www.wimjongman.nl

(homepagina)


Het begrijpen van Gog en Magog (deel 1 van 7)

29 maart 2021 - Nathan Jones Bijbelstudie, Boek Ezechiël

Wanneer zal de oorlog van Ezechiël 38-39 in vervulling gaan? Krijg meer grip op welke naties er precies betrokken zijn in Ezechiël 38-39 en wanneer de Gog-Magog strijd zal plaatsvinden in deze academische presentatie gemaakt door evangelist Nathan E. Jones!

()

Inleiding

"Als bijbelse profetie ons iets leert, dan is het wel dat God de menselijke geschiedenis en haar hoogtepunt volledig onder controle heeft. "1

Dit citaat van Dr. Ron Rhodes benadrukt een van de grootste voordelen van het bestuderen van Gods profetische woord - vervulde Bijbelprofetie biedt een onbetwistbare apologetiek voor het bestaan van God. "Want profetie is nooit voortgekomen uit de wil van een mens, maar heilige mannen van God spraken toen zij door de Heilige Geest werden bewogen" (2 Petrus 1:21 NKJV). Verweven met die apologetiek is een evangelische boodschap die effectief verkondigt dat de drie-enige God van de Bijbel alleen de enige ware God is, en alleen zoals geopenbaard in de Schriften.

Hoewel Bijbelprofetie maar liefst 27% van de Bijbel uitmaakt, lijkt Gods totale plan voor de eeuwen eerder op een puzzel van 100 stukjes, en tot nu toe heeft Hij slechts 75 stukjes geleverd. Men kan zeker de contouren van een plaatje zien, maar totdat bepaalde gebeurtenissen zich ontvouwen, die dan weer een nieuw stukje aan de puzzel toevoegen, blijft het plaatje onvolledig.

Deze afwezige spreekwoordelijke puzzelstukjes zijn een struikelblok geweest voor de apologeet die Bijbelprofetie gebruikt als evangelisatiemiddel en voor hen aan wie hij getuigt, waardoor beide het grote plaatje van Gods verlossingsplan voor de mensheid niet goed hebben gezien. En dus, om Bijbelprofetie te gebruiken als een effectief apologetisch middel in iemands evangelisatie-inspanningen, moet de student van de Bijbel in het volledige Woord duiken en dat ene veroordelende woord gebruiken dat zo ontbreekt in veel van de hedendaagse "kranten-exegese" die helaas gelijkgesteld wordt met het gebied van Eschatologie-studie. De verkondiger van Gods Woord moet in staat zijn om een bepaalde Bijbelse profetie te bestuderen, en net als een diamant, zorgvuldig de vele glinsterende facetten te onderzoeken om precies te kunnen onderscheiden welke openbaringen de Bijbel wil onthullen.

Een dergelijke "onvolledige" profetie kan worden gevonden in de hoofdstukken 38-39 van Ezechiël, wat betrekking heeft op wat de Gog-Magog strijd of de oorlog van Gog en Magog wordt genoemd. Zoals een theoloog zo kleurrijk opmerkte, kan het boek Ezechiël op het eerste gezicht lijken op een "verwarrende doolhof van onsamenhangende visioenen - een caleidoscoop van wervelende raderen en dorre beenderen die de interpretatie tarten," waardoor lezers "terugschrikken voor het bestuderen van dit boek en een van de grote literaire en geestelijke gedeelten van het Oude Testament missen."[2] En, hij zou gelijk hebben.

