www.wimjongman.nl

(homepagina)

De 20e-eeuwse Pogroms tegen de Joden in het Midden-Oosten - zullen christenen nu hetzelfde lot ondergaan?

Door Dr. Edy Cohen - 21 juli 2019

( )

De terrorist van ISIS vervangt het kruis door een ISIS vlag op het St. George's Klooster dichtbij Mosoel, Irak, foto via Poorten van Niniveh.

BESA Center Perspectives Paper No. 1.232, 21 juli 2019.

Samenvatting: Tegen de achtergrond van de vervolging van christenen in het Midden-Oosten in het algemeen en in de door de Palestijnse Autoriteit gecontroleerde gebieden in het bijzonder, is het de moeite waard om een gezegde in herinnering te roepen dat vele moslims door de generaties heen hebben geuit: "Eerst bemoeien we ons met de zaterdagmensen, daarna met de zondagmensen."

Een blik op de ontwikkelingen in het Midden-Oosten in de afgelopen decennia geeft de duidelijke indruk dat de regio 'gezuiverd' wordt van minderheden, vooral de christenen die er al duizenden jaren wonen. Het proces doet denken aan wat er is gebeurd met de Joden in de Arabische landen, die hun huizen moesten ontvluchten te midden van pogroms en vervolgingen die zij gedurende de 20e eeuw hebben moeten ondergaan, vooral na de oprichting van de staat Israël en haar overwinningen op de Arabische vijanden.

In Marokko, waar nog enkele duizenden Joden zijn overgebleven, vond in de 20e eeuw de eerste massamoord op Joden plaats - in Fez op 17 april 1912, nadat sultan Mulai Abd al-Hafid op 17 april 1912 een verdrag had ondertekend dat Marokko tot een Frans protectoraat maakte. Voor de bevolking van het land was deze overdracht van het gezag aan een christelijke heerser een daad van verraad. Niet in staat om het Franse volk aan te vallen, koos de Arabische menigte ervoor om Joden en hun eigendommen aan te vallen. Eenenvijftig Joden werden vermoord en veel huizen werden geplunderd.

Op 3 augustus 1934 vervloekte een Joodse kleermaker in de Algerijnse stad Constantijn de moslims en beledigde hij de islam terwijl hij dronken was. Het resultaat: pogroms tegen de lokale Joden. Er vielen 25 doden en 38 gewonden.

In juni 1941 brak in Bagdad de Farhoud uit. Ongeveer 200 Joden werden vermoord en duizenden gewond door hun Arabische buren. Joodse eigendommen werden geplunderd en veel huizen in brand gestoken.

Vier jaar later, op de verjaardag van de Balfour-verklaring van 1917, namen grote aantallen Arabieren hun frustratie over de nederlaag van nazi-Duitsland weg door in verschillende Arabische landen pogroms te plegen. In Egypte werden tien Joden gedood en ongeveer 350 gewond tijdens de rellen van de Moslimbroeders tegen de verklaring. Synagogen, Joodse ziekenhuizen en bejaardentehuizen werden in brand gestoken en meer dan 100 Joodse winkels geplunderd. In Libië werden ongeveer 140 Joden vermoord, synagogen verbrand en huizen geplunderd.

Op de dag na de goedkeuring van de VN-verdelingsresolutie op 29 november 1947 braken in verschillende Arabische landen de pogroms tegen de Joden uit. Deze waren niet gecoördineerd, maar spontaan. De moslims konden niet begrijpen hoe de Joden, die 1300 jaar onder hen als juridisch en institutioneel inferieure "beschermde personen" (dhimmis) hadden geleefd, een status zouden krijgen waarin zij onder andere over een aanzienlijke moslimminderheid zouden regeren. Deze ergernis leidde tot een aantal pogroms. In Aleppo in Syrië, werden 75 Joden vermoord. In Aden, Jemen, werden ongeveer 80 Joden afgeslacht, Joodse winkels geplunderd en synagogen in brand gestoken. Duizenden Joden vluchtten uit Aden en werden onder onmenselijke omstandigheden in gevangenenkampen vastgehouden. Dit leidde tot de Operatie Vleugels van Adelaars, waarbij tienduizenden Jemenitische Joden naar Israël werden gevlogen.

Ongeveer drie weken na de oprichting van Israël, op 7-8 juni 1948, vonden er pogroms plaats in de Marokkaanse steden Oujda en Jerada. Tweeënveertig Joden werden vermoord en honderden gewond. Enkele dagen later werden 14 Joden vermoord in Tripoli in Libië. In juni en juli 1948, als reactie op het onvermogen van het Egyptische leger om de nieuw ontstane Joodse staat te vernietigen, werden de Joodse gebieden van Caïro door Moslimbroederschap-bombardementen, sabotage en aanvallen overspoeld; tientallen Joden werden gedood en gewond.

Het verhaal herhaalt zich nog maar eens na de overwinning van Israël in de Zesdaagse Oorlog, toen leiders van Arabische landen wraak namen op de uitgedunde Joodse gemeenschappen die nog steeds onder hun heerschappij stonden. Duizenden Joden werden gedwongen te emigreren door pesterijen, opsluiting (in Egypte werden ongeveer 600 Joden één tot drie jaar gevangen gezet), moorden (in Libië en Marokko), intrekking van het staatsburgerschap (Irak en Egypte), uitzetting en inbeslagname van eigendommen (Irak, Libië, Egypte en Syrië). Twee jaar later, op 27 januari 1969, werden op het stadsplein van Bagdad negen Joden, waaronder minderjarigen, opgehangen op de beschuldiging van samenwerking met Israël. Uiteindelijk erkende de Israëlische regering hen als harugei malchoet, een benaming voor Joden die door een buitenlandse regering werden vermoord, meestal omdat ze Joods waren.

In het midden van de jaren tachtig werden 11 Libanese Joden ontvoerd door Hezbollah en na enkele maanden geëxecuteerd. De reden: de weigering van Israël om onderhandelingen te voeren over de vrijlating van de sjiitische agenten die men gevangen had gezet. De Joden werden beschuldigd van samenwerking met Israël en werden "Mossad-agenten" genoemd.

Zal het lot van de christenen in het Midden-Oosten mogelijk lijken op dat van de Joden in de Arabische landen? Uit de gegevens blijkt dat de christenen sinds 2014, toen de ISIS in Syrië en Irak aan de macht kwam, op grote schaal uit de regio zijn gevlucht. Veel westerse ambassades hebben de opdracht gekregen om onmiddellijk inreisvisa af te geven aan christenen die deze plaatsen willen verlaten, en het proces moet nog zijn hoogtepunt bereiken.

Dr. Edy Cohen is onderzoeker bij het BESA Center en auteur van het boek The Holocaust in the Eyes of Mahmoud Abbas (Hebreeuws).

Bron: The 20th Century Pogroms Against the Jews of the Middle East: Will Christians Suffer the Same Fate?