www.wimjongman.nl

(homepagina)


Corrupting the Image 2

()

HOOFDSTUK 2: ENLIL DE GROTE DRAAK

Sinds Johannes in het boek Openbaring de ongelooflijke visioenen heeft opgetekend die hem door God waren getoond, is er veel gespeculeerd over wat hij bedoelde met de beelden die hij beschreef. De Bijbelse profetie spreekt bijvoorbeeld van "een grote, vurige rode draak met zeven koppen en tien horens" (Openb. 12:3) en "een vrouw, gezeten op een scharlakenrood beest, dat vol was van namen van godslastering, met zeven koppen en tien horens" (Openb. 17:3). De beschreven taferelen zijn allesbehalve normaal, hetgeen commentatoren ertoe heeft gebracht het visioen te degraderen tot niet meer dan een allegorie.

Om te weten hoe we de beelden moeten interpreteren, moeten we hun definities vinden. Maar waar kunnen we zulke definities vinden? We kunnen de betekenis van de symbolen interpreteren als we hun definities kennen.

Onze wereld is vol symbolen die wij goed begrijpen: de rode, gele en groene lichten in een verkeerslicht zijn symbolen. Wij weten allemaal wat zij betekenen, maar iemand uit de diepe jungle zou er geen idee van hebben dat de betekenis van die kleuren symbool staan voor stoppen, vertragen en gaan. Maar als ze eenmaal de betekenis kennen, is het symbool gemakkelijk te interpreteren.

Zo heeft ook Johannes ons symbolen gegeven. Het is onze taak om de definities ervan te vinden, net zoals we moesten leren dat rood licht "stop" betekent. Dus, wij vragen wat de definities zijn van het volgende?

  • een grote, vurige rode draak met zeven koppen en tien horens, en zeven diademen op zijn koppen (Openb. 12:3). En de grote draak werd uitgeworpen, de slang van weleer, die duivel en satan genoemd wordt, die de gehele wereld verleidt; hij werd op de aarde geworpen en zijn engelen werden met hem uitgeworpen (Openb. 12:9).
  • En ik zag een beest uit de zee opkomen, hebbende zeven koppen en tien horens, en op zijn horens tien kronen, en op zijn koppen een godslasterlijke naam (Openb. 13:1).
  • De engel zei tot mij: "Waarom hebt gij u verwonderd? Ik zal u het geheimenis vertellen van de vrouw en van het beest dat haar draagt, dat de zeven koppen en de tien horens heeft (Openb. 17:7).

De sleutelwoorden zijn gemarkeerd; Deze woorden hebben gemeenschappelijke kenmerken en zijn de hoofdrolspelers in alle drie de passages uit Openbaring. Meteen valt op dat zowel het Beest als de draak deze kenmerken delen:

  1. Een grote draak
  2. Een vurige rode draak
  3. Een beest
  4. Zeven koppen
  5. Tien horens

SATANS VURIGE BEDEKKING

Voordat we ons gaan verdiepen in het Mesopotamische bewijs, laten we eerst eens bekijken wat de Bijbel onthult over Satans oorspronkelijke verschijning, wat ons zal helpen het eerste in de juiste context te plaatsen.

God schiep de engelen met een vurige kwaliteit die vergelijkbaar is met die van Hemzelf. De Schrift beschrijft "de HEERE, uw God, is een verterend vuur" (Deut. 4:24, 9:3; Ps. 97:3). Ezechiël verhaalt uit zijn visioen van God dat "ik vanaf zijn middel en naar boven toe, als het ware de kleur van amber [elektriciteit] zag met daarin rondom de aanblik van vuur" (Ezechiël 1:27). Van de wederkomst van de Heer wordt eveneens gezegd dat die zal zijn met vurige vlammen (2 Thess 1:8; Jes 66:15).

De engelen, met inbegrip van Cherubim / Seraphim, worden ook beschreven als vurige wezens. Hun vurige natuur schijnt noodzakelijk te zijn voor hen om in Gods tegenwoordigheid te kunnen leven. Er zijn vele verzen die verwijzen naar de glorieuze verschijning van de engelen. We herinneren ons dat de engelen schitterden aan de nachtelijke hemel bij de aankondiging van de geboorte van de Messias in Lukas 2:9. Het grondwoord in die passage is perilampo (περιλάμπω), wat "rondom schijnen" betekent, "een afgeleide van lampo, "schijnen". In Lucas 24:4 stonden twee engelen bij het graf in "lichtende gewaden" (astrapto ἀστράπτω, zoals een ster doet). Ditzelfde woord voor blinken wordt gebruikt om de bliksem te beschrijven als die van het ene deel van de hemel naar het andere schijnt, volgens Lucas 17:24.

