www.wimjongman.nl

(homepagina)

DE BOODSCHAPPER - Deel 10: Het mysterie van de afikomen ingesteld door Christus zelf

10 december 2020 - door SkyWatch Editor

Deel 1 - Deel 2 - Deel 3 - Deel 4 - Deel 5 - Deel 6 - Deel 7 - Deel 8 - Deel 9

()

De Joden probeerden het zo goed mogelijk te onderdrukken, en zeker hun inspanningen werden met enig succes bekroond, omdat christenen grotendeels niet weten waar Christus op wees toen Hij het Pesach-afikomen nam en brak en het met Zijn lichaam vergeleek. Maar men zou kunnen zeggen dat geen van de Joodse heersers van die tijd het begreep; als ze dat wel hadden gedaan, hadden ze misschien niet geprobeerd om het feest van de Heer der Heerlijkheid te onderdrukken.

Volg dit spoor:

1. Als afikomenos door christenen werd gebruikt om te verwijzen naar de Messias kort na de Hemelvaart in het gebied van de wereld waar Jezus wandelde, dan vertelt dit ons dat Jezus het afikomen werd voor die Joden die in Hem geloofden, omdat het christendom voortkomt uit het Jodendom. Het betekent dat de nu-Messiaanse Joden het woord (en de gewoonte) aanhouden dat hen al bekend was. Het betekende altijd "Messias", maar deze verschuiving was van de toekomstige tijd ("dat wat erna komt") naar de verleden tijd ("Hij die is gekomen").

2. En als de Joden een langdurige Messiaanse gewoonte hadden binnen hun feesten, zoals we hierin het meest waarschijnlijke scenario hebben laten zien, dan zou Jezus dat ook geweten hebben.

3. En als Jezus ervan wist, dan zou Hij, als een Jood van het orthodoxe soort, Zijn eigen Pesach met Zijn discipelen hebben uitgevoerd, en ook hebben deelgenomen aan deze belangrijke, Messiaanse, broodbrekende gewoonte.

Maar wacht eens even. Je denkt misschien dat de overeenkomsten niet precies zijn. Jezus verborg nooit iets, of liet kinderen vrij om op zoek te gaan, of...

We zijn ons ervan bewust. Het is een andere laag die onze geest eigenlijk verplettert. Jezus zelf de Beloofde Messias, vertelde hen dat hij niet langer verborgen was. Niemand hoefde ooit nog op zoek te gaan naar deze man, deze Afikomen.

Hij was gekomen.

Bij deze Pesach-maaltijd, toen Jezus de afikomen, de matzah die Hemzelf voorstelt, nam en ceremonieel brak, ging direct naar het einde, voorbij de zoektocht. Waarom zou Hij iets anders doen dan dat?

Hij was geopenbaard.

Hij legde toen in niet mis te verstane bewoordingen uit dat de afikomen die Hij brak zijn lichaam was, dat wat gebroken zou worden en verhandeld zou worden als losgeld, als de Messiaanse vervulling van de "Belofte van de Vader". Hij droeg Zijn volgelingen op er deel van uit te maken ter nagedachtenis aan Hem, het Paaslam, zoals de Joden hun jeugd opdragen er deel van uit te maken ter nagedachtenis aan het Paaslam.

En dan, net zoals het Joodse kind dat de afikomen zou doorgeven aan de "vader van het huishouden" in ruil voor een prijs, werd Jezus dat Kind, dat zijn afikomen, zijn lichaam, bereidwillig onderwierp om het losgeld voor de Vader te zijn: een symbool van de voltooiing van een belofte. De Vader erkende de overhandiging van de Grote Afikomen en gaf verlossing aan allen.

Een paar dagen na de Opstanding van Christus kregen twee volgelingen onbewust zijn gezelschap. Deze mannen waren niet aanwezig bij het Laatste Avondmaal. Ze herkenden Jezus ook niet aan zijn gewaad, zijn littekens of iets bovennatuurlijks toen ze naast Hem op de weg naar Emmaüs liepen. Ironisch genoeg bleven ze klagen over het verlies van hun Verlosser - die zich bij hen op de weg voegde. En toen, zo zegt het Woord, herkenden ze Hem, alleen aan de manier hoe Hij het brood brak.

