www.wimjongman.nl

(homepagina)

Gog en Magog: De oorlog om alle oorlogen te beëindigen

Door Jeff - 13 februari 2020

()

Welkom bij de tweede aflevering van een tweedelige serie over het beruchte eindtijd-figuur die bekend staat als de "Gog" van Ezechiël 38-39. In het vorige deel heb ik de eerste van twee belangrijke interpretatieve kwesties behandeld: Gogs Identiteit. Samenvattend heb ik het bijbelse bewijs geleverd voor de directe referentie van Ezechiël 38:17 gevonden in het boek Numeri, in het bijzonder de grote eschatologische profetie van Biliam:

 Een man zal uit zijn zaad voortkomen en over vele volken heersen, en hij zal hoger worden opgericht dan het koninkrijk van Gog, en zijn koninkrijk zal toenemen (Numeri 24:7, Lexham English Septuagint).

Overdonderend genoeg zijn de vroegste getuigen van de manuscripten die tegen de latere Masoretische tekst getuigen dat Gog (niet "Agag") de vijand der laatste dagen is, die tegen de ultieme Messias-koning van Israël opkomt. Vervolgens besprak ik in de rest van het artikel de passages in de Bijbel die de bovennatuurlijke identiteit van Gog afleiden als de "hoofdvorst" die over vele volken heerst, vooral in het noorden van Israël (Magog, Meshech, Tubal, Gomer, etc., vgl. Gen. 10:2; Ezech. 38:2,6; 39:1). Deze samengestelde bovennatuurlijke visie op Gog is sterk in overeenstemming met de achtergrondtekst van Deuteronomium 32:8-9 die "de zonen van God" [Grk. aggelos, "engelen"] beschrijft die de heerschappij hebben over elk ander volk behalve Israël, dat de erfenis van de HEER is (vgl. de "vorstendommen en machten" van Efeze 6:10-12).

Na bestudering van het in het eerste deel gepresenteerde bewijs, heb ik een pleidooi gehouden om de heersende interpretatie en het begrip onder de pre-millenniumbestendige, dispensationele kanalen te herevalueren: Gog is meer dan een despoot van vlees en bloed die het toneel inricht voor de Antichrist; eerder is deze schimmige figuur een hooggeplaatst bovennatuurlijk wezen dat een enorme macht heeft over zowel menselijke als demonische legers. Immers, de verheven beschrijving die aan Gog, "hoofdvorst", wordt gegeven is er ook een die Michaël, de aartsengel, beschrijft (Dan. 10:13; 12:1), en elders in het Nieuwe Testament wordt de belangrijkste bovennatuurlijke tegenstander, Satan, ook wel "de vorst van deze wereld" genoemd (Joh. 14:30; vgl. Ef. 2:2).

In het tweede deel zullen we onze aandacht richten op de tweede belangrijke interpretatie kwestie van Ezechiël 38-39: De timing van de invasie van Gog binnen een pre-verdrukking, pre-millenniumbestendig kader. Ik realiseer me dat deze studie waarschijnlijk genegeerd zal worden door veel profetiestudenten die hun munitie al klaar hebben staan om te verdedigen, welke timing ze ook hebben te bevestigen (bijv. vóór de `verdrukking`; in de eerste 3,5 jaar/in de tweede 3,5 jaar; gelijktijdig met Armageddon). Geloof me, ik snap het. Ik sta ook wantrouwig tegenover "nieuwe" interpretaties die diepgewortelde en wijd verspreide overtuigingen omkeren.

Dat gezegd hebbend, bid ik dat u een open geest zult houden, en bereid bent om uw eigen veronderstellingen te betwisten en zelfs een duik te nemen in de twee wetenschappelijke artikelen waar ik zwaar op zal leunen voor steun. Er zijn twee belangrijke artikelen die me hebben overgehaald om mijn visie op de timing van de Gog-invasie te veranderen:

1) "Een frisse blik op Ezechiël 38 en 39" door Ralph Alexander

2) "Heroverdenken Ezechiëls Invasie door Gog" door J. Paul Tanner

Ik zal hier en daar wat citaten inweven, maar je moet deze werken in hun geheel lezen, omdat de auteurs andere bronnen aanhalen ter ondersteuning van wat in wezen dezelfde opvatting is: De timing van de Gog-invasie wordt door de apostel Johannes geopenbaard in een zeer expliciete en onmiskenbare chronologische volgorde; namelijk na de duizendjarige heerschappij van Christus en voorafgaand aan het Grote Witte Troon-oordeel en wat algemeen wordt aangeduid als "de eeuwige staat".

Als je nog steeds bij me bent, dan ga ik gewoon wat meer tonen en het punt maken dat deze opvatting de typologische of schaduw-vervullingen niet uitsluit. In feite ziet Ralph Alexander een vervulling van Ezechiël 38-39 in het "vogelmaaltijd" van Openbaring 19 enige tijd na de letterlijke terugkeer van Christus naar de aarde om te oordelen en oorlog te voeren tegen de naties. Soorten en schaduwen zijn gebruikelijk in de Schrift, en ik geloof dat het basismodel van Ezechiël 38-39 zich vandaag de dag afspeelt op het wereldtoneel, in het bijzonder met betrekking tot vijandige naties die samenspannen om het land Israël te veroveren en te plunderen.

Desalniettemin zal de directe en volledige vervulling van Ezechiël 38-39, die elk tekstueel detail verklaart, pas plaatsvinden op het exacte punt in de tijd dat Johannes in het boek Openbaring geeft. Als discipelen van Christus die zich onderwerpen aan het apostolische getuigenis dat nu heilig is verklaard in wat het "Nieuwe Testament" wordt genoemd, zou het verstandig zijn om respect te tonen voor het gezaghebbende standpunt van Johannes, dat de duidelijke lezing van de Schrift bevestigt en als doorslaggevende factor dient voor de chronologie van de eindtijdgebeurtenissen.

Om de post-millennium-timing van de Gog-invasie te ondersteunen, zullen we beginnen bij Openbaring 20:7-10, en enkele veel voorkomende bezwaren beantwoorden, en dan een fly-over van Ezechiël doen om de sleutelverzen opnieuw te bekijken en de passage van 38-39 in een nieuw licht te zien. Kortom, ik zou u aanraden om een paar dingen in gedachten te houden terwijl we op weg gaan. Vraag uzelf af: Wie is Ezechiëls originele publiek? Waar zijn ze op hun spirituele reis? Wat is de overkoepelende boodschap van 38-39 en hoe bemoedigt de bewuste opstelling van deze passage het verbondsvolk van God, Israël?

