www.wimjongman.nl

(homepagina)


Openbaring hoofdstuk 4: Zullen er gradaties zijn, rangen, een hoger bestaan voor sommigen in de hemel?

Door ds. Mark H. Creech - 15 oktober 2022

()

Een Joodse legende vertelt dat Jozef tijdens de grote hongersnood in Kanaän, als tweede man van de Farao in Egypte, zijn officieren opdroeg koren en kaf op het water van de Nijl te gooien, zodat de mensen beneden, stroomafwaarts, zouden zien dat er boven, stroomopwaarts, overvloed was. Iemand heeft gezegd dat God een beetje van het koren van de hemelse velden op de rivier des levens legt, zodat wij, als we ervan proeven, naar meer verlangen en dingen van boven zoeken.

Dat is wat men ervaart bij het lezen van Openbaring hoofdstuk 4, waar Johannes met ontzag voor de troon van God in de hemel staat, ooggetuige van Gods onvergelijkbare heerlijkheid en nooit geziene vergezichten.

De Schrift zegt dat hij niet alleen de Heer op zijn troon zag zitten, stralend als jaspis en carneool, met een smaragden regenboog om hem heen, maar dat er ook 24 oudsten op tronen zaten en hem omringden. De Bijbel zegt:

"Vierentwintig tronen omringden hem, en vierentwintig oudsten zaten erop. Zij waren allen in het wit gekleed en hadden gouden kronen op hun hoofd... de vierentwintig oudsten vallen neer en aanbidden degene die op de troon zit (degene die voor eeuwig en altijd leeft). En zij leggen hun kronen voor de troon en zeggen: 'U bent waardig, o Heer onze God, om glorie en eer en macht te ontvangen. Want U hebt alle dingen geschapen, en zij bestaan omdat U geschapen hebt wat U behaagde" (Openb. 4:4,10,11).

Wie zijn deze begunstigden die zo dicht bij de troon van God zitten?

Sommigen denken dat het engelen zijn. Van engelen wordt in de Schrift echter nooit gezegd dat zij gekroond zijn. Openbaring 5:8-12 zegt dat deze oudsten het lied van de verlossing zingen. Engelen weten niets van verlossing, en de Bijbel geeft ook geen definitieve uitspraken over zingende engelen. Bovendien worden engelen in de Schrift nooit precies geteld, maar alleen beschreven als myriaden bij myriaden in de tienduizenden. Het boek Hebreeën verwijst naar een ontelbaar gezelschap van engelen. De 24 oudsten zijn geen engelen.

Blijkbaar vertegenwoordigen deze 24 oudsten alle verlosten van de mensheid in de hemel. Zoals wijlen Dr. W. A. Criswell, de voormalige voorganger van de First Baptist Church in Dallas, Texas, heeft gezegd: "Dat getal vierentwintig is een beschrijvend symbool van de alomvattendheid (zonder verlies van één) van heel Gods volk".

In The Revelation Record geeft Dr. Henry Morris meer informatie over de identiteit van de ouderling. Hij schrijft:

"Maar waarom vierentwintig oudsten? De Israëlieten gebruikten zeventig oudsten (Exodus 24:1) en er wordt geen indicatie gegeven van het aantal oudsten in de vroege kerk. Er waren vierentwintig orden van priesters in Israël (I Kronieken 24:7-19), maar dat waren niet de oudsten, en hoewel gelovigen koningen en priesters moeten zijn (Openbaring 1:6), lijkt er geen reden te zijn waarom het ambt van de priesters zou moeten samengaan met dat van de oudsten in de hemel. Het getal vierentwintig is vaak beschouwd als symbool voor de twaalf patriarchen en de twaalf apostelen. Deze laatste zijn echter specifiek belast met de taak de twaalf stammen van Israël te oordelen op twaalf tronen in het duizendjarig rijk (Openbaring 19:28), terwijl de vierentwintig oudsten aan de troon in de hemel zitten. Als twaalf van hen de twaalf apostelen zijn die de twaalf stammen moeten oordelen, dan blijven de identiteit en de functie van de andere twaalf in het ongewisse. Het is nauwelijks mogelijk dat zij de twaalf zonen van Jakob zijn.

()

"Er is nog een andere interessante mogelijkheid wat betreft hun identiteit. De term 'ouderling' heeft zowel een administratieve als een chronologische bijbetekenis (zie I Petrus 1:1, 5). Dat de oudsten in Openbaring individuele mannen zijn en niet slechts symbool staan voor alle gelovigen, blijkt uit de individuele gesprekken die van de individuele oudsten worden gemeld (Openbaring 5:5; 7:13). Zij vertegenwoordigen inderdaad alle gelovigen van alle tijden, maar zij zijn ook individuele mannen, de oudsten van de gehele verloste mensheid...Tenslotte, aangezien de Heer er niet voor heeft gekozen hun identiteit te specificeren, is zijn methode om hen te selecteren op basis van verdienste, en dus kan hij hun identiteit niet onthullen tot na de toewijzing van beloningen bij de Rechterstoel van Christus."