Let op:

En het gebeurde, terwijl zij [de twee mannen] met elkaar spraken en van gedachten wisselden, dat Jezus Zelf bij hen kwam en met hen meeliep. Maar hun ogen werden gesloten gehouden, zodat zij Hem niet herkenden. En Hij zei tegen hen: Wat zijn dit voor gesprekken die u al lopend met elkaar voert en waarom ziet u er zo bedroefd uit?

En de één, van wie de naam Kleopas was, antwoordde en zei tegen Hem: Bent U als enige een vreemdeling in Jeruzalem dat U niet weet welke dingen daar in deze dagen gebeurd zijn?

En Hij zei tegen hen: Welke dan?

En zij zeiden tegen Hem: De dingen met betrekking tot Jezus de Nazarener, Die een Profeet was, machtig in werken en woorden voor God en heel het volk; en hoe onze overpriesters en leiders Hem overgeleverd hebben om Hem ter dood te veroordelen, en Hem gekruisigd hebben.....

En Hij begon bij Mozes [Genesis] en alle profeten, en [Jezus] legde hun uit wat in al de Schriften over Hem geschreven was.....

En het gebeurde, toen Hij met hen aan tafel aanlag, dat Hij het brood nam en het zegende. En toen Hij het gebroken had, gaf Hij het aan hen. En hun ogen werden geopend, en zij herkenden Hem, maar Hij verdween uit hun gezicht. En zij zeiden tegen elkaar: Was ons hart niet brandend in ons, toen Hij onderweg tot ons sprak en voor ons de Schriften opende? En op datzelfde moment stonden zij op en keerden terug naar Jeruzalem, en vonden de elf discipelen en hen die bij hen waren, bijeen. Die zeiden: De Heere is werkelijk opgewekt en is aan Simon verschenen. En zij vertelden wat er onderweg gebeurd was, en hoe Hij door hen herkend was bij het breken van het brood. (Lucas 24:13-35; tussen haakjes toegevoegd)

Jezus wandelde en sprak met deze twee mannen persoonlijk, lang genoeg om hen "alles" te vertellen wat de Schrift over Hemzelf zei, en in al die tijd wisten ze niet dat ze in de aanwezigheid van hun Opgestane Messias waren. Ze voelden zich comfortabel genoeg om deze Man in hun huis uit te nodigen voor een maaltijd tijdens de Pesachweek (toen ongezuurd brood nog de regel zou zijn), maar ze kenden Zijn ware identiteit niet. Die openbaring kwam alleen als gevolg van Zijn brekend brood.

Maar hoe kon een eenvoudige handeling van het breken van brood zo direct de identiteit onthullen? Het is niet zo moeilijk te geloven dat Zijn discipelen het woord dat Jezus op zich had ingesteld als het Afikomen bij hun Pesach-maaltijd hebben verspreid. Het is eigenlijk meer waarschijnlijk dan niet dat degenen in de intieme kring van volgelingen alles zouden hebben gehoord over hoeveel nadruk de Messias legde op het breken van de afikomen en de daaropvolgende aankondiging dat het Zijn lichaam was. Later, in het huis van degenen met wie Hij tijdens de wandeling samen was, zegende Jezus het ongezuurde brood en zei toen geen woord meer, want Hij brak het en gaf het direct aan hen. Hij verborg het nooit en sprak nooit over een zoektocht naar de Messias. Hij omzeilde de zoektocht. Die daad alleen al maakte de verklaring: De Afikomen is niet langer verborgen. Daarom maakte hij zichzelf bekend "door het breken van het brood."

Toen, veertig dagen na Christus' dood, op de dag dat de kinderen van de Joodse huizen hun prijs losten voor de ontdekking van de verborgen matzah, steeg Jezus op om bij zijn Vader te zijn, met wie Hij één was, wat inderdaad een immens geschenk voor Christus was. De belofte van de Vader werd voor iedereen vervuld.

Het past allemaal.

De puzzel is in elkaar gezet, alle stukjes op de juiste plaats, en het beeld is duidelijk. Op dit punt in onze reflectie is het moeilijker om niet te geloven dat de zoektocht naar de afikomen de eerste communie was. Als we om de paar zondagen langs die mooie, kunstmatig-gouden communieplaten rond het heiligdom gaan met die al gebroken crackers op een stapel, weten velen van ons niet hoe diep en hoe mooi het eindbeeld van onze Verlosser werkelijk is. De dagen in de aanloop naar zijn dood voelen we ons zo eenzaam, tragisch en triest. En er zijn momenten die dat zeker vastleggen, zoals zijn gebeden in de tuin vlak voor zijn arrestatie. Maar er zijn andere momenten die we missen, zoals die waarop Hij het brood brak en daarmee de oude gewoonte doorbrak met een triomfantelijke roep in het ongeziene rijk. Wij auteurs kunnen ons alleen maar voorstellen dat de engelen zo luid een lof zongen dat de menselijke oren verdoofden op het moment dat het oppervlak van de ongezuurde cracker voor het eerst zijn profetische, versplinterende krak liet horen.