Ezechiël 38-39 in een notendop

Ooit gemerkt hoe de antwoorden op onze meest verwarrende vragen vaak de hele tijd recht onder onze neus liggen? Als de lamp aangaat, zouden we kunnen zeggen: "Hoe heb ik dit niet eerder gezien?" Of: "Waarom duurde het zo lang om dit uit te zoeken?" Een reden: ik denk dat het onze natuur is om dingen te ingewikkeld te maken. Met andere woorden, het "eenvoudige" antwoord lijkt gewoon te mooi om waar te zijn, en we vechten voortdurend tegen onze persoonlijke agenda's en vooroordelen die bijdragen aan verdere misverstanden. Toegegeven, de vaak slopende en moeizame reis om tot de waarheid van Gods woord te komen is noodzakelijk, omdat we naast de Heilige Geest door en door corrupt zijn en God geduldig wacht op de afgesproken tijd om de sluier op te lichten en zijn woord te ontvouwen (vgl. Dan. 12:9; 2 Kor. 3:14; Opb. 22:10). Bovendien kunnen onze behulpzame maar onvolmaakte theologische systemen soms de schoonheid en de eenvoud van bepaalde passages vertroebelen.

Dat gezegd hebbend, is deze huidige studie voor mij een van die "aha"-momenten geweest toen ik tot deze conclusie kwam: Openbaring 20:7-10 is Ezechiël 38-39 in een notendop, puur en simpel. Vraag elke serieuze Bijbelleraar en hij zal je vertellen dat je moet beginnen met het duidelijkste vers of de duidelijkste passage voordat je de meer uitdagende parallelle tekst aanpakt. Dit is een wijze benadering, en een die zeer toepasselijk is bij het vergelijken van Ezechiël 38-39 en Openbaring 20:7-10.

Met deze benadering is de duidelijkste parallel met Ezechiël 38-39 toevallig het enige vers in het Nieuwe Testament dat de woorden "Gog" en "Magog" bevat. Laten we eens kijken naar een Engelse vertaling die zo veel mogelijk op het Grieks lijkt; op deze manier hebben we een beter gezichtspunt om te zien hoe de zinsnede "Gog en Magog" syntactisch functioneert (d.w.z. hoe de specifieke opstelling van woorden samen een betekenis geven).

 En hij [Satan] zal uitgaan om de volken te misleiden die zich in de vier hoeken van de aarde bevinden, Gog en Magog, om hen te verzamelen voor de oorlog. En hun aantal is als het zand van de zee. Openbaring 20:8, HSV.

Laten we, voor de goede orde, de leestekens verwijderen om nog meer in overeenstemming te zijn met het oorspronkelijke Grieks: En hij zal uitgaan om de volken te misleiden die zich in de vier hoeken van de aarde bevinden, Gog en Magog, om hen te verzamelen voor de oorlog. En hun aantal is als het zand van de zee...

Nu, als we "Gog en Magog" verwijderen, merken we dat de zin op zichzelf kan staan en een complete gedachte blijft: En hij zal uitgaan om de volken te misleiden die zich in de vier hoeken van de aarde bevinden om hen te verzamelen voor de oorlog...

Op het niveau van de kale taal voegt Johannes de zin dus op een ietwat abrupte manier in om de omringende tekst te verhelderen of te verduidelijken. Om dit nog verder op te splitsen, volgen hier enkele verhelderende vragen: Grammaticaal gezien, hoe werkt de bijkomende frase "Gog and Magog" in de zin? Wat verandert er precies? Wijzigt het alleen de naties van de aarde? Of, denk hier eens over na, wat als de zin daadwerkelijk zowel Satan als de naties wijzigt?

Denk er eens over na.

Als "Gog en Magog" zowel het onderwerp (hij/Satan) als het object (de naties) wijzigt, dan hebben we nog meer bijbels bewijs om de bovennatuurlijke identiteit van Gog en de post-millennium timing van de gebeurtenissen beschreven in Ezechiël 38 en 39 te ondersteunen (ook als "Gog" de code is voor Satan en "Magog" en de rest van de binnenvallende hordes vertegenwoordigt, dan zou deze betekenis ondersteunen wat we al weten uit de Schrift over Satan en zijn invloed op de niet-Joodse koninkrijken van de aarde - zie Lucas 4:5-7; 1 Joh. 5:19).

Het doel van dit korte woord-onderzoek is om de dingen ver genoeg te verleggen om na te denken over wat Johannes hier in Openbaring 20:8 doet. Bovendien moeten we het voor de hand liggende niet vergeten: de zinsnede "Gog and Magog" is een onmiskenbare verwijzing naar Ezechiël 38-39. De apostel kan net zo goed zeggen: "Zie Ezechiël, aan het einde van de boekrol! Daarom zouden we, in woord-termen, de zinsnede "Gog en Magog" ook kunnen classificeren als een vorm van beeldspraak, waarbij de delen het geheel vertegenwoordigen.

Om het hoofdidee op een andere manier te herformuleren, is Johannes' "Gog and Magog" een nuttige samenvatting om alle mensen, plaatsen en gebeurtenissen van Ezechiël hoofdstuk 38 en 39 samen te vatten. Voor alle techneuten daarbuiten, zie dit als een soort ouderwetse hyperlink (meer voorbeelden van dit soort Hebreeuwse stenografie zijn te zien in Deut. 30:19, "hemel en aarde" - d.w.z. de hele schepping; Matt. 22:40, "de Wet en de Profeten" - d.w.z. het hele Oude Testament; en Efeze 6:12, "vlees en bloed" - d.w.z. de hele mensheid/zonen van Adam).

Laten we een beetje uitzoomen en het "Gog and Magog" vers in zijn directe context bekijken:

 En wanneer die duizend jaar tot een einde gekomen zijn, zal de satan uit zijn gevangenis worden losgelaten. En hij zal uitgaan om de volken te misleiden die zich in de vier hoeken van de aarde bevinden, Gog en Magog, om hen te verzamelen voor de oorlog. En hun aantal is als het zand van de zee. En zij kwamen op over de breedte van de aarde, en omsingelden de legerplaats van de heiligen en de geliefde stad. Maar er daalde vuur van God neer uit de hemel en dat verslond hen. En de duivel, die hen misleidde, werd in de poel van vuur en zwavel geworpen, waar ook het beest en de valse profeet reeds zijn. En zij zullen dag en nacht gepijnigd worden in alle eeuwigheid. Openbaring. 20:7-10, LSV).

