www.wimjongman.nl

(homepagina)


Libanon geeft Teheran een dubbele klap

door Amir Taheri - 22 mei 2022

  • Toen de officiële resultaten binnenkwamen, realiseerden Irans Opperste Leider Ali Khamenei en generaal-majoor Esmail Qaani, chef van de Quds Force die geacht wordt de landen van het "Verzetsfront" als satraap te besturen... zich dat het Libanese electoraat, of tenminste de 49% die naar de stembus gingen, Teheran de "verpletterende overwinning" waarop het had gehoopt, hadden onthouden.

  • Dat betekende een dubbele tegenslag in twee van de vier Arabische hoofdsteden waarvan Ayatollah Ali Yunesi beweert dat zij nu onder de controle van Teheran staan; de andere zijn Sanaa en Damascus.

  • Zeker is dat een meerderheid van de politiek actieve Libanezen een nieuwe start voor het land nastreeft.

  • Talrijke directe en indirecte boodschappen van sjiieten in Libanon wijzen op een groeiende afkeer van een systeem dat het land, in de woorden van het dagblad Kayhan van Teheran, slechts ziet als een "schild voor de Islamitische Republiek" Iran. Grote delen van de sjiitische gemeenschap hebben de welvaart die zij sinds de jaren tachtig hadden verworven, zien wegsmelten als gevolg van de economische crisis die 70% van de Libanezen in armoede heeft gestort.

  • Libanon dringend uit zijn huidige benarde situatie verlossen, zou een positief signaal zijn dat zelfs een kleine afstand van de volledige controle over Hezbollah vruchten kan afwerpen voor de gemiddelde Libanees. Dat zou op zijn beurt de boodschap versterken dat Libanon het beter kan stellen zonder een politiek-militair Paard van Troje in hun midden.

  • Het lijdt geen twijfel dat Hezbollah een ziekte is en de hoofdoorzaak van Libanon's erbarmelijke toestand vandaag .... De jongste verkiezingen kunnen het begin zijn van dat proces, dat ongetwijfeld zal worden versneld door positieve ontwikkelingen in Irak en uiteindelijk in Iran zelf.

( )

Toen de officiële resultaten binnenkwamen, beseften de Iraanse opperste leider Ali Khamenei en generaal-majoor Esmail Qaani, hoofd van de Quds-strijdkrachten die de landen van het "Verzetsfront" als satraap moet besturen... dat de Libanese kiezers, of tenminste de 49% die naar de stembus gingen, Teheran de "verpletterende overwinning" hadden ontzegd waarop het had gehoopt. Op de foto: Khamenei ontmoet Hassan Nasrallah, hoofd van Libanon's terroristische organisatie Hezbollah. (Foto bron: khamenei.ir)

Het was slechts een paar weken geleden dat de algemene verkiezingen in Libanon de voorpagina's haalden in de officiële media van Teheran. "Opperste Gids" Ali Khamenei had de verkiezingen bestempeld als "een referendum over het Verzetsfront", een coalitie van door Iran gecontroleerde groepen die geworteld zijn in Irak, Syrië, Noord-Jemen, Gaza en Libanon. Hij had ook publiekelijk 25 miljoen dollar extra gedoneerd aan de Libanese tak van Hezbollah om de overwinning te verzekeren.

Zeker zijn van een "verpletterende overwinning", mede dankzij de misplaatste boycot die Libanon's voormalige premier Saad Hariri had afgekondigd, waren de media in Teheran begonnen met speculaties over wie Khamenei als volgende president zou kunnen kiezen indien Libanon de huidige tachtigjarige zittende president zou vervangen. De kwestie was ter sprake gekomen tijdens de audiëntie die Khamenei verleende aan de Syrische president Bashar al-Assad tijdens een bliksembezoek aan Teheran.

