www.wimjongman.nl

(homepagina)


De mislukte staat Libanon tegen de "normalisering" met Israël

door Khaled Abu Toameh - 30 augustus 2021

  • "Normalisatie" met Israël is niet wat Libanon teistert. De Libanezen die sterven door gebrek aan medicijnen maken zich niet druk over "normalisatie" met Israël.

  • "Helaas hebben ze mij veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf, maar ze hebben het Libanese volk veroordeeld tot een leven in armoede en vernedering. De militaire rechtbank in Libanon heeft mij geen enkele kans gegeven om mij te verdedigen. De rechtbank heeft mijn advocaat in Beiroet zelfs niet op de hoogte gebracht van de datum van het proces. Het heeft mij persoonlijk van niets op de hoogte gebracht. Het minste wat men had moeten doen was mij op de hoogte brengen van de datum van het proces zodat ik mijzelf kon verdedigen." - Dr. Jamal Rifi, veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf voor het behandelen van Israëlische Arabieren op verzoek van de Palestijnse Autoriteit, arabsaustralia.com, 24 augustus, 2021

  • Het geval van Dr. Rifi is het zoveelste voorbeeld van de blinde haat in Libanon en andere Arabische landen jegens Israël. Deze landen zijn zo verblind door hun haat tegen Israël (en Joden) dat ze zelfs bereid zijn om een arts te straffen die Palestijnen hielp die in Jeruzalem wonen. Van deze Arabieren kan met recht worden gezegd dat zij bereid zijn Israël tot de laatste Palestijn te bestrijden.

  • Er is nog een ironische wending aan dit fiasco. Terwijl de meeste Arabische landen de ogen sluiten voor de zich verdiepende crisis in Libanon, is er één land dat klaar lijkt te staan om het Libanese volk te helpen: Israël.

  • Een dag na de uitspraak van de rechterlijke vonnissen tegen Dr. Rifi en de twee andere Libanezen, riep Moshe Arbel, lid van het Israëlische parlement (Knesset), minister van Volksgezondheid Nitzan Horowitz op om het Libanese gezondheidssysteem humanitaire noodhulp te verlenen in het licht van de crisis in de volksgezondheid als gevolg van de COVID-19 pandemie en de politieke en economische crisis in Libanon.

  • Het is geen wonder dat Libanon - dat wordt gedomineerd door de door Iran gesteunde terreurmilitie Hezbollah - een mislukte staat is geworden en op de rand van de afgrond staat. Een land dat voorrang geeft aan het bevechten van "normalisatie" met Israël boven het redden van het eigen volk van een ramp, zal nooit kunnen herstellen van zijn chronische ziekte van onverdraagzaamheid en haat.

( )

Dr. Jamal Ahmed Rifi, een in Australië wonende Libanese arts, werd vorige week door een militaire rechtbank in Libanon bij verstek veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf wegens "normalisatie met Israël", omdat hij vrijwillig had meegewerkt aan een project om Arabische ziekenhuizen in Jeruzalem van medische benodigdheden te voorzien en Palestijns medisch personeel in ziekenhuizen op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook op te leiden, op verzoek van en met steun van de Palestijnse Autoriteit. Op de foto: De Permanente Militaire Rechtbank van Libanon in Beiroet, op 8 april 2016. (Foto door Anwar Amro/AFP via Getty Images)

De financiële en economische crisis in Libanon sleept het land in een steeds hoger tempo richting chaos, zo blijkt uit verschillende rapporten. Libanon kampt met een tekort aan essentiële geneesmiddelen en een tekort aan brandstof. De economische ineenstorting heeft de nationale munt van zijn meeste waarde beroofd en vier op de vijf Libanezen onder de armoedegrens gebracht.

De Wereldbank heeft de crisis beschreven als een van de ergste in meer dan een eeuw.