De profeet Daniël beschreef een visioen waarin een engel een glanzend uiterlijk had, door te schrijven: "Zijn lichaam was als beryl, zijn gelaat als de verschijning van de bliksem, zijn ogen als fakkels van vuur, zijn armen en voeten als gebrand brons van kleur" (Dan 10:6). In het boek Openbaring waren de engelen "bekleed met zuiver helder [lampron λαμπρον] linnen" (Openb. 15:6). De Psalmist beschreef hoe God "zijn engelen tot geesten maakt, zijn dienaren tot vuurvlammen" (Ps 104:4).

Ezechiël beschreef de verschijning van engelen als brandende kolen van vuur en met vier gezichten!31

De gelijkenis van vier levende wezens ... zij hadden de gelijkenis van een mens. Elk van hen had vier gezichten, en elk van hen had vier vleugels. Hun benen waren recht, en hun voetzolen waren als de voetzolen van een kalf. Zij fonkelden als de kleur van gepolijst brons. De handen van een man waren onder hun vleugels aan hun vier zijden, en elk van de vier had gezichten en vleugels. Hun vleugels raakten elkaar aan. De schepselen draaiden zich niet om als zij gingen, maar ieder ging recht vooruit. Wat de gelijkenis van hun gezichten betreft, elk had het gezicht van een mens; elk van de vier had het gezicht van een leeuw aan de rechterzijde, elk van de vier had het gezicht van een os aan de linkerzijde, en elk van de vier had het gezicht van een adelaar. Zo waren hun gezichten. Hun vleugels strekten zich naar boven uit; twee vleugels van elk raakten elkaar aan, en twee bedekten hun lichamen. En ieder van hen ging recht vooruit; zij gingen waarheen de geest wilde gaan en zij keerden zich niet om als zij gingen. Wat de gelijkenis van de levende wezens betreft, hun aanblik was als brandende kolen van vuur, als de aanblik van fakkels die heen en weer gingen tussen de levende wezens. Het vuur was helder, en uit het vuur ging bliksem. En de levende schepselen renden heen en weer, in schijn als een bliksemflits (Ezech 1:5-14).

De beschrijving van deze schepselen is ook een beschrijving van het uiterlijk van Satan voor zijn val, hoewel hij de meest schitterende van hen allen moet zijn geweest. Hun verschijning werd beschreven als hebbende:

  1. de gelijkenis van een mens
  2. Rechte benen met voeten als een kalf
  3. Vier gezichten

  4. a. Man
    b. Leeuw
    c. Stier
    d. Adelaar

  5. Vier vleugels
  6. Brandende kolen, fakkels, bliksem, elektriciteit

Satan leek op deze wezens. Hoewel hij na zijn val de vurige hoedanigheid verloor, wat we zo dadelijk zullen onderzoeken. Niettemin, een wezen met vier gezichten van vier soorten wezens is inderdaad zowel een complexe als een onthullende entiteit. Het Hebreeuwse woord [פנים panim] is meervoud "gezichten". Een gezicht is een venster in het hart en de geest van een persoon. Gezichten veranderen voortdurend van richting en vorm, afhankelijk van stemming, intenties, dromen en ervaringen. Gezicht betekent ook "aanwezigheid." God beloofde: "Mijn Aanwezigheid zal met u gaan" (Exod 33:14). Gods aangezicht dat met de Israëlieten meeging was zo belangrijk voor Mozes dat hij tegen God zei: "Als Uw Aanwezigheid niet met ons meegaat, breng ons dan niet van hier" (Exod. 33:15).

Wij kunnen uit deze passage afleiden dat het zich bevinden in de tegenwoordigheid van [ לפני lifne] een cherubijn met vier gezichten de indruk zou kunnen wekken zich te bevinden tegenover een mens, een leeuw, een stier of een adelaar. Ik ben in de nabijheid van een leeuw geweest, en het is een ontzagwekkende ervaring. Toen ik opgroeide op het platteland van Michigan, zorgde ik ervoor dat ik afstand hield van stieren, omdat ik begreep dat het wezens zijn die kunnen doden. Evenzo is de adelaar zowel majestueus als dodelijk. Overigens zijn deze vier geduchte gezichten uitstekende vertegenwoordigers van de vier grote categorieën van schepselen op aarde.

