www.wimjongman.nl

(homepagina)


KNOEI NIET MET HET BOEK OPENBARING

31 augustus 2022 - door Janathan Brentner

()

Het laatste boek in de Bijbel begint met deze woorden: "De openbaring van Jezus Christus." Van begin tot eind vergroot het profetisch verslag de persoon van onze Heer Jezus Christus. Het gaat allemaal over Zijn glorie, soevereiniteit en macht.

Openbaring is des te relevanter nu we veel van de profetieën ervan scherper in beeld zien komen. De voorwaarden zijn geschapen voor de vier "ruiters van de apocalyps" om hun tocht door de wereld te beginnen; het is slechts een kwestie van tijd.

Helaas blijft het aantal mensen dat de boodschap van het boek Openbaring betwist groeien, zelfs in kerken die beweren te geloven in de inerrancy en inspiratie van de Schrift. Degenen die willen knoeien met de boodschap lijken met de dag toe te nemen.

Velen lijken er genoegen mee te nemen het feit te negeren dat geen enkel ander boek zowel een beloofde zegen inhoudt voor hen die het lezen (1:3) als een strenge waarschuwing voor hen die er mee rommelen door er iets aan toe te voegen of van af te doen (22:18-19).

DE ZEGEN: DE VERHEERLIJKING VAN JEZUS IS OOK ONZE OVERWINNING

De Openbaring maakt Christus groot van begin tot eind. Hier is een voorbeeld van hoe het Lam op de troon wordt verheerlijkt.

1. JEZUS ALS HET HOOFD VAN ZIJN KERK

De hoofdstukken 1-3 tonen Jezus als het Hoofd over Zijn Gemeente. Deze hoofdstukken tonen de Heer die de leiding heeft over Zijn volk, precies zoals Paulus beschrijft in Efeziërs 1:22-23.

Openbaring 3:10-11a bevat een belofte van de opname waardoor Jezus ons uit de wereld zal wegnemen voordat de toorn van de dag des Heren neerdaalt op "hen die op de aarde wonen".

De hoofdstukken 4 en 5 verheerlijken het Lam als de enige die waardig is de zegels te openen die de eigendomsakte van deze wereld verbinden. De daarop volgende zegelgevechten beginnen het proces van de komende Koning die de koninkrijken van deze wereld uit Satans greep zal ontrukken.

2. DE HEER OORDEELT DE AARDE ALS VOORBEREIDING OP ZIJN KONINKRIJK

De hoofdstukken 6-18 verkondigen de opperste macht en soevereiniteit van de Heer over de koningen der aarde, de geschiedenis, de natuur, en alle krachten die nu tegen Hem in opstand komen. Zij beelden de beproeving uit waarvan Jezus zei dat die over "de gehele wereld" zou komen (Openbaring 3:10).

Jezus zal de gerechtigheid van Zijn Naam bewijzen als Hij het koninkrijk van de antichrist vernietigt, samen met zijn wetteloosheid, bedrog en buitengewoon grote boosheid. De hemel zal daveren van lofprijzing voor Hem (Openbaring 19:1-5) in afwachting van Zijn terugkeer met ons naar de aarde en duizendjarige heerschappij over de aarde, gezeten op de troon van David.

3. JEZUS ZAL DUIZEND JAAR REGEREN EN DAARNA VOOR EEUWIG

Jezus' ultieme vertoning van heerlijkheid aan de aarde gebeurt bij Zijn wederkomst. Hij zal dan de legers van de wereld die tegen Jeruzalem verzameld zijn, vernietigen, Satan opsluiten en Zijn heerschappij over de aarde vestigen (19:11-20:6). Nadat Hij een laatste opstand heeft neergeslagen, zal Hij de wereld oordelen en voor altijd een einde maken aan dood en zonde (20:7-15).

Openbaring 21-22 beschrijft de glorieuze eeuwige staat van de nieuwe aarde en het nieuwe Jeruzalem. Jezus laatste woorden tot ons, Zijn gemeente, zijn deze: "Ik kom toch spoedig!"

De verheerlijking van Jezus vindt zijn volste uitdrukking in alle gebeurtenissen die in het boek Openbaring zijn opgetekend. En Zijn overwinning zal op een dag de onze zijn.

DE WAARSCHUWING: KNOEI NIET MET DE BOODSCHAP!

Je hebt waarschijnlijk wel eens de uitdrukking gehoord: "Knoei niet met Texas!" De gevolgen van dat te doen kunnen ernstig zijn, maar ze zijn niets vergeleken met knoeien met het boek Openbaring.