Het was een klein geluid. Maar, zoals veel geleerden die dit onderwerp uitgekamd hebben met een fijngetande kam, geloven deze auteurs dat deze kleine krakende trilling, door de kracht van Jezus als de Allerhoogste Afikomen, een sacrament hebben gesignaleerd dat, ongeacht wie wat probeert te onderdrukken, zal blijven klinken totdat Hij weerkomt. Die kleine krak weerklonk onomkeerbaar betekent dat Afikomen nu "degene is die kwam... en die weer zal komen":

Want zo dikwijls als u dit brood eet en deze drinkbeker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat Hij komt. (1 Korintiërs 11:26)

Laatste gedachten: Onze Ongezuurde Voorspraak

Laten we eens kijken naar een paar genoemde gist/zonde parallellen:

Meer dan wat dan ook in die opsomming is de voor de hand liggende parallel dat de gist, of die nu natuurlijk is of toegevoegd, zich na activering ongecontroleerd door het deeg verspreidt. Kijkend naar het Nieuwe Testament en het Nieuwe Verbond door Christus, gebruikte Paulus dit ingrediënt ook als een metafoor om uit te leggen dat de zonde zich kan uitbreiden en verspreiden, wat kan leiden tot weer meer zonde in iemands leven, of zelfs kan leiden tot het beïnvloeden van anderen om deel te nemen aan de zonde, net zoals één klompje zuurdesem of gist een hele klompje deeg kan beïnvloeden (1 Korintiërs 5:6-8).

BOEK DES LEVENS VERBONDEN MET 2025 EN DE HOGE HEILIGE DAGEN DIE WIJZEN OP DE TERUGKEER VAN JEZUS CHRISTUS!?

Als je bedenkt hoe ver dat zou kunnen gaan, is het bereik eigenlijk grenzeloos. Als een voorbeeld: Hier bij SkyWatch Televisie, Defender Publishing, en Whispering Ponies Ranch, is een van onze hoogste prioriteiten om de redding van en de directe bediening van sex-beschadigde kinderen, jongeren en vrouwen te garanderen. We hebben sinds het begin van deze onderneming geleerd dat mensenhandelaars worden ondersteund door talloze wegen die de meeste mensen niet eens overwegen, zoals internetporno (en vele andere). Websites die inhoud produceren met deze slachtoffers worden de hele tijd benaderd door browsers van mensen die geen idee hadden wie of wat ze ondersteunden toen ze klikten. Volg gewoon deze ene cyclus met ons voor een moment. In het geval van een criminele site zoals die ontwikkeld is in de mensensmokkel-kringen:

1. Zeker, de toegang tot een pornografische website is in de eerste plaats een zonde, of de kijker nu wel of niet weet wat voor soort misbruik er aan de andere kant van de site kan plaatsvinden.
2. De crimineel achter de website gaat verder in deze winstgevende arena, gesteund door degenen die snuffelen waar ze niet mogen komen. Naarmate zijn portemonnee groeit, worden meer kinderen, vrouwen en tieners ontvoerd om zijn pornobedrijf uit te breiden. Zonder twijfel zijn ontvoering en seksslavernij zonde.
3. Drugs spelen een enorme rol in de sekshandel. Het wordt toegediend aan de slachtoffers voor de pijn na het misbruik, om ze gevoelloos en emotieloos te houden tijdens het misbruik, en voor degenen die verslaafd zijn, houdt het hen afhankelijk van de drug en dus bereid om alles te doen wat nodig is om hun "volgende beloning" te krijgen. (Drugs zijn ook de reden dat veel van deze sites er uitzien alsof er gewillige deelnemers bij betrokken zijn; ze zijn geïnstrueerd om te handelen alsof het een consensuele gebeurtenis is, en het verschijnen van wilskracht - of zelfs uitlokking - is een gemakkelijker prestatie wanneer een persoon verdoofd is). Het is duidelijk dat het maken van verslaafden van deze slachtoffers een vreselijke zonde is.
4. De criminele misbruikers in de ring zijn vaak (sommigen zouden zeggen "altijd") ook verslaafd aan drugs, waardoor de zonde van illegaal drugsgebruik een groter deel van deze keten uitmaakt.
5. Drugskartels en alle onvoorstelbare misdaden waar ze mee verbonden zijn (waaronder moord, verkrachting, geweld, het witwassen van geld, etc.) worden nu ook gesteund, wat de verspreiding van de zonde nog groter maakt.
6. Herhaaldelijke ontheiliging en illegaal druggebruik aan en door kinderen, tieners en vrouwen - zelfs bij een onwaarschijnlijke redding en vrijlating - draagt bij aan een psychologische schade, waardoor deze slachtoffers veel meer kans hebben tot strijd in hun geloof en nog meer zonde te begaan tegen God in hun pijn en verdriet. In sommige tragische gevallen kunnen de slachtoffers het gevoel hebben dat verder misbruik van hun lichaam het enige is wat ze nog weten om te doen om zo in hun levensonderhoud te voorzien. In het ergste geval kan een slachtoffer geloven dat hij of zij zich buiten Gods genade bevindt, of zelfs buiten het rijk van Zijn zorg. Nu de effecten van psychologisch verdovende drugs zijn ervaren, is de kans groot dat een slachtoffer zich later in zijn leven weer tot die "vriend" zal wenden als troost. De relaties tussen deze slachtoffers zullen door deze complicaties nog meer gekwetst worden, wat mogelijk leidt tot meer misbruik, zelfs buiten de handelskring om. Al deze "toekomstige" factoren voeden een cyclus.
7. En tot slot draait het allemaal terug naar die eerste persoon die op het internet surft: Hij of zij heeft beelden in zijn of haar hoofd gezet die moeilijk te vergeten zijn. Deze persoon wordt achtervolgd door dergelijke afwijkende beelden en glijdt terug in de computerstoel als niemand kijkt en keert terug naar de site die al het hierboven genoemde vertoonde kwaad weer financiert. De kracht van de porno blijft hangen bij de persoon, wat hem of haar kwelt, komt terug en verzwakt zijn of haar vastberadenheid om zich te onthouden totdat de verslaving naar die wereld het overneemt. Wat gisteren een zinnenprikkelend beeld of video was, is vandaag niet genoeg, en iets wat nog meer afwijkend of verontrustend is, wordt aangeklikt om de nieuwsgierigheid van de ondeugende geest te bevredigen, waardoor de valstrik nog erger wordt. Uiteindelijk kan de verslaving leiden tot een verwoest huwelijk, een gebroken thuis en zelfs het opgeven van het geloof. De zonde houdt schijnbaar nooit op...

Natuurlijk zijn we niet van plan om te suggereren dat elke pornografische site gerelateerd is aan mensenhandel. Dit voorbeeld ligt ons bij na aanhoren van onze dienstbare medewerkers (zoals "Eight Days Ministries" oprichter Jaco Booyens) nauw aan het hart hoe vergeetachtig de meeste mensen in onze samenleving zijn over hoeveel van de porno-industrie mensenhandelaars het hebben overgenomen. Dit wordt nog duidelijker geïllustreerd door de verbazingwekkende details die aan het licht komen in de baanbrekende nieuwe documentaire Silent Cry: The Darker Side of Trafficking. Maar we weten ook dat mensen die rondklikken op het World Wide Web en denken dat ze alleen zichzelf beïnvloeden, vaak onbewust deze criminele kringen steunen. (Maar zelfs als ze dit soort hartverscheurende victimisatie niet ondersteunen, dragen ze onbewust bij aan degenen die bereidwillig in de pornografie-industrie zitten, die hun geld verdienen met de verkoop van lichamen, wat bijbels gezien de ergste en meest obscene vorm van prostitutie is. We vragen ons af hoeveel mensen die porno-websites hebben bezocht zich vergelijken met iemand die een prostituee inhuurt...)

Met behulp van slechts één illustratie kunnen we beter begrijpen hoe de zonde (zuurdesem), eenmaal geactiveerd en vastgehouden (zoals gist), zich kan verspreiden naar het hele hart en leven van de persoon (naar de hele klomp deeg), en hoe de gevolgen ervan niet kunnen worden gestopt of verwijderd door de eigen inspanningen van de zondaar. Paulus begreep het gebruik van zuurdesem als een voorstelling van de zonde heel goed.

