www.wimjongman.nl

(homepagina)


Overgave van Afghanistan aan de Taliban: Wie leidt Biden?

door Chris Farrell en Shea Bradley-Farrell - 15 september 2021

  • Terwijl we de vernedering van Bidens overgave ondergaan, onthoud dit: de Verenigde Staten hebben de macht om te kunnen beïnvloeden wat ze maar willen.... Het is alleen een kwestie van politieke wil. Deadlines, zoals de kunstmatige terugtrekking uit Afghanistan op 31 augustus,betekenen helemaal niets als wij dat niet willen.

  • De VS zouden Pakistan - het land dat de Taliban al twee decennia onderdak biedt en financiert - financieel kunnen uitpersen en de hele operationele omgeving in Afghanistan kunnen veranderen. Van de ene op de andere dag hadden de omstandigheden 180 graden omgekeerd kunnen worden met een snelheid van 100 km/h -- en toch leek dat voor deze regering niet "wenselijk".

  • Niets werd "gemist". .... Gelijkaardig bedrog en dubbelzinnigheid hebben Bidens crisis en nationale veiligheidsramp aan onze zuidelijke grens omringd.

  • Moeten we verwachten dat onze regering ons voorliegt, sust, bedriegt of op het verkeerde been zet?

  • WO II was gebaseerd op een onvoorwaardelijke "oorlogsgarantie" van Frankrijk en Groot-Brittannië om Polen te verdedigen, mocht een land Polen aanvallen.... Aan het eind van WO II, wie kreeg Polen als oorlogsprijs? Stalin. Bedankt, FDR. Twintig jaar strijd na de Taliban/al Qaeda aanvallen van 9/11, en aan wie geeft Biden Afghanistan over? De Taliban. Bedankt, Joe.

( )

We zijn getuige geweest van de ineenstorting van de politieke en morele wil van de VS om door te gaan in Afghanistan en vrijwel overal elders in de wereld. Terwijl we de vernedering van President Joe Bidens overgave dragen, onthoud dit: de Verenigde Staten hebben de macht om te kunnen beïnvloeden wat ze willen.... Het is alleen een kwestie van politieke wil.

"Amerika is terug!" verklaarde president Joe Biden in februari 2021.

Als dat zo is, wat is er dan gebeurd?

De laatste acht maanden zijn een voortdurende Amerikaanse ramp geweest, zowel in eigen land als internationaal. We zijn getuige geweest van de ineenstorting van de politieke en morele wil van de VS om door te gaan in Afghanistan en zo'n beetje overal ter wereld. Wat is dan, gezien de dagelijkse krantenkoppen van de afgelopen twee weken, de boodschap van de regering-Biden voor Israël, Taiwan, Oekraïne en Zuid-Korea? Om nog maar te zwijgen van Guatemala, Honduras, El Salvador en Mexico?

Het meest verontrustende is dat blijkbaar IEMAND in de regering van de VS - of iemand wiens handen aan de hefbomen van de staatsorganen zitten - het precies zo wil. Het is geen toeval, een ongeluk of een vergissing. "Zij" willen een terugkeer naar de "beheerste neergang" die het kenmerk was van de acht jaar durende "fundamentele transformatie" van Amerika door de regering Obama. Gezien President Bidens klaarblijkelijke achteruitgang in mentale scherpte, zijn we gedwongen te concluderen dat wie ECHT aan de macht is in de Verenigde Staten, dat niet Biden is. Dit is een geplande, samenhangende (NIET BIDEN) strategie. Biden is zwak.

Terwijl we de vernedering van Biden's overgave dragen, onthoud dit: de Verenigde Staten hebben de macht om te kunnen beïnvloeden wat ze maar willen. Echt waar. Het is alleen een kwestie van politieke wil. Deadlines, zoals de kunstmatige terugtrekking uit Afghanistan op 31 augustus, betekenen helemaal niets als wij dat niet willen. De VS zouden Pakistan - het land dat de Taliban al twee decennia onderdak biedt en financiert - financieel kunnen uitpersen en de hele operationele omgeving in Afghanistan kunnen veranderen. Van de ene dag op de andere hadden de omstandigheden 180 graden kunnen omkeren met een snelheid van 100 km/h -- en toch leek dat voor deze regering niet "wenselijk".