Dit is een fabelachtige uitleg van de identiteit van de 24 oudsten, die een andere zeer belangrijke vraag over de hemel oproept: Zullen er gradaties zijn, hogere rangen, of misschien een geavanceerde kwaliteit van bestaan die aan sommigen in de hemel wordt gegeven en niet noodzakelijkerwijs aan anderen?

De Amerikaanse gereformeerde theoloog R.C. Sproul spreekt, hoewel het een lang citaat is, over deze vraag en zegt:

Dit kan voor veel mensen als een verrassing komen, maar ... er zijn graden van beloning die in de hemel worden gegeven. Het verbaast me dat dit antwoord zoveel mensen verrast. Ik denk dat er een reden is dat christenen geschokt zijn als ik zeg dat er verschillende niveaus in de hemel zijn, evenals gradaties in de zwaarte van de straf in de hel.

We hebben veel van deze verwarring te danken aan de protestantse nadruk op de leer van de rechtvaardiging door geloof alleen. Wij hameren op die leer en leren nadrukkelijk dat iemand niet in de hemel komt door zijn goede werken. Onze goede werken geven ons geen enkele verdienste, en de enige manier waarop we in de hemel kunnen komen is door geloof in Christus, wiens verdiensten ons worden toegerekend. Wij benadrukken deze leer in die mate dat mensen tot de conclusie komen dat goede werken onbeduidend zijn en geen enkele invloed hebben op het toekomstige leven van de christen.

De manier waarop het historisch protestantisme het heeft geformuleerd is dat de enige weg naar de hemel door het werk van Christus is, maar dat ons in de hemel beloningen worden beloofd naargelang onze werken. De heilige Augustinus zei dat we alleen door de genade van God ooit iets doen wat ook maar in de buurt komt van een goed werk, en geen van onze werken is goed genoeg om te eisen dat God ze beloont. Het feit dat God heeft besloten beloningen toe te kennen op basis van gehoorzaamheid of ongehoorzaamheid is wat Augustinus noemde het bekronen van Gods eigen werken in ons. Als iemand jarenlang trouw is geweest in vele dingen, dan zal hij erkend worden door zijn Meester, die tegen hem zal zeggen: "Goed gedaan, gij goede en trouwe dienaar. Degene die er op het laatste moment tussendoor piept, heeft weinig goede werken waarvoor hij een beloning kan verwachten.

Ik denk dat het verschil tussen rang één en rang tien in de hemel oneindig klein is vergeleken met het verschil tussen er wel of niet komen. Iemand zei het zo: Iedereen heeft een volle beker in de hemel, maar niet iedereen in de hemel heeft dezelfde beker. Nogmaals, het is misschien verrassend voor mensen, maar ik zou zeggen dat er minstens vijfentwintig gelegenheden zijn waar het Nieuwe Testament duidelijk leert dat we beloningen zullen krijgen overeenkomstig onze werken. Jezus houdt het beloningsmotief vaak voor als de wortel voor het paard - "groot zal uw beloning in de hemel zijn" als u dit of dat doet. Wij zijn geroepen om te werken, om schatten voor onszelf op te slaan in de hemel, net zoals de goddelozen, zoals Paulus ons vertelt in Romeinen, "toorn opsparen tegen de dag van de toorn."

()

Bijbelgeleerden zijn het er algemeen over eens dat wat Johannes in de hemel zag van na de Doop was, en de Oordeelstoel van Christus, waar onze Heer zijn volk al had geoordeeld voor hun hemelse beloning. Toch blijven de 24 oudsten vooralsnog ongespecificeerd.

De 24 oudsten vertegenwoordigen alle verlosten, maar ze laten ons ook zien dat Christus kronen, beloningen en status zal uitdelen aan de gelovigen in zijn eeuwige koninkrijk. Deze beloningen zullen geen afgunst veroorzaken zoals hier vaak het geval is, omdat de rechtvaardige Rechter iedereen zal hebben beoordeeld, en allen tevreden zullen zijn en zich zullen verheugen in Gods volmaakte oordeel.

Het lijkt meer dan dwaas om ons hele leven hier in dit leven te investeren en de vermaning van Christus niet serieus te omarmen:

Bewaar uw schatten niet hier op aarde, waar motten ze opeten, roest ze vernietigt en dieven inbreken en stelen. Bewaar uw schatten in de hemel, waar motten en roest ze niet kunnen vernietigen en waar dieven niet inbreken en stelen (Matteüs 6:19-20).

De apostel Paulus zei:

Want we moeten allemaal voor Christus staan om geoordeeld te worden. Wij zullen allen ontvangen wat wij verdienen voor het goede of het kwade dat wij in dit aardse lichaam hebben gedaan (I Korintiërs 5:10).

Inderdaad, de Heer legt op de rivier des levens een deel van het koren van de hemelse velden, zodat wij, als we ervan geproefd hebben, naar meer verlangen en de dingen van boven zoeken.

© ds. Mark H. Creech

Bron: Revelation Chapter 4: Will there be gradations, rank, a higher existence for some in heaven?