www.wimjongman.nl

(homepagina)


Het begrijpen van Gog en Magog (deel 7 van 7)

8 april 2021 - door Nathan Jones

()

Deel 1 - Deel 2 - Deel 3 - Deel 4 - Deel 5 - Deel 6

Laatste Analyse

Ik zal afsluiten met het analyseren van de verschillende tijdsvisies en dan verklaren wanneer ik geloof dat de Gog-Magog strijd zal plaatsvinden.

Laat ik echter duidelijk zijn door te verklaren dat ik niet dogmatisch ben over dit eindtijd-onderwerp, noch zou iemand dat moeten zijn. De studie van de eindtijd (Eschatologie) is een niet-primaire doctrine. Omdat God de mensheid slechts een overzicht heeft gegeven van Zijn toekomstplannen, heeft Hij ons niets concreets gegeven om de exacte timing aan te geven, waarschijnlijk opdat wij christenen niet stil zullen toekijken, maar er op uit zullen gaan en met al onze energie getuigen zullen zijn tot de wederkomst van de Heer. De studie en het debat over wanneer de Gog-Magog strijd zal plaatsvinden zou nooit de broeders mogen verdelen.

Het analyseren van de standpunten

Elk van de Gog-Magog-Strijd tijdsopvattingen lijkt te draaien om het omgaan met twee nog te vervullen sleutelvoorwaarden:

Israël is in een staat van nietsvermoedende vrede vóór de invasie (Ezechiël 38:11).

Israël heeft zeven maanden om de lijken van de dode indringers te begraven en zeven hele jaren om de overgebleven brandstof en wapens te gebruiken (Ezechiël 39:9,12-16).

Achterwaarts lopend door de lijst, doen de drie visies die de Gog-Magog-strijd in relatie tot het Duizendjarig Rijk plaatsen, veel recht aan de eerste voorwaarde door Israël in een tijd van vrede te plaatsen als gevolg van Jezus' overwinning en heerschappij, maar kunnen de obstakels van de tweede voorwaarde niet overwinnen. Als Jezus al Zijn vijanden heeft onderworpen voor de aanvang van het Duizendjarig Rijk, zouden er geen indringers meer zijn om nog een invasie te organiseren. Zonder indringers zijn er geen lichamen om te begraven of wapens om te verbranden.

De beste van de drie opvattingen over het Duizendjarig Rijk is de opvatting die de timing plaatst aan het eind van de duizend jaar, die in Openbaring wordt beschreven als een opstand van ongelovigen die in dat tijdperk zijn geboren, die door Satan worden geleid en delen in zijn uiteindelijke nederlaag (Openbaring 20:7-8). Hoewel er enkele overeenkomsten zijn met Ezechiëls verslag van de Gog-Magog strijd, bewijzen de verschillen dat Ezechiël het over een andere Gog-Magog strijd heeft dan de strijd die de apostel Johannes beschrijft. Ik ben het ermee eens dat het gebruik door Johannes van "Gog" en "Magog" in Openbaring 20 waarschijnlijker is om een vergelijking te trekken tussen Ezechiëls Gog-Magog strijd als een type van hoe de strijd zal zijn aan het einde van het Duizendjarig Rijk.

Voor de twee visies die de timing plaatsen tijdens de Verdrukking, worstelen beide met dezelfde voorwaarden. Hoewel er overeenkomsten bestaan tussen Gog-Magog en Armageddon, wegen hun verschillen veel zwaarder dan hun overeenkomsten. Ook is het plaatsen van de strijd aan het eind van de Verdrukking in strijd met de eerste voorwaarde dat Israël in vrede leeft, een voorwaarde die onmogelijk zou zijn onder de intense vervolging door de Antichrist en Israëls daaropvolgende vlucht naar de woestijn.

Het plaatsen van het tijdstip aan het begin, maar niet in het midden, van de Verdrukking geeft Israël de zeven maanden om de dode indringers te begraven en de volle zeven jaar om de brandstof te verbranden, mochten zij een reserve hebben opgeslagen op de plaats waar zij vluchten. Deze visie zou dan de vreedzame voorwaarde van Israël moeten regelen door deze te laten rusten op ofwel een Psalm 83 onderwerping van Israëls omringende vijandige buren of het vredesverbond dat met de Antichrist wordt gesloten (Psalm 83; Daniël 9:27).