De vervulling van het Pesach was een eenmalige handeling van Christus, herdacht door middel van een sacrament (communie), wat een fysieke erkenning is van een geestelijk werk. Het avondmaal, vooral wanneer het met ongezuurd brood wordt genomen (hoewel we degenen die het met gewoon brood nemen niet zouden veroordelen, als Christus de matzah heeft vervangen), vervult ook het feest van het ongezuurde brood de erkenning van Jezus' verlossingswerk. Het Feest van het Ongezuurde Brood met de bijbehorende Bedikas Chametz ("Zoektocht naar de Hemel")-ceremonie vertegenwoordigt echter een zoektocht naar alle zonde in ons leven, inclusief die welke verborgen is in kleine hoekjes en gaatjes, gevolgd door de snelle verwijdering ervan, de reiniging ervan, en het wegwerpen ervan. Het feest van het Ongezuurde Brood is een tijd om een voortdurende, bewuste onthouding van de zonde te erkennen. De vervulling van het feest door Christus vereist meer dan een toevallige "dank" voor wat Hij heeft gedaan. We vieren Christus' werk/voldoening met een dagelijkse keuze - een geloofs-door-werk-relatie. Wat Hij voor ons heeft gedaan mag nooit worden besmeurd door het feit dat we het als vanzelfsprekend beschouwen, en we kunnen nooit missen wat dat betekent in het licht van de eeuwigheid.

Beschouw het zo: Het Pascha keek uit naar de kruisiging, wat de gebeurtenis was waarin we vergeven werden van al onze zonden en nieuw werden door aanneming; Het feest van het ongezuurde brood, zoals vervuld door Christus, markeert wat onze verantwoordelijkheden zijn in het blijven accepteren van Zijn offer en het afscheiden van onszelf van de zonde, zoals de Joden zich van de hemel hebben afgescheiden.

God houdt van ons, maar Hij kan de zonde niet liefhebben, dus heeft onze zonde, vóór Christus, ons van Hem gescheiden. Jezus kwam zodat we de Vader weer konden bereiken, en dat Hij zonder twijfel heeft volbracht, maar niet opdat we zouden blijven zondigen om Zijn genade te veronachtzamen!

Paulus weerlegde dit verachtelijke concept: "Wat zullen we dan zeggen? Zullen we doorgaan met zondigen, zodat de genade in overvloed aanwezig is? God verhoede het. Hoe zullen wij, die dood zijn aan de zonde, daarin nog langer leven?" (Romeinen 6:1-2). De NLT verwoordt deze passage: "Welnu, moeten we blijven zondigen, zodat God ons meer en meer van zijn wonderbaarlijke genade kan laten zien? Natuurlijk niet! Hoe kunnen we, sinds we gestorven zijn aan de zonde, daarin blijven leven?".

Wat Christus voor ons deed door het Lam te worden, was een legale stap in het geestelijke rechtssysteem.

We moeten op zijn minst de volgende informatie begrijpen om de scheiding tussen God en de zonde te kunnen waarderen, en hoe dat onze betrokkenheid vereist: Voor ons, voor u, en voor de hele wereld, in de rechtszaal van het ongeziene rijk, werd Jezus een procureur/voorspraak... een die een goede vriend van ons de SkyWatch mensen, John McTernan noemde het, "de beste Joodse pleiter die je je ooit kunt voorstellen."[i]

McTernan is een christelijke evangelist, leraar en auteur van meerdere boeken, evenals een van de grondleggers van de Internationale Politie voor Christus. Als diepgaand succesvol rechercheur in de praktijk sinds 1972 heeft hij ontelbare uren in de rechtbank doorgebracht, waarbij hij ons rechtssysteem uit de eerste hand heeft geobserveerd; daarom heeft hij een uniek inzicht in hoe het rechtssysteem van God werkt. Toen Tom hem uitnodigde om op SkyWatch Television te komen om te vertellen over zijn boek, When Jesus Sets You Free, You Are Free Indeed [Wanneer Jezus je vrijmaakt, ben je waarlijkt vrijgemaakt], een boek dat de methoden van de Amerikaanse rechtbank gebruikt als een manier om de juridische stappen die Jezus namens ons heeft genomen uit te leggen, deelde McTernan met ons:

In onze samenleving hebben we een wetboek van strafrecht. En geeft dat wetboek van strafrecht niet aan wat we wel en niet kunnen doen? En er zijn vele straffen in het wetboek van strafrecht. Nou, God heeft ook een strafwetboek.... Als je [de menselijke wet] breekt, heb je, zware misdrijven, er zijn misdrijven en overtredingen, sommige zijn "A tot B tot C" type van misdrijven. Maar God heeft maar één soort van misdrijf, en dat is scheiding van hem voor de eeuwigheid, omdat hij heilig is.

