www.wimjongman.nl

(homepagina)

DE BOODSCHAPPER - DEEL 29: Buitenaardse redders, duivelse complotten

24 januari 2021 - door SkyWatch Editor

()

Deel 1 - Deel 2 - Deel 3 - Deel 4 - Deel 5 - Deel 6 - Deel 7 - Deel 8 - Deel 9 - Deel 10 - Deel 11 - Deel 12 - Deel 13 - Deel 14 - Deel 15 - Deel 16 - Deel 17 - Deel 18 - Deel 19 - Deel 20 - Deel 21 - Deel 22 - Deel 23 - Deel 24 - Deel 25 - Deel 26 - Deel 27 - Deel 28 - Deel 29 - Deel 30 - Deel 31 - Deel 32 - Deel 33

In 1958 werd een eigenaardige roman gepubliceerd onder de titel, A Case of Conscience, door James Blish. In het verhaal reizen een Jezuïtische priester genaamd Vader Ruiz-Sanchez en een team van wetenschappers naar een nieuw ontdekte planeet genaamd "Lithia" om de Litouwers die daar leven te bestuderen. Zonder dat het wetenschapsteam het weet, adviseert het Vaticaan de katholieke pater in het geheim te onderzoeken of de buitenaardse wezens verloste zielen hebben. Wat hij bij de Lithians aantreft, is dat het intelligente wezens zijn waarvan de moraal perfect aansluit bij het christendom, maar die verstoken zijn van elk concept van religie of God. Dit dilemma groeit, en al snel wordt de priester uitgenodigd om op bezoek te komen bij een Litouws gezin. Hij schrijft:

Dit was de eerste kans, eindelijk, om iets te zien van het privé-leven van de Litouwers, en daardoor misschien iets te weten te komen van het morele leven, de rol waarin God de Litouwers had gegoten in het aloude drama van goed en kwaad, in het verleden en in de toekomende tijden. Totdat dat bekend was, zouden de Litouwers in hun Eden slechts valselijk goed kunnen zijn: een en al rede, een en al organische denkmachines, uiteindelijken met staarten en zonder zielen.[i]

Nu zal ik voor degenen die de roman willen lezen niet het einde verklappen van dat boek, waarin de Jezuïeten (beschreven als "de hersenschors van de Kerk") zich bezighouden met de netelige morele, theologische en organisatorische kwesties rond een pauselijke proclamatie en het zaad van Satan. Het is echter belangrijk om op te merken dat de fictieve pater Ruiz-Sanchez het Vaticaan waarschuwt om Lithia als X-1 te classificeren - een planeet die voor altijd in quarantaine moet worden gehouden van de Aarde en de mensen, vanwege het potentieel voor een grote misleiding.

"Wat we hier op Lithia hebben is inderdaad heel duidelijk. We hebben een planeet en een volk die door de Ultieme Vijand wordt beschermd. Het is een gigantische val die voor ons allen is voorbereid - voor iedereen op aarde en daarbuiten. We kunnen niets anders doen dan het verwerpen, niets anders dan er tegen zeggen, Weg van mij, Satanas. Als we er op enigerlei wijze een compromis mee sluiten, zijn we verdoemd."[ii]

Wanneer Ruiz-Sanchez de zin "Weg van mij, Satanas" gebruikt, spreekt hij de middeleeuwse katholieke formule voor exorcisme uit, "Vade retro Sathanas" ("Ga weg, Satan"), een duidelijke afrekening waarvan de buitenaardse wezens op Lithia deel uitmaken van een satanisch complot dat ten koste van alles moet worden vermeden, een astro-theologisch complot dat is ontworpen om de mensheid te misleiden. Hij overtuigt uiteindelijk de paus (paus Hadrianus in het verhaal) van de satanische list, maar, ironisch genoeg, is hij niet in staat alle theologen van de Kerk te overtuigen. Had de auteur van 'A Case of Conscience' nu voorzien hoe een dergelijk groot bedrog uiteindelijk door het Vaticaan omarmd zou worden door enkele van Rome's gevierde geleerden en astronomen? Toen science-fiction schrijver Jo Walton aan de echte Jezuïtische broeder Guy Consolmagno, die ik ook vanuit Rome interviewde, vroeg wat hij vond van de zaken die Blish in zijn roman aan de orde stelde, gaf Consolmagno toe dat de Jezuïeten: 1) de sterkste voorstanders zijn van "inculturatie" (buitenaardse culturen toestaan hun heidendom te behouden terwijl ze uitdrukkingen van christelijke ideeën binnen die overtuigingen aanpassen); 2) "buitenaardse culturen accepteren voor wie ze zijn"; en 3) bereid zijn om buitenaardse "religieuze praktijken aan te passen in een vorm en een taal die kan worden geaccepteerd."[iii] Dus, als broeder Consolmagno op Lithia was geweest, concludeerde Walton, zouden we nu al in contact zijn met buitenaardse wezens "en zoveel mogelijk over hen te weten willen komen."[iv]