Tegelijkertijd had generaal-majoor Esmail Qaani, hoofd van de Quds-strijdkrachten die de landen van het "Verzetsfront" als een satraap moet besturen, zijn hoop gevestigd op een overwinning in Libanon als compensatie voor de zware nederlaag die zijn handlangers eerder bij de Iraakse verkiezingen hadden geleden.

Toen de officiële resultaten binnenkwamen, beseften Khamenei en Qaani echter dat het Libanese electoraat, of tenminste de 49 procent die naar de stembus waren gegaan, Teheran de "verpletterende overwinning" waarop het had gehoopt, hadden onthouden.

Dat betekende een dubbele tegenslag in twee van de vier Arabische hoofdsteden waarvan Ayatollah Ali Yunesi beweert dat zij nu onder de controle van Teheran staan; de andere zijn Sanaa en Damascus.

De vraag was hoe het slechte nieuws te brengen aan het Iraanse publiek dat momenteel verwikkeld is in een landelijke opstand tegen het Khomeinistische systeem?

Het officiële Iraanse agentschap IRNA, dat onder controle staat van het kabinet van de president, besloot de nederlaag te beschrijven als een mislukking voor de christelijke en Druzische bondgenoten van Hezbollah in plaats van voor de groep zelf.

Ondanks het feit dat de opkomst onder sjiieten 11 procent lager was dan het gemiddelde van twee eerdere verkiezingen, pochte IRNA dat de sjiitische stem zowel voor Hezbollah als Amal was.

Onnodig te vermelden dat Hezbollah in het zuiden, van oudsher een sjiitisch bolwerk, een tegenslag te verwerken kreeg.

Het Fars News Agency, dat onder controle staat van de Islamitische Revolutionaire Garde, probeerde daarentegen de vis te verdrinken, zoals men zegt, door deze te degraderen naar de 13e plaats in zijn nieuwsmenu. Zelfs dan gaf het de resultaten per kiesdistrict, zodat de lezer, als hij geduldig was en goed kon rekenen, zelf het eindresultaat moest uitrekenen.

Om een idee te geven over de woede van Teheran, merkte de krant ook op dat een nieuwe meerderheid in het Libanese parlement weliswaar zou kunnen worden getolereerd, maar niet zou worden toegestaan om het beleid ten aanzien van Israël of de Verenigde Staten te wijzigen. Een dreigement met moord tegen de nieuwe meerderheid in het Libanese parlement? Wie zal het zeggen.

Zeker is dat een meerderheid van de politiek actieve Libanezen een nieuwe start voor het land nastreeft. Het is ook zeker dat Hezbollah en bondgenoten bloedig zijn geraakt, maar dankzij de niet aflatende steun van de Islamitische Republiek Iran onverzettelijk zijn gebleven.

Nu Iran zelf een nieuwe periode van spanning en crisis ingaat, zal die steun weliswaar afnemen, maar waarschijnlijk niet van de ene dag op de andere verdampen. Hezbollah heeft misschien niet langer een veto over alle belangrijke kwesties, maar behoudt voldoende macht om de weg naar de wederopbouw van de Libanese economie en het politieke systeem te vertragen en aanzienlijk te blokkeren. Blokkade als tactiek wordt reeds gebruikt door de verslagen pro-Teheraanse groeperingen in Irak, waardoor een terugkeer naar een normaal bestuur wordt vertraagd, laat staan dat een begin wordt gemaakt met hervormingen die al lang hadden moeten plaatsvinden.

Met andere woorden, Libanon is nog niet uit het dodelijke doolhof dat de Islamitische Republiek en haar bondgenoten voor het land hebben gecreëerd. Uitstel van tactiek zou de benoeming van een nieuwe premier en later een nieuwe president kunnen verhinderen. En dat zou op zijn beurt de door het Internationaal Monetair Fonds beloofde injectie van hulp verhinderen, om nog maar te zwijgen van particuliere Libanese en buitenlandse investeerders.