GROTE DRAAK

Het Mesopotamische bewijs voor de grote draak is overvloedig en geeft een grotere context aan wat Johannes zag in Openbaring. "Het meest voorkomende slangachtige epitheton uit oude spijkerschrift bronnen is het Akkadische ušumgallu 'grote draak', zelf een lening van het Soemerische UŠUMGAL."32 (Vergeet niet dat de Š wordt uitgesproken als "sh"). De grote drakentitel, Ushumgal, was een typisch epitheton voor de vele syncretismen van Enlil: "Ušumgallu duidt ook een groot aantal Mesopotamische godheden aan, waaronder Marduk ... Zijn verheven positie over de mensheid wordt uitgedrukt in de benaming, "grote draak van hemel en aarde."33 ANE-geleerde Tyler Yoder wijst erop dat "Marduk's bezit van een mušḫuššu ('slang') zijn eigen slangenassociaties versterkt. "34

( )

Figuur 7 UŠUMGAL of Anzu vogel Icoon Door redacteur Austen Henry Layard, tekening door L. Gruner - Monumenten van Nineveh.

Met andere woorden, we hebben ontdekt dat "grote draak" een heel gebruikelijke term was voor Satan / Enlil en dergelijke. Het was ook een term voor slang, net zoals de Bijbel ons vertelde dat een slang Adam en Eva verleidde in Genesis 3; (het lijkt erop dat de Bijbelcritici voorbarig waren met het belachelijk maken van de Bijbel voor dergelijke beeldspraak). De iconografie uit de oudheid getuigt van de historische authenticiteit van Heilel / Enlil (of een van zijn syncretisaties: Ninurta, Baal, Zeus, Nergal, onder anderen) die gewoonlijk als een slang of draak wordt aangeduid.

De icoon voor de Ushumgallu, hierboven afgebeeld in Figuur 7, wordt ook wel eens de Anzu-vogel genoemd. Het was een chimera, een schepsel met het DNA van een ander dier in zich vermengd. De "vertaling van ušumgallu 'leeuw-draak' "komt voort uit de conceptuele samensmelting van deze wezens."35 De Ushumgallu werd in het epos van Gilgamesj een "'grondleeuw' genoemd ... en de mušḫuššu slang vertoont vaak leeuwachtige trekken."36 Het punt is dat de grote draak niet de klassieke vuurspuwende draak van de legende uit de Middeleeuwen is. De Mesopotamische draak had veel overlappingen van leeuwen kwaliteiten - wat één van Satans cherubijnen gezichten was.

De belangrijkste eigenschap van de grote draak, zo wijst Oud Nabije Oosten expert Frans Wiggermann erop, "dat het een vastberaden moordenaar, die waarschijnlijk doodt met zijn gif, en zelfs de goden bang maakt.37 Mensen, leeuwen, stieren en adelaars - de vier gezichten van de cherub, in het classificeren als vastberaden moordenaars.38

De grote draak had ook zeven koppen in de Mesopotamische literatuur en iconografie. We moeten altijd rekening houden met de vele syncretiseringen die inherent zijn aan de oude teksten. Heilel (Satan) = Enlil = Marduk = Baäl = Bel; en, Ninurta (zoon van Enlil) nam vaak de rol van Enlil helemaal over.

We leren dat een syncretisatie van Marduk (of zijn zoon), volgens Yoder, "de grote draak, die niet onder ogen kan worden gezien" werd genoemd. Verder werd Nergal (god van de doden en een syncretisatie van Ninurta / Enlil) voorgesteld met dezelfde beschrijving: "[ú- šum]-gal-lu ṣīru tābik imti elišunu. "De majestueuze, grote draak die zijn gif over hen uitstort."39 Met die bijnamen in gedachten kunnen we de betekenis begrijpen van het feit dat "Nergals goddelijke staf zo 'ontzagwekkend als een slang' was en Ninurta's strijdknots bestond uit zeven slangachtige koppen. "40

( )

Figuur 8 Ninurta die een van de koppen van de zevenkoppige slang doodt. Bible Review, okt. 1992, 28 (=ANEP #671) (Vroeg Dynastisch). Met dank aan het Bible Lands Museum, Jeruzalem.

