()

Een visie over een Victorian herenhuis

Maurice Sklar

3 maart 2012

Ik had een visioen van een groot in Victoriaanse stijl gebouwd herenhuis. Het was een prachtige, paleisachtige en grote woning. Het is wit geschilderd met blauwe bekleding en rode luiken. Er was een grote toren aan de linkerkant daarvan, met vensters bovenin. Er was een terras dat het huis aan alle kanten omgaf met schommelstoelen voor de deur. Prachtige landschapsarchitectuur en opgehangen bloempotten die de veranda versierden en er was een groot grasveld dat onberispelijk was en met grote levende eikenbomen die eruit zagen of dat ze meer dan 200 jaar oud waren en overal vanuit de hele woning konden worden gezien. Het was een perfecte dag, en dit herenhuis zag er onberispelijk uit als de middag zonlicht filterde door de bomen heen, als ik er naar toe liep. Het was het mooiste huis dat ik ooit gezien had. Er was geen fout te ontdekken aan het exterieur. Het leek net geverfd en een grote Amerikaanse vlag was opgehangen aan een stang aan de linker houten kolom bovenaan de ingangstrap naar de veranda. Ik kon er niet aan voorbij om te zien dat de kleuren van de vlag perfect werden weerspiegeld in het kleurontwerp van het exterieur. Met de rode luiken die de vensters omlijsten vanaf de begane grond tot aan het plafond op het eerste verdieping, en ook de ramen in de twee bovenste verdiepingen. De decoratie en de veranda waren donkerblauw geschilderd, en het huis was roomwit.

Ik stond en keek ernaar voor een bepaalde tijd. Als ik de stem van de Heer hoorde zeggen: “Zoon, weet je wat dit is?” Ik zei: “Het ziet eruit als een herenhuis uit het begin van de Victoriaanse tijd in een perfecte toestand.” Toen zei hij: “Dit is de Verenigde Staten van America nu. Al is het niet wat het lijkt. Want het wordt opgegeten en vernietigd van binnenuit.” En de Heer zei, “Kijk!”

Een lange tijd zag ik niets nieuws - gewoon een perfecte dag, een zacht briesje en een prachtig uitzicht op dit perfecte herenhuis. Dan, opeens, werd ik snel ingezoomd in de richting van het huis. Net als in een film, zo leek ik me te bewegen in de richting van het huis en het concentreerde zich op de vloerfundatie. Toen merkte ik dat het huis werd ondersteund door baksteen en ongeveer twintig tot dertig kleine ondersteuningen had die het overeind hielden. Ik ging onder het huis nu op zoek naar de vloer, wat ik zag, was alles hout met lange zware balken die van voor naar achteren liepen. In eerste instantie zag het er prima uit, maar dan als mijn ogen zich aanpasten begon ik het verval te zien en de gaten in de balken. Ik zag schimmel en verrotte stukken in delen van die balken.

Dan leek het of ik recht door deze vloerdelen van de bodem heenging. Wat ik zag schokte mij. Het was net een horrorfilm. Ik zag dan wat er binnenin de vloerdelen zat. Ik was er nu “binnenin”. Er waren duizenden termieten en andere afzichtelijke insecten op zoek naar eten en die het hout vanuit de binnenkant opaten. Ik werd door de vloerdelen heen gevoerd. Overal waar ik keek in de houten fundering was het bijna opgegeten vanuit de binnenkant. Ik hoorde de termieten kauwen ... horden van hen ... met bijna militaire precisie. Overal waar ik keek, was het bijna weggevreten. De massieve balken die het huis omhoog hielden werden uitgehold van binnenuit. Ik zag dat het snel zou instorten, want het hout was bijna verdwenen.

Dan op een of andere manier ging ik recht omhoog in de rechter muur en volgde het pad van deze afschuwelijke termieten. Ze zagen eruit als demonen met scharen aan de voorkant van hun hoofd als de scharen van kreeften. Ze scheurden het hout aan stukken en aten het op. Ik leek even groot als zij waren. Ze leken enorm voor mij, maar ik wist dat ze eigenlijk maar klein waren. Er waren er miljoenen en miljoenen van hen. Ik wist ook dat deze muur niet veel langer zou blijven staan. Vervolgens bleek ik heel snel door de binnenzijde naar het dak te gaan, de afdekking over de bovenkant van het huis die naar beneden liep. Elk deel was aangetast, maar de achterkant was het ergste. Ik wist dat het niet lang meer zou duren voordat deze verschrikkelijke insecten hun weg naar buiten zouden eten. Er was nauwelijks hout overgelaten.

Toen plotseling werd ik “uitgezoomd” vanuit het huis, en stond opnieuw op ongeveer 25 meter afstand van het huis, waar ik eerder had gestaan. Nogmaals, het zag er zo zuiver en mooi uit. Geen vlek te zien aan de buitenkant. En de Heer zei: “Kijk.” Plotseling, begon de trap naar de veranda te scheuren precies in het midden, en het hele huis leek in elkaar te vallen. Het scheurde gewoon recht naar beneden, door het midden! Het hele huis trilde, en dat scheur liep helemaal naar beneden. Het huis zakte door in het midden, maar bleef staan.

Dan, ongeveer vijf minuten later, kwamen er scheuren in de muren, en die verschrikkelijke termieten begonnen eruit te kruipen en zwermden over de buitenkant. Ze begonnen de luiken te verslinden, dan de decoratie, er waren er zo veel dat je nauwelijks de witte verf kon zien. Vervolgens, stortte het huis in elkaar. De muren implodeerden en het dak begon ineen te storten. Bij elke scheur, overspoelden die afzichtelijke insecten het gewoon met duizenden en bedekten het dak. De muren hielden het enige tijd uit, ook al stonden ze niet meer ​​recht overeind. Ze stonden heel schuin op bijna vijfenveertig graden. Dan, tot slot, storte het hele huis gewoon in elkaar tot een puinhoop en de termieten zwermden over de bovenkant ervan alsof het een enorme mierenhoop was.

En de Heer zei: “Amerika wordt opgegeten van binnenuit. Haar dagen zijn geteld. Er zijn drie onderdelen in de financiële ineenstorting. De eerste scheur in de fundering gebeurde in september 2008. De ineenstorting van de muren is de tweede daling van de dollar die snel zal komen. De dollar verliest 30% meer van zijn waarde. Dan zal vervolgens het hele financiële systeem in elkaar storten en alle rijkdom van Amerika zal worden verslonden. Maar, in die verschrikkelijke tijd zal ik weer naar Amerika komen. Een derde Grote Opwekking zal er komen. Maar, de dagen van de heerlijkheid van Amerika en de schoonheid ervan zal nooit meer te zien zijn. Mijn oordeel zal snel komen over al diegenen die hun rug naar Mij hebben toegekeerd.”

Ontvangen via e-mail

Printen??? Spaar papier en inkt.