www.wimjongman.nl

(homepagina)


DEEL 3: DE WARE HELD SLUIT DE AFGROND EN HERWINT DE HEERSCHAPPIJ OVER DE AARDE

Beschadigde beeltenis 2

()

Hoofdstuk 19: Poorten van de Hades

Jezus, de ware held van het licht, zette Zijn aanval voort op de machten van de duisternis die in Galilea hun schaduw van de dood hadden geworpen, door de strijd rechtstreeks met hen aan te gaan. Tegen het einde van Zijn bediening nam Hij Zijn discipelen mee zo'n 35 mijl ten noorden van Kapernaüm naar Caesarea Filippi, een tocht van twee dagen te voet. Zij gingen naar de Grot van Pan (Banias),398 bekend als de Poorten van Hades, aan de voet van de berg Hermon, afgebeeld in afbeelding 62. Het lijkt vreemd voor een Joodse rabbi om zijn leerlingen mee te nemen naar een door en door heidense plaats van aanbidding. Toch was Jezus daarin altijd opzettelijk.

Toen Jezus in de streek van Caesarea Filippi kwam, vroeg Hij aan Zijn discipelen: "Wie zeggen de mensen, dat Ik, de Zoon des mensen, ben?" Zij zeiden: "Sommigen zeggen Johannes de Doper, anderen Elia, en weer anderen Jeremia of een van de profeten." Hij zei tot hen: "Maar wie zegt gij, dat Ik ben?" Simon Petrus antwoordde en zei: "U bent de Christus, de Zoon van de levende God." Jezus antwoordde en zeide tot hem: Gezegend zijt gij, Simon Bar-Jonah, want vlees en bloed heeft u dit niet geopenbaard, maar Mijn Vader, die in de hemelen is. "En Ik zeg u ook, dat gij Petrus zijt, en op deze rots zal Ik Mijn gemeente bouwen, en de poorten van Hades zullen haar niet overweldigen" (Matt. 16:13-18).

Josephus beschrijft de plaats:

Toen Caesar hem (Herodes) nog een ander land had geschonken, bouwde hij daar ook een tempel van wit marmer, dicht bij de fonteinen van de Jordaan: de plaats heet Panium (Panias, Caesarea Philippi), waar zich een top bevindt van een berg die tot een immense hoogte is verheven, en aan de zijkant, eronder, of op de bodem ervan, opent zich een donkere grot, waarbinnen zich een afschuwelijke afgrond bevindt, die abrupt afdaalt tot een enorme diepte: Deze bevat een enorme hoeveelheid water, dat onbeweeglijk is; en wanneer iemand iets laat zakken om de diepte van de aarde onder het water te meten, is geen touwlengte voldoende om er bij te komen. Nu ontspringen de fonteinen van de Jordaan aan de wortels van deze holte naar buiten toe; en, zoals sommigen denken, is dit de uiterste oorsprong van de Jordaan.399

( )

Figuur 62 Door Bill Rice uit Flat Rock, MI, USA - Caesarea Philippi, CC BY 2.0, commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=35423945

Voordat de Romeinen het gebied veroverden, hadden de Grieken onder Alexander het gebied bezet en bestuurd onder auspiciën van het Seleucidische Rijk. Het was uit een tweehonderd jaar durende dynastie, ingesteld door de Seleuciden, dat Antiochus (IV) Epiphanes kwam. Hij was natuurlijk degene die de Tempel in Jeruzalem ontheiligde met de gruwel der verwoesting. Dit leidde tot de opstand van de Makkabeeën en de herinwijding van de tempel, nu gevierd als Chanoeka. Het was tijdens deze samensmelting van Griekse culturen en culturen uit het Nabije Oosten dat gehelleniseerde religieuze tradities werden ingelegd in het bijbelse gebied. In het gebied van Banias bouwden ze heiligdommen om de god Pan te vereren:

waaronder vreemde seksuele handelingen met geiten. De Grieken noemden deze plaats Panias, en de grot was de belangrijkste attractie voor de Hellenistische heidense eredienst. Dierenoffers werden binnenin de bodemloze poel gegooid. Als de offers zonken, werden de goden gunstig gestemd. Naast de Pan grot zijn vijf nissen met ingekerfde geschulpte gebieden in de rotswand uitgehouwen voor hun afgoden. Deze nissen hadden uitgebreide tempels ter verering van Pan, Zeus, Nemesis, en een heiligdom voor de cultus van de "dansende geiten". Pan was de god van de geiten en zijn pijpmuziek zou de geiten tot dansen verleiden en hun vruchtbaarheid verzekeren (hij wordt ook in verband gebracht met sex, lust en bestialiteit). Het was zo goddeloos, een zonde city zoals het Las Vegas van vandaag, dat rabbijnen een goede Jood verboden hier te komen.400 (Zie Bijlage 3, Inanna).