Geen van de rampzalige Afghaanse ontwikkelingen was een verrassing voor de regering Biden. Terwijl de leiders van het Pentagon en de inlichtingendiensten dit voorjaar en deze zomer tegen het Congres logen over de levensvatbaarheid en de duurzaamheid van de Afghaanse regering in de strijd tegen de Taliban, zagen diezelfde Amerikaanse inlichtingen- en defensiebureaus het hele proces en de hele geschiedenis van de heropleving van de Taliban maandenlang aan zich voorbijtrekken en waarschuwden zij de regering-Biden in sommige gevallen nauwkeurig voor een snelle ineenstorting. Er werd niets "gemist". Men zou openlijk moeten lachen om mensen die deze ongerijmde bewering doen. Soortgelijke misleidingen en dubbelzinnigheden hebben Bidens crisis en nationale veiligheidsramp aan onze zuidgrens omringd.

Moeten we verwachten dat onze regering ons voorliegt, sust, bedriegt of op het verkeerde been zet? Laten we er eens over nadenken hoe de regering-Biden de onaangename feiten over de ineenstorting van Afghanistan uitlegt en communiceert. Biden geeft zelf publiekelijk toe dat hij niet bepaalt wanneer en waar hij vragen van de nieuwsmedia kan beantwoorden. Historisch gezien doen de publieke verklaringen en optredens van Biden ons denken aan FDR in de laatste 18 maanden van zijn presidentschap. Misvattingen, verwarring, wijdlopige incoherentie. FDR had Harry Hopkins, Admiraal William Leahy en Alger Hiss om zijn neergang en de gevolgen van Jalta in goede banen te leiden. Dus wie leidt Biden?

Helaas is Afghanistan geen alleenstaand geval. Er is een Amerikaanse historische litanie van verraad - waarin Amerikaanse bondgenoten en afhankelijkheden zijn verhandeld, vergeten, afgewezen en verwaarloosd - die teruggaat tot FDR's zwakke, zielige optreden in Jalta. WO II was gebaseerd op een onvoorwaardelijke "oorlogsgarantie" van Frankrijk en Groot-Brittannië om Polen te verdedigen, mocht een land Polen aanvallen. Nazi Duitsland en Stalin's Sovjet Unie vielen Polen binnen. Aan het eind van WO II, wie kreeg Polen als oorlogsprijs? Stalin. Bedankt, FDR. Twintig jaar strijd na de Taliban/al Qaeda aanvallen van 9/11, en aan wie geeft Biden Afghanistan over? De Taliban. Bedankt, Joe.

President Jimmy Carter hield in 1979 een toespraak over de psyche van Amerika, die de dreiging van "geleid verval" voor ons land vandaag de dag beschrijft. Het werd de "National Malaise" toespraak genoemd. Carter zei:

"De dreiging is gewoonlijk bijna onzichtbaar. Het is een crisis van vertrouwen. Het is een crisis die het hart, de ziel en de geest van onze nationale wil treft. Wij kunnen deze crisis zien in de groeiende twijfel over de zin van ons eigen leven en in het verlies van een eenheid van doel voor onze Natie. De erosie van ons vertrouwen in de toekomst dreigt het sociale en politieke weefsel van Amerika te vernietigen ....".

We zijn op weg naar een andere nationale malaise. Het is het Anti-MAGA tijdperk.

Hoe hebben de rampen van de afgelopen acht maanden kunnen gebeuren? Wie heeft de beslissingen genomen? Wie heeft gefaald? En waar is hun verantwoordingsplicht?

Waarom loopt iedereen die zogenaamd "de leiding heeft" weg met dubbelzinnigheden, zielige excuses, pensioenuitkeringen en benoemingen in raden van bestuur van bedrijven? Kan het verraad aan de beginselen van ons land worden teruggebracht tot partijdige leugens en geveinsde verontwaardiging?

Deze onrechtvaardigheden maken gewone, belastingbetalende Amerikanen gefrustreerd en boos. Zij zien hun land uit zijn voegen barsten - in eigen land en internationaal - en zij verafschuwen dat.

Chris Farrell is directeur onderzoek bij Judicial Watch en Distinguished Senior Fellow bij het Gatestone Institute.

Shea Bradley-Farrell, Ph.D. is voorzitter van het Counterpoint Institute for Policy, Research, and Education (CIPRE) en verbonden faculteit en beleidsmedewerker aan de George Mason University's Schar School of Policy and Government.

Vertaling door W.J. Jongman en H. Sleijster

© 2021 Gatestone Institute. Alle rechten voorbehouden. De artikelen hier afgedrukt geven niet noodzakelijkerwijs de standpunten weer van de vertalers of van Gatestone Institute.

Bron: Surrendering Afghanistan to the Taliban: Who Is Managing Biden? :: Gatestone Institute