Dat Nergal, ook bekend als Ninurta, Melqart, Marduk en Enlil, was een zevenkoppige slang en dat is ongelooflijk veelzeggend. De grote draak uit Openbaring heeft "zeven koppen en tien horens," (Openb. 12:3) evenals het Beest, dat "zeven koppen en tien horens" heeft (Openb. 13:1). Niet alleen laat de iconografie een grote draak zien,41 maar Johannes zag "een van zijn koppen alsof hij dodelijk gewond was, en zijn dodelijke wond was genezen. En de gehele wereld verwonderde zich en volgde het Beest (Openb. 13:3). Als we naar afbeelding 8 hierboven kijken, zien we dat één van de hoofden dodelijk gewond is. God openbaart dat de symbolen in Openbaring direct terug te voeren zijn op de valse goden van Babylon. Een sleutel tot het definiëren van de beelden uit Openbaring wordt gevonden in het ontcijferen van oude Babylonische monumenten.

VURIGE RODE DRAAK: MUŠUŠŠU

Het is verbazingwekkend (hoewel niet verrassend, want het visioen kwam van God) dat Johannes niet alleen een "grote draak" beschreef, maar "een grote, vurige rode draak" (Openb. 12:3). Hoe kon Johannes dat weten, menselijk gesproken, over de Mušḫuššu van honderden jaren eerder? Johannes kon niet weten dat het woord Mušḫuššu "angstaanjagend" of "rood" kon betekenen, of misschien wel beide. Dit is een sterk bewijs van de goddelijke oorsprong van Johannes' visioen en van de juistheid van de entiteit die Johannes beschrijft.

Duitse archeologen groeven de Ishtar Poort op en brachten hem naar het Oost-Berlijn Museum, Duitsland, waar je nu door de echte poort kunt lopen. Op de muren van de Ishtar Poort, die dateren uit het neo-Babylonische rijk (ca. 7e - 6e eeuw v. Chr.), is het "huisdier" van Marduk, mušḫuššu [mushkhushshu] zichtbaar. Zoals te zien in afbeelding 9 hieronder, was het een hybride, geschubd wezen met achterpoten lijkend op de klauwen van een adelaar, en met leeuwachtige voorpoten, een lange nek en staart, een gehoornde kop, een slangachtige tong en een 42 Wiggermann legt uit dat zowel "angstaanjagend" als "rood" kuif. mogelijke interpretaties zijn van de naam, mušḫuššu:

Het Akkadische mušḥuššu is een leenwoord van het Soemerische mušḥuš (-a), letterlijk "angstaanjagende slang". De lezing van het tweede element als ḥuš in plaats van ruš (beide mogelijk) ... De Soemerische leenwoorden in Oud-Babylonisch Akkadisch I, betekend als "angstaanjagend" in plaats van "rood" (beide mogelijk). 43

( )

Figuur 9 Mushkhushshu op Ishtar Gate.

( )

Figuur 10 Mušḥuššu H. Frankfort, Cilinderzegels, tekst-fig. 33 (=ANEP #511) (Gudea; Girsu [Tello]).

Johannes vertelde ons van een teken dat in de hemel verscheen, "een grote, vurige rode draak" (Openb. 12:3). Opnieuw openbaart God dat de beeldspraak in Openbaring teruggaat op de oude goden van Babylon. We gaan verder met het definiëren van de symbolen in Openbaring door oude iconen te onderzoeken van de beschavingen in Mesopotamië.

De profeet Daniël schreef over de draak van Marduk die was "als een leeuw en adelaarsvleugels had en hij werd uit de aarde opgeheven en op twee voeten gezet als een mens, en hem werd het hart van een mens gegeven." (Dan 7:4). In de oude iconografie wordt de Mushkhushshu gezien lopend als een beest en staand als een mens, zoals hierboven afgebeeld in afbeelding 10. Deze draak stond als symbool voor de kracht van Marduk en in tegenstelling tot de ware God. God beloofde Marduk te oordelen, in de Bijbel gespeld als Merodach: "Merodach is in stukken gebroken" (Jer 50:2). We leerden ook in het vorige hoofdstuk dat de Griekse genezergod Asclepios geassocieerd werd met Melqart / Herakles, die parallel loopt met de Mušḫuššu. Overeenkomstig God belofte om Marduk te oordelen, in de Bijbel gespeld als Merodach: "Merodach is in stukken gebroken" (Jer 50:2). We leerden ook in het vorige hoofdstuk dat de Griekse genezergod Asclepios geassocieerd werd met Melqart / Herakles, die parallel loopt met de Mušḫuššu.

