www.wimjongman.nl

(homepagina)

Onze overwinning komt: God is trouw tot het einde.

Greg - 8 december 2020

Tijdens deze advent wil ik extra tijd besteden aan het nadenken over de vele malen dat God ons heeft gered en onze rotzooi heeft opgeruimd. Gary en Jeff brachten onlangs 2 Kronieken terug in de gedachten en ik weet dat jullie er ook door gezegend zullen worden.

Soms is de Gods reactie onmiddellijk, soms vertraagd, en altijd verbonden aan een groter plan.

Van Eden tot het Kruis, en door de problemen heen van deze tijd, is God aanwezig. Met COVID, de verkiezing, de kokende polarisatie, de dreigende economische ramp, geruchten over oorlog, tekenen aan de hemel, het verdelen van het land, en de eeuwige zonde. Hij alleen is stabiel, onveranderlijk, trouw en actief bezig met de verlossing.

Soms lijkt het Fourth and Long te zijn als God opduikt. (Voor degenen die niet geacclimatiseerd zijn aan deze Amerikaanse Rugbyterm, betekent het gewoon op het laatst mogelijke moment, wanneer de dingen er het meest somber uitzien).

()

In deze posting, ontzie mij alsjeblieft als we nadenken over een paar verhalen om onze geest te helpen ons hart te herinneren aan wat waar is.

Toen ik een kind was in het midden van de jaren '70, reden we vaak van ons huis in Abilene, TX, drie uur naar het huis van mijn grootouders van moederskant in Irving, TX (Dallas/Ft Worth), waar kalkoen, dressing, Thanksgiving, Tom Landry, Roger Staubach en Dallas Cowboys-voetbal een groot deel van de dag innamen.

Ik herinner me dat de mannen in onze familie niet veel deden, maar op de bank en in andere stoelen en ligstoelen in het rond in de woonkamer zaten, terwijl mama, mijn tantes en mijn oma het meeste werk deden.

Tijdens dit tijden gingen de Dallas Cowboys in de eerste helft van het seizoen vaak vooruit, maar in het derde kwartaal waren ze traag en raakten ze vaak achterop. En voor deze specifieke dag had mijn grootvader een nieuwe Lazy Boy relaxfauteuil gekocht en mijn vader slaagde er op de een of andere manier in hem in beslag te nemen. Tegelijkertijd stond er nu een nieuwe Magnavox kleurentelevisie in de woonkamer. Ik was geïntrigeerd, omdat ik zo'n Magnavox met de eerste afstandsbediening nog nooit had gezien. Tot op die dag was de enige afstandsbediening die er in mijn omgeving bestond, ik en mijn zus.

Papa was dol op beperkte communicatie en efficiënte ontspanning voor de buis, waarbij hij vaak het commando en de bediening van de televisie op afstand bestuurde door middel van een reeks herdershond-achtige fluitjes en kliks die op mij en mijn zus waren gericht. Deze Magnavox-afstandsbediening was inderdaad iets heel nieuws.

Ik herinner me een team dat veilig op ongeveer de helft is, maar nu achter staat in het vierde kwartaal. Staubach gebruikte de Shotgun en de No-Huddle. In een 4e en Goal laat in de wedstrijd, en in een moeten-scoren situatie, gaf Staubach de bal aan wijlen Robert Newhouse, die met zijn 40" krachtpatsersdijen een gat in vele verdedigingslinies kon blazen.

Net toen Newhouse de lijn raakte, leunden mijn vader en alle anderen naar voren om de actie te zien. Toen dit gebeurde maakte deze nieuwe Lazy Boy een rustige, maar hoge pieptoon. Toen dat gebeurde, begon de mechanische, op audio gebaseerde afstandsbediening van kanaal te veranderen. CLUNK-CLUNK-CLUNK.

Plotseling waren een dozijn mannen en jongens die de hele middag geen centimeter hadden bewogen, in paniek, in een wanhopige poging om het kanaal te herstellen. Gelukkig was er de nieuw geïmplementeerde - instant replay. Newhouse had gescoord en alles was hersteld.

