()

De Europese droom

De EU-architecten hadden nooit de bedoeling dat de Unie een democratie zou worden.
Deze mensen stond een regering voor ogen van technocraten, niet van gekozen leiders.
De eerste aanzetten zijn nu gegeven met de vervanging van de niet gekozen presidenten van Griekenland en Italië.

Monti de benoemde president van Italië is lid van de Bilderbergers en de Europese voorzitter van Council on Foreign Relations opgericht door David Rockefeller in 1973. Beide instituten van de Wereld-elite.
Tevens de eerste voorzitter van Bruegel, een Europese denktank, opgericht in 2005.
Met Lucas Papademos, was Senior econoom bij de Federal Reserve Bank van Boston in 1980. Lid van de Trilateral Commissie sinds 1998. Vice President van de European Central Bank onder Duisenberg. Hoofd van de de centrale bank van Griekenland en degene die rommelde met de cijfers zodat Griekenland kon toetreden tot de Eurozone, hij is nu de man met het meeste gezag in het land. Inplaats van onder aan de ladder te staan, wordt de man beloond voor zijn misdaad.

Door de dreiging van een finaciële crisis protesteert niemand tegen deze gang van zaken en beschouwt het zelfs als positief. De indruk ontstaat dat met een dergelijke handelswijze hier wel degelijk een plan achter zit en de democratie steeds verder opschuift in Europa, ook al omdat de grondwet op een dergelijke ondemocratische wijze er door werd gedrukt, ondanks de tegenstand van de bevolking.

Het “Europa project” is bedacht door twee hoge ambtenaren van de toenmalige Volkerenbond in 1920, Jean Monnet en Athur Salter. Dat moest een unie worden zonder verkozen leiders en geleid door technocraten als zijzelf.

Deze droom is dus met de benoeming van deze twee technocraten een stap dichterbij gekomen. Ook in 1990 werd een gekozen president Mevr. Tacher ten val gebracht wanneer deze een obstakel werd in de eenwording door haar tegenstand voor het Verdrag van Maastricht, het creëren van de Europese Unie en de gemeenschappelijke munt.
Een alliantie tussen de Europese elite, onder leiding van Jacques Delors, en de Tory eurofielen, onder leiding van Geoffrey Howe en Michael Heseltine, brachten dat binnen enkele weken voor elkaar.
Net zo rücksichtslos werd de tegenstand van de Nederlandse en Franse bevolking terzijde geschoven.

De Europese droom gaat dan ook stilaan veranderen in een nachtmerrie nu men deze Eurozone tot stand heeft gebracht met landen die geen enkele discipline kennen. Dat is ook teveel gevraagd van landen met een totaal andere een mentaliteit dan de noordelijke landen, die de regering als hun vijand zien (het in wezen ook is) en proberen om deze zoveel als mogelijk te bestelen en zeker te bedriegen wat de belasting aangaat. Landen waar corruptie een onderdeel is van het leven. Er is weinig samenwerking tussen de elite van die landen en de bevolking.
De elite die de wetten maakt bevoordeeld zichzelf door nauwelijks belasting te betalen waar in feite het meeste geld vandaan moet komen.

Hetzelfde fenomeen is te zien in Amerika waar de rijken zo weinig belasting betalen dat ze zelf uit schaamte al oproepen om dat te veranderen. Iets waar de Republikeinse partij niet van wil horen. Landen die zo weinig omkijken naar de medemens blijven niet overeind. Huizen die in zichzelf verdeeld zijn kunnen dat niet zei Yeshua.

De Italianen hebben een gezamenlijke spaarrekening van 800 Miljard wat meer is dan hun staatsschuld. De Duitsers die dit allemaal wel zien, hebben dan ook geenszins het plan om Italië uit de brand te helpen, maar werken er eerder aan om hen uit de Eurozone te werken. Gebeurd dat niet en krijgen de technocraten hun zin, dan gaat de Europese geldpers draaien net als men deed in Amerika en kunnen we weten wat ons dan te wachten staat, hetzelfde wat nu in Amerika gebeurd. Leegstaande huizen met de mensen dakloos op straat en onmenselijk opreden van de politie op bevel van de elite. Inflatie als voor de oorlog in Duitsland met de roep om de grote leider.

