www.wimjongman.nl

(homepagina)


Vreemde dingen: God verheerlijken in de eindtijd

Jeff - 11 april, 2022

()

Opnieuw gegroet, mede pelgrim-priesters!

Volg ons als we door het vierde hoofdstuk van 1 Petrus hee lopen. Terwijl we door mededelingen uit de Griekse tekst doorgaan, zullen we allerlei "vreemde" dingen ontdekken waar Petrus over spreekt in deze passage die opent met de plechtige opdracht: "...bewapent u met dezelfde gezindheid..." (1 Petr. 4:1).

Gelovigen die in de laatste dagen leven moeten de "resterende tijd in het vlees" gebruiken om de wil van God na te streven, het verleden achter zich te laten en zich te wapenen met dezelfde gezindheid als Christus, de ultieme rechtvaardige lijder (1 Petr. 1:11; 2:21; 3:18; 4:2). Het einde van alle dingen is nabij, en God is gereed om de levenden en de doden te oordelen (1 Petr. 4:5-7). Daarom is het tijd om "klaar te zijn met de zonde" om ons getuigenis in stand te houden voor de toekijkende wereld om ons heen (1 Petr. 1:14-15; 2:12-13,15; 3:15-16; 4:3-4).

Blijf vasthouden aan Zijn woord. Uw tijd van beproeving is bijna voorbij!

1 Petrus

De identiteit, veiligheid en het doel van een gelovige door beproevingen en lijden

Terugblik van het gedeelte van vorige week (3:13-22): Omdat gelovigen moeten verwachten dat ze zelfs zullen lijden omdat ze goed doen, is de vrees voor de Heer de enige verdediging tegen wereldse bedreigingen, vijandigheid en intimidatie. Wanneer Christus in het hart is afgezonderd, zal een toekijkende wereld zich verwonderen en de gelovige vragen stellen over zijn onwankelbare hoop.
Een onrechtvaardige behandeling ondergaan betekent het voorbeeld van Christus volgen, die in het vlees ter dood werd gebracht, maar in de geest levend werd gemaakt. Net zoals de boze engelen en de overheden werden geoordeeld in de tijd van Noach, kunnen de gelovigen van vandaag het komende oordeel ontlopen door de geestelijke doop. Het wassen en de wedergeboorte van de Geest neemt de schuld van de zonde weg, reinigt het geweten en geeft zekerheid van verlossing door de opstanding en hemelvaart van Jezus Christus.

Week Zeven: Wapenen om te lijden; de heidenen verrassen; God verheerlijken in de eindtijd (4:1-11)

4:1-3

"Christus dan, die in het vlees geleden heeft, zo wapent ook gij u met dezelfde gezindheid, omdat hij, die in het vlees geleden heeft, met de zonde heeft afgedaan, om de resterende tijd in het vlees niet meer te leven naar de begeerten van de mensen, maar naar de wil van God. Want de voorbije tijd is het genoeg de begeerte der heidenen te hebben volbracht, hebbende gewandeld in zinnelijkheid, begeerten, dronkenschap, orgieën, wellustigheid en gruwelijke afgoderijen".

Het woord "daarom" sluit aan bij 3:18-22, waar Petrus zijn lezers eraan herinnert dat "ook Christus geleden heeft ..., omdat Hij inderdaad in het vlees ter dood is gebracht...". En hoewel Jezus' ongeëvenaarde lijden resulteerde in de dood, resulteerde Zijn dood niet in de uiteindelijke overwinning van de vijand, "...maar levend gemaakt in de geest...door de opstanding van Jezus Christus, die aan de rechterhand van God zit... engelen en overheden en machten zijn aan Hem onderworpen."