De crisis heeft de Libanese autoriteiten er echter niet van weerhouden opnieuw blijk te geven van hun vijandigheid tegenover Israël. In plaats van haar energie te wijden aan het oplossen van de economische crisis en het beëindigen van het lijden van haar bevolking -- zelfs niet om haar bevolking af te leiden van problemen waarvan zij niet weet hoe die zijn op te lossen -- is de mislukte Libanese regering druk bezig met het bestrijden van de "normalisatie" met Israël.

"Normalisatie' met Israël is niet wat Libanon teistert. De Libanezen die sterven door gebrek aan medicijnen kan de "normalisatie" met Israël niets schelen. De Libanezen die uren in de rij staan om hun auto's met benzine te vullen, geven niets om "normalisatie" met Israël. Deze mensen zijn wanhopig op zoek naar echte en onmiddellijke oplossingen voor de verergerende crisis in Libanon.

Toch heeft de Libanese regering tijd gevonden om Libanese burgers te straffen omdat zij "normalisatie" met Israël zouden bevorderen op een moment dat zij zelf er niet in slagen de problemen van leven en dood op te lossen die haar eigen bevolking teisteren.

Vorige week veroordeelde een militaire rechtbank in Beiroet drie mannen tot gevangenisstraffen na hen te hebben veroordeeld wegens "zaken doen en zich inlaten met normalisatie" met Israël.

Het officiële Nationale Nieuwsagentschap van Libanon zei dat de rechtbank, onder leiding van brigadegeneraal Mounir Shehadeh, drie vonnissen uitsprak tegen "handelaars met de Israëlische vijand".

Dr. Jamal Ahmed Rifi, een Libanese arts die in Australië verblijft, werd bij verstek veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf voor de misdaad van "normalisatie met Israël," zei het agentschap.

De tweede man, Amin Mohammed Baydoun, die de Amerikaanse nationaliteit heeft, werd veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf voor het misdrijf van "omgang met de Israëlische vijand". Baydoun werd afgelopen juni gearresteerd op de luchthaven van Beiroet.

De derde uitspraak werd gedaan tegen Marc Charbel Tanios, die twee jaar gevangenisstraf kreeg na te zijn veroordeeld voor "het communiceren met de Israëlische vijand en het uitwisselen van elektronische berichten met deze vijand", aldus het bureau.

De broer van de eerste beklaagde, generaal Ashraf Rifi, is een voormalig Libanees minister van Justitie en directeur-generaal van Binnenlandse Veiligheid.

In zijn commentaar op de veroordeling van zijn broer, Dr. Jamal Rifi, beschuldigde hij de rechtbank van "politisering".

"De bedoeling van het vonnis is om ons imago als familie te bezoedelen," schreef Gen. Rifi.

"Mijn broer is een Australisch-Libanees die al meer dan 50 jaar in Australië woont. Hij is lid van een Australische medische instelling die werkt voor de organisatie Artsen zonder Grenzen. Hij heeft, met steun van de Palestijnse Autoriteit, bijgedragen aan het helpen van de Palestijnse medische sector en vervulde met trots zijn plicht tegenover het volk van Palestina."

Gen. Rifi legt uit dat zijn broer door de Libanese rechtbank werd veroordeeld voor het helpen van Palestijnen, niet van Israëliërs. Hij zegt ook dat zijn broer zijn plicht als arts vervulde op verzoek van, en met steun van, de Palestijnse Autoriteit.

Er is maar één verklaring voor het absurde vonnis van de rechtbank, die de arts schuldig achtte aan de "misdaad van normalisatie" met Israël: sommige van de Palestijnen die hij behandelde hebben blijkbaar het Israëlische staatsburgerschap of een Israëlische verblijfplaats. In Israël zijn er bijna twee miljoen Arabieren, of ongeveer 20% van de bevolking, zij zijn Israëlisch staatsburger. Nog eens 300.000 Arabieren die in Jeruzalem wonen, dragen door Israël verstrekte identiteitskaarten in hun hoedanigheid van ingezetenen van Israël. Een ingezetene bezit niet het staatsburgerschap, maar heeft recht op alle rechten van een Israëlisch staatsburger, met uitzondering van het stemrecht bij algemene verkiezingen.