Daarom zal deze studie het onderzoek evalueren dat Dr. Ron Rhodes, 'Reasoning from the Scriptures Ministries' heeft gegeven in zijn gezaghebbende boek over Ezechiël 38-39 getiteld Northern Storm Rising. Dr. Rhodes behaalde zijn Theologische graden aan het Dallas Theological Seminary, en heeft lange tijd gediend als professor aan dat seminarie, en heeft een ongelooflijke meer dan 80 boeken geschreven, voornamelijk over de leer van de Eschatologie. Northern Storm Rising richt zich op het onderscheiden van wie de Gog-Magog spelers zijn en onderzoekt de aanwijzingen over wanneer deze geprofeteerde oorlog zal plaatsvinden. Dr. Rhodes' werk zal worden geëvalueerd in het licht van het onderzoek van andere gewaardeerde theologen. In het proces van het ontginnen van het boek Ezechiël voor zijn "rijke spirituele waarheden die met bijzondere kracht de harten van de mensen raken," hopend dat de lezer "oog in oog zal komen te staan met een transcendente God, een zelf-bestaand wezen dat absolute macht heeft en voortdurend in heerlijkheid wordt geopenbaard. "3

De strijd

De Profetieën

2600 jaar geleden werd de grote Hebreeuwse nabi, Ezechiël ben Buzi uit het priestergeslacht van Zadok, in 597 v. Chr. naar Babylon verbannen.[4] Daar onthulde hij een profetie die de Here God hem had gegeven over de toekomst van het volk Israël. Opgenomen in het boek Ezechiël, hoofdstukken 36 en 37, openbaarde de profeet dat God Zijn belofte zou vervullen om het Joodse volk te herverzamelen "uit alle [de] landen" van de wereld waar zij waren verspreid "en u te brengen in uw eigen land" dat was beloofd aan hun voorvaderen Abraham, Izaäk en Jakob (Ezechiël 36:24; Genesis 17:7; 1 Kronieken 16:17-18; Psalm 105:8-11; Romeinen 9:4).

Zoals dorre beenderen gereanimeerd werden tot een levend persoon, werd Israël inderdaad opnieuw een natie op 14 mei 1948, na bijna 1900 jaar sinds de Romeinen in 70 na Christus Jeruzalem verwoestten en het Joodse volk over de wereld verbannen hadden. Maar deze reanimatie zou nog steeds een ziel missen - het nationale geloof in Jahweh en Zijn Zoon. Zoals een commentator opmerkte: "De beenderen kwamen samen. Het vlees kroop over hen heen. Zij waren klaar voor het leven, maar er was nog geen leven in hen. Het was nog steeds een gemeente van lijken."[5] Na al die eeuwen vond deze profetie haar vervulling in onze moderne generatie. Maar God was nog niet klaar met het onthullen van de toekomst van Israël aan Ezechiël en de wereld, want de volgende twee hoofdstukken laten een grote beproeving zien voor de pas opgerichte natie Israël - de Gog-Magog strijd - een beproeving die zou leiden tot het toekennen van een ziel aan dat gereanimeerde lichaam.

De details

De Gog-Magog strijd speelt zich af tussen een massale coalitie van naties die afstammen van Noachs zonen Jafeth en Cham tegen Israël (Genesis 10:2-7). De naties zijn afkomstig uit de gebieden van het oude Ros, Magog, Meshech, Tubal, Perzië, Cush, Gomer, en Beth-Togarmah (Ezechiël 38:2-6). Hun leider wordt "Gog, de vorst van Ros, Meshech en Tubal" genoemd (Ezechiël 38:2-3 NKJV). Het slagveld is op "de bergen van Israël, die al lang verlaten waren" (Ezechiël 38:8 NKJV). Het doel van de invasie is om te "plunderen en buit te maken" en het volk Israël aan te vallen (Ezechiël 38:12-16 NKJV).

Het eindresultaat van zo'n massale invasie door een schijnbaar onoverwinnelijk leger op een onbeschermd Israël eindigt met een verrassing voor de invallers en een schok voor de wereld. De binnenvallende naties worden in werkelijkheid door God gemanipuleerd, uit hun land getrokken als met "haken in de kaken", zodat die naties de woede van de Soevereine Heer voelen (Ezechiël 38:4,18 NKJV). God sleept deze specifieke naties naar de "bergen van Israël" om "hem tot een oordeel te brengen met pestilentie en bloedvergieten... overstromende regen, grote hagelstenen, vuur en zwavel" (Ezechiël 38:21-22 NKJV). Gods uiteindelijke doel voor het bovennatuurlijk uitwissen van de binnenvallende coalitie is dit: "Zo zal Ik [God] Mijzelf groot maken en heiligen, en Ik zal bekend worden in de ogen van vele volken. Dan zullen zij weten dat Ik de HEERE ben" (Ezechiël 38:23 NKJV).