Sleutelterm: "Wapent u" - Van het Griekse werkwoord, hoplizo, dat slechts één keer voorkomt in het Nieuwe Testament. Hoplizo betekent "uitrusten, voorbereiden," en in oude bronnen wordt het vaak gebruikt in een militaire context (d.w.z. "uitrusten; voorbereiden op de strijd"). Als zelfstandig naamwoord komt de term voor in verschillende passages, zoals: Joh. 18:3 (letterlijk, "wapens"); Rom. 6:13 (figuurlijk, "instrumenten"); Rom. 13:12 (figuurlijk, "wapenrusting"); 2 Kor. 6:7 en 10:4 (figuurlijk, "wapens"). Net als Paulus gebruikt Petrus deze term figuurlijk om te zeggen dat een gelovige, net als een soldaat die ten strijde trekt, zijn geest moet voorbereiden op het "lijden in het vlees".

Sleutelzin(nen): "met dezelfde geest" - Het woord dat vertaald wordt met "geest" is het Griekse, ennoia, een samenstelling en ("in") + noia ("geest"). Ennoia verwijst naar iemands denken, intentie, denkwijze of houding; hetzelfde woord wordt gebruikt in Heb. 4:12 in verband met het Woord van God dat de gedachten en "intenties" (ennoia) van het hart beoordeelt/verwerpt. Petrus wil dus dat gelovigen dezelfde gezindheid (ennoia) hebben als Jezus, omdat deze gezindheid de gelovige zal helpen te volharden in het lijden. In de onmiddellijke context is de Christus-achtige mentaliteit van het zich wapenen om te lijden in het vlees gerelateerd aan "klaar zijn met de zonde" en "de wil van God".
"Klaar met de zonde" - Het woord dat vertaald wordt met "klaar" is het Griekse woord pauo, waar wij het Engelse woord "pauze" van krijgen, wat betekent "stoppen, ophouden, inhouden, of tot rust brengen". Petrus gebruikt ditzelfde werkwoord (Strong's 3973) al in 1 Petr. 3:10, een citaat van de Griekse versie van Psalm 34:13: "Wie het leven wil liefhebben en goede dagen zien, die bewaart (pauo) de tong voor het kwade, en de lippen om geen bedrog te spreken." Petrus' punt over het zich wapenen met een Christus-achtige mentaliteit van lijden en "klaar zijn met de zonde" is vergelijkbaar met Paulus' boodschap in Rom. 6:2-4, "Hoe zullen wij, die aan de zonde gestorven zijn, daarin nog leven? Of weet gij niet, dat zovelen als er in Christus Jezus gedoopt zijn, in zijn dood gedoopt zijn? Daarom zijn wij met Hem begraven door de doop in de dood, opdat, gelijk Christus uit de doden opgewekt is door de heerlijkheid des Vaders, alzo ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen" (zie ook 1 Petr. 1,13; Hebr. 12,1-2).

"De begeerten van de mensen...de wil van God...de wil van de heidenen" - De laatste twee zinnen staan in contrast met elkaar. In het Grieks wordt het contrast versterkt door het gebruik van verschillende woordkeuzen: De wil/het verlangen (boulema; Strong's 1013) van de heidenen staat tegenover de wil/het verlangen (thelema; Strong's 2307) van God. Voor gelovigen die met Christus zijn gestorven en met Hem zijn opgewekt, moet "de resterende tijd in het vlees" niet worden besteed aan het vervullen van natuurlijke, vleselijke verlangens (zoals de "gruwelijke afgoderijen" die in vers 3 worden opgesomd). In plaats daarvan moeten gelovigen Gods wil vervullen door dezelfde instelling te hebben als Christus: lijden in het vlees. Verder is Petrus' zinsnede in vers 2, "de resterende tijd", de realiteit van het naderende oordeel (vergelijk met vers 5, "klaar om te oordelen" en vers 7, "het einde van alle [dingen] is nabij").

4:4-6

"Wat dit betreft, vinden zij het vreemd dat u niet met hen meeloopt in dezelfde overloop van losbandigheid, kwaadsprekende over u, die rekenschap zal geven aan Hem die gereed is om te oordelen de levenden en de doden. Want daartoe is het evangelie ook aan de doden verkondigd, opdat zij weliswaar naar de mensen in het vlees geoordeeld zouden worden, maar naar God in de geest zouden leven".