Van wat ik heb gezien, hoeft Walton misschien niet lang meer te wachten op contact, wat een verborgen aspect van A Case of Conscience aan de orde stelt dat te maken heeft met woordspelingen rond de term "Lithia." Hoewel Blish een duidelijk verband legt tussen de naam van de planeet en haar bewoners en de overvloed aan "Lithium" erts op de buitenaardse wereld (erts dat kan worden gedolven en geëxploiteerd voor het maken van kernwapens), ontbreekt vreemd genoeg de vermelding van de godin I-Lithia of "Ilithyia" in zijn werk. Dit valt op als mogelijk een geheime code in het boek die specifiek betrekking heeft op de conclusies van pater Ruiz-Sanchez en het "zaad van Satan" dat volgens de verhaallijn door de Kerk op Aarde wordt besproken. Als de gelijkenis tussen Lithia en de godin Ilithyia op toeval berust, dan is dat buitengewoon, omdat het in de oudheid de taak van deze godin was om juist het "zaad van de slang" te beschermen dat op zijn beurt de geboorte van het "slangenkind" en de toekomstige "slangenverlosser" voortbrengt. De rol van de godin Ilithyia als beschermster van dit slangenzaad voor de geboorte van de slangenverlosser was in de oudheid zo belangrijk, dat door cultusvolgelingen in heel Griekenland (o.a. in Athene, Megara, Korinthos, Argos, Mycene, Sparta, enz.) heiligdommen voor haar werden opgericht, waarin terracotta figuren van onsterfelijke verpleegsters werden afgebeeld, die waakten over de goddelijke kinderen in wie de bloedlijn zou voortbestaan. Zo werd op het vasteland bij Olympia een schrijn gewijd aan Ilithyia door reizigers en tweede-eeuwse geograaf Pausanias gezien, waarin een kleine binnenkamer gewijd aan de serpent-savior welke een maagd-priesteres herbergde die "een slang verzorgde die gevoed werd met honing-gerstkoeken en water. "Het heiligdom herdacht de verschijning van een Maria-achtige vrouw met een baby in haar armen die, "op een cruciaal moment toen de Elianen werden bedreigd door troepen uit Arcadië," op de grond werd geplaatst tussen de strijdende krachten en veranderde in een angstaanjagende slang, "die de Arcadiërs op de vlucht joeg, voordat hij in de heuvel verdween."[vi]

Vorstendommen en machten hard aan het werk om de beperkingen die gelovigen hen oplegden af te schudden?

Interessant is dat de mythe van Ilithyia in de oude geschiedenis ook verbonden is met de geboorte van Apollo, wiens komst als "het beloofde zaad" de novus ordo seclorum profetie van het Grootzegel van de Verenigde Staten vormde. Deze "messias" die terugkeert om over de aarde te heersen in de laatste dagen wordt ook beschreven (met dezelfde naam) in het boek 2 Thessalonicenzen als de Antichrist die het nageslacht of de incarnatie wordt van het oude zaad (of de geest) van Apollo. De waarschuwing in 2 Thessalonicenzen 2:3 luidt: "Want die dag zal niet komen, tenzij er eerst een zondeval komt, en die mens der zonde geopenbaard wordt, de zoon des verderfs [Apoleia; Apollyon, Apollo]". Openbaring 17:8 verbindt ook rechtstreeks de komst van de Antichrist met het zaad van Apollo, door te openbaren dat het Beest uit de bodemloze put zal opstijgen en in hem zal binnenvaren: "Het beest, dat gij gezien hebt, dat was en is niet; en het zal opkomen uit de bodemloze put en ingaan in het verderf [Apoleia, Apollo]; en zij, die op de aarde wonen, zullen zich verwonderen, wier namen niet geschreven zijn in het boek des levens van de grondlegging der wereld af, als zij het Beest zien, dat was en niet is, en toch is".