Gods bovennatuurlijke overwinning op de Gog-Magog indringers stelt Hem in staat Zichzelf opnieuw aan de wereld voor te stellen en in niet mis te verstane bewoordingen te verklaren dat Jahweh Israël persoonlijk verdedigt. Mochten de mensen van de wereld twijfelen, dan hoeven ze alleen maar naar Israël te kijken, dat "uit zal gaan en de wapens in brand zal steken... en zij zullen zeven jaar lang vuur met hen maken" (Ezechiël 39:9 NKJV). Wat de lijken van de indringers betreft, "zeven maanden lang zal het huis van Israël ze begraven, om het land te reinigen" in het nieuw genoemde "Dal van Hamon Gog" bij een nieuw gebouwde "stad genaamd Hamonah" (Ezech. 39:11-12,16 NKJV).

De Leider

Ezechiël geeft de profetische naam van de leider van deze coalitie van naties - "Gog, uit het land van Magog, de vorst van Ros, Meshech en Tubal" (Ezechiël 38:2-3 NKJV). Of Gog een echte naam is zoals gebruikt werd voor een afstammeling van Ruben in 1 Kronieken 5:4, of een titel is voor een oppermachtige positie als koning of president, valt nog te bezien. Sommige historici wijzen zelfs op koning Gyges van Lydië, die in 676 v. Chr. hulp vroeg aan koning Assurbanipal van Assyrië, maar zich vervolgens aansloot bij een door Egypte geleide opstand tegen Assyrië, als een historisch type.[6] Gyges' naam werd in die tijd synoniem met terreur, bloedvergieten en dakloosheid.[7] Anderen wijzen op Genghis Khan die in de jaren 1200 heerste over het Mongoolse rijk dat een vierde van Azië besloeg, als een ander historisch type.[8] Of Gog historisch is of de geprofeteerde Antichrist die nog moet komen, hangt af van wanneer men het tijdstip van de Gog-Magog strijd plaatst. Hoe dan ook, de identiteit van Gog doet werkelijk recht aan de betekenis van zijn naam - "verborgen of bedekt."[9]

De Volkeren

Ezechiël 38:1-6 geeft de oude namen van de gebieden waaruit de binnenvallende naties bestaan: Rosh, Magog, Meshech, Tubal, Perzië, Cush, Put, Gomer, en Beth-Togarmah. Als Ezechiël een stap verder was gegaan en de namen van de binnenvallende naties had gegeven in de tijd van de strijd, zou een hoop discussie over hun moderne identiteit bespaard zijn gebleven. Niettemin geeft God er de voorkeur aan dat Bijbelstudenten hun historisch onderzoek doen, en de volgende lijst van gelijkwaardige namen is de vrucht van dat onderzoek.

Magog

Sommige historici wijzen naar de voormalige Sovjet naties Kazachstan, Kyrgyzstan, Oezbekistan, Turkmenistan, Tadzjikistan, en ook Afghanistan, als het land van Magog omvattend. Historicus Edwin Yamauchi legt uit dat Magog de "oude Scythische noordelijke nomadenstammen waren die een gebied bewoonden van Centraal Azië over de zuidelijke steppen van het moderne Rusland."[10] Deze naties, die vandaag de dag een bevolking van 60 miljoen hebben, zijn verenigd door één gemeenschappelijkheid: de Islam.[11]

De oude stam Moschoi of Muschki of Musku vestigde zich in Cilicië en Cappadocië, dat nu deel uitmaakt van het huidige Turkije.[12] Ezechiël 27:13 merkt op dat dit volk slaven verhandelde aan Tyrus; en Ezechiël 32:26 verwijst naar hen als een oud bandietenvolk.