Hoewel gelovigen in 1 Petrus meermalen worden aangemaand anderen niet te belasteren of kwaad te spreken (2:1, 12, 22-23; 3:9-10, 16), belasteren ongelovigen, die geen hoop op verlossing hebben, en spreken zij kwaad over hen die in de voetsporen van Christus treden. Omgekeerd zijn degenen die ooit deelnamen aan de roekeloze activiteiten van de heidenen en niet langer dezelfde waardeloze verlangens delen, nu een onaangename verrassing voor de wereld om hen heen - en als gevolg daarvan lijden gelovigen en worden zij vervolgd omdat zij Jezus volgen.

Sleutelterm: "ze vinden het raar" - Deze vertaling is een enkelvoudige werkwoordelijke constructie in het Grieks en tevens een woordspeling (Strong's 3579). Petrus bouwt voort op zijn onderliggende motief van "vreemdelingen en bijwoners" (1:1,17; 2:11) door gebruik te maken van het Griekse werkwoord xenizo ("zich verbazen over een vreemde aanblik"). Het werkwoord komt van het grondwoord, xenos ("vreemdeling, buitenlander"), en sluit ook aan bij 4:12, "Geliefden, weest niet verbaasd [xenizo] over het vuur onder u dat voor u tot een beproeving wordt, alsof u een vreemde zaak [xenos] overkomt." Met andere woorden: Ongelovigen zijn verbaasd (xenizo) over gelovigen die zich terughoudend opstellen door het vlees in toom te houden en zijn dus medeplichtig aan de "vurige beproeving" wanneer zij gelovigen belasteren en aanvallen. Gelovigen moeten echter niet verbaasd (xenizo) zijn wanneer zij onder vuur liggen, want zij moeten de boodschap van Petrus begrijpen dat zij inderdaad vreemdelingen zijn - en ook vreemd (xenos) en vreemd aan de wereld!

Sleutelzin(nen): "dezelfde overloop van losbandigheid" - Deze zinsnede staat in contrast met "dezelfde gezindheid" in 4:1 ("dezelfde gezindheid" hebben [als Christus] betekent lijden in het vlees met de hoop op een toekomstige opstanding). Het woord dat vertaald is met "losbandigheid" is het Griekse asotia, dat letterlijk betekent: zonder redding; dat wat niet te redden is (d.w.z. afval); of geen hoop op veiligheid hebben (Strong's 810). Hetzelfde stamwoord wordt bijwoordelijk gebruikt om het roekeloze gedrag van de verloren zoon in Lukas 15:13 te beschrijven (Strong's 811; en asotia wordt ook gevonden in de Griekse vertaling van Spr. 28:7). In tegenstelling tot de gezindheid van Christus, nemen zij die geen hoop op redding hebben deel aan allerlei verkwistend, destructief gedrag en denken dat gelovigen "vreemd" zijn omdat ze niet meedoen aan wat zij beschouwen als normale, sociaal aanvaardbare activiteiten. Bijgevolg bekritiseren de niet geredden de gelovigen en de God die zij aanbidden ("kwaad spreken over" - Grieks, blaspheme). "Dezelfde mensen die christenen oordelen, bespotten en kwaadspreken, zullen rekenschap moeten afleggen aan God, die ook klaar is om te oordelen (zie Js 5:9; Openb 11:18; 19:11). 1 Petr. 4:4-5 weerspiegelt de verzen 3:15-16 zowel op conceptueel als op lexicaal niveau:

4:4: kwaadspreken over u
3:16: opdat zij in het geval dat zij tegen u spreken
3:15: altijd klaar staan voor de verdediging tegenover iedereen die u rekenschap vraagt
4:5: die rekenschap zal geven aan Hem die bereid is te oordelen