Van begin tot eind kan de gemiddelde lezer in een mum van tijd door deze passage heen gaan. Echter, alleen omdat we er in 20 seconden er doorheen kunnen lezen betekent niet dat de beschreven gebeurtenissen ook zo snel gebeuren! Dit is dan ook het voornaamste doel van Johannes' "hyperlink" in Openb. 20:8; namelijk om onze aandacht te richten op de ankertekst van Ezechiël 38-39. In deze korte samenvatting is het niet de bedoeling van de auteur om de lezer elk detail van Ezechiëls visie te geven. Integendeel, de apostel bevat voldoende correlatie om ons te verbinden met Ezechiël om de primaire tegenstander en timing van de Gog/Magog-invasie te onthullen.

Bijvoorbeeld, hier zijn enkele opvallende correlaties tussen Opb. 20:7-10 en Ezechiël 38-39 (aangepast uit de hierboven gelinkte documenten van J. Paul Tanner en Ralph Alexander):

1) De "hoofd" tegenstander leidt vele naties naar de oorlog (vanuit "de vier hoeken van de aarde")

Hoewel het grootste deel van de indringers uit het noorden komt (zie Ezechiël 39:2), bevat de tekst van Ezechiël ook representatieve naties uit alle vier de kardinale richtingen: Perzië uit het oosten, Cush uit het zuiden, Put en de eilanden van de zeeën uit het westen, en Gomer en Togarmah uit het noorden (zie Ezechiël 38:5, 6, 13; 39:6). Bovendien vat Johannes het verslag van Ezechiël samen door Satan te identificeren als degene die "[de natiën] verzamelt en leidt vanuit de vier hoeken van de aarde" (Openb. 20:8).

()

2) Het duizelingwekkende aantal troepen wordt in beide passages benadrukt.

In Openbaring 20:8 zegt Johannes dat het aantal indringers is als 'het zand van de zee'. Evenzo benadrukt Ezechiël de allesomvattende omvang van de invasie in Ezechiël 38:4,6. En zie vooral Ezechiël 38:9,15-16, waar de profeet herhaaldelijk zegt dat Gog en zijn legers "...als een wolk zijn die het land bedekt."

()

3) Het doelwit van de invasie is het Land Israël, de veilige woning van Gods verbondsvolk...

Openbaring 20:9 geeft aan dat de legers "over de breedte van het land" en in de richting van "de geliefde stad [Jeruzalem]" gaan. In bredere zin bevestigt de profeet Ezechiël dat Gog tegen "het land Israël" oploopt (Ezechiël 38:18), en hij wijst ook de plaats van de invasie aan met behulp van een unieke symbolische zin die in zijn hele boek te vinden is: "de bergen van Israël" (Ezechiël 38:8; 39:2,4). Opmerking: In Ezechiël wordt Jeruzalem aangeduid als de "heilige berg" van de HEER en meer beschrijvend als zijn "hoge berg" (Ezechiël 20:40). Daarom is de "hoge berg" van Jeruzalem temidden van de lagere "bergen van Israël", de heilige stad, Jeruzalem - Gods hoge berg - het uiteindelijke doelwit van de invasie.

()

4) De HEER verslaat de belangrijkste tegenstander en zijn leger door middel van vuur uit de hemel.

In Ezechiël 39:6 zendt God vuur tegen "Magog en degenen die veilig op de kusten leven" (vgl. Ezechiël 38:22). Deze zinsnede in 39:6 ondersteunt dus het gezamenlijke gebruik van "Magog" door Johannes (Openb. 20:8), een term die alle niet-Joodse volken vertegenwoordigt die tegen de HEER en zijn gezalfde zijn (vgl. Ps. 2:1-2). De apostel Johannes bevestigt, net als Ezechiël, dat Gog en zijn legers door de directe tussenkomst van de HEER zijn overwonnen, "...en dat er vuur van God uit de hemel is neergedaald en hen heeft verslonden" (Openb. 20:9). Zie ook Satans laatste, vurige ondergang zoals afgebeeld in Ezechiël 28:18-19.

()

Tot slot stuitte ik op een aantal overtuigende bewijzen met betrekking tot de verslagen van Gog/Magog in Ezechiël en Openbaring die, naar mijn mening, de schalen doen kantelen ten gunste van de bovennatuurlijke identiteit van Gog en de post-millennium timing van zijn invasie. Deze tekstuele en conceptuele serie bestaat uit vier belangrijke passages die allemaal hetzelfde verhaal vertellen:

-Eerst, naast Openbaring 20:7-10, beginnen we met een parallel vers dat de duidelijke en onmiskenbare timing van Satans vrijlating versterkt:

 en wierp hem [Satan] in de afgrond, en sloot hem daarin op en verzegelde die boven hem, opdat hij de volken niet meer zou misleiden, totdat de duizend jaar tot een einde gekomen zouden zijn. En daarna moet hij een korte tijd worden losgelaten. Openb. 20:3 HSV.

-Ten tweede, we zullen kijken naar een vers in Ezechiël dat de timing van de opkomst van Gog onthult:

 Na vele dagen zult u gestraft worden. Aan het einde van de jaren zult u komen in een land dat hersteld is van het zwaard, bijeengebracht uit vele volken op de bergen van Israël, die tot een blijvende verwoesting waren geworden. Als zij uitgeleid zijn uit de volken, zullen zij allen onbezorgd wonen. Ezechiël. 38:8 HSV.

-Ten derde, dingen worden echt interessant in het boek Jesaja:

 Op die dag zal het gebeuren dat de HEERE de legermacht van de hoogte in de hoogte en de koningen van de aardbodem op de aardbodem zal straffen. Zij zullen verzameld worden als gevangenen in een kerker, zij zullen opgesloten worden in een gevangenis, maar na vele dagen zal er weer naar hen omgezien worden. Jes. 24:21-22, HSV.

