www.wimjongman.nl

(homepagina)


De ware genade van God en de wet van de jungle

Jeff - 13 mei 2022

()

In dit huidige kwade tijdperk reageren mensen op verschillende manieren op beproevingen, gebaseerd op hun respectievelijke wereldbeeld. In het kort kunnen we de verschillende reacties samenvatten in twee kampen: het is Gods genade versus de wet van de jungle; een race naar de bodem versus de survival of the fittest. Dus, hoe zit het met jou? Wat is jouw instelling als je tegenspoed ondervindt? Trek je "goed-gewapend" je weg door je huidige beproeving, of vertrouw je op "de machtige hand van God" om je er doorheen te trekken?

En gebaseerd op uw geschiedenis van beproevingen, hoe reageert u wanneer het vuur aanwakkert en het vuur hoger wordt? Hoe reageert u gewoonlijk wanneer u wordt aangevallen?

Opmerking: Als gelovige in Christus bent u een deel van Gods kleine kudde (1 Petr. 5:2-3; vgl. Luc. 12:32; Hand. 20:29). Dat betekent dat u geen roofdier bent; u bent de prooi. En zonder gif, klauwen, of scherpe tanden, wat is dan uw enige verdedigingsmiddel tegen de wilde beesten die u en de rest van Gods kinderen willen verslinden?

Bekijk de laatste video van de 1 Petrus serie en zie de studie aantekeningen hieronder om het enige antwoord te ontdekken op de rusteloze en meedogenloze vijand die probeert te stelen, te doden en te vernietigen:


1 Petrus

De identiteit, de zekerheid en het doel van een gelovige in beproevingen en lijden

Terugblik op vorige week (5:1-7): Petrus, een mede ouderling, ooggetuige van van het lijden van Christus en metgezel in de komende heerlijkheid, vermaant andere oudsten om Gods kudde te hoeden tijdens hun eigen verraderlijke en turbulente dagen van beproeving en lijden. Ouderlingen moeten toezicht houden op Gods volk, niet uit verplichting, maar vrijwillig, gebaseerd op een roeping van God. Bovendien mogen zij niet hebzuchtig, machtsbelust of controlerend zijn; in plaats daarvan moeten zij als Christus de kudde leiden. De Opperherder waakt ook en zal de ouderlingen belonen met een onvergankelijke kroon van glorie.

De "jongelingen" in het geloof, die bijzonder vatbaar zijn voor trots en en perioden van twijfel, moeten zich onderwerpen aan hun oudsten en opzieners. Iedereen die onder de zorg van de Opperherder moet zich "bekleden" met nederigheid, omdat God de hoogmoedigen tegenwerkt en de nederigen genade schenkt. Ook wanneer er beproevingen komen, moeten gelovigen nederig vertrouwen op "de machtige hand van God" en niet vertrouwen op hun eigen kracht. Elders in de Schrift zegt de Herder dat zorgen ("de zorgen van het leven") het hart zullen belasten en de gelovige onvruchtbaar maken (Marc. 4:19; Luc. 21:34). Daarom moet Gods volk al hun zorgen afwentelen op de lastdrager en Degene die werkelijk zorgt voor Zijn kleine kudde.

Week Tien: Weerstand tegen de duivel; Volledig herstel na lijden; Standvastig in de ware genade van God (5:8-14)

5:8-9

"Wees nuchter; waak. Uw tegenstander, de duivel, dwaalt rond als een als een brullende leeuw, zoekende wie hij wil verslinden, die gij moet weerstaan, standvastig in het geloof, wetende dat hetzelfde lijden zal worden volbracht in uw broederschap over de hele wereld."