Het lijkt aannemelijk om de Soemerische mušḫuš te verbinden met de Hebreeuwse ָנ ָחש (nāḫāsh) slang. Zij delen vele overeenkomsten: Mušḫuš kan "rode slangendraak" betekenen en nāḫāsh is verwant aan een koper-brons kleur 44 die vrij dicht bij de kleuring van de Mušḫuššudie op de Ishtar Poort ligt. De mušḫuš is een symbool voor Enlil of is nauw met hem verbonden; "In de zogenaamde Labbu-mythe zendt Enlil de muš[ḫuššu] om de nobele mensheid uit te roeien.45 In Genesis werd de nāḫāsh zeker in verband gebracht met Satan, degene die de mensheid wilde vernietigen ("de meningen verschillen over de vraag of dit een door Satan geïnspireerde slang was of een naam voor Satan zelf.")46

Tenslotte ben ik ervan overtuigd dat er een taalkundig verband zou kunnen bestaan tussen Mušḫuš en nāḫāsh, de slang in de Hof. James H. Charlesworth van Princeton merkt op dat er "in het Akkadisch ... de verschuiving van n naar m" is. 47 Dus, MŠḪŠ zou verschuiven naar NŠḪŠ, de eerste Š zou uit NŠḪŠ vallen, waardoor NḪŠ overblijft. Klinkers zijn flexibel tussen talen; het is dus aannemelijk dat U overgaat in een A. Mušḫuš > ָנ ָחש nāḫāsh.

Gewoon toeval?

DE ANZU VOGEL

We zien nog meer afbeeldingen van Ninurta of Marduk (of Bel, Dagon en de rest, die allemaal dezelfde entiteit zijn.) Amar Annus merkt in zijn artikel, "Ninurta en de Zoon des Mensen", op:

Bêl 'Heer,' wat ook Ninurta's gebruikelijke bijnaam is, en wijst op een verband met de West-Semitische Baäl. Marduk kwam in de plaats van Enlil in het Mesopotamische pantheon, dus nam hij gezamenlijk de positie over van de vader Enlil 48

Bedenk dat in de loop der tijd, met de syncretisering van geloofssystemen, de namen en eigenschappen van deze goden in elkaar overliepen. Hier nemen Enlil en Ninurta elkaars eigenschappen over. We leren van Amar Annus hoe in de mythologie van Shinar, "Na het verslaan van de adelaar Anzu wordt Ninurta één met de vogel ... paradoxaal genoeg wordt Ninurta gelijkgesteld met zijn gedode vijand, dondervogel Anzu, die zijn symbool wordt. "49

( )

Figuur 11 Ninurta met vleugels.

Ninurta wordt in de iconografie van afbeelding 11 vereenzelvigd met de Anzu-vogel. Het wezen dat hij doodde, de Anzu-vogel of Manticore, wordt dan het symbool van Ninurta. Er is een zekere overvloeien in de manier waarop Ninurta wordt voorgesteld, volgens Jacobsen:

De twee vormen, vogel en leeuw, wedijverden in het beeld beeld van de god, die soms een leeuwenkop was vogel, soms een gevleugelde leeuw met vogelstaart en klauwen, soms een en al leeuw. Na verloop van tijd werden de dierlijke vormen verworpen ten gunste van het voorstellen van de god alleen in menselijke vorm 50

We hebben deze verschuiving in verschijning gezien in de passage uit het Boek Daniël:

"De eerste was als een leeuw, en had adelaarsvleugels. Ik zag toe, totdat zijn vleugels werden weggerukt, en het werd van de aarde opgeheven en als een mens op twee voeten gezet, en het kreeg het hart van een mens" (Dan. 7:4).

( )

Figuur 12 Ninurta met een kroon van tien horens staande op een adelaar met leeuwenkop (A n z u d / Anzû), Leeuw-draak

Zoals Daniël het veranderlijke karakter zag van het eerste beest dat uit de zee te voorschijn kwam, zo toont de iconografie van Ninurta ons de wisselende beelden van de god. Ninurta was soms een hersenschim die als beest op vier poten stond, maar soms stond hij als mens op twee poten; wij hebben afbeeldingen van hem zowel met als zonder vleugels.

F. Wiggermann vestigt onze aandacht op een ongelooflijk belangrijk detail betreffende de Anzu leeuw-draak, die een aantal kenmerken gemeen heeft met de Mušḫuššu. In Mesopotamian Protective Spirits legt Wiggermann uit dat het Enlil was (niet zijn syncretisatie Ninurta) die oorspronkelijk met Anzû werd geassocieerd.51

Dit inzicht onthult dat het hybride wezen eerst Enlil voorstelde en later stond voor de syncretisering van de verschillende namen van Mesopotamische goden.