-Ten vierde, in het Eerste boek van Henoch is er een gedeelte dat al deze elementen samenbrengt en de Satan/Gog/post-millennium matrix volledig maakt:

 Ik vroeg de engel van de vrede, die met mij [Henoch] ging, zeggende: “Naar wie gaan de engelen die deze ketenen dragen?” En hij zei tot mij: “Ieder naar zijn eigen uitgekozenen en hun geliefden, zodat zij kunnen worden geworpen in de kloof, in de diepten van de vallei.” En dan zal dit dal gevuld worden met de uitgekozenen en de geliefden, en de dagen van hun leven zal ten einde komen, en de dagen van hun toonaangevende dwaalspoor niet meer worden geteld. In die dagen zullen de engelen bij elkaar worden verzameld, en zichzelf werpen naar het oosten, op de Parten en Meden. Zij zullen de koningen opjagen, zodat een storende geest over hen zal komen, en zij zullen hen verdrijven van hun tronen; ... En ze gaan uit en vertrappen het land van mijn uitverkorenen, en het land van mijn uitverkorenen zullen ze vertrappen. ... Maar de stad van mijn rechtvaardigen zal een belemmering zijn voor hun paarden en ze zullen een slachting onder elkaar aanrichten, en hun eigen rechterhand zal zich sterk tegen hen keren. ... In die dagen zal de hel haar mond openen en ze zullen wegzinken in die plaats en in de vernietiging ervan, het dodenrijk zal de zondaars verzwelgen voor het aangezicht van de uitverkorenen. - 1Henoch 56.2-56.8 uit de vertaling door Michael A. Knibb.

Ongeacht uw mening over de inspiratie van het boek 1Henoch, houd er rekening mee dat dit boek minstens van 200 jaar voor de apostel Johannes dateert (gebaseerd op de datering van de Dode Zee Rollen). De inhoud van 1Henoch 56:2-8 is dus schokkend als we bedenken dat de visioenen in het boek Openbaring pas vele jaren later aan Johannes zijn getoond.

Samenvattend, het essentiële verhaal dat in deze vierdelige draad wordt geopenbaard heeft betrekking op de binding van Satan voor de duizendjarige heerschappij van Christus (Openbaring 1:1-8). 20:3) + het woord-significante verband tussen Ezechiël 38:8 en Jesaja 24:22 (de zinsnede "na vele dagen zult u worden bezocht" is in beide passages vrijwel identiek, behalve in Jesaja is de Hebreeuwse term paqad "bezoeken, benoemen, straffen" eerder meervoudig dan enkelvoud - dit is begrijpelijk gezien de context van het vorige vers waar we vele engelen "legerscharen van de Allerhoogste" in een put zien samenkomen en "opgesloten in een gevangenis").

Tenslotte vult de tekst van 1Henoch 56:2-8 de leemtes op en weerklinkt wat we eerder hebben gezien: "De engelen zullen worden verzameld." Na de bevrijding van de engelen uit de afgrond (Satan opperhoofd over hun aantal), zullen zij naar buiten gaan en "de koningen [van de aarde] opjagen" om "het land van [Gods] uitverkorenen" en "de stad van mijn rechtvaardige [degenen] binnen te vallen". Over het geheel genomen hebben we verdere bevestiging van een laatste wanhopige opstand van engelen om Gods verbondsbeloften te dwarsbomen en het land Israël over te nemen door middel van menselijke legers (let op: er is zelfs een verwijzing naar de indringers die onder elkaar vechten, "hun rechterhand zal sterk zijn tegen zichzelf", zie Ezechiël. 38:21)!

Ezechiël 38-39: Gemeenschappelijke bezwaren tegen de Post-Millennium Timing

Omwille van de grondigheid zou ik deze ruimte willen nemen om in te gaan op enkele van de gemeenschappelijke bezwaren tegen een post-millennium timing van Gog/Magog en de directe link tussen Openb. 20:7-10 en Ezech. 38-39. Op het eerste gezicht lijken er meerdere conflictpunten te zijn, vooral als we kijken naar de specifieke details van Ezechiels verslag. De voorgestelde verschillen zijn echter niet zo hardnekkig als sommigen beweren.

Bezwaar nr. 1: In Ezechiël 39:9, 14-15 staat dat de inwoners van Israël zeven jaar lang wapens zullen verbranden en zeven maanden lang lichamen zullen begraven. Hoe kunnen deze activiteiten plaatsvinden na het Duizendjarig Rijk van Christus als de Eeuwige Staat onmiddellijk volgt?

Antwoord: Hier is J. Paul Tanner met een solide antwoord op dit bezwaar:

 De Bijbel zegt niet dat er duizend jaar zal zijn vanaf het begin van de duizendjarige heerschappij van Christus tot aan de eeuwige staat. Een nadere beschouwing van Openbaring 20 onthult dat er duizend jaar zijn vanaf het begin van de duizendjarige heerschappij van Christus tot aan de vrijlating van Satan. Het vertelt niet hoeveel tijd er verstrijkt tussen de vrijlating van Satan en de eeuwige staat ("Rethinking Ezechiël's Invasion by Gog", 42).

De belangrijkste tekst ter ondersteuning van zijn punt is Openbaring 20:3: Er staat dat Satan "voor korte tijd" zal worden vrijgelaten. Daarom zal het waarschijnlijk meer tijd kosten dan de meesten denken - wellicht jaren - voor Satan om de naties te verleiden en te mobiliseren voor de invasie. Denk er eens over na hoe lang het voor Satan heeft geduurd om de huidige allianties tegen Israël te mobiliseren, terwijl hij te maken heeft met de beperkende invloed van de Gemeente (en de Heer Jezus Christus regeert nog niet eens op aarde zoals Hij zal doen tijdens het millennium!)

Bezwaar nr. 2: Waarom zou men zelfs de moeite nemen om wapens te verbranden en lichamen te begraven als God de oude hemel en aarde zal doen vergaan?

Reactie: Hier is J. Paul Tanner weer:

 Misschien, aangezien dit de laatste daad van oorlog voor de nieuwe schepping is, wordt dit gedaan om te vieren dat Satan (de dader van alle oorlogen) voor altijd verwijderd is en dat de oorlog de mensheid nooit meer zal teisteren (Ibid).

Gods gedachten en wegen zijn hoger dan de onze (vgl. Jes. 55:8-9), en wie zegt dat het verbranden van wapens en het begraven van lichamen irrelevant is na de duizendjarige heerschappij van Christus? Als je dat nog niet hebt gedaan, stel ik voor dat je het artikel van Greg Lauer leest over waarom er tijdens het millennium letterlijk offers en brandoffers zullen worden gebracht (zie "Het Bloed van Stieren en Geiten"). Soms komen de dingen die we in eerste instantie verwerpelijk vinden voort uit onze post-beschaving, een Westerse mentaliteit en/of een misverstand over Gods doelen voor Israël op aarde.