Tubal

Het volk Tubal zou afkomstig zijn van de oude stam Tibarenoi.[13] Voor degenen die Tubal hebben gelijkgesteld met de Servische stad Tobolsk, samen met Meshech met de Russische stad Moskou, beweren Hebreeuwse Schrift-deskundigen dat er "geen etymologische, grammaticale, historische, of literaire gegevens zijn die een dergelijke positie ondersteunen."[14] Dit land ligt ook in het hedendaagse Turkije.

Gomer

De Joodse historicus Josephus identificeerde Gomer met "diegenen die de Grieken nu Galaten [Galls] noemen, maar die toen Gomerieten werden genoemd.[15] Sommige theologen wijzen op Duitsland als het land van Gomer, waardoor een theoloog zich afvroeg: "Wat als een verenigd en antisemitisch Duitsland zijn toekomstige fortuin zou zoeken terwijl het geallieerd was met een antisemitisch Rusland?"[16] De Joodse Midrasj Rabbah en de Talmoed noemen Gomer ook wel "Germania", wat duidt op het Duitsland van vandaag.[17] Het is geen gangbare opvatting, maar een historicus uit Oxford suggereerde zelfs dat de zoon van Gomer, die de stamvader werd van het Keltische volk, het Cymry van Wales en Bretagne, wat Groot-Brittannië betekent, zou moeten omvatten.[18] Gomer lijkt vooral te verwijzen naar de Gimirrai van de Assyriërs, of Cimmeriërs, die in het Zwarte Zeegebied woonden dat grenst aan Turkije.[19]

Beth-Togarmah

Togarmah, of Beth-Togarmah, wat het "huis van Togarmah" betekent, bevat een etymologisch verband tussen de naam Togarmah en de namen Turkije en Turkestan.[20] De Tilgaimmu woonden tussen het oude Carchemish en Haran, wat het hedendaagse Turkije is en mogelijk het land van Azerbaijan en Armenië.[21]

Perzië

Het land Perzië is oud, en lang geleden ontstaan, en is het gemakkelijkst te identificeren, omdat het pas in de vorige eeuw, in 1935, zijn naam veranderde in Iran.

Cush

Cush is een ander gebied dat gemakkelijk te identificeren is, nadat het zich in de meer recente geschiedenis heeft opgesplitst in Ethiopië en Soedan.

Put

Hoewel de Midrasj Rabbah beweert dat Put niet Libië of Lub is, maar eerder Somaliland of Somalië dat grenst aan Ethiopië, beweren alle onderzochte geleerden dat Put inderdaad Libië is, met de mogelijkheid dat het land ook Algerije en Tunesië omvat.[22]

Vele naties

Ezechiël beschrijft "Sheba en Dedan, de kooplieden van Tarshish, en al hun jonge leeuwen," als zij de strijd juist gadeslaan (Ezechiël 38:13 NKJV). Sheba en Dedan waren de afstammelingen van Shem die zich vestigden in het hedendaagse Saoedi-Arabië.[23] Tarshish zou kunnen verwijzen naar Tarsus dat net ten noordwesten van Israël ligt, of het eiland Sardinië dat net ten noorden van Carthago in de Middellandse Zee ligt.[24] Maar, meer dan waarschijnlijk, verwijzen de inwoners van Tartessus, gelegen aan de zuidwest kust van Spanje, naar de Fenicische kooplieden die tot aan Brittannië voeren.[25] De "jonge leeuwen" zouden dan kunnen verwijzen naar de koloniën van Spanje en Groot Brittannië in de Nieuwe Wereld.