In hun eentje staat Gods volk machteloos tegenover de geestelijke overheden en machten van de duisternis (3:22). Daarom, om te voorkomen dat zij een gemakkelijke prooi worden, moeten gelovigen dicht bij de Herder blijven en uitsluitend op Zijn genade en kracht vertrouwen. Zoals de vorige context aangeeft (5:5-7), is trots in een gelovige als de geur van bloed voor een sluipende leeuw die die op de loer ligt en elk schaap dat afdwaalt, wil verslinden.
Sleutelwoord(en): "Wees nuchter van geest" - Dit is het derde gebruik van de Griekse term nepho (Strong's 3525) in 1 Petrus. Net als 5:8, zijn de eerste twee gevallen van nepho ook geboden aan gelovigen om geestelijk alert te blijven, omdat de heerlijkheid komt en het einde nabij is (1:13; 4:7). Zoals de omringende context van 1:13 betekent dit geestelijk "nuchter" blijven, dat gelovigen gehoorzamen aan hun roeping en zich niet opnieuw richten naar "de hartstochten van [hun] vroegere onwetendheid" (1:14-15).
"waken" - Van het Griekse werkwoord, gregoreo (Strong's 1127), wat betekent "wakker blijven, waakzaam zijn en wakker blijven, waakzaam zijn, de wacht houden". Jezus gebruikt deze term wanneer Hij spreekt over Zijn plotselinge wederkomst aan het einde van het tijdperk (Matt. 24:42; Marc. 13:37; Luc. 12:37; Openb. 16:15). Wat betreft het gebruik van gregoreo in de context van 1 Petrus, Matteüs 26:40-41 is het bijzonder leerzaam:

"Toen keerde Jezus terug naar de discipelen en vond hen slapend. 'Waren jullie niet in staat geweest een uur met Mij te waken?' vroeg Hij aan Petrus. Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt. Want de geest is gewillig, maar het vlees is zwak."

Petrus kent het bevel "blijf waken" (gregoreo) maar al te goed. Let op het verband tussen waken/bidden (d.w.z. geestelijk alert blijven en actief) en "niet in verzoeking komen". Het woord dat vertaald is met "verzoeking" in Matt. 26:41 kan ook vertaald worden met "beproeving, proces" (Grieks: peirasmos; Strong's 3986). En zoals blijkt uit de hele brief van Petrus, is trouwe volharding door beproevingen en tests heen een belangrijk thema is (1:6; 4:12).
Door geestelijk alert en actief te blijven, zal een gelovige in staat zijn hun bovennatuurlijke vijand te weerstaan en zich verzetten. Het identificeren en ontmaskeren van de altijd aanwezige bedreiging voor Gods volk, verweeft Petrus op kunstige wijze verschillende bijbelse termen en zinnen:

(1) "Uw tegenstander" - Van de Griekse term, antidikos (Strong's 476), een samenstelling: anti ("tegen") + dikos ("rechtvaardigheid/oordeel"). Deze term wordt gebruikt in het Nieuwe Testament om specifiek te verwijzen naar een tegenstander in een juridische context (Matt. 5:25; Luc. 18:3). Bovendien zijn er een paar passages in het Oude Testament passages die Gods aartsvijand afschilderen als een tegenstander in de hemelse rechtszaal (zie Job 1:6-12; 2:1-7; Zach. 3:1-2). Dus volgens aanwijzingen in de Schrift komt "de tegenstander" tegen Gods kudde om te beschuldigen, te beschamen en te lasteren. Echter, als hun enige bescherming tegen de tegenpartij, hebben gelovigen een rechtvaardige verdediging, een pleitbezorger in de hemelse die voor hen bemiddelt (1:18-21; 2:24-25; 3:18-22; zie ook 1 Joh. 2:1-2).

(2) "De duivel" - Van de Griekse term, diabolos (Strong's 1228), een samenstelling: dia ("door") + ballo ("werpen, gooien"); in de context van de Bijbel, letterlijk: "iemand die verdeelt door het opwerpen van beschuldigingen". De term "duivel" is synoniem met antidikos ("tegenstander"), en in veel OT teksten, is hij uitwisselbaar met de Hebreeuwse term, vaak als zelfstandig naamwoord, "Satan." Bijvoorbeeld: De Hebreeuwse tekst van 1 Kron. 21:1, Job 1:6, Ps. 109:6, en Zach. 3:1 staat "satan", terwijl in de Griekse vertaling van elke vertaling "duivel" staat.

