rijken met een koning. Waarom denkt iemand dat het koninkrijk van de Heer in het boek Daniël anders zal zijn dan alle andere?

Weet met het volste vertrouwen dat de kerk zeer zeker niet de rots is die de koninkrijken van deze wereld vernietigt (Daniël 2:34-35, 44). Het is een onmiddellijke vernietiging, niet een geleidelijke zoals wordt geëist door hen die geloven dat de rots de kerk is.

In Mattheüs 26:64 plaatst Jezus de vervulling van Daniël 7:13-14 bij zijn wederkomst. Het uiteindelijke koninkrijk is absoluut niet de kerk; het is de beloofde duizendjarige heerschappij van Christus.

Jezus geloofde dat Hij het koninkrijk van Daniël 7:13-14 zou ontvangen wanneer Hij terugkeert naar de aarde. Waarom zou iemand anders beweren?

VERVANGINGSTHEOLOGIE ZET DE DEUR WIJD OPEN VOOR VERDERE AFVALLIGHEID

Ik geloof dat vervangingstheologie, de leer dat God zijn verbondsbeloften in geestelijke zin heeft overgedragen van Israël op de kerk, de deur wijd openzet voor verdere afvalligheid om de kerk binnen te dringen.

Zodra een voorganger een interpretatiemethode toepast die de duidelijke betekenis van de woorden in een profetische context negeert, leidt dat er altijd toe dat anderen de ware bedoeling van andere bijbelteksten verwerpen.

Degenen die de profetische betekenis van Israëls wederopstanding als natie verwerpen, blijven ook blind voor de vele samenkomende tekenen die ons vertellen dat we in de laatste dagen leven. Zij zien niet de dreigende stormwolken van de zevenjarige Verdrukking, noch de zekerheid van Gods oordeel over Amerika en de rest van de wereld, dat ook voor onze deur staat.

Voor meer over het duidelijk aanwezige gevaar van de vervangingstheologie verwijs ik u naar mijn boek: The Triumph of the Redeemed - An Eternal Perspective that Calms Our Fears in Perilous Times.

ISRAËL IS DE SLEUTEL TOT HET BEGRIJPEN VAN BIJBELSE PROFETIE

Israël ontsluit de bijbelse profetie. Als uw voorganger de profetieën over Israël als letterlijk beschouwt, zult u in zijn boodschappen waarschijnlijk verwijzingen horen naar de eindtijd en de verschijning van Jezus.

Als hij gelooft dat Gods koninkrijksbeloften aan Israël nu in geestelijke zin aan de gemeente toebehoren, zult u niets horen over de "gezegende hoop" van Jezus' verschijning.

Zoals de Heer Zijn beloften aan het volk Israël zeker zal houden, zo zal Hij Zijn plechtig woord aan ons houden. Jezus komt Zijn heiligen halen voordat de toorn van de Dag des Heren begint (1 Thessalonicenzen 4:13-5:11) en Hij zal ons zeer zeker brengen naar de plaats die Hij voor ons bereidt in het "Vaderhuis" (Johannes 14:1-3).

Jezus belooft eeuwig leven aan hen die Hem geloven (Johannes 3:15, 10:27-19). Zoals "eeuwig" precies dát betekent voor Gods belofte van het land aan de nakomelingen van Jakob, zo betekent "eeuwig leven" oneindige heerlijkheid voor ons als nieuwtestamentische heiligen.

Wij hebben een vreugdevolle hoop die ons voorstellingsvermogen werkelijk te boven gaat.

Bron: Although Popular, It's a Dangerous View of the End Times — Jonathan Brentner