Ook het idee van Euro-obligaties geeft bepaalde landen veel macht als men op de eis van Duitsland ingaat als dan de soevereiniteit over de begroting door de landen moet worden ingeleverd bij een Europese commissie. Een oplossing die op een ongelukkig moment komt zegt Rabobank medewerker Boontra en de bedenker van de ‘bond’ Men weet niet als investeerder, naar welk land het geld gaat. De obligatie lijkt sterk maar is het niet.
Duitsland heeft zelf in 2003 door een forse overschrijding van de begroting deze ellende in gang heeft gezet, omdat andere landen zich daarna ook niet meer aan de regels hielden die waren ingesteld om de Euro kredietwaardig te houden.

Citaat uit de protocollen van de vrijmetselaars: Wat is in werkelijkheid een lening, vooral een buitenlandse, anders dan een aderlating?
Een lening bestaat uit staatsschuld-verbintenissen, die de verplichting inhouden tot het betalen van een bepaalde rente, in verhouding tot de grootte van het opgenomen kapitaal. Bedraagt de rente vijf procent, dan heeft de staat in de loop van twintig jaar ten overvloede alleen aan rente een bedrag betaald, gelijk aan het bedrag der lening, in veertig jaar een dubbel zo hoog bedrag, in zestig jaar het drievoudige en de schuld zelf blijft altijd nog onbetaald.

Het Europa project was altijd gebaseerd op een ideaal en niet op stevige vaste grond van gelijke cultuur en arbeid, zelfs in strijd met alle politieke en financiële realiteit.

Van de droom stadia zijn we nu in de realiteit beland, alleen onze leiders dromen nog even door en hopen op een toverformule die niet bestaat.

Het geloof in een steeds maar groeiende economie is een leugen die de schulden aan de particuliere banken steeds groter te maken, terwijl het ongehinderde consumentisme van de bevolking die steeds grotere schulden aangaan dit probleem versterken. Slechts een stoppen van het maken van schulden en tevreden zijn met wat het land opbrengt is een oplossing. Maar daar zal niemand voor kiezen.

Onderdeel van de droom is ook een groene wereld, bedacht door de wereld-elite. Die alle energiewinning in de westerse wereld -waar ze de grootste vinger in de pap- hebben stil gezet. Amerika zou zich zelf makkelijk kunnen bedruipen wat energie aangaat, als men het maar aanboorde, maar dat mag niet. Er zit meer energie in Alaska dan in Saoudi Arabië.
In Engeland is een veld ontdekt met 200 biljoen feet aardgas, dat is meer energie dan alle Noordzee velden bij elkaar. Maar dat mag niet vanwege de akkoorden in het Klimaatverdrag over de koolstof cijfers die dan worden overschreden.

Hoe het nu verder moet? Een grote oorlog is door al dit falen aanstaande. Dit is een gegeven dat zich steed weer in de geschiedenis herhaalt. Als de economie in elkaar stort, volgt daarop altijd een strijd waar die ook mag losbarsten al heeft het Midden-Oosten momenteel de beste papieren daarvoor, het kan net zo goed elders beginnen. Rusland en China komen steeds meer op de voorgrond.

Een project dat heel zijn historie heeft verloochend door het weglaten van alles wat christelijk was en is, die zelf het spreken over de jaartallen voor of na Christus wil gaan vermijden en de trieste poging doet om dat te vervangen door te spreken over Voor of Na de Huidige Tijd.
Het doet denken aan de bewering, dat 1917 “de meest belangrijke datum in de geschiedenis was”. De vraag is dan: “1917 het jaar na wat?”

Zo ook de vraag, de Europese droom hoe lang nog?

Wim Jongman

Printen??? Spaar papier en inkt.