www.wimjongman.nl

(homepagina)

Waarom geeft niemand om deze Palestijnen?

door Khaled Abu Toameh - 14 april 2020

()

De Palestijnse vluchtelingen hebben alle hoop op een terugkeer naar het vluchtelingenkamp in Yarmouk verloren nadat de Syrische autoriteiten een plan onthulden dat de omstandigheden in het kamp radicaal zou veranderen door hoge gebouwen te bouwen en nieuwe wegen te openen, volgens een rapport van de pan-Arabische krant Asharq Al-Awsat. Afbeelding: Vluchtelingenkamp Yarmouk, bij Damascus, op 22 mei 2018, enkele dagen nadat de Syrische regeringstroepen de controle over het kamp hadden herwonnen. (Foto door Louai Beshara/AFP via Getty Images)

Terwijl de wereld bezig is de verspreiding van de coronaviruspandemie tegen te gaan, blijven de Palestijnen "verdwijnen" in de Syrische gevangenissen -- of sterven ze op een andere manier. Degenen die in de internationale gemeenschap hun bezorgdheid uiten over de mogelijke verspreiding van het virus in de Gazastrook, negeren de bestaande tragedie van de Palestijnen in Syrië, met name die welke in verschillende door de Syrische regering gecontroleerde gevangenissen worden vastgehouden.

De internationale gemeenschap lijkt zich ook geen zorgen te maken over het feit dat een Palestijns vluchtelingenkamp in Syrië op het punt staat van de aardbodem te worden weggevaagd.

De reden waarom de wereld zich niet bekommert om de wreedheden die in Syrië tegen de Palestijnen worden begaan, is dat ze Israël niet de schuld kunnen geven.

Een Arabier die een Arabier vervolgt of martelt, lijkt nooit te worden veroordeeld door de internationale gemeenschap.

Hieronder volgen enkele schrijnende cijfers die deze week zijn vrijgegeven door de Action Group for Palestinians of Syria (AGPS), een in Londen gevestigde mensenrechtenwaakhond die de situatie van Palestijnse vluchtelingen in het door oorlog verscheurde Syrië in de gaten houdt.

Sinds het begin van de burgeroorlog in Syrië in 2011 wordt het aantal Palestijnen dat daar is gedood nu geschat op 4042, volgens de laatste statistieken van AGPS. De namen van de slachtoffers en de details over de omstandigheden van hun dood zijn gedocumenteerd op de website van de groep.

Het aantal Palestijnen dat wegkwijnt in Syrische gevangenissen is 1793, en nog eens 332 zijn sinds 2011 vermist geraakt, zo onthulde AGPS.

Terwijl de leiders van de Palestijnse Autoriteit Israël aansporen om Palestijnse gevangenen vrij te laten uit angst voor besmetting met het coronavirus, hebben diezelfde leiders, zonder een woord te zeggen, honderden Palestijnen in Syrische gevangenissen in de steek gelaten.

Ondertussen heeft AGPS, als gevolg van de uitbraak van het virus, opnieuw aangedrongen op de onmiddellijke vrijlating van de Palestijnen die in Syrische gevangenissen worden vastgehouden uit bezorgdheid over hun veiligheid en gezondheid.

De AGPS heeft ook de aandacht van de wereld gevestigd op de aanwezigheid van meer dan 1790 Palestijnen van alle leeftijden die onder zware omstandigheden in Syrische gevangenissen en detentiecentra worden vastgehouden. Volgens de organisatie zijn de Syrische autoriteiten volledig verantwoordelijk voor het leven van de Palestijnse gevangenen en hebben ze er bij hen op aangedrongen om medische zorg te verlenen aan degenen die met de ziekte zijn besmet.

Een ander verontrustend cijfer dat AGPS heeft onthuld: in de afgelopen negen jaar zijn er in Syrische gevangenissen 37 Palestijnse vrouwen doodgemarteld. De vrouwen behoren volgens AGPS tot de 620 Palestijnen die na de uitbarsting van de burgeroorlog in de Syrische gevangenissen zijn gestorven.

De groep zegt dat de werkelijke aantallen hoger zijn: de Syrische autoriteiten zijn "terughoudend" om de namen en het lot van de Palestijnse gevangenen te onthullen en de families zijn terughoudend om de namen van hun familieleden te onthullen uit angst voor vergelding.

Op de lijst van slachtoffers staan volgens de AGPS politieke activisten, vrijwilligers, medici, ingenieurs, academici, journalisten, universiteitsstudenten en kunstenaars.