De Anzû is dus niet het symbool van Ninurta / Ningirsu, noch dat van een van de andere goden wier beelden worden vermengd met een symbolisch dier. "De Anzû vertegenwoordigt een andere, meer algemene macht, onder wiens toezicht alle goden opereren. Deze hogere macht kan alleen Enlil zijn, en dat is precies wat we zien in het Lugalbanda-epos en de Anzû-mythe. Zo wordt de houding van de adelaar met het leeuwenkopje, met de vleugels uitgestrekt boven de symbolische dieren van andere goden, begrijpelijk: het is een houding die noch die van de aanval is, noch die van een verdediging, maar die van de meester over de dieren."52

Het ontdekken van het feit dat de Anzu oorspronkelijk werd vereenzelvigd met Enlil onthult opnieuw dat Satan degene is die wordt afgebeeld in de vele symbolen van de goden van Mesopotamië. We zagen in het vorige hoofdstuk hoe "meester van de dieren" een verwijzing was naar Melqart / Herakles, van wie we vaststelden dat het een syncretisatie van Enlil was. Bovendien, het feit dat Enlil, de Anzû leeuw-draak, de meester was over de dieren, doet ons denken aan de vier gezichten van de cherubijnen. Enlil domineert het dierenrijk: de mens-wezens, de wilde leeuw-wezens, de tamme stier-wezens en de vliegende adelaar-wezens. Het gezicht van een mens, leeuw, stier en adelaar vormen de vier gezichten van de cherub en mogelijk het hoofd van Satan, zelf - vroeger een bedekkende cherub. Het verband is misschien niet exact;53 maar we hebben wel een sterke correlatie tussen de slang-draak van Enlil, Marduk, enz. en ook met Satan in Genesis 3. De nakhash in de Tuin was dus niet de doorsnee slang van vandaag. Het was als de Ushumgallu / mušḫuššu / Anzu, met poten om rechtop te staan. Het was de vloek die later Satan's vorm veranderde van de slangendraak / leeuwendraak tot wat hij nu is.

BAŠMU-BASHAN

Het laatste woord dat wij zullen onderzoeken voor slang-draak is Bašmu, dat ons zal leiden naar de berg Hermon, naar Og, koning van Bashan en naar de transfiguratie van Jezus (later in het boek). Bashan in de Bijbel komt van het Akkadische Bašmu. Wiggermann merkt op: "Voor de twee Soemerische termen u s u m en muš-šà-tùr heeft het Akkadisch er slechts één: bašmu ... moet ook verwijzen naar twee verschillende soorten mythologische slangen, en we zullen ze ušum / bašmu en muš-šà-tùr / bašmu noemen."54 Hij definieert de ušum / bašmu, als "Giftige slang ... gehoornde slang met voorpoten." Hij merkt ook een slang-draak op die we al onderzocht: u š u m g a l, in het Akkadisch weergegeven door ušumgallu en bašmu, is een afgeleide van u š u m en betekent letterlijk: "Eerste Giftige Slang" ... Ušumgallu ... vervangt soms mušḫuššu wanneer naar de draak van Nabû wordt verwezen of naar de draak van Ninurta.55

Hij wijst erop (zie afbeelding 13):

De voornaamste eigenschap van een u š u m g a l ... is dat hij een vastberaden moordenaar is, die waarschijnlijk doodt met zijn gif, ... Het is deze eigenschap die u š u m ( g al ) tot een geschikt epitheton maakt 56

( )

Figuur 13 Bashmu uit Wiggermann's Mesopotamische Beschermgeesten.

We mogen niet missen hoe de Bašmu later werd gelijkgesteld met de icoon van Nergal, Ninurta, en Marduk: "Nergal is oorspronkelijk geen drakendoder, maar hier, zoals elders ... vervangt hij Ninurta. Na Marduk's usurpatie van de mušḫuššu, werd de ušum / bašmu het symbolische dier van goden die voorheen geassocieerd werden met de mušḫuššu."57 Een Bašmu was een slangendraak, soms gebruikt om de andere slangendraken te beschrijven die we hebben bestudeerd, en was een vastberaden moordenaar en was een geschikt epitheton voor goden en koningen! Hij werd ook geassocieerd met Marduk, een andere naam voor Enlil of soms voor zijn "zoon" Ninurta, waarvan we in een later hoofdstuk zullen ontdekken dat het Nimrod is.