Gelovigen moeten altijd bereid zijn rekenschap [Grieks, logon] af te leggen aan hen die vragen naar hun hoop op Jezus, want God is ook bereid rekenschap [Grieks, logon] te vragen van ongelovigen die valselijk beschuldigen en kwaad spreken tegen Zijn volk!
De zinsnede in vers 5, "de levenden en de doden", omvat zowel gelovigen als ongelovigen, en dit wordt duidelijk gemaakt in vers 6 als Petrus zegt: "het evangelie is zelfs verkondigd aan de doden." De "doden" in vers 6 zijn overleden gelovigen die voorheen het evangelie geloofden toen zij nog leefden; zij werden belasterd en veroordeeld om hun geloof door andere "mensen" toen zij "in het vlees" waren. Maar zoals Christus "in het vlees gestorven is, maar in de geest levend gemaakt is", zo zal ook de gelovige die gestorven is "in de geest leven naar God" (zie 1 Petr. 3:18). Voor een overtuigende parallelle passage die aansluit bij Petrus' boodschap, zie Wijsheid van Salomo 3:1-6.

4:7-11

"Nu is het einde van allen nabij gekomen. Weest daarom bezonnen en weest nuchter met het oog op uw gebeden, boven alles, vurige liefde hebbende onder elkander. Want de liefde bedekt vele zonden, wees gastvrij en zonder klagen, zoals ieder een gave ontvangen heeft, elkaar dienend als goede rentmeesters van de veelvuldige genade Gods; als iemand spreekt, als woorden Gods spreekt; als iemand dient, uit kracht die God geeft, opdat in alles God verheerlijkt worde door Jezus Christus, aan wie de heerlijkheid en de kracht zij tot in alle eeuwen der eeuwen. Amen."

In aansluiting op 4:5-6, een passage over het laatste oordeel, begint Petrus het volgende vers met "Nu is het einde van alle [dingen] nabij gekomen..." Schrijvend in de 1e eeuw, zo'n dertig jaar na Christus' hemelvaart, is de apostel het met Paulus, Jacobus, Johannes en anderen eens dat Jezus' eerste komst de inwijding betekende van wat in het Oude Testament "de laatste dagen" of "eindtijd" wordt genoemd (zie 1 Kor. 10:11; Fil. 4:5; Hebr. 1:2; Jak. 5:2, 7-9; 1 Joh. 2:18; Openb. 1:3; 22:10).
Alles wat Petrus in 4:7-11 schrijft, is gebaseerd op leven in het licht van Christus' spoedige wederkomst en het laatste oordeel (vandaar het "daarom" in vers 7). En omdat het einde van alle dingen nabij is, moet elke vermaning in 4:7-11 worden volbracht "opdat in alles God verheerlijkt worde door Jezus Christus..." (vers 11). (vers 11).

Sleutelzin(nen): "wees nuchter... met het oog op de gebeden" - Het woord dat vertaald wordt met "nuchter" is het Griekse, sophroneo, een combinatie van sos (veiligheid) + phreneo (nadenken/redeneren). Het woord dat vertaald wordt met "nuchter" is nepho, (Strong's 3525), drie keer gebruikt in 1 Petrus (1:13; 4:7; en 5:8). In tegenstelling tot het ongeremde gedrag van de heidenen (4:3-4), moeten Gods pelgrimerende priesters zelfbeheerst zijn, alert op de eindtijd, en gedisciplineerd ter wille van hun gebeden (2:5, 9; 3:7, "...opdat uw gebeden niet verhinderd worden").
"De liefde bedekt een veelheid van zonden" - In vers 8 geeft Petrus voorrang aan de liefde ("boven alles"). Dit is de tweede keer dat hij het heeft over "vurige liefde", wat gebaseerd is op het Griekse bijvoeglijk naamwoord ektenes ("uitstrekken, of uitbreiden," verwijs terug naar week twee; 1 Petr. 1:22). Uitgebreide, voortdurende liefde is essentieel voor het bewaren van eenheid en gemeenschap; daarom is een deel van helder van geest en nuchter zijn het liefhebben van anderen op een manier die snel vergeeft, fouten over het hoofd ziet, en grieven uit het verleden begraaft. Petrus gebruikt Spreuken 10:12, vergelijkbaar met Jakobus (5:20), om te laten zien waarom "uitgebreide liefde" nodig is:

Spreuken 10:12: "Haat roept twist op, maar liefde bedekt alle overtredingen."

