www.wimjongman.nl

(homepagina)


Turkije's nevenschade: Het zijn de Joden

door Burak Bekdil - 29 mei 2021

  • Het verlies van 232 moslimlevens in Afghanistan haalde zelfs geen enkele kolom van groot nieuws in de Turkse media.

  • Opnieuw is het oorlog voor de Palestijnse terroristen, een wake-up call voor de gebruikelijke Turkse vijandigheid, en weer zware tijden voor de paar duizend Turkse Joden die klem zitten tussen de bittere waarheid en hun angst voor een potentieel gevaarlijke autocraat.

( )

In de conflicten in het Midden-Oosten van dit jaar heeft het islamistische Turkije van president Recep Tayyip Erdoğan, net als in de afgelopen jaren, de Palestijnse zaak over de hele lijn verdedigd. Erdoğan zei op 17 mei, verwijzend naar het Joodse volk: "Het zit in hun aanleg dat ze alleen tevreden zijn door bloed op te zuigen" - een opmerking die een verbale strijd ontketende tussen Ankara en Washington. Afbeelding: Erdoğan ontvangt Ismail Haniyeh (links), leider van de terreurorganisatie Hamas, in het Turkse Parlement in Ankara op 3 januari 2012. (Foto door Adem Altan/AFP via Getty Images)

In een studie uit 2015 stelde de Anti-Defamation League vast dat 35 miljoen van een volwassen bevolking van 49 miljoen Turken, oftewel 71%, antisemitische attitudes koesteren, vergeleken met een gemiddelde van 49% in de hele moslimwereld. Statistisch gezien is een verschil van 22 procentpunt met het gemiddelde een significante afwijking. In het geval van Turkije is de afwijking ook gebaseerd op de ervaring zichtbaar.

In de conflicten in het Midden-Oosten van dit jaar heeft het islamistische Turkije van president Recep Tayyip Erdoğan, net als in de afgelopen jaren, in het algemeen de Palestijnse zaak verdedigd. Een jogger kon worden beboet voor het overtreden van de lockdown-regels, maar de politie verwelkomde duizenden demonstranten voor de Israëlische diplomatieke missies in Istanbul en Ankara. Een koppel stak hun auto in brand voor het gebouw van het Israëlische consulaat in Istanbul "in de naam van onze moslimbroeders die worden gemarteld in Gaza." Dit werd gezegd ondanks het feit dat het eigenlijk Hamas was - een terreurgroep die sinds 2007 de Palestijnen als menselijke schilden gijzelt, zowel om haar wapens te beschermen als om dode baby's aan de televisiecamera's te tonen - wat begonnen is met het afvuren van 4300 raketten op een land ter grootte van New Jersey: Israël. De Israëli's schoten niet terug op de Palestijnen, maar op de terreurgroepen die op hen schoten: Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad. "Waarom," zoals het tijdschrift Spiked vroeg, "laten Israëli's zich niet doden?"

Erdoğan, verwijzend naar het Joodse volk, zei op 17 mei: "Het zit in hun aanleg dat ze alleen tevreden zijn door bloed op te zuigen" - een opmerking die een verbale strijd ontketende tussen Ankara en Washington.

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken antwoordde:

"De Verenigde Staten veroordelen krachtig de recente antisemitische opmerkingen van president Erdogan over het Joodse volk en vinden deze verwerpelijk.

"Wij dringen er bij president Erdogan en andere Turkse leiders op aan zich te onthouden van opruiende opmerkingen, die kunnen aanzetten tot verder geweld."

In reactie daarop nam het Turkse ministerie van Buitenlandse Zaken zijn toevlucht tot de gebruikelijke ontkenning: "Antisemitisme heeft nooit bestaan in de Turkse samenleving, die de co-existentie van verschillende religies en overtuigingen respecteert."

Volgens Reuters:

"Moslimlanden moeten een verenigd en duidelijk standpunt innemen over Israëls conflict met de islamitische Hamasbeweging in Gaza, zei de Turkse vicepresident Fuat Oktay op donderdag [13 mei], en bekritiseerde de wereldmachten voor het veroordelen van geweld zonder te handelen."

Ondertussen sprak Erdoğan, in een binnenlandse propagandamissie, met 20 wereldleiders, waaronder de Russische president Vladimir Poetin en paus Franciscus. Boze Turken vroegen zich niet af welke "actie" hun regering dan wel ondernam, anders dan het veroordelen van "geweld" en het profiteren van het geschil bij de stembus.