Bashmu, in de astronomie, was het sterrenbeeld Hydra58, de zevenkoppige draak die Herakles doodde (Zie Figuur 8). Het Woordenboek van God, Demonen en Symbolen van het Oude Mesopotamië merkt op: "Dit schepsel kan de zevenkoppige hydra zijn die gedood werd door de god Ningirsu of Ninurta, waarnaar ook verwezen wordt in spreuken. "59

Wiggermann, die in Transtigridian Snake Gods schrijft, verschaft ons een belangrijk verband tussen Bašmu, Ereškigal (Ishtar's zuster), en Og de god van de doden / de dood.

Ereškigal ... koningin van de onderwereld, heerst over de doden ... wordt geassocieerd met het sterrenbeeld Hydra (MUL.dMUŠ) in late astrologische teksten ... het Babylonische sterrenbeeld Hydra zag eruit als ... een langgerekte slang, met de voorpoten van een leeuw, geen achterpoten, met vleugels, en met een kop vergelijkbaar met die van de mušḫuššu draak. Zijn Babylonische naam was waarschijnlijk Bašmu. De boodschapper van Eresjkigal, Mutum "de Dood" ... wordt beschreven in een late Assyrische tekst. Hij heeft de kop van een mušḫuššu draak.60

We kunnen niet voorbijgaan aan het feit dat Og koning was van Bashan (in het Hebreeuws "de Bashan"). Dat betekent dat hij koning was van de slangendraken als we de betekenis er gewoon instoppen. Bovendien hebben we zojuist geleerd dat Bashmu een soort samensmelting was van de Ushumgallu, de Mushhushshu en de Anzu. De implicatie is dan dat Enlil (of Ninurta, zoon van Enlil) achter de werkingen schijnt te hebben gezeten van Og en het land Bashan (slangen-draken). In een later hoofdstuk zullen we de relatie onderzoeken met de koning van de Amorieten (MARTU=Enlil), koning van de Rephaïm (onderwereld "genezers" of "genezenen"), die ook bekend stonden als slangengoden.

TIEN HORENS

De profeet Daniël schreef over de tien horens: "Het was anders dan al de beesten die vóór het gekomen waren, en het had tien horens" (Dan 7:7).

( )

Figuur 14 Enlil draagt een kroon van tien horens.

Kronen met tien horens waren een algemeen kenmerk van de goden in het oude Mesopotamië. "Enlil wordt regelmatig afgebeeld met een gehoornde helm."61 In het cilinderzegel van afbeelding 14 zien we Enlil met een kroon met tien hoorns (vijf aan elke kant).

In een ander cilinderzegel (Afbeelding 12, p. 13) zien we Ninurta een kroon dragen met tien horens en rijden op de Anzu-vogel, die hem ook voorstelt als Enlil. De Bijbel onthult dus de symbolen, en wij hebben opnieuw de middelen ontdekt waarmee wij deze symbolen kunnen interpreteren.

De beeldspraak van een grote draak en een beest komt voor in de iconografie van het oude Mesopotamië. Openbaring sprak over Satan als de grote draak, omdat hij zo bekend was vanaf de vroegste geschreven geschiedenis. De Bijbel heeft niet alleen zijn oude bijnamen nauwkeurig vastgelegd, maar geeft ons ook een geestelijk venster op de oorspronkelijke rol, het gezag en de snode motieven van Satan, die hem in staat stelden de wereld in haar huidige duisternis te storten.