De Grieken waren echter niet de eerste mensen die gecharmeerd waren van de locatie. We herinneren ons dat het precies in het land van Bashan was en aan de voet van de berg Hermon waar Baäl-Hermon werd aanbeden. Het was de plaats waar de engelen neerdaalden en ook waar Og, koning van Basjan en van de Amorieten en Rephaïm, zijn hoofdkwartier had. Het was op deze plaats dat "de Kanaänitische mythologie ... de verblijfplaats vaststelt van haar vergoddelijkte dode koningen, de mlk(m)/rpu(m) die in 'Štrt-hdr'y wonen",401 dat wil zeggen Og en Sihon, koningen van de Rephaïm die in Ashtaroth en Edrei woonden.

De oude kustplaats Ugarit vermeldde dat deze plaats werd geregeerd door Mlkm (Milcom). Deze god werd ook in het oude Israël vereerd en stond ook bekend als Molech, een god die kinderoffers eiste. Zoals veel van de goden die we eerder hebben onderzocht, werd Milcom beschouwd als een chthonische (onderwereld) god, gelijkgesteld aan Nergal, Melqart (koning van de stad Tyrus) (Zie Ezech 28).

Akkadische godenlijsten uit de Oud-Babylonische periode bevatten een godheid genaamd Malik die gelijkgesteld wordt met Nergal, en andere Akkadische teksten vermelden mal(i)ku wezens met de Igigi en Anunnaki, allemaal in verband met de cultus van de dode voorouders. (Er is ook sprake van een god Milkunni in het Hurrisch.) ... de aanwezigheid van een godheid Mlk in Ugarit ... (uitgesproken als Malik, Milku en Mulik in syllabische teksten) ... verschijnt in twee goddelijke gidsen (eigenlijk slangenbezweerders), als bewoner van 'ttrt ... dezelfde plaats die elders wordt toegewezen aan de netherworld godheid Rpu is dit suggestief voor een nauwe relatie, net als de attestatie van wezens genaamd mlkm in verband met de koninklijke cultus van de doden, samen met de bekendere rpum (OT -Rephaim), die de schaduwen lijken te zijn van dode royalty in Ugarit (of van alle doden in het OT; cr. Ps 88:11). Tenslotte kunnen we nog wijzen op de vergelijkbare goddelijke namen Melqart van Phoenicië en Milcom van Ammon. Melqart (letterlijk, "Koning van de Stad") kan ook connecties hebben met de onderwereld (vooral als men W. F. Albright volgt in het opvatten van "de Stad" als de onderwereld), en even interessant is dat het Ugaritische 'adres' voor Mlk, 'ttrt, waarschijnlijk geïdentificeerd wordt met de stad Ashtaroth in Bashan, even ten noorden402 van Ammon. (Nadruk mijnerzijds).

W. F. Albright's opvatting van "de Stad" als de onderwereld is gebaseerd op het Oud Babylonische "irigal". Iri is als het Hebreeuwse "ir" (stad) en "gal" is "groot". Het betekende de onderwereld en in het Akkadisch was het erşetu; qabru dat "aarde, land; onderwereld; graf" betekent. Erşetu (ertzetu) was ook steno voor "daltu erṣeti: de deur van de onderwereld."403 Het begrip dat de onderwereld een poort of een deur heeft, is dus oud en wordt aangetroffen in het land van Shinar waar Satan zijn valse religieuze systeem vestigde.