De manier om met een dergelijke vertragingstactiek om te gaan, zou kunnen zijn een rechtstreeks beroep op de sjiitische gemeenschap, die evenzeer te lijden heeft onder de economische ineenstorting als gevolg van de buitenlandse interventie. Talrijke directe en indirecte boodschappen van sjiieten in Libanon wijzen op een groeiende vermoeidheid met een regeling die het land beschouwt, in de woorden van het dagblad Kayhan van Teheran, als slechts een "schild voor de Islamitische Republiek" Iran. Grote delen van de sjiitische gemeenschap hebben de welvaart die zij sinds de jaren tachtig hadden verworven, zien wegsmelten als gevolg van de economische crisis die 70% van de Libanezen in armoede heeft gestort.

De verkiezingsresultaten zijn om een aantal redenen goed nieuws.

Ze sluiten het trieste hoofdstuk af van Michel Aoun en zien ook de rug van Saad Hariri, die zichzelf heeft vernietigd. De onwrikbare parlementsvoorzitter Nabih Berri is wellicht ook beweeglijk geworden, zo niet onmiddellijk dan toch te zijner tijd. Het feit dat 13 tot 16 nieuwkomers, als onafhankelijken, erin geslaagd zijn binnen te dringen in de gesloten citadel van een parlement dat gecontroleerd wordt door een handvol corrupte en incompetente baronnen, is ook goed nieuws.

Wat nu van belang is, is dat de internationale gemeenschap Libanon een pakket snelle hulp aanbiedt als beloning voor het feit dat het voor verandering heeft gekozen. Met andere woorden, de internationale gemeenschap moet geen vertragingstango aangaan waarbij Hezbollah de vorming van een regering uitstelt en het IMF het uitschrijven van cheques uitstelt. Hetzelfde geldt voor andere potentiële buitenlandse investeerders. Hun hulp afhankelijk maken van de degradatie van Hezbollah naar de achtertuin zou Teheran, dat beweert dat Libanon zonder Hezbollah geen vooruitgang kan boeken, alleen maar in de kaart spelen.

Hezbollah de controle ontnemen over tal van overheidsinstellingen, waaronder de veiligheidsdiensten, zal waarschijnlijk niet van de ene dag op de andere gebeuren. En de ontbinding van Hezbollahs parallelle leger zou nog moeilijker te verwezenlijken zijn.

Libanon dringend uit zijn huidige benarde situatie verlossen, zou een positief signaal zijn dat zelfs een kleine afstand van de volledige controle over Hezbollah vruchten kan afwerpen voor de gemiddelde Libanees. Dat zou op zijn beurt de boodschap versterken dat Libanon het beter kan stellen zonder een politiek-militair Paard van Troje in hun midden.

Het lijdt geen twijfel dat Hezbollah een ziekte is en de hoofdoorzaak van de droevige toestand waarin Libanon zich thans bevindt. Maar dit is een ziekte die niet met een onmiddellijke operatie kan worden genezen; zij vereist een geduldige behandeling. De jongste verkiezingen zouden het begin van dat proces kunnen inluiden, dat ongetwijfeld zal worden versneld door positieve ontwikkelingen in Irak en uiteindelijk in Iran zelf.

Amir Taheri was van 1972 tot 1979 hoofdredacteur van het dagblad Kayhan in Iran. Hij heeft geschreven voor talloze publicaties, elf boeken gepubliceerd, en is sinds 1987 columnist voor Asharq Al-Awsat.

Dit artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd door Asharq al-Awsat en is overgenomen met vriendelijke toestemming van de auteur.

Vertaling door W.J. Jongman en H. Sleijster

© 2022 Gatestone Institute. Alle rechten voorbehouden. De artikelen hier afgedrukt geven niet noodzakelijkerwijs de standpunten weer van de vertalers of van Gatestone Institute.

Bron: Lebanon Gives Tehran a Double Whammy :: Gatestone Institute