Denk aan de waarschuwing die in het laatste hoofdstuk staat:

Ik waarschuw iedereen die de woorden van de profetie van dit boek hoort: als iemand er iets aan toevoegt, zal God hem de plagen toevoegen die in dit boek beschreven staan; en als iemand iets afneemt van de woorden van het boek van deze profetie, zal God hem zijn deel afnemen aan de boom des levens en aan de heilige stad, die in dit boek beschreven staan. (Openbaring 22:18-19)

Ik geloof dat deze krachtige woorden hier voorkomen omdat Openbaring....

  • de Persoon van Jezus verheerlijkt.

  • de uiteindelijke overwinning van de Heer over zonde en dood beschrijft.

  • onmetelijke troost biedt aan gelovigen door de beschrijving van hoe God zal afrekenen met deze goddeloze wereld en een vreugdevolle eeuwige staat zal binnenbrengen, inclusief een Nieuw Jeruzalem.

  • een glorieuze eeuwigheid belooft, vrij van dood, pijn, tranen en lijden (21:4).

Zij die de hoopvolle boodschap van het boek bespotten, doen dat op eigen risico.

Leraren, voorgangers en geleerden knoeien met de boodschap van Openbaring op de volgende manieren:

1. ALLEGORIE

Velen beschouwen het boek van de Openbaring als allegorie, of slechts symboliek, in plaats van een ooggetuigenverslag van wat Johannes werkelijk zag en hoorde. Dit is de meest populaire manier waarop de spotters de boodschap van overwinning en hoop wegnemen.

Allegorie begon lang geleden als een manier om de heidense Griekse filosofie te combineren met het christendom, vooral die van de heidense filosoof Plato die geloofde dat alleen het geestelijke goed was. Hij geloofde dat de materiële wereld van nature slecht was.

Augustinus, degene die de allegorie vastlegde als de manier om bijbelse profetie te benaderen, zei dat het idee van een millennium "niet verwerpelijk zou zijn" als "de aard van het duizendjarig rijk eerder een 'geestelijk' dan een fysiek rijk zou zijn"[i]. Augustinus wijzigde zijn opvattingen over Jezus' toekomstige duizendjarige heerschappij op aarde om ze in overeenstemming te brengen met de leer van Plato.

Augustinus' haat tegen het Joodse volk speelde ook een rol in zijn theologie waarin hij de bijbelse beloften over het toekomstige herstel van Israël verwierp.

Er zijn vele redenen om de allegorische benadering van het boek Openbaring af te wijzen:

  • Openbaring identificeert zichzelf herhaaldelijk als een boek van profetie (1:3; 22:7,10,18-19).

  • De allegorische benadering verheft de menselijke wijsheid van de uitlegger boven de geïnspireerde woorden van de tekst. Woorden doen er zeer weinig toe bij hen die deze methode toepassen.

  • De taal van Johannes ontkent de allegorische benadering van het boek Openbaring. De apostel gebruikt het woord "zag" vierenveertig keer op zichzelf en twaalf keer met het woord "keek". Hij gebruikt "hoorde" dertig keer. De apostel vertelde ons geen verhaal, maar schreef woorden op terwijl hij luisterde hoe de engelen en de Heer spraken.

  • Degenen die symboliek gebruiken om het boek Openbaring te interpreteren zijn het onderling niet eens over wat allegorisch en letterlijk is.

  • Zij die allegorie gebruiken beweren een speciale "lens" te hebben waardoor zij de betekenis van een passage kennen die vaak niets te maken heeft met de eigenlijke woorden van de tekst.

  • De allegorie verandert de triomfantelijke overwinning van Christus op Satans wereldsysteem in iets dat Hem niet verheerlijkt of ons op geen enkele manier troost biedt.

  • Als Openbaring symbolisch is en niet profetisch tot en met hoofdstuk 20, vermindert dat dan niet in hoge mate ons vertrouwen in de beloften van de hoofdstukken 21-22? Ik geloof van wel.

2. HET IS APOCALYPTISCH

Een voorganger vertelde me eens dat het boek Openbaring "apocalyptisch" was, daarmee suggererend dat dit hem een vrijbrief gaf om de woorden ervan anders te interpreteren dan de Heer ze geïnspireerd had. Het kwam voor mij niet als een verrassing dat hij een unieke kijk had op bijbelse profetie en de toekomst van Israël, een kijk die ik nog nooit had gehoord voordat ik hem ontmoette.

Het woord "apocalyptisch" wordt vertaald met "openbaring" in vers één van Openbaring. In tegenstelling tot hoe wij het Engelse equivalent van het woord zien, betekent het in het Grieks een onthulling of openbaring. Met andere woorden, deze term introduceert het laatste boek van de Bijbel als de onthulling van Jezus en zijn heerlijkheid, en dat is precies wat het doet.

