www.wimjongman.nl

(homepagina)

Helpt de Moslimbroederschap Iran om sancties te omzeilen?

Door Dr. Reza Parchizadeh - 22 september 2020

( )

Moskee in Teheran, Iran, afbeelding via PXFuel

BESA Center Perspectives Paper nr. 1.754, 22 september 2020

Samenvatting: veel westerse analisten vragen zich af hoe lang het Iraanse regime nog zal kunnen overleven onder het gewicht van de hun rug brekende Amerikaanse sancties. Wat deze analisten missen is dat het regime de sancties heeft omzeild met de hulp van collaborateurs gedurende een lange tijd over de hele wereld. Het bewijs suggereert sterk dat de Moslimbroederschap het hoofd is van deze collaborateurs.


Het extremistische sjiitische regime in Iran en de extremistische soennitische organisatie de Moslimbroederschap delen een even apocalyptische visie op de wereld. Beide geloven in de totalitaire ideologie van het "islamisme", die stelt dat de Islam alle andere levensvormen met kracht moet verdringen. Ze negeren beide de nationale grenzen en proberen dwangmatig een overkoepelende natie van de Islam te creëren door verovering van het Midden-Oosten en uiteindelijk de rest van de wereld.

Het was inderdaad Sayyid Qutb, een vooraanstaand lid van de Moslimbroederschap in de jaren vijftig en zestig, die de ogen van de Iraanse islamisten opende voor de mogelijkheid van een "pan-Islamitische Staat". Beide groepen verafschuwen de westerse beschaving, de VS, Israël en de GCC-landen, met uitzondering van Qatar. Deze fundamentele ideologische verwantschap brengt de twee takken van het islamisme samen, ondanks het bestaan van een onoverbrugbaar sektarisch verschil.

De soennitische Moslimbroederschap was in feite een van de belangrijkste krachten die de sjiitische islamisten aan de macht hebben gebracht in Iran. De Broederschap leerde de Iraanse islamisten hoe ze zich zichtbaar konden maken voor het Westen, het konden infiltreren in culturele en academische instellingen en de publieke opinie leiden. In de VS werd de Shiite Student Islamic Association opgericht als een splintercel van de Broederschap: de Muslim Students' Association in Noord-Amerika. Het islamitische centrum van Hamburg, het eerste belangrijke sjiitische Instituut met invloed in het Westen, volgde het Broederschapsmodel van verfijnde proselitisme en betrokkenheid met Europese publieke intellectuelen. Deze benadering kan nog steeds worden onderscheiden in de lobbypraktijken van het Iraanse regime in het Westen.

De Moslimbroederschap leerde ook de sjiitische islamisten hoe ze soldaten moesten zijn. In de jaren zestig en zeventig werden veel Iraanse islamisten opgeleid in guerrillakampen in Egypte en Syrië onder auspiciën van broederschap-sympathieke legerofficieren. Ze verhuisden vervolgens naar Libanon om de radicale sjiitische Amal-beweging, de voorloper van Hezbollah, op te richten om de Libanese bevolking tegen Israël en het Westen op te zetten. Samen met de verbannen PLO duwden de Moslimbroederschap en Amal Libanon in de richting van een burgeroorlog. Diezelfde geharde guerrilla's zouden later het pro-Westerse regime van de Sjah in Iran ten val brengen.

Na de Islamitische Revolutie en tijdens de oorlog tussen Iran en Irak heeft de Moslimbroederschap het Iraanse regime actief geholpen bij het ontwijken van internationale sancties. Zoals Youssef Nada, de financier bekend als de "minister van Buitenlandse Zaken van de Broederschap", toegaf in zijn account binnen de Moslimbroederschap (2012), hielp de Broederschap Iran met de invoer van staal en graan. Volgens Ebrahim Yazdi was de verreikende in Genève gevestigde Broederschap-gelieerde Dar Al-Mal Al-Islami Trust behulpzaam bij het verwerven van militaire middelen, waaronder Phantom-delen, voor het Iraanse regime tijdens de oorlog.