Ik vond die afstandsbediening enkele jaren geleden toen we het huis van mijn grootouders opruimden. Een schat, zeker.

()

Ik moet denken aan nog een paar verstrengelde 4e en lange verhalen.

We kennen het verhaal van Gods redding van Lot en zijn familie op het laatst mogelijke moment voor de vernietiging van Sodom en Gomorra.

 En Lot vertrok uit Zoar en ging met zijn twee dochters in het bergland wonen, want hij was bevreesd om in Zoar te blijven wonen. Hij woonde in een grot, samen met zijn twee dochters. Toen zei de eerstgeborene tegen de jongste: Onze vader is oud en er is geen man in dit land om bij ons te komen op de manier die op de hele aarde gebruikelijk is. Kom, laten we onze vader wijn te drinken geven en met hem slapen, zodat wij door onze vader het leven geven aan nageslacht. Zij gaven die nacht hun vader wijn te drinken. De eerstgeborene kwam en sliep met haar vader. Hij merkte niet dat zij kwam liggen en evenmin dat zij weer opstond. En het gebeurde de volgende dag dat de eerstgeborene tegen de jongste zei: Zie, ik heb de afgelopen nacht met mijn vader geslapen; laten we hem ook vannacht wijn te drinken geven. Kom, slaap met hem, zodat wij door onze vader het leven geven aan nageslacht. Zij gaven hun vader ook die nacht wijn te drinken en de jongste stond op en sliep met hem. Hij merkte niet dat zij kwam liggen en evenmin dat zij weer opstond. Zo werden de twee dochters van Lot zwanger van hun vader. De eerstgeborene baarde een zoon en gaf hem de naam Moab. Hij is de vader van de Moabieten, tot op deze dag. De jongste, ook zij, baarde een zoon en gaf hem de naam Ben-Ammi. Hij is de vader van de Ammonieten, tot op deze dag. (Gen. 19:30-38)

Nauwelijks uit de ene rotzooi en direct in een andere, met Lots vrouw dood in het midden. Net zoals Ismaël niet in het plan was en problemen creëerde die maar blijven voortduren, zo bracht ook Lot en zijn familie problemen in Gods plan, maar problemen, hoe ze ook eruit zagen, niets zou het plan tegenwerken.

God heeft Kanaän via Isaak aan Abraham en zijn nakomelingen gegeven. Van generatie op generatie herinnert God Abraham, Izaäk, Jakob, Mozes en Jozua aan zijn verlossende en herstellende plan.

Het is interessant dat God in het zevende hoofdstuk van Deuteronomium slechts zeven volkeren opsomt, en geen andere noemt. Men zou kunnen veronderstellen dat het tijd was dat alle naties die het land der belofte bezetten, zouden worden verdreven, maar dat was niet het geval. We blijven wachten tot Gods verbondsvolk heel zijn beloofde erfenis ontvangt.