3. HET IS VERLEDEN TIJD

De preteristen vertellen ons dat Johannes het boek schreef in AD 65 en dat de Heer alle of de meeste woorden van het boek Openbaring vervulde in AD 70.

Er zijn veel problemen met deze dwalende benadering:

  • De kerkgeschiedenis wijst het tijdstip van het schrijven van de Openbaring toe aan ongeveer 95 na Christus. Irenaeus, die opgroeide in de kerk van Smyrna in de tweede eeuw na Christus, vertelt ons dat Johannes het boek Openbaring in deze tijd schreef. Als iemand zou weten wanneer het boek voor het eerst in de gemeente van Smyrna aankwam, dan zou het iemand zijn die in die gemeente opgroeide en zijn training in het geloof kreeg van Polycarpus, die door de apostel Johannes zelf werd onderwezen.

  • Het is overduidelijk dat de profetische gebeurtenissen die in Openbaring worden beschreven, nog niet hebben plaatsgevonden. Johannes beschrijft Jezus' wederkomst als een tijd waarin "alle ogen hem zullen zien" (1:7). Dit was zeer zeker geen gebeurtenis in de eerste eeuw na Christus.

  • De problemen die Jezus aan de orde stelde in de gemeente te Efeze (2:1-7) verschillen aanzienlijk van die waarover Paulus schreef in 2 Timoteüs, toen hij zich richtte tot zijn wonderkind dat als voorganger van deze gemeente fungeerde. De apostel schreef zijn laatste boek in ongeveer AD 67-68.

  • Velen geloven dat de gemeente te Smyrna pas bestond na het martelaarschap van de apostel Paulus in ongeveer 68 n.Chr.

  • Een aardbeving veroorzaakte aanzienlijke schade aan de stad Laodicea in ongeveer 65 na Christus. Zij zouden zichzelf in die tijd niet als "rijk" hebben beschouwd.

  • Zelfs als Johannes de Openbaring schreef in AD 65, is het twijfelachtig of alle zeven gemeenten het boek zouden hebben ontvangen, het hardop zouden hebben gelezen in alle huisvergaderingen, en er mogelijk een kopie van zouden hebben gemaakt tegen AD 70. Zeker is dat geen enkele andere kerk in die tijd de profetieën over de wederkomst van de Heer zou hebben gezien.

De preteristische benadering maakt dat het boek Openbaring helemaal over de kerk gaat met profetieën die zouden zijn gebeurd lang voordat de meerderheid van de gelovigen die toen leefden het boek zouden hebben gezien of zelfs maar van het bestaan ervan zouden hebben geweten. De preteristische visie verheft het lichaam van Christus boven zijn Hoofd.

4. HET IS EEN GEHEIME CODE VOOR GELOVIGEN UIT DE EERSTE EEUW

Een andere populaire benadering stelt dat Johannes het hele boek Openbaring in code schreef voor de lijdende heiligen die leefden in de eerste eeuw na Christus.

Alle argumenten tegen het dwalende gebruik van symboliek zijn hier van toepassing. Johannes registreerde toekomstige gebeurtenissen zoals hij ze zag en schreef de woorden op die tot hem gesproken werden door de Heer en door engelen.

En omdat Openbaring in 95 na Christus werd geschreven, zal de meerderheid van de gelovigen die toen leefden het boek pas ver in de tweede eeuw na Christus hebben gezien.

KNOEI NIET MET OPENBARING

Ik ben ervan overtuigd dat het boek Openbaring toekomstprofetie is en als zodanig Jezus van begin tot eind verheerlijkt. Zij die de boodschap ervan in diskrediet brengen doen dat op eigen risico. Zij die het boek beschouwen voor wat het beweert te zijn, ontvangen een zegen wanneer zij het lezen (1:3).

Er zijn verzen in het boek Openbaring die ik niet volledig begrijp.

Maar andere passages zijn scherper in beeld gekomen naarmate de dag van hun vervulling snel nadert. Bijvoorbeeld, de vooruitgang in technologie en kunstmatige intelligentie (AI) in de laatste twee decennia maakt het nu mogelijk voor één man, de antichrist, om het kopen en verkopen op de hele aarde te controleren.

Openbaring vervult mij met hoop voor wat komen gaat. Aangezien wij de toekomstige oordelen snel aan de horizon zien opdoemen, hoeveel dichterbij moet dan de opname zijn, voordat ze "hen die op de aarde wonen" treffen.

We leven echt in bijbelse tijden!

[i] Allen, D. Matthew, Theologie op drift: The Early Church Fathers and Their Views of Eschatology, een artikel gepubliceerd op de website Bible.org, hoofdstuk 5.

Bron: Don’t Mess With the Book of Revelation — Jonathan Brentner