Bovendien is de symbolische daad van het verbranden van wapens en het begraven van lichamen om het einde van alle oorlogen voor eeuwig, volledig in overeenstemming met Gods wegen in het verleden (b.v. "Doe dit ter nagedachtenis aan Mij" - 1Kor.11:24).

Bezwaar nr. 3: Hoe kan Gog Satan (of een van de andere gevallen engelen) zijn als hij gedood en begraven wordt?

Antwoord: Ezechiël 39:11 is misschien wel de moeilijkste tekst om te verzoenen met het bijbehorende verhaal dat in Openbaring 20, Jesaja 24 en 1Henoch 56 wordt geopenbaard. Maar na zijn vrijlating uit de afgrond kan het zijn dat Satan (of een andere engel) een mensenkoning binnendringt om de andere vlees-en-bloedkoningen naar de oorlog te leiden. En specifiek in Ezechiël 38-39 noemt God deze gevallen engel als de figuur "Gog", en spreekt zo tot de "geest achter de man". Deze geest/menselijke "verwarring" is niet zonder precedent in het boek Ezechiël; zie bijvoorbeeld Ezechiël 28:1-19 - de "vorst" van Tyrus en de "koning" van Tyrus (vgl. de "koning van Babel" in Jes. 14:4-21). Ook de dood van hemelse wezens (Heb. elohim) is niet zonder precedent in de Schrift - zie Psalm 82:6-7.

Bezwaar nr. 4: Hoe zit het met de "haak in de kaak" van Ezechiël. 38:4? Gaat het hier niet om grondstoffen zoals olie of aardgas die de moderne staat Israël momenteel in zijn bezit heeft (d.w.z. de "buit en plundering" van Ezechiël. 38:12-13)?

Antwoord: Gezien de intertekstuele verbanden die we tot nu toe hebben gezien, bouwt de zinsnede "Ik zal je verzamelen" waarschijnlijk voort op de "na vele dagen" verwijzingen zoals die te zien zijn in de vierdelige serie hierboven (1Henoch 56; Opb. 20:3; Jes. 24:22). Hetzelfde concept in Ezechiël 38:4; 39:2 wordt dan herhaald in Ezechiël 38:8, "Na vele dagen zult u worden bezocht". Met andere woorden, Satan (of een van de andere gevangen engelen) zal "terug gebracht" worden uit de afgrond om opnieuw op klaarlichte dag een ravage aan te richten. In dezelfde zin verwijst de zinsnede "[ik zal] haken in je kaken steken" niet naar olie of gas; het is eerder een literair apparaat - een subtiele toespeling op de andere bijbelse verwijzingen naar de kronkelende slang, Leviathan, die de HEER aan de leiband houdt om zijn bevelen uit te voeren (vgl. de woorden van de HEER). Job 41:1-2; Jes. 27:1; Opb. 12:9; 13:1; 20:1-3; zie ook exact dezelfde zin in Ezechiël 29:4 met betrekking tot de koning van Egypte). Bovendien is de "haak-in-de-kaak"-zin verwant aan het "staf van Gods boosheid"-concept zoals gezien in Jesaja. 10:5.

Bezwaar 5: Ezech. 39:21-29 lijkt een post-Verdrukking/pre-millennium tijdsbestek te impliceren voor de Gog-invasie. Is de uitstorting van de Geest in Ezechiël niet 39:29 een samenvallen met Zacharia 12:10?

Antwoord: Samen met de "vogelmaaltijd" heeft dit laatste deel in Ezechiël 39 veel parallellen met andere einde-van-de-verdediging verwijzingen in de Schrift (vgl. Zach. 12:10; Opb. 19:17-21). Vanwege deze sterke associaties was ik ooit naar een Armageddon/Tweede Komst vervulling voor de Gog/Magog-event geneigd (en sommigen zeggen nog steeds dat er twee "Gog"-invasies zijn). Nu ik dit echter meer diepgaand heb bestudeerd, erken ik aan de ene kant de schaduwen, patronen en gedeeltelijke vervulling-aspecten van Ezechiël 39, maar aan de andere kant zie ik dat de apostel Johannes degene is die de timing van de directe vervulling van Ezechiël 38-39 op gezaghebbende wijze bevestigt.

Verder functioneert de tekstuele eenheid van Ezechiël 39:21-29 meer als een muzikaal refrein, een overwinningslied dat zich baseert op thema's van sleutelrestauratie en wedergeboorte die in de hoofdstukken 33 tot en met 39 te vinden zijn. Het doel van deze klimatologische passage is niet om de timing van Gog/Magog vast te leggen (er zijn andere contextuele en chronologische aanwijzingen voor dat doel, zoals we al gezien hebben); het is eerder een samenvatting van het hele boek van Ezechiël en zet de toon voor de uiteindelijke visie (en de aparte literaire eenheid) van de Duizendjarige Tempel die in de hoofdstukken 40 tot en met 48 wordt onthuld.

En laten we in dat verband uitzoomen en zien hoe Ezechiël de hoofdstukken 38-39 gebruikt om zijn algemene boodschap te bevorderen aan een natie die verlangt naar de volledige vervulling van de beloftes van de HEER.

Ezechiël 33-39: Hoe Gog/Magog in het grote geheel past

Tot ons voordeel heeft de profeet Ezechiël ons al een zeer specifieke chronologische rangschikking van zijn visioenen gegeven. Daarom moet iedereen die een exegetische studie van Ezechiël wil doen, zich houden aan de vooraf bepaalde structuur van de profeet om een getrouwe interpretatie te produceren - vooral wanneer de focus wordt vernauwd tot een enkel vers of een enkele passage, zoals hoofdstuk 38 en 39.