Deze verzen verduidelijken een zeer belangrijke en centrale eschatologische kwestie over hoe de hele Bijbel eigenlijk een verhaal is over de oude en toekomstige strijd tussen het "zaad" van de vrouw (Jezus) en dat van de slang. Genesis 3:15 zegt: "En Ik zal vijandschap zetten tussen u en de vrouw, en tussen uw zaad [zera, dat "nageslacht", "nakomelingen", of "kinderen" betekent] en haar zaad." Naast de prediking van het Evangelie van Christus in dit vers (in de theologie bekend als het proto-evangelium), komt hier nog een andere ongelooflijke strekking naar voren, namelijk dat Satan "zaad" heeft en dat het in vijandschap (vijandigheid, haat, antagonisme) staat met Christus.

Ik geloof dat een voorbeeld van Satans vijandige zaad te vinden is in Genesis hoofdstuk 6, waar gevallen engelen zich vermengden met mensen en de Nephilim voortbrachten. Nog belangrijker is dat kerkleiders, waaronder rooms-katholieken, vanaf de Middeleeuwen geloofden dat de antichrist zou voortkomen uit dit demonische zaad. Daarom is het merkwaardig dat nu enkele van de hoogste Vaticaanse autoriteiten beweren dat de buitenaardsen de glorie van God misschien wel beter uitdrukken dan wij mensen dat doen, en de mensheid er zelfs toe brengen hen als goden te vereren, een steeds terugkerend thema dat door talrijke Jezuïtische astronomen wordt verwoord. Pater Daniel C. Raible bijvoorbeeld dacht dat de aanvaarding van buitenaardse wezens als objecten van aanbidding op natuurlijke wijze zou kunnen ontstaan als gevolg van het feit dat zij goddelijke kwaliteiten bezitten en bovennatuurlijke gaven die door mensen aan goddelijkheid worden toegeschreven:

Zij zouden bijvoorbeeld kunnen genieten van doordrongen kennis (zij zouden letterlijk geboren worden met uitgebreide kennis en zouden het verwerven van verdere kennis gemakkelijk en aangenaam vinden); zij zouden gezegend kunnen zijn met harmonie en overeenstemming in de werking van hun lichamelijke en geestelijke vermogens; zij zouden gespaard kunnen blijven van de uiteindelijke ontbinding van de dood, en aan het eind van hun beproevingstijd even vredig overgaan naar hun beloning als de zon aan het eind van de dag onder de horizon zakt. Zij zouden al deze bovennatuurlijke gaven kunnen bezitten of slechts enkele daarvan in een van de verschillende combinaties die slechts beperkt worden door de almacht en voorzienigheid van God.