Onder de Palestijnse gevangenen bevinden zich 110 vrouwen en 50 kinderen, die een onbekend lot hebben ondergaan in Syrische gevangenissen en detentiecentra. Peuters die zich vastklampen aan de armen van hun moeders zijn daar ook gesignaleerd, aldus de groep.

Uit beëdigde verklaringen van ex-gedetineerden blijkt dat de Palestijnen in de Syrische gevangenissen zijn onderworpen aan zware psychologische en fysieke martelingen, waaronder elektrische schokken, zware mishandeling met ijzeren staven en seksueel misbruik.

Zo worden Taghreed Issat en haar dochter Hadeel vermist sinds maart 2013, toen ze werden gearresteerd bij een Syrische militaire controlepost in de buurt van het vluchtelingenkamp Yarmouk in de buitenwijken van Damascus. Hadeel was vier jaar oud op het moment van hun arrestatie.

"Dergelijke praktijken zijn flagrante schendingen van het internationaal recht, dat alle vormen van marteling en mishandeling van burgers strafbaar stelt", aldus de groep. "AGPS blijft er bij de Syrische autoriteiten op aandringen om de omstandigheden en de verblijfplaats van de Palestijnen in de gevangenissen bekend te maken.

In weer een ander alarmerend cijfer vond AGPS dat sinds het begin van de burgeroorlog in Syrië in 2011, 252 Palestijnen onder de leeftijd van 18 jaar zijn gestorven. Bijna de helft van de kinderen werd gedood toen hun huizen werden beschoten door het Syrische leger of hun rivaliserende gewapende oppositiegroeperingen; terwijl verschillende andere kinderen werden gedood door sluipschutters of in autobomexplosies. Nog eens 34 Palestijnse minderjarigen stierven door gebrek aan voedsel en medische behandeling.

Ondertussen is het vluchtelingenkamp Yarmouk, vijf mijl ten zuiden van Damascus, op weg om te verdwijnen als gevolg van een plan van de Syrische autoriteiten om nieuwe torens te bouwen en de demografische omstandigheden van het kamp te veranderen.

In juni 2002 woonden er 112.550 Palestijnen; medio 2018 waren er nog maar een paar honderd over. Volgens de VN werd de plaats "omgevormd tot een vernietigingskamp," met duizenden huizen en een lokaal ziekenhuis die tijdens de gevechten werden verwoest.

De Palestijnse vluchtelingen hebben alle hoop op terugkeer naar Yarmouk verloren nadat de Syrische autoriteiten een plan onthulden dat de omstandigheden van het kamp radicaal zou veranderen door de bouw van hoge gebouwen en het openen van nieuwe wegen, volgens een bericht van de pan-Arabische krant Asharq Al-Awsat.

"De Palestijnen hebben tientallen jaren in het kamp gewoond en er een belangrijk commercieel centrum in Damascus van gemaakt," aldus de krant. De oorlog veroorzaakte echter een catastrofe in het kamp: honderden inwoners werden gedood of gewond, de meeste bewoners werden ontheemd en meer dan 60 procent van de gebouwen werd beschadigd.

Het nieuwe plan omvat de uitbreiding van de hoofdstraat van het kamp tot een breedte van 40 meter - de huidige breedte is 20-25 meter - en de vervanging van de verwoeste huizen door flats. De Palestijnen vrezen dat het plan het kamp zou vervangen door een nieuwe wijk en dat de bewoners die tijdens de oorlog gedwongen werden om hun huizen te verlaten, niet in staat zullen zijn om terug te keren naar Yarmouk.

De wereld negeert dus opnieuw de schendingen van de mensenrechten die een Arabisch land tegen de Palestijnen pleegt.

Helaas leven de Palestijnen in Syrië in een Arabisch land. Als de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever of in de Gazastrook woonden, zouden de internationale media, de Verenigde Naties en mensenrechtenorganisaties de dagelijkse mediaberichten over het coronavirus hebben onderbroken door dag en nacht te schreeuwen over de vermeende vervolging van de Palestijnen door Israël.

Khaled Abu Toameh, een bekroond journalist uit Jeruzalem, is een Shillman Journalist van het Gatestone Institute.

Vertaling door W.J. Jongman en H. Sleijster

© 2020 Gatestone Institute. Alle rechten voorbehouden. De artikelen hier afgedrukt geven niet noodzakelijkerwijs de standpunten weer van de vertalers of van Gatestone Institute.

Bron: Why Does No One Care About These Palestinians?