"Actie"? In 2020 bedroeg de wederzijdse handel tussen Turkije en Israël 6,2 miljard dollar, een 3,4-voudige stijging ten opzichte van 2002. Eveneens in 2020 bedroeg de Turkse export naar Israël 4,7 miljard dollar, waarmee Israël de negende exportmarkt van Turkije werd. Gelukkig heeft ook Erdoğan het "geweld veroordeeld zonder op te treden," net zoals hij anderen heeft verweten dat te doen.

Zijn social media trollen lanceerden een campagne om de gemiddelde Turk te laten geloven dat Erdoğan in feite "handelde" (de gemiddelde Turk is een achtste groep schoolverlater). Een reeks afbeeldingen van militaire voertuigen werd op sociale media gedeeld met de bewering dat het Turkse leger op het punt stond de Palestijnen te redden. Het bijschrift bij één afbeelding, samen met een poster ter ondersteuning van Palestina, luidt: "Turks leger op weg naar Gaza #FreePalestinian #FreeGaza."

De Turkse hypocrisie over het "verlies van moslimlevens" was ook een beetje luchtig. Zoals Faith Quintero, de auteur van Loaded Blessings, schreef:

"En in een week waarin een islamitische terreuraanslag 232 mensen doodde, waaronder 85 schoolmeisjes, in Afghanistan, was de wereld meer gefocust op een landgeschilzaak in Israël, die door politici en media schromelijk verkeerd is voorgesteld."

Het verlies van 232 moslimlevens in Afghanistan haalde zelfs geen enkele kolom van groot nieuws in de Turkse media.

Dan is er het uiterst trieste geval van de Turkse joden. Opnieuw is hun slinkende gemeenschap, nu minder dan 15.000, gegijzeld geraakt door het geweld van Hamas. Na de gevechten in 2014 tussen Israël en Hamas-terroristen schreef Faruk Köse, een columnist voor het Turkse dagblad Yeni Akit, het volgende: "Gaza Fund Contribution Tax" zou van toepassing moeten zijn op Turkse Joden, evenals buitenlandse Joden die zaken doen in Turkije en alle Turkse staatsburgers met commerciële banden met de Joodse staat. Hij stelde zelfs voor dat de belasting van toepassing zou zijn op elk bedrijf of onderneming die een partnerschap onderhoudt met een Turkse Jood. De straf voor het niet betalen van de belasting, zo stelde Köse voor, zou de intrekking van de bedrijfsvergunning van de Jood en de inbeslagneming van zijn bezittingen moeten zijn.

Toen kwam er ander nieuws, dit keer in Şalom. De belangrijkste organisatie die de Turkse Joden vertegenwoordigt, de Joodse Confederatie van Turkije, had het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken bekritiseerd, omdat het Erdoğan ervan beschuldigde antisemitische retoriek te gebruiken. "Integendeel," tweette de Confederatie voorzichtig, "hij [Erdoğan] is altijd constructief, ondersteunend en bemoedigend naar ons geweest."

De bijkomende schade in deze laatste ronde van gevechten zijn de Joden van Turkije. Bang om zich uit te spreken, moeten zij uit angst solidair zijn met Erdogan, en gijzelaars zijn in weer een nieuwe campagne van geweld.

Een deel van Erdogans woede was gericht tegen de Amerikaanse president Joe Biden. "Vandaag zijn we getuige geweest van Bidens goedkeuring van wapen [verkoop] aan Israël," zei Erdoğan. "U [Biden] schrijft geschiedenis met bloedige handen." Erdoğans opmerkingen kwamen toen Bidens regering de mogelijke verkoop van 735 miljoen dollar aan precisiemunitie aan Israël goedkeurde.

Opnieuw is het oorlog voor de Palestijnse terroristen, een wake-up call voor de gebruikelijke Turkse vijandigheid, en moeilijke tijden voor de paar duizend Turkse Joden die klem zitten tussen de bittere waarheid en hun angst voor een potentieel gevaarlijke autocraat.

Burak Bekdil, een van de belangrijkste Turkse journalisten, werd onlangs na 29 jaar ontslagen bij 's lands meest gerenommeerde krant, omdat hij in Gatestone had geschreven over wat er in Turkije gaande is. Hij is een Medewerker van het Midden-Oosten Forum.

Vertaling door W.J. Jongman en H. Sleijster

© 2021 Gatestone Institute. Alle rechten voorbehouden. De artikelen hier afgedrukt geven niet noodzakelijkerwijs de standpunten weer van de vertalers of van Gatestone Institute.

Bron: Turkey's Collateral Damage: Its Jews :: Gatestone Institute