(3) "Een brullende leeuw" - De uitdrukking hos leon oruomenos ("als een brullende leeuw") in het Grieks van 1 Petr. 5:8 is lexicaal en grammaticaal gelijk aan de tweede regel van de Griekse vertaling van Psalm 22:13, "Zij hebben hun mond tegen mij geopend, als een razende en brullende leeuw." Een paar verzen later in dezelfde psalm wordt de associatie verder bevestigd, "Red mij uit de mond van de leeuw..." (Ps. 22:21a). Conceptueel vormen zowel Psalm 22 als 23 een dwingende achtergrond voor 1 Petrus. Psalm 22 voorspelt de piek van het "lijden van Christus", en vervolgens vervult Jezus deze profetie als Hij wordt bespot, vals beschuldigd beschuldigd en beledigd wordt terwijl Hij sterft aan het kruis (1 Petr. 2:23; 5:1; vergelijk Matt. 27:39; Marc. 15:29). Na Psalm 22 schildert de 23e psalm de uiteindelijke bevrijding en verheffing van degene die vertrouwt op de HEERE - de goede herder (1 Petr. 2:25; 5:4). Kortom, wanneer de Schrift spreekt over de brullende mond van de leeuw, staat dit figuurlijk voor de angst inboezemende bedreigingen, intimidatie, beledigingen en laster die tegen Christus en Zijn schapen (zie 1 Petr. 2:12,15,23; 3:6,9,14-16; 4:4,14; en ook Jer. 2:14-15; Hebr. 11:33; 2 Tim. 4:17).

(4) "Speurt rond" - Van het Griekse werkwoord, peripateo, een samenstelling: peri ("rond") + pateo ("wandelen"). Petrus zinspeelt waarschijnlijk op de Griekse versie van Job 1:7 en 2:2, waar staat: "Waar kom je vandaan?" zei de HEER tot Satan. Van het zwerven over de aarde,' antwoordde hij, 'en heen en weer lopen [emperipateo] op de aarde".

(5) "Verslinden" - Van het Griekse werkwoord, katapino (Strong's 2666), een samenstelling: kata ("naar beneden") + pino ("drinken"); letterlijk, "naar beneden drinken," en figuurlijk "opslokken, verslinden, verteren." Dus, niet tevreden zijn met de slachtoffers slechts te verwonden of te verminken, probeert de vijand en iedereen te vernietigen die hij kan (Joh 10:10).

Sleutelzin(nen): "weerstaan, standvastig in het geloof" - Het werkwoord "weerstaan" is de Griekse samenstelling anti ("tegen") + histemi ("staan"); letterlijk, "staan tegen" en figuurlijk "zich verzetten, weerstand bieden, weerstaan" (Strong's 436). Paulus en Jacobus gebruiken ditzelfde werkwoord om gelovigen te vermanen om de vijand te weerstaan (Ef.6,13; Js.4,7).
De uitdrukking "standvastig in het geloof" wijzigt "weerstaan" en laat zien hoe een gelovige de duivel weerstaat, alleen door actief te vertrouwen op God en Zijn woord. Bovendien weerstaat een gelovige door standvastig te zijn in het geloof, niet zomaar een geloof over God en verlossing, maar zoals Judas zegt: "...Ik verzoek u met klem te strijden met kracht te strijden voor het geloof dat eens en voor altijd aan de heiligen is toevertrouwd" (1:3).
"hetzelfde lijden ... volbracht ... in uw broederschap" - Deze woorden zetten Petrus' gedachtengang voort over persoonlijke beproevingen uit 4:13, "zoals u deelt in het lijden van Christus". Dus, een gelovige onder vijandelijke aanval kan erop vertrouwen dat hij niet alleen is, omdat andere gelovigen over de hele de wereld hun eigen deel van het lijden doormaken. Bovendien, Petrus geeft aan dat hetzelfde lijden wordt "volbracht" in uw "broederschap." Het woord "broederschap" in 5:9 en 1 Petr. 2:17 wordt nergens anders gebruikt in de Schrift (alleen in intertestamentische boeken zoals 4 Makkabeeën 9:23), en het idee van gedeeld lijden dat "volbracht" is duidt op de voltooiing of vervulling van Gods wil voor elke gelovige (zie 1 1 Petr. 2:21: "hiertoe zijt gij geroepen"; 3:17: "lijdt omdat gij goed doet, indien het Gods wil is"; 4:19: "zij die lijden naar Gods wil").