Met andere woorden, de Libanese autoriteiten beschouwen al deze Arabieren klaarblijkelijk als verraders en als vijand, alleen omdat zij het Israëlische staatsburgerschap of de Israëlische residentie bezitten.

Als een Arabische arts die medische diensten verleende aan Arabieren tot 10 jaar gevangenisstraf wordt veroordeeld, kan men zich alleen maar voorstellen wat er met de arts zou zijn gebeurd als hij schuldig was bevonden aan het verlenen van diensten aan Israëlische Joden. Hij zou hoogstwaarschijnlijk ter dood zijn veroordeeld door de Libanese militaire rechtbank.

In een eerste reactie op zijn veroordeling zou Dr. Jamal Rifi hebben gezegd:

"Helaas hebben ze mij veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf, maar ze hebben het Libanese volk veroordeeld tot een leven in armoede en vernedering. De militaire rechtbank in Libanon heeft mij geen kans gegeven om mij te verdedigen. De rechtbank heeft mijn advocaat in Beiroet zelfs niet op de hoogte gebracht van de datum van het proces. Het heeft mij persoonlijk van niets op de hoogte gebracht. Het minste wat men had moeten doen was mij op de hoogte brengen van de datum van het proces zodat ik mijzelf kon verdedigen."

Rifi zei dat het enige wat hij deed was een "humanitaire actie" voor het Palestijnse volk door hen 30 beademingsmachines te sturen voor degenen die besmet waren met COVID-19. "Wij helpen de Palestijnen op een humane manier, terwijl zij (de Libanese autoriteiten) handelen met hun levens en problemen," zei hij. "Wie achter dit proces staat, handelt in de zaak van het Palestijnse volk."

Het hoofd van de Australisch-Libanese christelijke congregatie, Wali Wahba, zei dat de rechterlijke uitspraken het "toneel van een faillissement in Libanon" weerspiegelden.

"De Libanese rechterlijke macht," voegde Wahba eraan toe, "is een voertuig geworden voor politieke doelen. Iedereen die Dr. Rifi en zijn carrière kent, is zich ongetwijfeld bewust van de tragische situatie waarin Libanon verkeert in de tijd van de verloren logica. Dr. Rifi zal een humanitaire held blijven in het Volksgerechtshof."

De leider van de Palestijnse Fatah factie in Australië, Abdel Qader Qaranouh, zei:

"Het is zeker een onrechtvaardige en onlogische uitspraak. Wat Dr. Rifi de afgelopen jaren voor het Palestijnse volk heeft gedaan is van onschatbare waarde, en wij beschouwen het als onderdeel van onze humanitaire strijd."

Het Palestijns-Australisch Cultureel Centrum heeft het vonnis tegen Dr. Rifi aan de kaak gesteld. Het wees erop dat het vonnis is uitgesproken zonder dat hij zijn grondwettelijk gewaarborgde recht op verdediging voor de rechtbank heeft gekregen.

"Dr. Rifi is een van de belangrijkste leiders van de Arabische en Islamitische gemeenschap in Australië vanwege de rol die hij de klok rond speelt in de medische en gemeenschapsdienst," voegde het centrum eraan toe.

"Dr. Rifi heeft gratis medische service verleend aan Palestijnse studenten en vluchtelingen die niet worden gedekt door de ziektekostenverzekering van de overheid, naast het verstrekken van medicijnen die gratis beschikbaar zijn in zijn gezondheidscentrum. Dr. Rifi werkt ook regelmatig mee om medische diensten en sociale steun te verlenen aan gedetineerden in immigratiedetentiecentra. Hij leidde ook de inspanningen en initiatieven om overheidssteun te verkrijgen voor een aantal medische centra in de Palestijnse kampen in Libanon".