Er kunnen meerdere poorten naar de onderwereld zijn geweest, net zoals er meerdere poorten naar een stad zijn. Niettemin werd de grot van Pan beschouwd als één van die locaties en Jezus maakte dat duidelijk aan zijn discipelen. In zijn artikel, "De poorten van Hades en de sleutels van het Koninkrijk", Joel Marcus bevestigt hoe "men geloofde dat Hades niet alleen de menselijke doden huisvestte, maar ook de demonische agenten van dood en vernietiging."404

POORTEN MAKEN HET LEGER VRIJ, NIET ALLEEN DEFENSIEF

Vaak zien commentatoren de poorten van Hades als defensieve maatregelen die Hades proberen te beschermen tegen aanvallen. Toch hebben we gezien dat Satans koninkrijk in het offensief is geweest. De poorten moeten niet worden opgevat als een defensieve barrière, maar eerder als de poort die de machten van de duisternis op de wereld loslaat. Het woord κατισχυσουσιν (katischusousin) "zegevieren" is een offensief woord, dat volgens BDAG betekent "de kracht of het vermogen hebben om een voordeel te verkrijgen, dominant zijn, zegevieren het vermogen hebben om te verslaan, een overwinning behalen. "405 Marcus merkt het "onoverkomelijke filologische probleem op met de "defensieve" interpretatie van de poorten...katischynein + genitief is altijd actief van betekenis (="overwinnen"), nooit passief (="succesvol weerstaan")."406 Hij concludeert terecht dat "de poorten daarom de kerk lijken aan te vallen." Hij ondersteunt zijn filologische deductie met de "observatie van een andere Mattheense passage: 7:24-25", waarin ook een rots wordt afgebeeld, "en hier wordt de rots door onheilbrengende krachten verpletterd."407

Dit leidt ons tot de vraag hoe poorten kunnen aanvallen? Marcus wijst erop dat "poorten" een pars-pro-toto term kan zijn voor de "stad zelf", en hoe "Engelse vertalingen af en toe še'arim 'stad' of 'stad' weergeven" en daarom "'poorten van Hades' lijkt te staan voor de gehele onderwereldstad van de doden."408 Jezus' gebruik van "poorten van de Hades" is dus volkomen in overeenstemming met hoe de streek van Bashan en Hermon zelf vele onderwereldverbindingen hebben.

Jezus spreekt niet alleen over poorten, maar hij spreekt over het hele dodenrijk. Hij heeft het over alle onderwereldverwijzingen die we al hebben overwogen, vele weergegeven door het logogram BAD / BAT, zoals Enlil, Ninurta, Og, MLK (Milcom / Molech), Nergal, enz. Hij verklaart aan de grote stierengod Batios, koning van de slang-draken, gelegerd in Bashan, dat hij en zijn strijdkrachten niet zullen zegevieren tegen Gods koninkrijk. Jezus' verklaring was een regelrechte oorlogsverklaring aan de heersers van het dodenrijk. Omdat "Poorten ... kunnen staan voor heersers ... kan Matt 16:18 wijzen op een militaire oorsprong voor deze koppeling, die al in het OT aanwezig was."409

DE ONDERWERELD BARST DOOR DE POORTEN

Jezus' reis naar de poorten van de Hades en de daaropvolgende transfiguratie lijken meer deel uit te maken van een strategie dan slechts een objectles voor Zijn discipelen. Met de geschiedenis als onze gids, weten wij dat God ingreep tegen de Nephilim in de dagen van Noach en daarna tegen de gibborim bij de Toren van Babel. God maakte korte metten met Satans gevaarlijke plannen om de planeet te overspoelen met zijn demonische gastheer. In de eerste eeuw was er een sterk gevoel voor het apocalyptische. Marcus merkt op:

Het beeld van Matteüs is, dat de heersers van de onderwereld uit de poorten van hun zwaar bewaakte, ommuurde stad naar voren komen om Gods volk op aarde aan te vallen. Wanneer wij spreken over demonische machten die de aarde overspoelen, spreken wij de taal van de Joodse apocalyptiek. Joodse apocalyptici geloofden dat in de eindtijd de machten van de kosmische chaos, die sinds de schepping in bedwang waren gehouden, zouden losbreken uit hun bedwang en een ongeëvenaarde verdrukking over de wereld zouden brengen. O. Betz heeft er inderdaad op gewezen dat er opmerkelijke parallellen zijn in de QL met het basisbeeld van Matt 16:18. In 1QH 3:17-18 bijvoorbeeld gaan de poorten van Sheol open en de goddeloze machten die in de onderwereld gevangen zitten, stromen naar buiten om de aarde te overspoelen.