  Wanneer de HEERE, uw God, u gebracht heeft in het land waar u naartoe gaat om het in bezit te nemen, en Hij vele volken van voor uw ogen verdreven heeft, de Hethieten, de Girgasieten, de Amorieten, de Kanaänieten, de Ferezieten, de Hevieten en de Jebusieten, zeven volken, die groter en machtiger zijn dan u, en wanneer de HEERE, uw God, hen aan u overgegeven heeft en u ze verslaat, dan moet u hen volledig met de ban slaan; u mag geen verbond met hen sluiten en hun niet genadig zijn. U mag geen huwelijksbanden met hen aangaan: uw dochters mag u niet geven aan hun zonen, en hun dochters niet nemen voor uw zonen. Want zij zouden uw zonen van achter Mij laten afwijken, zodat zij andere goden gaan dienen en de toorn van de HEERE tegen u ontbrandt en Hij u al snel wegvaagt. Maar zo moet u met hen doen: hun altaren moet u afbreken, hun gewijde stenen in stukken slaan, hun gewijde palen omhakken en hun beelden met vuur verbranden. Want u bent een heilig volk voor de HEERE, uw God. De HEERE, uw God, heeft ú uitgekozen uit alle volken op de aardbodem om voor Hem tot een volk te zijn dat Zijn persoonlijk eigendom is. Niet omdat u groter was dan al de andere volken heeft de HEERE liefde voor u opgevat en u uitgekozen, want u was het kleinste van al de volken. Maar vanwege de liefde van de HEERE voor u, en om de eed die Hij uw vaderen gezworen had, in acht te houden, heeft de HEERE u met sterke hand uitgeleid en heeft Hij u verlost uit het slavenhuis, uit de hand van de farao, de koning van Egypte. Daarom moet u weten dat de HEERE uw God is. Híj is God, de getrouwe God, Die het verbond en de goedertierenheid in acht neemt voor wie Hem liefhebben en Zijn geboden in acht nemen, tot in duizend generaties. En Hij doet vergelding aan ieder van hen die Hem haten, door hem om te doen komen, hem persoonlijk; Hij zal tegenover wie Hem haat niet aarzelen. Hij zal aan hem vergelding doen, aan hem persoonlijk. En daarom moet u de geboden, verordeningen en bepalingen die ik u heden gebied, in acht nemen door ze te houden. Dan zal het gebeuren, omdat u deze bepalingen zult horen, in acht nemen en houden, dat de HEERE, uw God, voor u het verbond en de goedertierenheid in acht zal nemen die Hij uw vaderen onder ede beloofd heeft. Hij zal u liefhebben, u zegenen en u talrijk maken; Hij zal de vrucht van uw schoot zegenen en de vrucht van uw land, uw koren, uw nieuwe wijn en uw olie, de dracht van uw koeien en de jongen van uw kleinvee, in het land dat Hij uw vaderen gezworen heeft u te geven. Gezegend zult u zijn boven al de volken; onder u zal geen man of vrouw onvruchtbaar zijn, onder uw dieren evenmin. De HEERE zal alle ziekte van u weren en geen van de verschrikkelijke kwalen van Egypte, die u hebt leren kennen, zal Hij u opleggen, maar Hij zal ze geven aan allen die u haten. U zult al de volken verteren die de HEERE, uw God, u geeft. Laat uw oog hen niet ontzien. En dien hun goden niet, want dat is voor u een valstrik. Wanneer u in uw hart zegt: Deze volken zijn groter dan ik; hoe kan ik hen ooit uit hun bezit verdrijven? wees dan niet bevreesd voor hen. Denk steeds aan wat de HEERE, uw God, met de farao en met alle Egyptenaren gedaan heeft, de grote beproevingen die uw ogen gezien hebben, de tekenen, de wonderen, de sterke hand en de uitgestrekte arm waarmee de HEERE, uw God, u uitgeleid heeft. Zo zal de HEERE, uw God, doen met al de volken voor wie u bevreesd bent. Daarbij zal de HEERE, uw God, horzels onder hen zenden, totdat zij die overgebleven en voor u verborgen zijn, ook omgekomen zijn. Schrik voor hen niet terug, want de HEERE, uw God, is in uw midden, een groot en ontzagwekkend God. De HEERE, uw God, zal deze volken van voor uw ogen verdrijven, maar geleidelijk: u zult hen niet onmiddellijk kunnen vernietigen, anders zouden de dieren van het veld te talrijk worden voor u. De HEERE, uw God, zal hen aan u overgeven; Hij zal hen in grote verwarring brengen, totdat zij weggevaagd zijn. Hij zal u hun koningen in uw hand geven, en u moet hun naam van onder de hemel doen verdwijnen; niemand zal vóór u standhouden, totdat u hen weggevaagd hebt. De beelden van hun goden moet u met vuur verbranden. Het zilver en goud dat erop zit, mag u niet begeren of voor uzelf nemen, anders wordt u daardoor verstrikt, want het is voor de HEERE, uw God, een gruwel. U mag zoiets gruwelijks niet in huis halen, anders wordt u evenzo tot iemand op wie de ban rust; volledig verafschuwen moet u het, ja, er een diepe afschuw van hebben, want het is iets waarop de ban rust.

