30 november 2011 - door Barry Rubin
Sinds afgelopen februari heb ik voorspeld dat de Moslim Broederschap de verkiezingen zouden winnen in Egypte. Mensen hebben gedacht dat ik erg pessimistisch was. Nu beginnen de tellingen door te komen, en ... het is veel erger dan ik dacht. Aan mijn voorspelling dat de Broederschap en de andere islamisten een kleine meerderheid zouden krijgen lijkt te zijn voldaan, en nog meer. Volgens de meeste berichten, scoort de Broederschap op zichzelf iets minder dan 40 procent.
De resultaten zijn dus nog slechter dan verwacht en om twee redenen:
Ten eerste: de stemmen die we nu hebben komen uit de meest stedelijke gebieden van het land.
Dat zijn de Facebook aanhangers, die wonen in Caïro en Alexandrië. Als de gematigden het al slecht doen in de grote steden, wat gaat er gebeuren in de dorpen langs de Nijl? Als de fascistische partij als eerste uit de bus kwam in een aantal Europese landen met de Sociaal-Democratische districten, je weet dan dat je in de problemen zit.
De Broederschap kwam in eerste uit de bus in Caïro en Alexandrië. Denk daar eens over na. Natuurlijk zijn er miljoenen migranten vanuit het platteland naar die plaatsen, maar dat is ook waar de middenklasse leeft, zoals die is.
Ten tweede: de gematigde partijen werden niet eens tweede - ze kwamen op de derde plaats, of dicht daarbij.
De salafi’s - mensen die nog radicaler zijn dan de Moslim Broederschap - werden tweede. Dat die het zo goed deden is een verrassing. Dat ze het zo goed deden zonder schade voor de Broederschap is echt schokkend.
Schattingen voor de Justice Party, met de Facebook-kinderen van januari, krijgen 5 tot 10 procent. Zelfs samen met de andere twee grote gematigde partijen, dat betekent dat de liberalen niet eens in staat zijn om iets te blokkeren. Nu al proeft de Broederschap het bloed en praten over druk op de militaire junta en een versnelling om aan de macht te komen.
Het zou moeilijk zijn om, een dergelijke overdracht van de macht aan te zien. Het stemrecht is nog lang niet klaar en zal ongeveer drie maanden meer tijd vragen, gevolgd door een presidentsverkiezingen. En ja: de resultaten tot nu toe wijzen erop dat de islamisten ook het presidentschap winnen.
Dat is het wanneer de pret pas echt begint. President Barack Obama gaat een uitdaging aan waar hij niet in staat is om aan te voldoen, omdat hij niet eens begrijpt wat er gebeurt. Hij is als een man die is verteld dat een woeste leeuw echt een speels katje is en vervolgens probeert om het met de hand te voeden.
Of, om de metafoor om te schakelen in het midden van een stroom van gedachten, is het misschien een betere afbeelding als Dr Frankenstein:
“Als jongere,” zei hij, “geloofde ik van mezelf om bestemd te zijn voor een aantal grote ondernemingen. ... Ik kon mijzelf niet rangschikken in de kudde van de gemeenschappelijke projectoren. Maar deze gedachte, die me gesteund heeft in het begin van mijn carrière, doet mij nu slechts lager in het stof duiken. Al mijn speculaties en hoop zijn als niets. En, net als de aartsengel, die streefde naar de almacht, ben ik geketend in een eeuwige hel”- Mary Shelley, Frankenstein
In de toepassing van deze verkiezing, is Egypte verdeeld in drie secties en elke sectie zal een tweede ronde krijgen. Ik voorspel dat de gematigden zullen falen om samen te werken, en dat de islamisten dus uiteindelijk een nog groter deel van de zetels in het parlement zullen krijgen.
The Wall Street Journal correspondent zegt dat de salafisten de Broederschap verder naar “rechts” zal duwen, en dat is een heel gevoelig punt. Waarom zou de Broederschap doen alsof ze gematigd zijn wanneer de mensen hebben gesproken en die willen dat de sharia met stip aan de top zal staan?
Dus de islamisten wonnen de verkiezingen en het was eerlijk. Moeten we een goed gevoel krijgen dat de democratie heeft gefunctioneerd en dat de mensen krijgen wat ze willen?
Of moeten we een slecht gevoel krijgen dat de mensen onder een repressieve dictatuur komen te leven, met de onderdrukking van vrouwen, de onderdrukking van christenen, conflict met Israël, haat tegen het Westen, en het bevriezen van de Egyptische samenleving in een keurslijf dat kan alleen maar leiden tot verdere armoede en het vergroten van lijden?
Als de stemmentelling duidelijker wordt, zal ik mijn analyse verfijnen, maar nu weten we al: dit is hoe de (Egyptische) democratie eruit ziet.
Bron: Rubin Reports ยป Flash: What, Me Pessimistic? Egyptian Election Outcome is Worse Than I Expected