5:10-11

"En de God van alle genade, Degene die u geroepen heeft tot Zijn eeuwige heerlijkheid in Christus, zal u, nadat Hij een tijd geleden heeft, zelf volmaken, bevestigen, versterken en u oprichten. Hem zij de kracht tot in de eeuwen der eeuwen. Amen."

Verzen 10 en 11 bevatten de algemene boodschap van de hele brief. Petrus onthult de vreugdevolle uitkomst voor hen die door God geroepen zijn om te delen in het lijden van Christus door verschillende beproevingen te doorstaan tijdens hun korte pelgrimstocht (1:3-12).
Sleutelzin(nen): "de God van alle genade" - Vers 10 begint met een scherp en beslissend contrast met de voorafgaande context van 5:8-9. Hoewel gelovigen geconfronteerd worden met een angstaanjagende en genadeloze vijand, ondersteunt Gods genade hen door elke en elke strijd van begin tot eind. Denk aan 5:5-6, "God verzet zich tegen trots, maar geeft genade aan de nederigen. Wees daarom nederig onder de machtige hand van God, opdat Hij u te zijner tijd kan verhogen." In 5:10-11, herhaalt Petrus de genade en verheffing waarnaar verwezen wordt in 5:6. Volledige overwinning over de vijand komt van de machtige hand van de God van alle genade.
"Die u geroepen heeft tot Zijn eeuwige heerlijkheid in Christus" - Petrus bevestigt dat ongeacht de moeilijkheid, de zwaarte of de duur van de beproeving, de uiteindelijke redding en verheerlijking zeker is. Denk aan 1:5, "[gij] wordt bewaakt door de kracht van God door het geloof, voor de verlossing die gereed is en geopenbaard zal worden in de laatste tijd." Eerder in de brief zegt Petrus dat gelovigen geroepen zijn om heilig te zijn in hun gedrag (1:15); geroepen uit de duisternis om Gods lof te verkondigen (2:9); geroepen om onrechtvaardig te lijden (2:21); geroepen om te zegenen die vervloeken (3:9); en tenslotte in 5:10, worden zij geroepen tot eeuwige heerlijkheid. Ten slotte, verduidelijkt de uitdrukking "in Christus" dat volledige en daadwerkelijke verlossing alleen plaatsvindt door geestelijk verenigd te zijn met Christus - Er is geen andere weg naar heerlijkheid (3:18-22; Joh. 14:6; Rom. 6:8; Kol. 1:27).
"Hijzelf... Hem zij de kracht" - Petrus blijft de nadruk leggen op de kracht, soevereiniteit en tedere zorg van de Opperherder en God van alle genade. Het Griekse woord dat vertaald wordt met "kracht" is kratos (Strong's 2904). dat vaak voorkomt in doxologieën in het Nieuwe Testament (d.w.z. lofprijzing van Gods heerlijkheid).
Sleutelbegrip(pen): "volmaakt" - Van het Griekse katartizo (Strong's 2675), wat betekent "herstellen, op orde brengen, in perfecte staat brengen". Tijdelijk verlies wat de gelovigen lijden, zal de God van alle genade en macht persoonlijk herstellen. Deze term wordt gebruikt in de Griekse vertaling van het boek Ezra, verwijzend naar de restauratie, het herstel en de herbouw van de ruïnes van Jeruzalem (4:12-13; 5:3; 6:14). "bevestigen" - Van het Griekse sterizo (Strong's 4741), wat betekent "op zijn plaats of stevig op zijn plaats zetten." Hetzelfde stamwoord wordt bijvoeglijk gebruikt in 5:9, "...weerstand biedend, vast in het geloof..." Petrus heeft dit woord ook eerder gehoord, rechtstreeks tot hem gesproken uit de mond van de Heer:

"Simon, Simon, Satan heeft gevraagd ieder van u te ziften als tarwe. Maar Ik heb gebeden voor u, Simon, dat uw geloof niet zal falen. En wanneer u teruggekeerd bent, versterk [sterizo] uw broeders" (Luc. 22:31-32).