Het is interessant dat wanneer de natie der belofte het land der belofte nadert en het land dat aan de familie van Lot is toegewezen, de toegang tot en het bezit van het deel van Lot niet wordt verleend. God zorgde ook voor deze vijanden van Israël.

 En het gebeurde, toen alle strijdbare mannen uiteindelijk gestorven waren en uit het midden van het volk verdwenen, dat de HEERE tot mij sprak: Heden trekt u de grens van Moab over, bij Ar. U zult in de nabijheid van de Ammonieten komen. Breng hen niet in het nauw en ga niet de strijd met hen aan, want van het land van de Ammonieten zal Ik u niets in bezit geven. Ik heb het namelijk aan de kinderen van Lot in bezit gegeven. (Ook dit werd tot het land van de Refaïeten gerekend. De Refaïeten woonden er vroeger, maar de Ammonieten noemden hen Zamzummieten, een groot en talrijk volk, zo lang als de Enakieten. De HEERE heeft hen echter van voor hun ogen weggevaagd. De Ammonieten verdreven hen uit hun bezit en zijn in hun plaats gaan wonen; evenals Hij gedaan heeft voor de kinderen van Ezau, die in Seïr wonen: Hij heeft de Horieten van voor hun ogen weggevaagd: zij verdreven hen uit hun bezit en zijn in hun plaats gaan wonen, tot op deze dag. (Deut. 2:16-22,)

Veel later kwamen deze afstammelingen van Lot, voor wie God barmhartig was, geboren uit de incest van Lot met zijn dochters, in aanraking met Israël. Meerdere naties komen samen. Israël is volledig overweldigd, in de minderheid en met een volledig verlies.

 Hierna gebeurde het dat de Moabieten en de Ammonieten, en met hen een deel van de Meünieten, ten strijde trokken tegen Josafat. Toen kwam men Josafat de boodschap brengen: Er komt een grote troepenmacht op u af van de overkant van de zee, uit Syrië, en zie, zij zijn bij Hazezon-Thamar. (Dat is Engedi.) Josafat werd bevreesd en hij richtte zich erop om de HEERE te zoeken. Hij riep een vasten uit in heel Juda. En Juda werd bijeengeroepen om bij de HEERE hulp te zoeken. Zij kwamen zelfs uit alle steden van Juda om de HEERE te raadplegen. Toen ging Josafat tussen de gemeente van Juda en Jeruzalem staan, in het huis van de HEERE, vóór de nieuwe voorhof, en zei: HEERE, God van onze vaderen, bent U niet die God Die in de hemel is? Ja, U bent de Heerser over alle koninkrijken van de heidenvolken. In Uw hand is kracht en sterkte, zodat niemand tegen U kan standhouden. Hebt U, onze God, niet de inwoners van dit land van voor de ogen van Uw volk Israël verdreven, en dat voor eeuwig aan het nageslacht van Abraham, die U liefhad, gegeven? Zij zijn daarin gaan wonen en hebben daar voor U een heiligdom gebouwd, voor Uw Naam, en gezegd: Als ons enig onheil overkomt, het zwaard van het gericht, de pest of een hongersnood, zullen wij voor dit huis en voor Uw aangezicht staan, omdat Uw Naam in dit huis is. Wij zullen uit onze benauwdheid tot U roepen, en U zult verhoren en verlossen. Welnu, zie de Ammonieten, Moab en de bewoners van het Seïrgebergte, tegen wie U Israël niet toestond op te trekken toen zij uit het land Egypte kwamen. Daarom trokken zij bij hen vandaan en vaagden hen niet weg, en zie, zij vergelden het ons, door ons te komen verdrijven uit Uw bezit dat U ons in bezit hebt gegeven. Onze God, zult U geen gericht over hen oefenen? In ons is immers geen kracht tegen deze grote troepenmacht die op ons af komt, en wij weten niet, wat wij moeten doen, maar op U zijn onze ogen gericht. Heel Juda stond voor het aangezicht van de HEERE, ook hun kleine kinderen, hun vrouwen en hun zonen. Toen kwam de Geest van de HEERE in het midden van de gemeente op Jahaziël, de zoon van Zecharja, de zoon van Benaja, de zoon van Jeïel, de zoon van Mattanja, de Leviet, uit de zonen van Asaf, en hij zei: Sla er acht op, heel Juda, inwoners van Jeruzalem, en u, koning Josafat! Zo zegt de HEERE tegen u: Weest u niet bevreesd en wees niet ontsteld vanwege deze grote troepenmacht, want niet aan u is de strijd, maar aan God. Ga morgen op hen af. Zie, zij trekken nu over de pas van Ziz. U zult hen aantreffen aan het einde van het dal, vóór de woestijn van Jeruel. Het is niet aan u in deze oorlog te strijden. Stel uzelf op, blijf staan en zie het heil van de HEERE dat met u is, Juda en Jeruzalem. Wees niet bevreesd en wees niet ontsteld. Trek morgen tegen hen op, want de HEERE zal met u zijn. Toen boog Josafat zich met het gezicht ter aarde, en heel Juda en de inwoners van Jeruzalem vielen voor het aangezicht van de HEERE neer en bogen zich neer voor de HEERE. En de Levieten van de nakomelingen van de Kahathieten, en van de nakomelingen van de Korachieten, stonden op om de HEERE, de God van Israël, met luide stem ten hoogste te prijzen. De overwinning dankzij God De volgende morgen stonden zij vroeg op, en vertrokken naar de woestijn van Tekoa. Toen zij vertrokken, bleef Josafat staan en zei: Luister naar mij, Juda, en u, inwoners van Jeruzalem. Vertrouw op de HEERE, uw God, dan zult u standhouden. Vertrouw op Zijn profeten, dan zult u voorspoedig zijn. Hij pleegde overleg met het volk en stelde voor de HEERE zangers aan en mensen die de heilige Majesteit prijzen zouden, terwijl zij voor de gewapende mannen uit trokken en zeiden:

Loof de HEERE, want Zijn goedertierenheid is voor eeuwig!

 Juist op de tijd dat zij met gejuich en lofzang begonnen, legde de HEERE hinderlagen tegen de Ammonieten, Moab en de bewoners van het Seïrgebergte die op Juda waren afgekomen, en zij werden verslagen. De Ammonieten en Moab vielen namelijk de bewoners van het Seïrgebergte aan door hen met de ban te slaan en hen weg te vagen. Zodra zij de bewoners van Seïr hadden vernietigd, hielpen zij elkaar in het verderf. Toen Juda bij het uitkijkpunt in de woestijn gekomen was, keerden zij zich naar de troepenmacht. En zie, het waren dode lichamen, ter aarde neergevallen, en niemand was ontkomen. Toen Josafat en zijn volk aankwamen om hun buit te roven, troffen zij een grote hoeveelheid lastdieren, bezittingen, kleding en kostbare voorwerpen bij hen aan, en zij plunderden voor zichzelf zoveel, dat zij het niet meer dragen konden. Drie dagen lang roofden zij de buit, zo groot was die. Op de vierde dag kwamen zij bijeen in Emek-Beracha. Omdat zij daar de HEERE loofden, gaven zij deze plaats de naam Emek-Beracha. Tot op deze dag heet die zo. Toen keerden alle mannen van Juda en Jeruzalem om, met Josafat aan het hoofd van hen, om met blijdschap naar Jeruzalem terug te keren, want de HEERE had hen verblijd over hun vijanden. Zij kwamen in Jeruzalem aan met luiten, met harpen en met trompetten, en gingen naar het huis van de HEERE. Grote vrees voor God kwam over alle koninkrijken van de landen, toen zij hoorden dat de HEERE tegen de vijanden van Israël gestreden had, en het koninkrijk van Josafat had rust, want zijn God gaf hem rust van rondom. (2 Kronieken 20:1-30)em>

 De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen. (2 Petrus 3:9)

God was buitengewoon geduldig met de vijanden van Israël, totdat er uiteindelijk geen berouw meer zou komen en er weer een satanisch plan was om het verlossingsplan van de Heer te verhinderen.