De twee visies die het tijdstip van de Gog-Magog-strijd vlak voor de Verdrukking plaatsen, geven de volle zeven jaar de tijd die nodig is om de wapens te verbranden. Zelfs als het Joodse volk in het midden van de Verdrukking naar de woestijn moet vluchten, kunnen zij de brandstof al hebben opgeslagen op de plaats waar zij uiteindelijk heen vluchten. Of er zou een gat van drie-en-een-half jaar of zo kunnen zijn tussen de Gog-Magog strijd en het begin van de Verdrukking, zodat de brandstof vervalt tegen het midden van de Verdrukking net als de Joden vluchten. Aangezien de Verdrukking begint met het vredesverbond dat tussen de Antichrist en Israël wordt gesloten, zou het enige haalbare scenario voor een vredesvoorwaarde een onderwerping van Israëls vijandige aangrenzende buren zijn (Psalm 83) of Ezechiëls beschrijving van Israël in vrede opvatten als militair veilig, wat als een van de machtigste legers ter wereld vandaag de dag, zeker een vals gevoel van veiligheid zou kunnen geven.

Mijn mening

Het is duidelijk dat alle tijdsvisies op een bepaald punt met elkaar worstelen. Welke visie iemand aanhangt, berust meer op wat hij ziet als de visie die de meest logische harmonisatie van de voorwaarden biedt. Ik ben het met Dr. Rhodes eens dat de timing van de Gog-Magog strijd na de opname van de Kerk maar net voor of aan het begin van de Verdrukking het beste aan deze voorwaarden voldoet en het meest logisch is in de profetische tijdlijn. Dit is hoe ik de tijdlijn het meest waarschijnlijk zie uitspelen:

De opname van de Kerk verwijdert de Weerhouder.

Israël onderwerpt haar omringende buren in vervulling van Psalm 83.

De Gog-Magog strijd vernietigt de Russische en Moslim invloed in het Midden-Oosten, maakt de wereld bewust van Gods aanwezigheid, en herstelt Israëls geloof in de God van de Torah.

De Antichrist sluit een vredesverdrag met Israël dat de zevenjarige Verdrukking inluidt, verovert vervolgens wat er over is van het Midden-Oosten, en brengt zijn herleefde Romeinse Rijk voort.

Israël brengt de zeven jaren van de Verdrukking door met het verbranden van de wapens.

Jezus keert terug aan het einde van de zeven jaar om Zijn vijanden te verslaan in Armageddon, wat resulteert in Israël dat erkent dat Jezus Gods Zoon is.

Jezus verzamelt de mensen van over de hele wereld voor het Schapen-Bokken-oordeel, waardoor alleen gelovigen het Duizendjarige Rijk binnengaan.

Helemaal aan het einde van het Duizendjarig Rijk vindt een laatste strijd plaats die doet denken aan de eerste Gog-Magog-strijd.

De tijd zal leren wanneer de Gog-Magog-strijd werkelijk zal plaatsvinden. Maar Israël is weer een natie zoals voorspeld, en de coalitie van binnenvallende naties werken al samen voor de eerste keer in de geschiedenis. Het toneel is zo goed als klaar voor deze epische strijd die in een niet al te verre toekomst zal worden gevoerd.

Conclusie

Met een veiliger handvat over welke naties er precies bij betrokken zijn in Ezechiël 38-39 en wanneer de Gog-Magog strijd zal plaatsvinden, kan de evangelist de apologetiek van vervulde Bijbelprofetie met meer vertrouwen benaderen. Hoewel deze epische strijd en profetie toekomstmuziek blijven, tonen verschillende aspecten ervan aan dat de gebeurtenissen snel op gang komen en leiden tot de volledige vervulling van Ezechiëls profetie, zodat deze niet zo ver in de toekomst ligt. Met dat gevoel van urgentie in het achterhoofd kan de evangelist voortgaan om degenen aan wie hij getuigt, te laten zien hoe Gods profetische volgorde van gebeurtenissen zelfs in onze tijd uitwerkt en hen aanmoedigen om hun leven over te geven aan Jezus Christus in een heilig leven.

Bron: Understanding Gog and Magog (Part 7 of 7) | The Christ in Prophecy Journal