Pater Domenico Grasso dacht niet alleen dat zulke wezens "ver op ons voor zouden lopen in de wetenschap en aanverwante gebieden,"[viii] maar ook dat hun versie van verlossing gebaseerd zou kunnen zijn op een andere verlosser dan Jezus... zelfs een messianistisch lid van hun eigen ras. Deze wezens, die dichter bij God staan dan de mens (misschien zelfs niet gevallen), zouden een superieure theologie bezitten die ons aardse begrip van verlossing en kennis van God "aanzienlijk zou kunnen uitbreiden", iets waar huidige Vaticaanse theologen zoals de professor in de fundamentele theologie, Giuseppe Tanzella-Nitti, het mee eens zijn. Een andere kerkgeleerde, pater Thomas F. O'Meara, theoloog aan de Universiteit van de Notre Dame, stelt zich deze goddelijke wezens voor, verspreid over universa "op ontelbare planeten, geroepen tot een speciale relatie met God" en dat "het een vergissing is te denken dat ons begrip van 'verbond', 'heerschappij van God', 'verlossing', of 'gemeenschappelijk leven' de manieren uitput waarmee de goddelijke macht iets van zijn oneindige leven deelt. "Dergelijke katholieke leiders geloven dat deze geestelijk superieure buitenaardse wezens zelfs door God geschapen kunnen zijn met de toekomstige verlossing van de mensheid in gedachten, wezens die hun plaats kennen in het eeuwige schema der dingen om de mensen te evangeliseren wanneer de tijd rijp is. Dit verontrustende en mogelijk profetische geloof is gedeeltelijk gebaseerd op theologische argumenten die in de jaren 1800 werden aangevoerd door mannen als Monseigneur Januaris De Concilio, professor in de theologie aan het Immaculate Seminary in New Jersey, die geloofde "dat de immense afstand in intellect tussen de mens en de engelen suggereert dat God tussensoorten zou scheppen om het gat op te vullen, en deze soorten zouden ETI [Buitenaardse Intelligentie] zijn. "Monseigneur Corrado Balducci (die tijdens zijn leven de officiële spreekbuis van de Rooms Katholieke Kerk was aangaande de realiteit van buitenaardse wezens) was het eens met De Concilio, en zei: "Het is volkomen geloofwaardig dat in de enorme afstand tussen engelen en mensen, er een tussenstadium zou kunnen worden gevonden - dat wil zeggen, wezens met een lichaam als het onze, maar geestelijk meer verheven." Toen hij zich voorstelde hoe deze kwestie uiteindelijk zou kunnen worden opgelost, besloot Paul Thigpen voor The Catholic Answer-sectie van Our Sunday Visitor dat "niets minder dan een openbare, grondig gedocumenteerde ontmoeting tussen aardbewoners en buitenaardse wezens (of hun relikwieën) doorslaggevend zal zijn."[xii] Volgens de Koran, de primaire religieuze tekst van de Islam, zou deze ontmoeting wel eens eerder kunnen plaatsvinden dan de meesten vermoeden en op een specifiek en verborgen tijdstip dat God zelf al heeft uitgekozen. In Openbaring, Rationaliteit, Kennis & Waarheid citeert de moslimgeleerde Mirza Tahir Ahmad vers 42:30 van de Koran, waarin staat: "En onder Zijn tekenen is de schepping van de hemelen en de aarde, en van welke levende wezens [da'bbah] die Hij ook heeft verspreid in beide.... Dat Hij de macht heeft om ze te verzamelen [jam-'i-him] wanneer Hij dat wil" (italic toegevoegd).[xiii] Ahmad zegt hierover:

Jam-'i-him is de Arabische uitdrukking in dit vers wat specifiek spreekt over het samenbrengen van het leven op aarde en het leven elders. Wanneer dit samenkomen van de twee zal plaatsvinden wordt niet gespecificeerd, noch wordt vermeld of het hier op aarde of elders zal gebeuren. Eén ding staat echter vast: deze gebeurtenis zal zeer zeker plaatsvinden wanneer God het wil. Men moet bedenken dat het woord 'jama' zowel een lichamelijk contact als een contact door middel van communicatie kan inhouden. Alleen de toekomst zal uitwijzen hoe en wanneer dit contact zal plaatsvinden, maar het feit alleen al dat meer dan veertienhonderd jaar geleden een dergelijke mogelijkheid zelfs werd voorspeld, is op zichzelf al wonderbaarlijk.[xiv]