In zijn artikel "Een frisse blik op Ezechiël 38 and 39" geeft Ralph Alexander een uitstekend overzicht van Ezechiëls thematische ordening die leidt tot de Gog/Magog-finale. Kortom, er zijn in totaal zes boodschappen verweven uit de hoofdstukken 33 tot en met 39; deze boodschappen vormen één literaire eenheid die een overkoepelende boodschap overbrengt aan een gehavende, vermoeide en door oorlog verscheurde natie in ballingschap:

 Elke grote sectie in Ezechiël wordt geïnitieerd door een chronologisch bericht. Ezechiël 33:21 begint de sectie die de hoofdstukken 38 en 39 afsluiten, als volgt: Nu is het gebeurd in het twaalfde jaar van onze ballingschap, op de vijfde van de tiende maand. Ezechiël 33:21 tot en met 39:29 bevat een reeks berichten die Ezechiël, in de nacht voorafgaand aan de ontvangst van het nieuws dat Jeruzalem is gevallen, heeft gebracht (158).

Zo geeft de HEER, in overeenstemming met zijn genadige en medelevende karakter, Ezechiël een blijvende boodschap om zijn volk te troosten en te bemoedigen. Het overblijfsel van de Israëlieten die naar Babylon waren gebracht, hadden al enkele jaren eerder Gods oordeel ervaren, en nu stonden ze op het punt het bittere nieuws te ontvangen dat Jeruzalem was ingenomen en de tempel was verwoest (circa 586 voor Christus).

Opmerking: Dit is de oorspronkelijke setting en contextuele achtergrond waarin de Gog/Magog-visie voor het eerst werd geleverd.

Is het niet net alsof onze God een boodschap van hoop brengt direct na een val (zie Gen. 3:15-16)? Inderdaad, op de dag van het donkerste uur van Israël sprak de HEER over leven en hoop tot zijn volk (vgl. Jer. 29:11). Een geest van troost en hoop doordringt de rest van hoofdstuk 33 tot en met 39 - tot aan het uiteindelijke visioen van een nieuwe tempel, die de plaats zal innemen van de zojuist vernietigde.

Nu we wat context hebben, laten we het eindtijdverhaal van de hoofdstukken 33 tot en met 39 naspeuren. In dit korte overzicht bekijken we hoe de profeet de lezer van de verwoesting van Israël naar het herstel brengt en kijken we toe hoe deze beweging zich ontwikkelt in een lange tijd van ballingschap tot de eeuwige tijd van de vervulling van het verbond. Het momentum zal zich langzaam opbouwen en opbouwen, en uiteindelijk zal het toneel worden gevormd voor de klimatologische krachtmeting.

*Opmerking: Deze verdeeldheid is niet willekeurig - de auteur zelf geeft het begin van een nieuwe boodschap (of scène) aan met precies dezelfde zinsnede: "En het woord van de HEER kwam naar mij toe, zeggende...".

Scène 1: Heeft het Abrahamisch Verbond gefaald? (Ezech. 33:23-33)

In dit gedeelte zien we een natie in volslagen shock en ongeloof. Na het brute oordeel over de Babylonische invasie lag Jeruzalem in puin en is Israël verstrooid. Sommigen die nog steeds in het land zijn achtergebleven, blijven in de ontkenning en vragen zich af of God Zijn belofte aan hen heeft gebroken:

 Mensenkind, de bewoners van die puinhopen in het land van Israël zeggen: Abraham was alleen en kreeg het land in erfelijk bezit, maar wij zijn met velen. Het land is ons als erfelijk bezit gegeven. Ezech.33:24 HSV.

Met andere woorden, deze eigenzinnige achterblijvers vragen: "Wij zijn het zaad van Abraham, en dit Land is ons land, waarom zijn we bezet, is de tempel verwoest en is ons volk verbannen? Het antwoord van God is gebaseerd op het feit dat Israël zich niet houdt aan het verbond van de Sinaï (ook wel het Mozaïsche verbond genoemd), en een van de verbondsvloeken gaf aan dat Israël uit het land zou worden verdreven en onder de volkeren zou worden verspreid (vgl. Lev. 26:32-33; Deut. 28:62-64).

()

Scène 2: Van de slechte herders naar de goede herder (Ezech. 34)

In het eerste deel van deze boodschap zien we Gods oordeel over de boze herders (leiders) van Israël die de natie op een dwaalspoor hebben gebracht (34:1-10). Deze valse herders worden dan geplaatst tegenover de Goede Herder die de verstrooide schapen zal verzamelen en weiden (34:11-31). En zoals we in de eerste scène het Abraham-verbond zagen, zo zullen we in deze scène ook de andere twee grote verbonden in de Schrift bezien:

Het Davidisch Verbond:

 Ik zal over hen één Herder doen opstaan en Die zal ze weiden: Mijn Knecht David. Híj zal ze weiden en Híj zal een Herder voor ze zijn. En Ik, de HEERE, zal een God voor ze zijn, en Mijn Knecht David zal Vorst zijn in hun midden. Ík, de HEERE, heb gesproken. Ezech. 34:23-24 HSV.

In de tekst hierboven verwijst God naar de uiteindelijke Zoon van David (zie Luc 1:32-33), en binnen de verhaallijn van de hoofdstukken 33 tot en met 39 hebben we ook de bevestiging dat er een duel zal komen tussen twee "vorsten" (d.w.z. de "hoofdvorst" van Meshech en Tubal vs. de hoofdvorst van Israël; denk aan Numeri 24:7!).

Ook zal de Messias, wanneer hij terugkeert en regeert als de Herder van Israël, een ander verbond aangaan met Zijn volk - een verbond van [ware] vrede en veiligheid...

Het Nieuwe Verbond:

 Ik zal een verbond van vrede met ze sluiten en de wilde dieren uit het land wegdoen. Ze zullen onbezorgd wonen in de woestijn en slapen in de wouden.... Ze zullen niet meer tot een prooi zijn voor de heidenvolken, en de wilde dieren van de aarde zullen ze niet meer verslinden, maar ze zullen onbezorgd wonen en niemand zal ze schrik aanjagen. Ezech. 34:25,28 HSV.

Daarom zal Israël deze verbondszegeningen niet ontvangen op het moment dat zij zeggen "vrede en veiligheid" (1 Thess. 5:3), maar pas nadat de Messias is teruggekeerd en zegt: "Vrede en veiligheid".

()

Scène 3: God oordeelt over de naties en herstelt het land (Ezech. 35:1-36:15).

Alexander vat deze scène treffend samen:

 De belofte dat God het land zal zuiveren van zijn voortdurende indringers en bezitters ter voorbereiding op het herstel van het volk Israël in dat land is het onderwerp van Ezechiëls derde toespraak... de nadruk is eigenaardig op de natie Edom, waarbij het eeuwenlange conflict tussen Esau (Edom) en Jakob (Israël) wordt uiteengezet als het belangrijkste voorbeeld van dit principe van onderdrukking van Israël (158).