Zoals A. Cooper deze passage weergeeft:

Zij openen de poorten van [Sheol voor alle] daden van goddeloosheid; Zij sluiten de deuren van de put achter de bedenker van onheil; de grendels van de eeuwigheid achter alle geesten van goddeloosheid. Nadat de poorten van Sjeool zijn opengegaan om de demonische machten op aarde los te laten, sluiten zij zich achter hen, zodat zij niet naar de onderwereld kunnen terugkeren, zelfs al zouden zij dat willen; als wilde dieren die in een gladiatorenarena zijn opgesloten, hebben zij geen andere keus dan de mensen aan te vallen die hun opsluiting met hen delen. Evenzo wordt in 1QH 3:26-34 de "tijd van de toorn van Belial" beschreven als een tijd waarin de poorten van Sheol opengaan en "pijlen van de put" naar buiten vliegen.410

Als Messias en God zou Jezus niet hebben toegegeven aan de nieuwste pop-complotten van Zijn tijd. Dat betekent dat Hij niet naar Caesarea Filippi ging voor een stunt of om naam voor zichzelf te maken. Sterker nog, toen Hij van de verheerlijking afdaalde, droeg Hij de discipelen op om het geheim te houden. Dit is zeer suggestief dat Satan iets gepland had voor die tijd. Jezus ging naar de Poorten om de uitdaging aan te gaan. De gebeurtenissen die Satan had gepland zouden kunnen overeenstemmen met de ideeën van de apocalyptisten van die tijd, die geloofden dat de aanval inhield dat de poorten van de Hades opengingen en Satans horden naar buiten stroomden. Hoewel we niet definitief weten of Satan op dat moment een aanval had gepland, weten we wel dat hij zijn troepen al aan het voorbereiden was sinds de dagen van Nimrod, van wie we hebben geleerd dat hij Ninurta, Nergal, enz. was, die ook bekend stond als de pijl, de ster, en het Beest dat was, niet is, en opstijgt. Of Satan zich tijdens Jezus' diensttijd opmaakt voor een laatste strijd, weten we niet; maar we weten wel dat hij voor het einde der dagen een leger verzamelt dat door poorten, zoals de poorten van de Hades, kan binnenkomen.

Voetnoten

398 Door Bill Rice uit Flat Rock, MI, USA - Caesarea Philippi, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=35423945

399 Josephus, Oorlogen van de Joden 1:21:3

400 https://www.land-of-the-bible.com/Caesarea_Philippi

401 Bashan: Woordenboek van godheden en demonen in de Bijbel, eds. K. van der Toorn, Bob Becking en Pieter W. van der Horst (Boston, 1999). . Pgs. 162-163.

402 Bashan: Woordenboek van goden en demonen in de Bijbel, eds. K. van der Toorn, Bob Becking en Pieter W. van der Horst (Boston, 1999). . Pgs. 162-163. Zie: (KTU 1.1 08:2-3...)

403 http://www.assyrianlanguages.org/akkadian/

404 MARCUS, JOEL. "De poorten van Hades en de sleutels van het Koninkrijk (Matt 16:18- 19)." The Catholic Biblical Quarterly 50, no. 3 (1988): 443-55. Accessed September 30, 2020. http://www.jstor.org/stable/43717704.

405 BDAG κατισχυσουσιν

406 MARCUS, JOEL. "De poorten van de Hades en de sleutels van het Koninkrijk (Matt 16:18- 19)." The Catholic Biblical Quarterly 50, no. 3 (1988): 443-55. Geraadpleegd op 30 september 2020. http://www.jstor.org/stable/43717704.

407 Ibid.

408 Ibid.

409 Marcus merkt op: "Zoals de uitdrukking "poorten van Hades" wordt gebruikt in Matt 16:18, lijkt het niet alleen de stad van de doden zelf te omvatten, maar ook haar inwoners, vooral haar demonische heersers. Een dergelijke connotatie voor "poorten" is in overeenstemming met wat we zien in de LXX versie van Ps 24:7, die de MT apostrof van de poorten van de stad heeft veranderd in een apostrof van de heersers van de stad." MARCUS, JOEL. "De poorten van Hades en de sleutels van het Koninkrijk (Matt 16:18-19)." The Catholic Biblical Quarterly 50,

no. 3 (1988): 443-55. Geraadpleegd op 30 september 2020. http://www.jstor.org/stable/43717704.

410 Ibid.

Bron: Store | DouglasHamp.com: Checkout