In ruil daarvoor is de Moslimbroederschap altijd welkom geweest in Teheran. Zoals Nada in zijn memoires vermeldt, onderhouden de broederschap en de Ayatollahs vriendschappelijke betrekkingen ver voorbij de turbulente en overgangsjaren tachtig. Geen wonder dat het Iraanse regime, deze opkomst van de Broederschap tot de macht karakteriseerde als een "islamitisch ontwaken", het enthousiast contact zocht met de Morsi-regering en ernaar streefde de betrekkingen met Egypte te normaliseren na drie decennia van een diplomatieke bevriezing.

President Morsi is in augustus 2012 naar Teheran gegaan om een top van de niet-gebonden beweging bij te wonen, en President Ahmadinejad heeft daarop gereageerd door in februari 2013 een top van de organisatie voor Islamitische Samenwerking in Caïro bij te wonen. In Teheran gingen ze akkoord om ambassades te heropenen; in Caïro kondigde Ahmadinejad aan dat de Islamitische Republiek bereid was Egypte een "grote lening" te geven.”

Dat is allemaal mislukt met Morsi's afzetting. Uiteraard heeft het regime grote bezwaren tegen de overname van Sisi. Samen met Aljazeera namen de media van het Iraanse regime één richting aan ten aanzien van de zich ontwikkelende gebeurtenissen in Egypte die overeenkwamen met het verhaal van de Moslimbroederschap.

Tijdens het presidentschap van Morsi hebben de Quds-troepen hun activiteiten in Egypte exponentieel uitgebreid en, gebruik makend van de onrust na de revolutie, zonder beperkingen werden wapens en raketten naar Hamas overgebracht via de Sinaï. Het Broederschap intermezzo in Egypte had daarom een opleving in de Hamas-oorlog tegen Israël, wat uiteindelijk leidde tot beslissende Israëlische actie tegen de in de Gazastrook gevestigde uitloper van de Broederschap in 2012. Tijdens zijn proces na zijn ontslag werd Morsi met 35 andere prominente broeders onder andere beschuldigd van samenwerking met de Revolutionaire Garde, Hezbollah en Hamas met de bedoeling in de periode tussen 2005 en 2013 terroristische daden in Egypte te plegen.

De Moslimbroederschap en het Iraanse regime probeerden samen te werken. Volgens uitgelekte informatie kwamen in 2014 hooggeplaatste vertegenwoordigers van de broederschap en de IRGC bijeen in een hotel in Turkije om samen te werken tegen hun gemeenschappelijke vijanden: Saudi-Arabië, Israël en de VS. De Revolutionaire Garde zou de harde macht leveren, terwijl de Broederschap haar grote organisaties in 85 landen zou gebruiken om de terroristische operaties te dekken.

Het Iraanse regime heeft gebruik gemaakt van financiële instellingen in Turkije en Qatar (waar de Moslimbroederschap een zware aanwezigheid heeft) voor witwaspraktijken en sanctiepraktijken. Onlangs heeft het regime sterk geprotesteerd tegen de Amerikaanse aanwijzing van de Broederschap als terroristische organisatie.

Schijn kan misleidend zijn. Terwijl de shiitische-soennitische sektarische kloof bestaat, is die keer op keer overbrugd door snode krachten ter wille van de behoefte. Als het gaat om het bestrijden van de VS en haar regionale partners, geldt hetzelfde principe voor alle islamisten. Zoals hun luidruchtige bezwaren tegen de recente door de VS gesteunde toenadering tussen Israël, Bahrein en de VAE - die, toevallig, de fakkeldrager is van de anti-Broederschapscampagne in de islamitische wereld - duidelijk aantonen, zijn beide, het Iraanse regime en de Moslimbroederschap, nog steeds vastbesloten samen te werken om alle pogingen tot regionale vrede te saboteren, wat onheil zou betekenen voor de aantrekkingskracht van hun gewelddadige manieren. Om hun gemeenschappelijke zaak op korte termijn te redden en hen beiden in leven te houden op de lange termijn, is de Moslimbroederschap waarschijnlijk een belangrijke speler in het begrenzen van sancties tegen het islamistische regime in Iran, een mogelijkheid die intensief moet worden onderzocht.

Dr. Reza Parchizadeh is een politiek theoreticus, historicus en senior analist.

Bron: Is the Muslim Brotherhood Helping Iran Skirt US Sanctions?