www.wimjongman.nl

(homepagina)

De echte Palestijnse tragedie

door Khaled Abu Toameh - 4 september 2020

( )

In Syrië zijn sinds het begin van de burgeroorlog in 2011 4048 Palestijnen gedood en duizenden gewond geraakt. Tienduizenden anderen zijn hun huizen ontvlucht, sommigen naar andere gebieden in Syrië en anderen naar Arabische buurlanden en Europa. Op de foto: Het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmouk, bij Damascus, op 22 mei 2018, dagen nadat de Syrische regeringstroepen de controle over het kamp hadden herwonnen. (Foto door Louai Beshara/AFP via Getty Images)

De Palestijnse leiders zijn zo toegewijd aan het veroordelen van de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) vanwege hun normaliseringsovereenkomst met Israël, dat ze geen tijd meer hebben om het afschuwelijke lijden van hun volk op te merken in sommige Arabische landen, met name Syrië en Irak. In het bijzonder lijken deze leiders onbewogen te zijn dat in sommige Arabische landen de Palestijnen op mysterieuze wijze aan het verdwijnen zijn.

In tegenstelling tot hun leiders lijken de Palestijnen die in Syrië en Irak wonen zich echter geen zorgen te maken over het akkoord tussen Israël en de Verenigde Staten. Deze Palestijnen hebben meer existentiële zorgen - zoals het bieden van onderdak aan hun kinderen en veilig drinkwater voor hun gezinnen. Ze zijn verontrust over de huizen die ze hebben verloren, en ze verkeren in een staat van angst over het lot van hun vermiste zonen.

In de afgelopen twee weken hebben de leiders van de Palestijnse Autoriteit (PA) en Hamas hun aandacht vooral gericht op de overeenkomst tussen Israël en de Verenigde Arabische Staten en op de vraag hoe ze andere Arabische staten kunnen tegenhouden om in de voetsporen van de Verenigde Arabische Emiraten te treden.

Vrede tussen Israël en de VAE lijkt echter het laatste te zijn wat de Palestijnen die in Syrië wonen, bezighoudt.

In Syrië zijn sinds het begin van de burgeroorlog in 2011 4048 Palestijnen gedood en duizenden gewond geraakt. Tienduizenden anderen zijn hun huizen ontvlucht, sommigen naar andere gebieden in Syrië, en anderen naar Arabische buurlanden en Europa.

Daarnaast worden er 1797 Palestijnen door de Syrische autoriteiten vastgehouden onder barre omstandigheden, terwijl er nog eens 333 vermist zijn geraakt en hun families niets over hun lot weten.

Terwijl de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook, in opdracht van hun leiders, vlaggen van de VAE en foto's van kroonprins Mohammed Ben Zayed verbrandden, waren er berichten over honderden ontheemde Palestijnse families in tenten in het noorden van Syrië due in "erbarmelijke humanitaire omstandigheden leven."

De Actiegroep voor Palestijnen van Syrië (AGPS)zei dat veel van de families gedwongen waren de tenten te ontvluchten vanwege het gebrek aan basisvoorzieningen. "Ze worden geconfronteerd met een intense zomerhitte, te midden van een gebrek aan water," zei de groep. "Soms ontbreekt het in de kampen aan drinkwater voor vele dagen."

Vorige week zei AGPS dat het de gevallen van 333 vermiste Palestijnen (waaronder 37 vrouwen) in Syrië heeft gedocumenteerd sinds het begin van de burgeroorlog.

"Activisten beschuldigden de pro-Syrische veiligheidsagentschappen ervan dat ze ontvoeringen en arrestaties uitvoerden, ofwel omdat de vermiste persoon door de Syrische veiligheidstroepen werd gezocht, ofwel omdat ze onderhandelden met de familieleden van de ontvoerde persoon en losgeld eisten voor zijn of haar vrijlating.

De omstandigheden van de Palestijnen in buurland Irak zijn ook slecht, al is het niet zo erg als de ongelukkige Palestijnen die in Syrië wonen. Ook in Irak lijken de Palestijnen in mysterieuze omstandigheden te verdwijnen.

Vorige week hebben verschillende Palestijnse families die in Irak wonen een beroep gedaan op de Iraakse premier Mustafa Al-Kadhimi om het lot van hun zonen te onthullen die al vele jaren worden vastgehouden zonder dat iemand weet waar ze worden vastgehouden of onder welke omstandigheden ze worden vastgehouden. Een deel van de Palestijnen zit sinds 2005 in hechtenis.

"Wij, de families van de Palestijnse gevangenen in Irak die al jaren vastzitten, weten niets over de verblijfplaats van onze zonen", schreven de families in hun brief aan Kadhimi.