Deze derde scène vertegenwoordigt de wraak van de HEER tegen de volken ten tijde van de terugkeer van Christus en de uiteindelijke verovering van het land (zie Numeri 24:18-19; Ps. 110:6; Jes. 63:1-6; Joël 3:1-3).

()

Scène 4: Geheel Israël geregenereerd en herrezen (Ezech.36:16-37:14).

Nu dan, wil Israël de zegeningen van het verbond genieten en veilig in het land leven onder de heerschappij van haar Messias-koning, dan moet ze eerst een nieuw hart krijgen en moeten de doden tot leven worden gewekt:

 Na het volk Israël verzekerd te hebben dat Jahwe haar eeuwige onderdrukkers uit haar land zal verwijderen, beschrijft Ezechiël 36:16 tot en met 37:14 Jahweh's herstel van het volk Israël in hun land ... juist zoals Jahwe haar in ballingschap bracht in overeenstemming met Zijn trouw aan de verbondsbeloften van vervloeking in Deuteronomium 29:1 tot en met 30:10, zo zal ook Jahweh Israël in de eindtijd herstellen, zoals Hij in diezelfde passage heeft voorspeld, (158-59).

Zo zien we in Ezechiël. 36:24-28, de oorspronkelijke belofte van Deut. 30:1-10 in vervulling gaan (voor de parallel aan het Nieuwe Testament, zie Mattheüs 24:31 - Israël herrezen tot de Goede Herder). Verder is een ander belangrijk aspect van de vervulling van het Abraham, David en het Nieuwe Verbond de fysieke opstanding van alle uitverkorenen van Israël:

 ...Zo zegt de Heere HEERE: Geest, kom uit de vier windstreken en blaas in deze gedoden, zodat zij tot leven komen. Ik profeteerde zoals Hij mij geboden had. Toen kwam de geest in hen en zij kwamen tot leven. Zij gingen op hun voeten staan, een zeer, zeer groot leger. Toen zei Hij tegen mij: Mensenkind, deze beenderen zijn heel het huis van Israël. ... Zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik zal uw graven openen en Ik zal u uit uw graven doen oprijzen, Mijn volk, en Ik zal u brengen in het land van Israël.... Ezechiël. 37:9-12, HSV.

Opmerking: Dit is geen allegorie die de huidige hergroepering van Israël vertegenwoordigt, die in 1948 in alle ernst begon. Hoewel er misschien een legitiem type of een schaduwverwerking is en van toepassing op de huidige herovering, spreekt de zogenaamde "Vallei van Droge Beenderen"-profetie hier in hoofdstuk 37 werkelijk over de toekomst, de letterlijke opstanding van de doden (Paulus bevestigt dit ook in Rom. 11:15, 25-26). De huidige heropstanding in Israël is voorbarig en de natie is nog steeds in ballingschap en ten tijde van de Tijden van de heidenen (zie vooral Lukas 13:35; 21:24 in dit verband).

()

Scène 5: Alle twaalf stammen herenigd, verzameld en geregeerd door Eén Koning (Ezechiël. 37:15-28)

Deze voorlaatste scène versterkt het feit dat we er nog niet zijn in termen van het hele huis van Israël, dat als één geheel wordt heringedeeld en verenigd (d.w.z. dat alle 12 stammen weer terug in het land zijn):

Hier is Alexander met een samenvatting:

 Het vijfde nachtgezicht van Ezechiël staat in het teken van een symbolische daad, waarbij het samenvoegen van twee stokken de hereniging van de twee voorheen verdeelde koninkrijken van Juda en Israël voorstelt. Op de vraag wat de betekenis van deze handeling is, gaat Ezechiël in op deze reünie en verklaart dat 'Mijn dienaar, David', de Messias, hun enige herder en koning zal zijn. Alle verbonden van Israël zullen op dat moment worden vervuld volgens Ezechiël 37:21-28: de eeuwige landbeloften van het Abrahamische verbond worden gerealiseerd, en Israël zal wandelen in de bepalingen van het Mozaïsche verbond, gereinigd onder het Nieuwe verbond en de eeuwige heerschappij van hun koning, de grote zoon van David, ervaren volgens het Davidische verbond... het volk van Israël wordt hersteld in hun land en woont veilig. De verbonden van Israël worden vervuld. De Messias is aanwezig om te regeren (159).

Opmerking: We zijn nu aangekomen bij de contextuele achtergrond voor de laatste handeling in dit ingrijpende drama van de hoofdstukken 33 tot en met 39. De context is duidelijk: Het millennium is begonnen, en de Verdrukking behoort tot het verleden.

()

Voor de laatste scène moeten we snel vooruit naar het einde van het duizendjarige bewind van de Messias, als donkere wolken zich verzamelen aan de horizon...

Scène 6: Gog en Magog - de oorlog om alle oorlogen te beëindigen (Ezek. 38-39).

Nu we een kort overzicht hebben gezien van de aanloop naar 38-39, zou er op dit punt geen verwarring moeten zijn over de timing van de invasie van de Gog:

 Het is niet toegestaan om Ezechiël 38 en 39 te zien als een interpolatie, want de normale inleidende formule van een bericht initieert dit zesde bericht in de reeks [d.w.z. 'En het woord van de HEER kwam tot mij, zeggende'], en het grote gedeelte waartoe deze hoofdstukken behoren pas te worden afgesloten als er een nieuwe chronologische mededeling verschijnt in hoofdstuk 40, vers 1. Men moet niet kijken naar de hoofdstukken 40 tot en met 48 voor de contextuele setting: maar moet deze gebeurtenissen zien binnen hun natuurlijke verdeling binnen het boek... in deze laatste toespraak bespreekt Ezechiël een laatste poging om het land te bezitten (Ibid, verklaring tussen haakjes van mij).

Samen met het materiaal dat ik in het vorige deel van dit artikel heb gepresenteerd, zouden een paar andere chronologische indicatoren nu duidelijker moeten zijn:

 Na vele dagen zult u gestraft worden. Aan het einde van de jaren zult u komen in een land dat hersteld is van het zwaard, bijeengebracht uit vele volken op de bergen van Israël, die tot een blijvende verwoesting waren geworden. Als zij uitgeleid zijn uit de volken, zullen zij allen onbezorgd wonen. Ezech. 38:8, HSV.