Voetnoten

31 Later identificeert hij deze als cherubs: "Dit is het levende wezen dat ik zag onder de God van Israël bij de rivier de Chebar, en ik wist dat het cherubs waren," (Ezech. 10:20).
32 Wiggermann poneert de basisbetekenis voor UŠUM als "Eersteklas giftige slang" Tyler R. Yoder, "Ezechiël 29:3 and Its Ancient Near Eastern Context" Vetus Testamentum 63 (2013) 486-96
33 Tyler R. Yoder, "Ezechiël 29:3 en zijn oude Nabije Oosterse context" Vetus Testamentum 63 (2013) Pg. 486-96
34 Ibid.
35 Ibid.
36 Ibid.
37 "Het wordt voor het eerst bevestigd door een cilinderinscriptie uit de 22e eeuw v.Chr. te Gudea." F. A. M. Wiggermann, Mesopotamian Protective Spirits, Pg. 167.
38 Icoon Door redacteur Austen Henry Layard, tekening door L. Gruner - 'Monuments of Nineveh, Second Series' plaat 5, Londen, J. Murray, 1853, Publiek Domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=18217886
39 Tyler R. Yoder, "Ezechiël 29:3 and Its Ancient Near Eastern Context" Vetus Testamentum 63 (2013) Pg. 486-96
40 Ibid.6
41 Yoder heeft laten zien hoe God, in Ezechiël, de term "grote draak" gebruikte om te beschrijven
wie Farao dacht dat hij was. "Zie, Ik ben tegen u, o Farao, koning van Egypte, o groot monster." De Griekse Septuagint "groot monster" als τον δρακοντα τον μεγαν "grote draak" (Ezech 29:3). Yoder legt uit: "De profeet had gemakkelijk kunnen putten uit een bestaande voorraad van ondubbelzinnige uitdrukkingen om de Farao af te beelden, maar in plaats daarvan koos hij voor een term met een mythologische lading". Tyler R. Yoder, "Ezechiël 29:3 en zijn Oude Nabije Oosten Context" Vetus Testamentum 63 (2013) 486-96.
42
43 Frans Wiggermann, Reallexikon der Assyriologie (RlA) 8 1995 Pg. 455, 456. 44 "Het woord nāḥāsh is bijna identiek aan het woord voor "brons" of "koper,"
Hebreeuws nĕḥōshet (q.v.). Sommige geleerden denken dat de woorden verwant zijn vanwege een
gemeenschappelijke kleur van slangen (vgl. onze "copperhead"), maar anderen denken dat ze slechts
toevallig op elkaar lijken." TWOT nāḥāsh 45
45 Frans Wiggermann, Reallexikon der Assyriologie (RlA) 8 1995 Pg. 455, 456
46 J. O. Buswell. Systematic Theology of the Christian Religion, I, Zondervan, 1962, Pg. 264-65.
Wiggermann, F. A. M. (1992). Mesopotamische Beschermgeesten: De Rituele
Teksten. Brill Uitgevers. Pg. 156.
Wiggermann, F. A. M. (1992). Mesopotamische Beschermgeesten: De Rituele
Teksten. Brill Uitgevers. Pg. 156.

47 Revealing The Genius Of Biblical Authors: Symbology, Archaeology, And
Theologie James H. Charlesworth, Princeton
48 Amar Annus "Ninurta en de Zoon des Mensen" Gepubliceerd in Melammu Symposia 2:
R. M. Whiting (ed.), Mythologie en Mythologieën. Methodologische benaderingen van
Interculturele Invloeden. Proceedings van het Tweede Jaarlijkse Symposium van de
Assyrisch en Babylonisch Intellectueel Erfgoed Project. Gehouden in Parijs, Frankrijk,
4-7 oktober 1999 (Helsinki: The Neo-Assyrian Text Corpus Project 2001), pg. 7-17.
Uitgever: http://www.helsinki.fi/science/saa/
49 Ibid.
50 Jacobsen, Th. 1987 De harpen die eens... Soemerische poëzie in vertaling. New
Haven en Londen: Yale University Press. PG. 235.
51 In zijn studie noteert hij de "Leeuwenkop Adelaar (M. 14; derde millennium A n z u d l
Anzû), en Leeuw-draak ... Tweede en eerste millennium Anzû." F. A. M.
Wiggermann, Mesopotamische Beschermgeesten De Rituele Teksten - Siyx & Pp
Publicaties Groningen 1992. Pg. 161
52 F. A. M. Wiggermann, Mesopotamian Protective Spirits The Ritual Texts - Siyx &
Pp Publications Groningen 1992. Pg. 161
53 Wiggermann merkt op "bašmu, 'giftige slang'. De geschiedenis van de bašmu is nog niet
nog niet helemaal duidelijk. Positief is dat bašmu's de slang van de Kleinplastik zijn (zonder
hoorns en voorpoten, VII. C. 2b), en het slangenmonster met voorpoten (en vleugels)
uit het paleis van Esarhaddon." Ibid. Pg. 189.
54 F. A. M. Wiggermann Mesopotamische Beschermgeesten De Rituele Teksten - Styx &
PP Publications Groningen 1992. Pg. 166-167
55 Ibid.
56 Ibid.
57Ibid. 58
http://www.assyrianlanguages.org/akkadian/dosearch.php?searchkey=4876&lang uage=id
59 God, demonen en symbolen van het oude Mesopotamië: Bašmu
60 Transtigridische Slangengoden Wiggermann Pg. 35.
61 Edzard, D.O. 1965. "Mesopotamien. Die Mythologie der Sumerer und Akkader." In H.W. Haussig (ed.), Götter und Mythen im Vorderen Orient. Wörterbuch der Mythologie, erste Abteilung, Bd. I, Pg. 17-140. Stuttgart: Ernst Klett Verlag.

Bron: Discover How Satan-Enlil is the Great Dragon | DouglasHamp.com