"We hebben vele veiligheidsafdelingen en -centra bezocht, maar hebben geen enkel spoor van hen gevonden. We roepen u op om de staat te zien van hun families en het verdriet van hun moeders, waarvan sommigen zijn gestorven door rouw om hun zonen. We vragen u om ons in deze zaak te helpen om uit te zoeken wat er met onze zonen is gebeurd, en om met een aantal families van deze vermiste Palestijnen te spreken om meer te weten te komen over hun zaak".

De Palestijnse families klaagden dat het Internationale Comité van het Rode Kruis en andere internationale organisaties, waaronder de Verenigde Naties, geweigerd hebben hen te helpen bij hun zoektocht naar hun geliefden.

Mohammed Abu Omar, een Palestijnse inwoner van Irak, zei dat twee leden van zijn familie worden vermist sinds ze in 2005 door de Iraakse veiligheidstroepen werden vastgehouden. "Twee dagen na de arrestatie werden we gevraagd om een losgeld van $50.000 te betalen," zei Abu Omar. "We betaalden de helft van het bedrag, dus ze lieten één van hen vrij en beloofden de tweede, die sindsdien verdwenen is, vrij te laten."

De Palestijnse schrijver Nabil Al-Sahli zei dat de 4000 Palestijnen die in Irak blijven, een "voortdurende tragedie" onder ogen moeten zien. Hij zei dat volgens sommige studies, ten minste 20.000 Palestijnen zijn ontheemd uit Irak naar 40 landen over de hele wereld als gevolg van de "bloedbaden" die tegen hen zijn gepleegd door sektarische milities.

Al-Sahli zei dat hij verwachtte dat het lijden van de Palestijnen in Irak zou toenemen na de goedkeuring van de nieuwe Iraakse wet die Palestijnse vluchtelingen van hun rechten berooft en hen als buitenlanders classificeert. De nieuwe wet, die in 2018 werd uitgevaardigd, verving een wet uit 2001 die door Saddam Hoessein werd uitgevaardigd en die van Irak verlangt dat het de Palestijnen als gelijken aan de Irakezen behandelt, met alle voorrechten en burgerrechten.

"Gezien de populariteit van de Palestijnse zaak is het enigszins verrassend dat de benarde situatie van de Palestijnse vluchtelingen in Irak zo ernstig onderbelicht is", aldus een studie van The New Arab, een door Qatar gefinancierde website.

"Na meer dan anderhalf decennium van misbruiken proberen de Palestijnen die sinds de oprichting van Israël in 1948 in Irak wonen nu hun adoptiehuis te verlaten om te ontsnappen aan de kwellingen waar ze dagelijks mee te maken hebben.

Een bericht in de The New Arab wees erop dat de Palestijnen effectief van hun identiteit en reisdocumenten zijn ontdaan door de opeenvolgende Iraakse regeringen.

"Na te zijn verguisd als "Baathistische loyalisten", "Saddams favorieten" en simpelweg "soennieten", werden de Palestijnse vluchtelingen in het kielzog van het regime van Saddam Hoessein zwaar getroffen door sektarische sjiitische milities. Alleen al in 2003 werden 344 Palestijnse gezinnen met geweld uit hun huizen verdreven door milities".

De Palestijnse leiders die de VAE er nu van beschuldigen "de Palestijnen in de rug te steken" omdat ze vrede willen sluiten met Israël, zouden kunnen opmerken dat Arabische landen als Irak en Syrië niet alleen de Palestijnen in de rug steken, maar hen ook doden en verwonden, hen uit hun huizen dwingen en hun zonen laten "verdwijnen".

De VAE en de andere Golfstaten hebben daarentegen hun deuren al lang geopend voor de Palestijnen en hen voorzien van banen en een hoge levensstandaard. De Palestijnse leiders hebben wel genoeg tijd om de VAE te veroordelen, maar geen tijd om zich uit te spreken over het systematisch misbruiken en vermoorden van Palestijnen in Syrië en Irak. Voor de Palestijnse Autoriteit en Hamas is de ware tragedie alleen wanneer een Arabier zich bereid verklaart om vrede te sluiten met Israël.

De Palestijnen in Syrië en Irak moeten voor hun leven blijven vrezen, zolang hun leiders de vredesakkoorden tussen Israël en de Arabische landen liever laten ontsporen dan dat ze de vervolging en het doden van Palestijnen in Arabische staten tot speerpunt maken.

Khaled Abu Toameh, een bekroond journalist uit Jeruzalem, is een Shillman Journalism Fellow van het Gatestone Institute.

Vertaling door W.J. Jongman en H.W. Sleijster

© 2020 Gatestone Institute. Alle rechten voorbehouden. De artikelen hier afgedrukt geven niet noodzakelijkerwijs de standpunten weer van de vertalers of van Gatestone Institute.

Bron: The Real Palestinian Tragedy