Het centrum zei dat Dr. Rifi vrijwillig had meegewerkt aan een project om medische voorraden te leveren aan Arabische ziekenhuizen in Jeruzalem en om training te geven aan Palestijns medisch personeel in ziekenhuizen op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook.

"Dr. Rifi speelde een sleutelrol bij het veiligstellen van tientallen respiratoire intensive care apparaten voor ziekenhuizen op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook, in coördinatie met de ministeries van Volksgezondheid en Buitenlandse Zaken van de Palestijnse Autoriteit, tijdens de COVID-19 pandemie vorig jaar... Het is beschamend dat de beschuldiging van verraad en normalisatie wordt geplakt op hen die decennia lang alles hebben gedaan wat in hun vermogen lag om het Palestijnse volk te dienen. Dr. Rifi is een van de pioniers van het humanitaire en sociale vrijwilligerswerk, en hij heeft de Palestijnse zaak en ons Palestijnse volk decennialang grote diensten bewezen die onmogelijk op te sommen zijn en waarvoor het moeilijk zou zijn om voldoende dank te betuigen. Daarom roepen wij degenen die deze onrechtvaardige uitspraak hebben geschreven op om deze misstand te corrigeren."

Het geval van Dr. Rifi is het zoveelste voorbeeld van de blinde haat in Libanon en andere Arabische landen jegens Israël. Deze landen zijn zo verblind door hun haat voor Israël (en Joden) dat zij zelfs bereid zijn een arts te straffen die Palestijnen hielp die in Jeruzalem wonen. Van deze Arabieren kan met recht worden gezegd dat zij bereid zijn Israël tot de laatste Palestijn te bestrijden.

Er is nog een ironische wending aan dit fiasco. Terwijl de meeste Arabische landen de ogen sluiten voor de zich verdiepende crisis in Libanon, is er één land dat klaar lijkt te staan om het Libanese volk te helpen: Israël.

Een dag nadat de gerechtelijke vonnissen werden uitgesproken tegen Dr. Rifi en de andere twee Libanezen, riep Moshe Arbel, een lid van het Israëlische parlement (Knesset), minister van Volksgezondheid Nitzan Horowitz op om het Libanese gezondheidssysteem humanitaire noodhulp te verlenen in het licht van de volksgezondheidscrisis als gevolg van de COVID-19 pandemie en de politieke en economische crisis in Libanon. "De Staat Israël en de Israëlische samenleving kunnen niet zwijgen en werkeloos toezien wanneer zich een humanitaire catastrofe voordoet op slechts een paar minuten van de noordelijke grens," schreef Arbel aan de minister. "Als Joden wordt ons geleerd dat goedheid van alle mensen die naar het beeld van God zijn geschapen, geliefd zijn, en dat alle mensen recht hebben op natuurlijke basisrechten die niet mogen worden weggenomen."

Als een Libanees parlementslid een soortgelijke oproep had gedaan om humanitaire hulp te verlenen aan Israël, zou hij of zij ongetwijfeld veroordeeld zijn tot levenslange gevangenisstraf in het beste geval en de dood in het slechtste. Het is geen wonder dat Libanon - dat wordt gedomineerd door de door Iran gesteunde terreurmilitie Hezbollah - een mislukte staat is geworden en op de rand van de afgrond staat. Een land dat voorrang geeft aan het bevechten van "normalisatie" met Israël boven het redden van het eigen volk van een ramp, zal nooit kunnen herstellen van zijn chronische ziekte van onverdraagzaamheid en haat.

Khaled Abu Toameh is een bekroond journalist, gevestigd in Jeruzalem.

Vertaling door W.J. Jongman en H. Sleijster

© 2021 Gatestone Institute. Alle rechten voorbehouden. De artikelen hier afgedrukt geven niet noodzakelijkerwijs de standpunten weer van de vertalers of van Gatestone Institute.

Bron: The Failed State of Lebanon to Combat 'Normalization' with Israel :: Gatestone Institute