In ons systeem doen we, als je een misdrijf pleegt, een onderzoek, en er wordt bewijs gepresenteerd in de rechtbank. In Gods regering zou je kunnen zeggen dat er een onderzoek is, en dat er bewijs wordt gepresenteerd: De Bijbel zegt: "Want door uw woorden zult u worden gerechtvaardigd, want door uw woorden zult u worden veroordeeld," [en,] "Elke handeling, wat we ook doen in de duisternis, op de Dag des Oordeels zal het aan het licht worden gebracht." In Gods systeem heeft Hij het bewijs verkregen. In feite, als je kijkt naar Openbaring hoofdstuk 20 en het Grote Witte Troon Oordeel, zijn er boeken die open gaan en die de daden bevatten die de mensen deden. Het zal allemaal naar buiten worden gebracht.

In ons systeem is er een rechtbank.... en wij zorgen voor een advocaat. "Als jij je er geen kunt veroorloven, zal er een voor jou worden voorzien." Weet je, we hebben rechten, de Miranda rechten die we aan de mensen voorlezen. God zorgt voor een advocaat: Jezus Christus de Rechtvaardige. Als iemand zondigt, hebben we een advocaat bij de Vader: Jezus Christus de Rechtvaardige. Het verschil is, in Gods systeem is de advocaat bereid om de prijs te betalen... Laten we zeggen dat je vijftigduizend dollar verschuldigd bent in sancties voor een bepaalde misdaad die je hebt begaan, en ik zeg: "Nou, jij, [de veroordeelde persoon] kunt het je niet veroorloven, maar ik ga de cheque te schrijven op [jouw] naam." Dat is wat de Heer deed, in fysieke zin door de straf voor onze zonde te betalen.

Zie je, de sleutel tot dit alles is: God is heilig. Hij is heilig. En de zonde is een grote belediging voor Hem, dus Hij moet Zichzelf scheiden van de zonde, maar Hij heeft ook liefde. Hij heeft een enorme hoeveelheid liefde. Daarom heeft Hij Jezus Christus gezonden om zijn heiligheid en zijn liefde te overbruggen, zodat wie de Heer zal ontvangen als de Verlosser van die persoon, ongeacht wat hij of zij heeft begaan, Hij zal worden vergeven.[ii]

De vervulling van het Pesach in Jezus Christus verwijdert de scheiding tussen ons en God. Het vernietigt de eeuwige straf die we verdienen door schuldig te worden bevonden aan de zonde. We zijn, hoewel we de misdaad hebben begaan, "niet schuldig bevonden". Deze spirituele rechtshandeling die namens ons wordt uitgevoerd, wordt 'rechtvaardiging' genoemd. Denk eraan wat Paulus zei over de rechtvaardiging in Romeinen en Galaten, en merk op hoe ook hij een parallelle juridische terminologie gebruikt tussen de verlossingsdaad van Christus en de Mozaïsche wet van zijn tijd:

Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd door Zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus. Hem heeft God openlijk aangewezen als middel tot verzoening, door het geloof in Zijn bloed. Dit was om Zijn rechtvaardigheid te bewijzen vanwege het voorbijgaan aan de zonden die eertijds hadden plaatsgevonden onder de verdraagzaamheid van God. Hij deed dit om Zijn rechtvaardigheid te bewijzen nu in deze tijd, zodat Hijzelf rechtvaardig is én rechtvaardigt degene die uit het geloof in Jezus is. Waar is dan de roem? Hij is uitgesloten. Door welke wet? Van de werken? Nee, maar door de wet van het geloof. Wij komen dus tot de slotsom dat de mens door het geloof gerechtvaardigd wordt zonder werken van de wet. (Romeinen 3:23-28)

Dat weten dat een mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken van de wet, maar door het geloof in Jezus Christus. Zo ook zijn wij in Christus Jezus gaan geloven, opdat wij gerechtvaardigd zouden worden uit het geloof van Christus en niet uit werken van de wet. Immers, uit werken van de wet wordt geen vlees gerechtvaardigd. (Galaten 2:16)