"Versterken" - Het Griekse werkwoord stheno, "versterken, sterk maken," komt alleen hier in het Nieuwe Testament voor. Echter, het negatieve astheno wordt gebruikt in 3:7, "Mannen doen evenzo, door bij hen te wonen naar kennis, als met een zwakker [astheno] vat..." Petrus bevestigt op subtiele wijze een bijbelse theologie van God die de zwakken eert en versterkt om de sterken te beschamen (Ps.8:2; 1Kor.1:27; 2Kor.12:9-10; Openb.3:8).
"oprichten" - Van het Griekse werkwoord themelio (Strong's 2311), een bouw metafoor, letterlijk, "een stevig fundament leggen". In 2:5-8 worden gelovigen beschreven als "levende stenen" die worden opgebouwd tot Gods woning, en de metafoor komt terug in 4:17 waar Gods huis wordt getest en beproefd. Het werkwoord themelio wordt ook gevonden in andere teksten over God over de grondvesten van de aarde (Job 38:4; Heb. 1:10).
Alle werkwoorden die Petrus in 5:10 gebruikt zijn met elkaar verbonden en hebben een gemeenschappelijk thema. Deze werkwoorden geven hoop en zekerheid aan geslagen en gehavende pelgrims; namelijk, de God en Vader van alle genade en macht zal hen oprichten, versterken, bevestigen en vervolmaken zodra hun korte tijd van lijden is volbracht. Als vreemdelingen en tijdelijke bewoners zonder stabiliteit en zekerheid in de wereld (1:1,17; 2:11), geeft de formulering van 5:10 dat gelovigen spoedig zullen aankomen in hun eeuwige thuis en permanente stabiliteit, vrede en rust zullen vinden.

5:12-14

"Door Silvanus, de getrouwe broeder, zoals ik hem beschouw, heb ik u geschreven met weinig woorden, vermanend en getuigend dat dit de ware genade van God is, waarin gij staat. Zij die in Babylon met u verkozen is, groet u, en mijn zoon Marcus. Groet elkander met een kus van liefde. Vrede zij met u allen die in Christus zijn."

Petrus besluit de brief met het verduidelijken van zijn doel voor het schrijven en noemt twee opmerkelijke gelovigen bij naam (Silvanus en Marcus). Ook vormen deze laatste paar regels een afsluiting en bevatten elementen uit de eerste twee verzen van zijn openingstoespraak:

1) "uitverkorenen met u" - Vergelijk 5:13 met 1 Petr. 1:1, "Petrus, een apostel van Jezus Christus, tot de uitverkorenen..."
2) "Babylon" - Code voor het centrum van het vierde en laatste heidense koninkrijk (Dan. 2:40-43; 7:23-24). Bovendien vertegenwoordigt "Babylon" ook de verdrijving en ballingschap van al Gods volk tot de tijd dat Hij de kudde verzamelt onder de opperherder aan het eind van het tijdperk. Vergelijk 5:13 met 1 Petr. 1:1: "Aan de uitverkorenen die in de verstrooiing [ballingschap] van Pontus, Galatië, Kappadocië, Azië en Bithynië [alle gebieden onder het Romeinse rijk] zijn..."
3) "ware genade van God... vrede zij met allen" - Vergelijk Petrus' uitspraken in 5:12 met 1 Petr. 1:2, "...moge genade en vrede u vermenigvuldigd worden."