Opvallend afwezig in deze lijst van naties in het Midden-Oosten zijn de naties die het huidige Israël omringen, zoals Syrië, Libanon, Jordanië, Egypte, Gaza, Irak, en de naties op het Arabisch schiereiland. Waarom deze "vele naties" niet ook actief betrokken zijn bij de Gog-Magog strijd is open voor speculatie, maar een Psalm 83 scenario waar de ziener Asaf voorzag dat Israël hun omringende buren zou onderwerpen, zou het scenario kunnen zijn dat Israël de vreedzame voorwaarde geeft die Ezechiël beschrijft en die voorafgaat aan de Gog-Magog invasie (Ezechiël 38:11).

In het tweede deel van deze academische presentatie over de profetische Gog-Magog oorlog van Ezechiël 38-39, zal ik proberen te bewijzen dat het oude Rosh het hedendaagse Rusland is.

Eindnoten:

1. Ron Rhodes, Northern Storm Rising (Eugene, OR: Harvest House Publishers, 2008), 13.

2. John F. Walvoord & Roy B. Zuck (Eds.), The Bible Knowledge Commentary: Old Testament (Wheaton, IL: Scripture Press Publications Inc., 1985), 1225.

3. Kyle M. Yates, Preaching From the Prophets (Nashville, TN: Broadman Press, 1942), 179.

4. Gaalyah Cornfeld, Archaeology of the Bible: Book By Book (London, England: Adam and Charles Black, 1977), 179.

5. W. MacKintosh MacKay, The Goodly Fellowship of the Prophets (New York, NY: Richard R. Smith, Inc. Publishers, 1929), 181.

6. Tent C. Butler, (Ed.), Holman Bible Dictionary (Nashville, TN: Holman Bible Publishers, 1991). 565.

7. William P. Barker, Everyone in the Bible (Old Tappan, NJ: Fleming H. Revell Co., 1966), 115.

8. Stephen M. Miller, The Complete Guide to Bible Prophecy (Uhrichville, OH: Barbour Publishing, 2010), 128.

9. New Catholic Edition of the Holy Bible (New York, NY: Catholic Book Publishing Co., 1957), 997.

10. Edwin M. Yamauchi, Foes From the Northern Frontier (Grand Rapids, MI: Baker Book House, 1982), 64-109.

11. Mark Hitchcock, The Coming Islamic Invasion of Israel (Sisters, OR: Multnomah, 2002), 31-32.

12. Tim LaHaye & Ed Hindson (Eds.), The Popular Encyclopedia of Bible Prophecy (Eugene, OR: Harvest House Publishers, 2004), 119-120.

13. John. B. Taylor, Ezekiel: An Introduction and Commentary (Downers Grove, IL: Inter-Varsity Press, 1969), 244-245.

14. Frank E. Gaebelein (Ed.), The Expositor’s Bible Commentary (Vol 6) (Grand Rapids, MI: Zondervan Publishing House, 1986), 930.

15. Josephus, The Works of Josephus. “Antiquities 1.6.1.” (Peabody, MA: Hendrickson Publishers, 1987), 36.

16. John Phillips, Exploring the Future: A Comprehensive Guide to Bible Prophecy 3rd ed. (Grand Rapids, IL: Kregel, 2003), 327.

17. Midrash Rabbah 37:1.

18. Alfred Edersheim, Old Testament Bible History (Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company, 1975), i.59.

19. Taylor, 244-245.

20. Henry M. Morris, The Genesis Record: A Scientific and Devotional Commentary on the Book of Beginnings (Grand Rapids, MI: Baker Book House, 1976), 247.

21. LaHaye & Hindson.

22. Midrash Rabbah 37:1.

23. Marshall W. Best, Through the Prophet’s Eye (Enumclaw, WA: WinePress Publishing, 2000), 146.

24. Best, 144.

25. Charles F. Pfeiffer, Baker Bible Atlas (Grand Rapids, MI: Baker Book House, 1961), 40.

Bron: Understanding Gog and Magog (Part 1 of 7) | The Christ in Prophecy Journal