Het volledige spreekwoord toont haat in tegenstelling tot liefde. Vurige (uitgebreide) liefde is dus nodig, omdat conflicten en strijd de duivel dienen in zijn werk om te verdelen en te verslinden (1 Petr. 5:8). Gods volk kan geen volledig functionerende tempel en priesterschap zijn wanneer er haat en strijd is onder de broederschap (1 Petr. 1:22; 2:1, 5, 9, 16-17; 3:8-12; de apostel Paulus maakt een soortgelijk punt in Gal. 5:14-15).
Bovendien wordt de liefde die alle overtredingen en misdaden "bedekt" in de Schrift in verband gebracht met vergeving:

Exodus 34:6-7 - "De HEERE, de HEERE, een God, genadig en barmhartig, traag tot toorn, en overvloedig in standvastige liefde en trouw, bewarende standvastige liefde voor duizenden, vergevende ongerechtigheid en overtreding en zonde..."

Matt. 18:21-22 - "Toen kwam Petrus tot Jezus en vroeg: "Heer, hoe vaak moet ik mijn broeder of zuster vergeven die tegen mij zondigt? Tot zevenmaal toe?" Jezus antwoordde: "Ik zeg u, niet zevenmaal, maar zevenenzeventigmaal."

Lucas 7:47 - "Daarom zeg Ik u: omdat haar vele zonden vergeven zijn, heeft zij veel liefgehad. Maar wie weinig vergeven is, heeft weinig lief."

1 Cor. 13:5 - "...[De liefde] houdt geen rekening met het onrecht."

Sleutelterm: "gastvrij" - Van het Grieks, philoxenos, een samenstelling: philo (liefde) + xenos (vreemdeling); en dus letterlijk-een liefhebber van vreemdelingen. Onze woorden "hospitaal/hospice/hospitalen" zijn afgeleid van het Latijnse, hospes (gast, of bezoeker). Vandaar dat een hospes een plaats is waar vreemdelingen die lijden worden verzorgd en tijdelijk onderdak krijgen. Merk op dat het bijvoeglijk naamwoord xenos ("vreemd") voorkomt in 1 Petr. 4:12, en dat het werkwoord xenizo ("vreemd vinden") voorkomt in 1 Petr. 4:4. Kortom, in 1 Petr. gaat het over vreemde dingen!