Verlossing gaat niet alleen over iets verkeerds doen en vergeven worden (hoewel dat er zeker deel van uitmaakt). Het gaat er vooral om dat God, in Zijn heiligheid, van nature niet in staat is om zich bij ons aan te sluiten in onze zonde, ook al hield Hij van Zijn schepping en verlangde Hij naar ons gezelschap. Daarom hadden we een Pesach Lam, een bemiddelende Pleiter, nodig om onze misdadige zaak aan de Vader voor te leggen, om vervolgens onze zonde weg te nemen, en haar van ons weg te voeren "zover het oosten van het westen is" (Psalm 103:12), en om haar "in de diepte van de zee" te werpen (Micha 7:19).

De enige kosten waarvoor we verantwoordelijk zijn, is het plaatsen van ons geloof in Jezus en het aanvaarden van Zijn verlossingswerk aan het kruis als onze Verlosser. We zijn "gerechtvaardigd" voor God door het geloof alleen, zoals Maarten Luther zo terecht aandrong in zijn Sole fide doctrine van de Reformatie.

Maar Jakobus, de halfbroer van Jezus Christus, had ook iets te zeggen over het geloof. Hij maakte duidelijk dat zijn uiterlijke waarneembare levensbeslissingen zijn geloof openbaarden zonder dat hij het aan anderen hoefde op te dringen, en dat slechts te geloven dat er een God is, een prestatie was die zelfs de demonen konden volbrengen, en toch beven ze (Jakobus 2:18-19). Hij kwam op het punt dat het voortdurend weerstaan van verleidingen en het wegnemen van elke potentiële zonde in het leven van een gelovige noodzakelijk is om het geloof dat een Christen beweert te hebben, uit te voeren.

De vervulling van Pesach viert het werk van het Lam in het verleden, dat ons bevrijdde van de slavernij van de zonde en ons toegang gaf tot een nieuw leven in Hem. De vervulling van de Bedikas Chametz ("Zoektocht naar de Hemel") ceremonie tijdens het Feest van de Ongezuurde Broden observeert het vooruitgaan van gelovigen in dat nieuwe leven met verantwoording aan Christus, net zoals de Israëlieten Egypte verlieten om een nieuw leven met verantwoording aan God in te gaan. Onze geestelijke matzah vereist inspanning van ons. We moeten onze chametz attributen herhaaldelijk door de kamers van ons leven heen dragen, de zuurdesem van onze keuzes ontdekken, de lelijke gist die we verstrooid hebben erkennen/belijden en, door het zondeverdrijvende bloed van het Lam en het lichaam van de Opperste Matzah, als volledig gereinigd worden beschouwd.

De verantwoordelijkheid gaat nu verder dan wat er namens ons in de rechtbank is gebeurd en volgt ons naar huis, naar waar we wonen. In een contextueel relevante, moderne herformulering van Paulus' aansporing in Romeinen 6:1-2: "Welnu, moeten we dan steeds weer in de rechtszaal van Gods rechtssysteem terechtkomen, zodat onze advocaat ons steeds meer van zijn wonderbaarlijke verdediging kan laten zien? Natuurlijk niet! Sinds we zijn gestorven aan dat oude criminele leven, hoe kunnen we dan nog criminelen blijven?"

VOLGENDE KEER: Het mysterie van "Eerste Vruchten"

Notities

[i] This moniker was coined on an episode of SkyWatch Television early in the year 2016. The rest of the episode can be viewed here: “Donna Howell & John McTernan—God’s Mercy and Redemption,” YouTube video, 16:39–16:43, uploaded by SkyWatch TV on February 8, 2016, last accessed April 22, 2020, https://www.youtube.com/watch?v=9ookNb5am1M.

[ii] This was shared on an episode of SkyWatch Television late in the year 2015. It can be viewed in its entirety here: “Donna Howell & John McTernan Discuss Redemption, When Jesus Sets You Free,” YouTube video, 2:19–5:02; 9:23–9:50, uploaded by SkyWatch TV on December 23, 2015, last accessed April 22, 2020, https://www.youtube.com/watch?v=EIC7rKgDBrY.

Bron: THE MESSENGER—PART 10: Mystery of the Afikomen Established by Christ, Himself » SkyWatchTV