En deze:

 U zult zeggen: Ik zal optrekken tegen een niet ommuurd land, komen bij mensen die rustig en onbezorgd wonen, die allen zonder muur en grendel wonen en geen poorten hebben, om roof te plegen, om buit te roven, om u tegen de nu bewoonde puinhopen te keren en tegen een volk dat uit de heidenvolken verzameld is, dat vee en bezit verworven heeft, dat in het midden van het land woont. Ezech. 38:11-12, HSV.

En ten slotte:

 Profeteer daarom, mensenkind, en zeg tegen Gog: Zo zegt de Heere HEERE: Zult u het op die dag, wanneer Mijn volk Israël onbezorgd woont, niet te weten komen? Ezech. 38:14, HSV

En hoe zit het met u, beste lezer? De timing van de Gog/Magogische gebeurtenis kan alleen plaatsvinden als heel Israël veilig en zeker in hun Land woont onder hun Goede Herder, Jezus de Messias. Zult u het niet willen weten?

()

Conclusie: Waarom een post-millennium timing ertoe doet

Om samen te vatten: We begonnen met het laatste woord eerst in Openbaring hoofdstuk 20. Als laatste woord over de timing van Gog en zijn invasie, onthult Johannes, de apostel, expliciet dat de Gog/Magog-gebeurtenis van Ezechiël 38-39 plaatsvindt nadat de duizendjarige heerschappij van Christus is voltooid. In dat eerste deel duiken we ook in een verbazingwekkende vierdelige serie die Openbaring 20:3 verbond met Ezechiël 38:8 terug naar Jesaja 24:22 en vervolgens naar 1Henoch 56 (de identiteit van Gog en het tijdstip van zijn invasie werd nog duidelijker).

Vervolgens hebben we een paar misvattingen en veel voorkomende bezwaren tegen de post-millennium tijdsplanning aan de orde gesteld, en we hebben de voorgaande context van de hoofdstukken 38 en 39 bestudeerd om te laten zien hoe de HEER Zijn verbondsbeloften aan Israël uit hoofdstuk 33 helemaal tot het einde van hoofdstuk 37 nakomt. Tot slot benadrukten we de belangrijkste chronologische indicatoren uit de Gog/Magog sectie die de levensomstandigheden op het moment van de invasie benadrukten: Met andere woorden, het zal een tijd van echte, messianistische "vrede en veiligheid" zijn met heel Israël dat herrezen is en vreedzaam rust vindt in het land.

Kortom, de gebeurtenissen van Ezechiël 38-39 zijn misschien wel relevant voor een gedeeltelijke of schaduwrijke vervulling vandaag, maar geen nauwkeurige barometer om de nabijheid van de Opname te meten. De Gog/Magog-passage in Ezechiël is vooral gericht op Israël, vooral gezien het feit dat de oorspronkelijke lezers een verspreide en door oorlog verscheurde natie waren in de Babylonische ballingschap.

We zouden deze vraag nu beter moeten kunnen beantwoorden: Hoe bemoedigt het Gog/Magog-gebeuren in 38-39 de oude Israëlieten die in ballingschap waren, en de toepassing voor de Gemeente en Israël vandaag de dag?

Antwoord: De hoofdstukken 38-39 zijn een bemoediging, omdat de profetie openbaart dat na de wedergeboorte, hereniging en herstel van Israël in het Land, alle 12 stammen een verenigde kudde zullen zijn onder één Herder - hun Davidische Messias-Koning - en dat noch hoogte noch diepte (of wat dan ook dat uit het diepe komt!) hen zal kunnen scheiden van de liefde van God door Christus Jezus hun Heer.

Zo zal het volk Israël onder het Nieuwe Verbond in het hart worden besneden en werkelijk in een tijd van "vrede en veiligheid" leven (in tegenstelling tot de beweerde aanspraken op "vrede en veiligheid" in het moderne Israël van vandaag; vgl. 1Thess. 5:3).

Bovendien, aangezien Israël voor de laatste keer vóór het millennium uit de naties wordt bijeengebracht, zal het nooit meer worden verbannen of het beloofde land verliezen. Daarom is de Gog/Magog-invasie een laatste wanhopige, geest-gedreven opstand om Jeruzalem in te nemen en Gods verbondsbeloften te dwarsbomen. Maar dankzij de HEER komt de "oorlog die alle oorlogen zal beëindigen" tot een abrupt einde als de plannen van Satan in vlammen opgaan (en hij gaat ook in vlammen op, om nooit meer terug te keren; Openbaring 20:10).

Een laatste samenvattende conclusie: Een voor-de-verdrukking timing en verwachting van de Gog-invasie berooft Israël (en de Gemeente) van de ware bedoeling van deze passage; namelijk om blijvende troost en bemoediging te bieden dat God zijn verbondsbeloften aan Israël zal nakomen. Met andere woorden, de verhalende volgorde van Ezechiël 33-39 strookt niet met een raamwerk van de pre-verdrukking, vooral omdat we de timing van de hoofdstukken 38 en 39 proberen te interpreteren. En denk hier eens over na: God zal Gog niet sturen om Israël binnen te vallen, het een snelle overwinning geven, en zich dan omdraaien en Zijn volk in de Verdrukking te sturen.

Genade en vrede voor u allen in de naam van onze Heer Jezus Christus! De Opstanding en de Opname van de Gemeente is de volgende gebeurtenis die we zoeken op Gods tijdschema - dit is onze gezegende hoop (Titus 2:13)!

YHWH is mijn Herder,
mij ontbreekt niets.
Hij doet mij neerliggen in grazige weiden,
Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren.
Hij verkwikt mijn ziel,
Hij leidt mij in het spoor van de gerechtigheid,
omwille van Zijn Naam.
Al ging ik ook door een dal vol schaduw van de dood,
ik zou geen kwaad vrezen, want U bent met mij;
Uw stok en Uw staf,
die vertroosten mij.
U maakt voor mij de tafel gereed
voor de ogen van mijn tegenstanders;
U zalft mijn hoofd met olie,
mijn beker vloeit over.
Ja, goedheid en goedertierenheid zullen mij volgen
al de dagen van mijn leven.
Ik zal in het huis van de HEERE blijven
tot in lengte van dagen.

- Psalm 23 (HSV)

Bron: Gog and Magog: The War to End All Wars - UNSEALED - World News | Christian News | Prophecy Updates