Sleutelzin(nen): "zonder klagen" - Het woord dat vertaald wordt met "klagen" is het Griekse, goggusmos (een woord dat klinkt als wat het betekent; d.w.z. onomatopee). De werkwoordsvorm van deze term (Strong's 1111) is leerzaam: Alle gevallen in het Nieuwe Testament verwijzen naar Israëlieten die mopperen en klagentegen de Heer. Bovendien wordt dezelfde Griekse term in het Oude Testament gevonden in de context van Israëls zwerftocht door de woestijn, waar Gods volk moppert en klaagt tegen Mozes, waardoor verdeeldheid ontstaat binnen het kamp en het oordeel van God over hen (Ex. 16:2; 17:3; Num. 14:27-29). Merkwaardig genoeg kan hetzelfde Hebreeuwse woord dat vertaald is met "mopperen, murmureren, klagen" ook betekenen "logeren, of de nacht doorbrengen" (zie Strong's 3885). Gelovigen in Christus zijn als vreemdelingen en bijwoners die onrechtvaardig behandeld worden in de wereld, net als de Israëlitische gemeenschap die door de wildernis trekt - een perfecte analogie voor Petrus' boodschap om elkaar gastvrij lief te hebben (zonder te mompelen, te mopperen en te haperen)!
"Goede rentmeesters van de veelvuldige genade Gods" - Als de uiteindelijke Beheerder en Opziener van de kudde geeft de Heer gaven aan Zijn volk om de eenheid en de gemeenschap te bewaren. Gelovigen moeten hun gaven verstandig beheren en ze gebruiken om hun broeders en zusters in Christus lief te hebben en te dienen. Deze genadegaven zijn divers en "veelvoudig", en Petrus vat dit rentmeesterschap samen in "sprekende" en "dienende" gaven. Aangezien deze gaven van spreken en dienen door God worden gegeven door Zijn genade - wordt God alleen verheerlijkt door Jezus Christus, omdat alle heerlijkheid en macht ("kracht") aan Hem toebehoren.
"kracht die God geeft" - Het woord dat vertaald wordt met "geeft" is het Griekse werkwoord- Als de uiteindelijke Beheerder en Opziener van de kudde geeft de Heer gaven aan Zijn volk om de eenheid en de gemeenschap te bewaren. Gelovigen moeten hun gaven verstandig beheren en ze gebruiken om hun broeders en zusters in Christus lief te hebben en te dienen. Deze genadegaven zijn divers en "veelvoudig", en Petrus vat dit rentmeesterschap samen in "sprekende" en "dienende" gaven. Aangezien deze gaven van spreken en dienen door God worden gegeven door Zijn genade - wordt God alleen verheerlijkt door Jezus Christus, omdat alle heerlijkheid en macht ("kracht") aan Hem toebehoren. "kracht die God geeft" - Het woord dat vertaald wordt met "geeft" is het Griekse werkwoordchoregeo, dat letterlijk betekent "een koor leiden" (Strong's 5524). In het oude Rome was een chorogos (koorleider) een rijke burger die de kosten voor zijn rekening nam en alle fondsen verschafte voor degenen die optraden tijdens openbare concerten en evenementen. Dit is een treffende beschrijving van God, die rijkelijk voorziet in alle dingen voor zijn volk om zijn volmaakte wil te volbrengen (zie ook 1 Tim. 6:17-19).

Week Zeven Samenvatting (4:1-11):

Zich "wapenen" om te lijden betekent dat de zonde niet langer de controle heeft over iemands leven. Zoals soldaten zich klaarmaken voor de oorlog, zo moeten wij, die geloven in de opstanding en de komende heerlijkheid, ook "klaar zijn met de zonde", zodat we Gods wil kunnen vervullen in deze laatste dagen.
Gebaseerd op 1 Petr. 4:3-4, karakteriseert één woord de gedachten en handelingen van ongelovigen: verkwistend. Zonder hoop op redding gaan zij, die volgelingen van Christus afwijzen en bespotten, voort zonder acht te slaan op de ene ware God - Degene die klaar staat om te oordelen over levenden en doden. En omdat zij het vreemd vinden anderen te zien die bereid zijn naar het vlees te lijden, belasteren en vervolgen deze ongelovigen Gods volk.
Toch is het einde van alle dingen nabij en het laatste oordeel is nabij. Bovenal, om de eenheid en gemeenschap van de gelovige gemeenschap te bewaren, moeten we voorrang geven aan opofferende liefde en geestelijk wakker blijven ter wille van onze gebeden. God heeft ieder van ons door Zijn genade een gave gegeven om anderen te dienen. We hoeven ons geen zorgen te maken dat we zonder middelen komen te zitten, want onze God die ons rijkelijk voorziet van alle dingen zal de kosten dekken en leveren wat nodig is om Zichzelf te verheerlijken door Jezus Christus. Amen!

"Groot is Uw trouw! Groot is Uw trouw!
Morgen na morgen zie ik nieuwe barmhartigheden;
alles wat ik nodig had heeft Uw hand voorzien -
groot is Uw trouw, Heer, aan mij!"

Bron: Stranger Things: Glorifying God in the End Times - UNSEALED - World News | Christian News | Prophecy Updates