Goed besproken door de jaren heen met betrekking tot 2 Kronieken 20, was vers 21 en de muzikanten/koor die vooraan stond, en vers 25 met de drie dagen van verwennerij en zegening.

God gebruikt de moeite om de aanklager te beschamen als hij het geloof van Zijn kinderen laat zien en het op hun rekening als gerechtigheid bijschrijft. Het verhaal van Job komt hierbij ook in gedachten.

Vandaag vragen we ons af of de banen terug zullen komen, terwijl de rijken rijker worden en de aandelenmarkt blijft groeien. Terwijl de mensen die waarschijnlijk niet meer mee kunnen komen, te talrijk zijn om te tellen, en maken velen zich grote zorgen over de vraag of er meer rellen op straat zullen komen, of er oorlog zal komen met Iran, of de politieke en morele verdeeldheid dit land zal verscheuren, of het land de leiders die we hebben, kan overleven, of de economische luchtbel en de schulden, de gemiddelde schuldenlast, echt zullen opduiken, of het virus ons zal doden, of het vaccin ons zal doden, of het vaccin ons zal instellen voor het teken van het beest, en of een toekomstig vaccin ons DNA zal veranderen.

 En het gebeurde, toen de mensen zich op de aardbodem begonnen te vermenigvuldigen en er dochters bij hen geboren werden, dat Gods zonen de dochters van de mensen zagen dat zij mooi waren, en zij namen zich vrouwen uit allen die zij uitgekozen hadden. Toen zei de HEERE: Mijn Geest zal niet voor eeuwig met de mens twisten, omdat ook hij vlees is, maar zijn dagen zullen honderdtwintig jaar zijn. In die dagen, en ook daarna, waren er reuzen op de aarde, toen Gods zonen bij de dochters van de mensen waren gekomen en die kinderen voor hen baarden; dit zijn de geweldenaars van oude tijden af, mannen van naam. ....Dit zijn de afstammelingen van Noach. Noach was een rechtvaardig, oprecht man onder zijn tijdgenoten. Noach wandelde met God. (Genesis 6:1-4,9)

Enkele speculaties: zouden Satan en zijn gevallen legioenen denken dat als ze weer met de mensheid zouden introuwen, ze misschien verlost zouden worden zoals de mensen? Aangezien niemand volmaakt is en iedereen heeft gezondigd en tekort is geschoten in Gods glorie, ook onder de "rechtvaardigen" (Gen.6:5; 9:21), kunnen we verder speculeren dat Gen.6:9 spreekt over Noach en zijn familie als de laatste mensen die, nog goed waren in hun generaties, slechts de laatste menselijke wezens waren met volledig het DNA van Adam. Als dat zo is, dan is dit weer een voorbeeld van Gods grote geduld. Noach en zijn familie waren niet "goed genoeg" of "rechtvaardig genoeg", maar waren gekwalificeerd door 1. het menselijk zijn en 2. het bezit van geloof.

Velen maken zich zorgen over de implicaties van de goedkeuring en uitrol van het allereerste mRNA-vaccin en de mogelijke gevolgen voor het DNA/RNA. Wat het antwoord ook is, God zal tot het laatste moment trouw zijn. We hoeven ons geen zorgen te maken of bang te zijn, maar stil zijn en zien op de redding van de Heer.

Als kinderen moeten we herinnerd worden aan onze erfenis die veel groter is dan die drie dagen van verwennerij. We gaan naar onze thuis, een stad met een vast fundament. We zullen binnenkort onze erfenis ontvangen met een eigen doel, glorie, vrede, vreugde, liefde, genade, vriendelijkheid en bescherming.

Hoewel de vijanden ons omringen, zullen we niet geschokt zijn. Hoewel het de '4e en lang' lijkt, beven we niet. Aan de kerk in Filippi schreef Paulus prachtig dat hij klaar was voor elke uitdaging, wetende dat hij op het punt stond om te sterven. Door zijn onwrikbare geloof konden zelfs alle legers van de hel hem niet intimideren.