Bovendien strekt de verwachting dat buitenaardse wezens onze kant op komen, zich ook uit tot het niet-religieuze wereldbeeld. Lewis White Black, een filosoof aan de Universiteit van Rochester, schrijft: "Ik geloof dat zelfs verantwoorde wetenschappelijke speculatie en dure technologie van ruimte-exploratie op zoek naar ander leven het eigenaardig moderne equivalent is van angelologie en Utopia of demonologie en apocalyps."[xv] Black voegt daar vervolgens aan toe: "Exobiologie recapituleert eschatologie. De eschatologische hoop op hulp uit de hemel die herleeft wanneer de hemel van de moderne astronomie de hemel van de religie vervangt. Dat we van meer geavanceerde samenlevingen in de hemel het geheim van overleving kunnen leren, is de eschatologische hoop die het werk van exobiologen motiveert, of op zijn minst wordt gebruikt om het te rechtvaardigen."[xvi] Dit geldt in grote lijnen ook voor andere spiritualiteiten. Bijvoorbeeld, de grondlegger van de analytische psychologie, Carl Jung, schreef over het ET geloof: "Naast hun duidelijk superieure technologie wordt hen de superieure wijsheid en morele goedheid toegedicht, die hen anderzijds in staat zou stellen de mensheid te redden." Sprekend over de UFO als een archetype, beschrijft Jung zijn messiaanse kwaliteiten als het creëren van "het beeld van de goddelijk-menselijke persoonlijkheid, de Oermens of Anthropos, een chen-yen (ware of gehele mens), en Elia die vuur uit de hemel oproept, in een vurige wagen ten hemel stijgt, en een voorloper is van de Messias, de dogmatische figuur van Christus, evenals van Khidir, de Verdorvene, die een parallel is met Elia: zoals hij, zwerft hij over de aarde als een menselijke personificatie van Allah."[xviii]

Dus het geloof in "goddelijke" buitenaardse wezens die uiteindelijk in contact zullen komen met de mens heeft een brede interreligieuze acceptatie onder secularisten, spiritualisten en 's werelds grootste religies, die klaar en zelfs opgewonden lijken om hun Officiële Openbaringsmoment te omarmen - iets waarvan ik geloof dat het gevaarlijke en bedrieglijke eindtijd-vertakkingen heeft, die zich eerder kunnen gaan manifesteren dan de meesten denken.

VOLGENDE KEER: Schokkende Visie van "Het Einde van de Kindertijd"

Notes

[i] James Blish, A Case of Conscience (New York, NY: Ballantine Books, 1958), 26.

[ii] Ibid., 92.

[iii] Jo Walton, “Aliens and Jesuits: James Blish’s A Case of Conscience,” TOR, November 29, 2010, http://www.tor.com/blogs/2010/11/aliens-and-jesuits-james-blishs-a-case-of-conscience.

[iv] Ibid.

[v] “Eileithyia,” Wikipedia, The Free Encyclopedia, last modified January 24, 2013, http://en.wikipedia.org/wiki/Eileithyia.

[vi] Ibid.

[vii] Daniel C. Raible, “Rational Life in Outer Space?” America: A Catholic Review of the Week, vol. 103,

1960, 533.

[viii] “Missionaries to Space,” Newsweek Magazine, February 1960, 90.

[ix] Thomas F. O’Meara, “Christian Theology and Extraterrestrial Intelligent Life,” Theological Studies 60 (1999): 23–24.

[x] Paul Thigpen, “Life on Other Planets: Are Catholics Free to Debate the Issue?” Our Sunday Visitor, November 1, 2010, http://www.osv.com/tabid/7631/itemid/7002/Life-on-Other-Planets.aspx.

[xi] Zecharia Sitchin, “Sitchin and Vatican Theologian Discuss UFO’s, Extraterrestrials, Angels, Creation of Man,” last accessed February 6, 2013, http://www.sitchin.com/vatican.htm.

[xii] Paul Thigpen, “Life on Other Planets,” http://www.osv.com/tabid/7631/itemid/7002/Life-on-Other-Planets.aspx.

[xiii] http://www.alislam.org/library/books/revelation/part_4_section_7.html.

[xiv] Ibid.

[xv] Lewis White Black, “Extraterrestrial Intelligent Life,” as quoted in: E. Regis, Extraterrestrials (London: Cambridge University Press, 1987), 13.

[xvi] Ibid., 13–14.

[xvii] C. G. Jung, Flying Saucers (New York, NY: MJF Books, 1997), 11.

[xviii] Ibid., 21–22.

Bron: THE MESSENGER—PART 29: Alien Saviors, Demonic Plots » SkyWatchTV