www.wimjongman.nl

(homepagina)

Hoewel deze wereld eindigt

30 januari 2020 - door Noah Meyer

()

Er is een ontmoediging onder veel christenen om te proberen de cultuur in het algemeen te corrigeren. Of dit nu voortkomt vanuit een oppervlakkig begrip van de gereformeerde theologie die in onze kerken is binnengeslopen, een onwetendheid van de bijbelse geboden, of pure luiheid weet ik niet - maar ik vermoed dat ze alle drie een overvloed aan verklaringen hebben. De gedachte gaat ongeveer als dit: "Als de Bijbel voorspelt dat de wereld tot aan de wederkomst van Jezus in moreel, sociaal en lichamelijk verval zal blijven vallen, waarom zou ik dan enige hoop hebben dat het voor die tijd beter zal gaan? En waarom zou ik dan iets doen om te proberen deze voorbestemde koers om te keren?" Nu wil ik niet zeggen dat degenen die een of andere vorm van deze gedachte onderschrijven zich niet bekommeren om missies of de opbouw van het Koninkrijk of het doen van goed werk in de wereld. Vaak is het tegendeel het geval, want velen willen dat er meer komen om gered te worden voor het einde. Maar dit is des te meer reden waarom christenen de verplichting hebben om politiek en sociaal actief lid te zijn. Regeringsbeleid en culturele normen zullen de verspreiding van het evangelie in Amerika en in de wereld mogelijk maken of onderdrukken. En wie zal er strijden voor de bijbelse moraal in onze scholen, gezinnen, vermaak, bedrijven, de rechtsstaat en het overheidsbeleid, zo niet de Kerk?

Er zal een dag komen waarop alles eindelijk nieuw is, maar dit proces is al begonnen. God maakt in feite alles nieuw, en Hij doet dat door middel van zijn Gemeente. We kunnen niet werkeloos toezien hoe dit grote werk zich voltrekt. Er is door de eeuwen heen geen tekort aan geestelijke en morele opwekking geweest, dus om te denken dat we zo ver zijn afgenomen in zo'n verdorvenheid, dat de laatste opwekking is gekomen en gegaan, zoals de laatste oogst voor de winter, is een positie van hopeloosheid die voortkomt uit geen enkele ware christelijke doctrine die ik ken.

Hoewel deze wereld eindigt, moeten we de hoop voor vandaag opgeven? Moeten we ons overgeven aan de decadentie die ons omringt en alleen kijken naar de terugkeer van onze Heer voor de vernieuwing van deze wereld? Zijn we vergeten dat Hij ons nooit heeft verlaten, dat we het Lichaam van Christus zijn en dat Zijn vernieuwing van ons de vernieuwing van onze wereld is? En zolang de Gemeente blijft, is er hoop voor de rest van de wereld. Hij heeft ons niet weerloos gelaten, noch heeft Hij ons in passiviteit laten vervallen. Het tegendeel is waar. Hij gaf ons een Geest van kracht, van liefde en van gezond verstand. Daarom zijn wij Zijn instrumenten om het goede, het ware en het mooie in elk deel van ons leven en in de wereld te brengen.

Het is dan het beste om de wereld te begrijpen, in zijn huidige staat, als een schilderij waarvan de kleuren zozeer zijn gebloed en besmeurd dat ze allemaal samen in een onleesbare scène van saaie tinten zijn gelopen - maar dan waarvan de Meester nu de penselen opneemt, ze in levendige kleuren dompelt, en door wat een of ander wonder lijkt te zijn het grijze doek verandert in een verblindend groen landschap dat geen spoor heeft van de duisternis die het ooit heeft verteerd. Wij zijn de penselen en Zijn Woord is de levendige kleuren die elk deel van het doek veranderen, elk deel van de wereld - geen enkel deel daarvan wil Hij in die duisternis achterlaten. Door Zijn kracht en liefde zullen deze dingen worden volbracht en Hij heeft ons de mogelijkheid gegeven om deel uit te maken van dit grootse herstel. Het enige wat we nodig hebben is het uithoudingsvermogen en het geloof om het door te zetten. Dus verlies de hoop niet, want het beste moet nog komen.

Bron: Though This World Ends - UNSEALED - World News | Christian News | Prophecy Updates