 ...overeenkomstig mijn reikhalzend verlangen en hoop dat ik in geen enkel opzicht beschaamd zal worden, maar dat in alle vrijmoedigheid, zoals altijd, Christus ook nu grootgemaakt zal worden in mijn lichaam, of het nu door het leven is of door de dood. Want het leven is voor mij Christus en het sterven is voor mij winst. Maar blijf ik leven in het vlees, dan betekent dit voor mij vruchtbaar werk; en wat ik verkiezen zal, weet ik niet. Want ik word door deze twee gedrongen: ik heb de begeerte om heen te gaan en bij Christus te zijn, want dat is verreweg het beste. (Fillipenzen 1:20-23)

Onze voorouders hebben zoveel meegemaakt. Psalm 22 en de grote getuigenwolk beschreven in Hebreeën 12 zijn grote bemoedigingen. Als zij het konden, kunnen wij het ook.

 Maar U bent heilig, U troont op de lofzangen van Israël. Op U hebben onze vaderen vertrouwd, zij hebben vertrouwd en U hebt hen bevrijd. Tot U hebben zij geroepen en zij zijn gered, op U hebben zij vertrouwd en zij zijn niet beschaamd. (Ps. 22:4-6)

Er is een favoriete passage voor mij in The Hobbit, waar Bilbo Baggins, die de Shire verliet als een klein, angstig, zelfingenomen mannetje, na een grote beproeving terugkeert om een brugtrol tegen te komen die hem in de weg staat. Wat ooit een enorme bron van angst en intimidatie was geweest, is nu relatief klein en onopvallend. "Trek je terug, ik ben Bilbo en ik draag het zwaard Sting." Als gelovigen zich nu bewust zijn van onze onwrikbare positie in Christus en de grote overwinning die Hij op het punt staat te behalen, zal niets ons nog in de weg staan. Want Christus heeft onze redding al volbracht en de strijd behoort toe aan de HEER. We staan op het punt om te staan in de Troonzaal.

Een laatste gedachte over de lofprijzing uit 2 Kronieken 20: onze God heeft niets nodig.

 De God Die de wereld gemaakt heeft en alles wat daarin is, Deze, Die een Heere van de hemel en van de aarde is, woont niet in tempels die met handen gemaakt zijn. Hij wordt ook door mensenhanden niet gediend alsof Hij iets nodig heeft, omdat Hij Zelf aan allen het leven, de adem en alle dingen geeft. (Handelingen 17:24-25)

Hij heeft ons niet uit een of andere leegte geschapen. Hij is niet eenzaam. Hij heeft geen aandacht, verering of voedsel voor narcisme nodig.

In Johannes 18:37 vertelt Christus ons dat het zijn missie was om de waarheid te verklaren. Het juiste antwoord op de waarheid van Gods besluit om te scheppen (Gen.1:27) en te verlossen (Ef.2:8-9), is om te prijzen. Het is het juiste geluid. Het is de klank van het geloof. Ik heb een paar auto's, een grasmaaier en een kettingzaag. Als ik ze opstart kan ik zien of ze werken zoals ze zijn ontworpen door het geluid dat ze maken. Als de olie bijna op is, kan ik het horen.

Ik ben niet verliefd op motorolie, maar ik heb ongeveer 3 gallon en het doen precies wat ik ervan verwacht te doen, en ze helpen mijn apparatuur om het juiste geluid te maken.

()

God heeft onze lof niet nodig, maar als het afwezig is, kan hij meteen zeggen dat er iets mis is - dat we de waarheid niet duidelijk kunnen zien. Zijn doel is om zichzelf te onthullen. Als we Hem zien zoals Hij is, en onze zonde, verdorvenheid en hopeloosheid zien, dan vloeit de lofprijzing vanzelf. Je kunt het niet tegenhouden. Het komt voort uit elke gedachte en actie - harten en naties veranderen.

Maranatha!

Bron: Our Victory Cometh: God Is Faithful To The Very End - UNSEALED - World News | Christian News | Prophecy Updates