Sleutelzin(nen): "Door Silvanus ... heb ik u geschreven" - In de geschriften van het Nieuwe Testament zijn "Silvanus" en "Silas" dezelfde persoon. Lucas, in het boek Handelingen, geeft belangrijke achtergrondinformatie over Paulus' naaste metgezel, Silas (Strong's 4609). Paulus verwijst naar hem als Silvanus in zijn brieven: 2 Kor. 1:19; 1 Thess. 1:1; en 2 Thess. 2:1 (Strong's 4610).
Afgezien van het mogelijk overschrijven of bezorgen van de brief, lijkt Silvanus/Silas een grotere invloed gehad, misschien als co-auteur samen met Petrus. Zijn hechte relatie met Paulus lijkt invloed te hebben gehad op de de algemene theologie van de brief - zelfs tot in de exacte terminologie, Griekse stijl, en specifieke citaten uit het Oude Testament. "de ware genade van God, waarin u staat" - Petrus vat zijn doel van zijn schrijven samen: In een "paar woorden" (5:12; oligon), schrijft de apostel over standvastigheid door beproevingen en lijden voor "een korte tijd" (1:6; 5:10; oligon), en de manier waarop gelovigen standvastig zijn bij beledigingen, laster en en alle vormen van vervolging, is door te geloven in de door God geopenbaarde boodschap van de de hele brief, alias "de ware genade van God".
Blijkbaar was er in de tijd dat Petrus schreef, een noodzaak om valse leer over genade te schrijven, want hij kwalificeert zijn doel door het de ware genade van God te noemen. Ook is deze verklaring weer een voorbeeld van Silvanus' invloed via de apostel Paulus - bijna woord voor woord: "Door wie [Christus] wij door het geloof toegang verkregen hebben tot deze genade waarin wij staan. En wij verheugen ons in de hoop op de heerlijkheid van God. Niet alleen dat, maar wij verheugen ons ook in ons lijden, omdat wij weten dat het lijden volharding voortbrengt..." (Rom. 5:2-3).
"Zij in Babylon ... en mijn zoon Marcus" - De uitdrukking "zij in Babylon" verwijst naar de collectieve leden van het lichaam van Christus in Rome ten tijde van het schrijven. Evenzo gebruikt de apostel Johannes ditzelfde soort metaforische taal om Gods familie te beschrijven in 2 Johannes 1:1, "De oudste, aan de uitverkoren dame en haar kinderen..."
De vermelding van "mijn zoon, Marcus" versterkt de traditie van de vroege Kerk over Petrus' apostolisch auteurschap en invloed van het evangelie van Marcus. Evenals Silvanus, vergezelde ook Marcus (of Johannes, die Marcus wordt genoemd (Handelingen 12:25) Paulus op zijn eerste zendingsreis, maar ging uit elkaar na het geschil tussen Paulus en Barnabas (Handelingen 15:36-39). De eerste bijbelse vermelding van Petrus en Marcus samen vindt plaats in een tijd van vervolging (zie Handelingen 12).
"Vrede zij met allen... in Christus" - De laatste twee woorden van de brief zijn en Christo ("in Christus"), een laatste bevestiging van de universele, broederlijke overeenkomst tussen de leiders in de Kerk (Paulus en Petrus via Silas en Markus). De zegen van "vrede" is passend voor alle pelgrims en die te maken hebben met lijden en beproevingen in een vijandige wereld, en opnieuw herhaalt Petrus de Opperherder:

"Vrede laat Ik u; Mijn vrede geef Ik u. Ik geef u niet zoals de wereld die geeft. Laat uw hart niet verontrust worden, wees niet bang" (Joh. 14:27).

Week Tien Samenvatting (5:8-14):

In de afsluitende vermaning van zijn brief waarschuwt Petrus ons voor een meedogenloze en rusteloze vijand die op jacht is. Dit prehistorische roofdier heeft aanzienlijke macht en een angstaanjagend gebrul; maar hij is geen partij voor de Herder en Heer van allen. Daarom moeten gelovigen niet toegeven aan angst, trots, of ongeloof, want de tegenstander voedt zich met hen die hun roeping opgeven en het plezier zoeken om verder lijden omwille van Christus te vermijden.

Het goede nieuws is dat de brullende leeuw kan worden weerstaan. Door te geloven en onze identiteit in Christus te begrijpen, veiligheid onder Gods machtige hand, en het doel om gezuiverd te worden door lijden, kunnen we de duivel weerstaan en een verenigde broederschap blijven die standvastig is in de ware genade van God.
Tenslotte, als we eenmaal een poosje geleden hebben, zal de God van alle genade alles in orde brengen en Zijn pelgrim-priesters plaatsen in een permanente, hemelse thuis. Bovendien zullen we niet langer een tempel in aanbouw zijn, maar een volledig verloste en voltooide woonplaats waar Gods Geest eeuwig rust. Toch is er op dit moment vrede voor degenen in Christus die nog worden gezuiverd door beproeving en lijden.

Spoedig, zeer spoedig, zal Babylon vallen. De koninkrijken van deze wereld zullen het koninkrijk van God worden, en dan zal de Herder met zijn volledig verheerlijkte kudde de naties beërven en voor eeuwig regeren en heersen. Hallelujah, amen!

Bron: The True Grace of God and the Law of the Jungle - UNSEALED - World News | Christian News | Prophecy Updates