www.wimjongman.nl

(homepagina)

Midden-Oosten: De Anti-Iran Revolutie is goed op gang gekomen

door Con Coughlin - 7 november 2019

( )

De nationale protesten die in Libanon en Irak plaatsvinden, worden gedreven door lokale corruptie van de overheid en een brandende wens om een einde te maken aan de flagrante pogingen van Iran om van deze landen de facto het leengoed van Teheran te maken. Afbeelding: Anti-regeringsbetogers in Beiroet, Libanon, op 3 november 2019. (Foto door Sam Tarling/Getty Images)

De pogingen van Iran om haar kwaadaardige invloed in het hele Midden-Oosten uit te breiden, hebben een ernstige tegenslag te verduren gekregen als gevolg van de ongekende protesten tegen de regering die de afgelopen weken in Libanon en Irak zijn uitgebroken.

De meest voor de hand liggende bron van ontevredenheid in deze twee belangrijke Arabische staten is de endemische corruptie die zowel in Beiroet als in Bagdad heeft toegeslagen; in beide landen is dit de belangrijkste drijfveer geweest om tienduizenden demonstranten ertoe te bewegen de straat op te gaan.

De wens om een einde te maken aan de corrupte praktijken en de regeringen in Beiroet en Bagdad te dwingen tot een radicale herziening van de regeringen van hun respectieve landen is echter slechts een deel van het verhaal.

De nationale protesten die in beide Arabische staten plaatsvinden, worden ook gedreven door een brandend verlangen om een einde te maken aan de flagrante pogingen van Iran om ze de facto om te vormen tot vazalstaten van Teheran.

De pogingen van Iran om de politieke agenda in Libanon onder controle te krijgen, gaan terug tot het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw, toen Iran zijn Hezbollah-militie in het zuiden van het land oprichtte om een reeks terroristische aanslagen te lanceren tegen Israëlische troepen die in het gebied actief waren. Sindsdien heeft Hezbollah - met de steun van Iran - geleidelijk aan haar invloed in het land uitgebreid tot op het punt waar Hezbollah nu algemeen wordt erkend als de meest invloedrijke politieke organisatie van Libanon.

De Iraanse inmenging in de zaken van Irak is daarentegen van recentere datum en kan worden teruggevoerd op het sektarische geweld dat in het hele land is uitgebroken na de omverwerping van de Iraakse dictator Saddam Hoessein in 2003. Meer recentelijk heeft Iran zijn invloed in Bagdad kunnen uitbreiden door gebruik te maken van de recente campagne om ISIS te verslaan, waar de door Iran gesteunde sjiitische milities - de zogenaamde Popular Mobilisation Forces (PMF) - meevochten tegen de overwegend soennitische militanten die ISIS steunden.

Na het verslaan van ISIS zijn de PMF-milities actief gebleven in Irak, waardoor Teheran zijn invloed in Bagdad kon uitbreiden.

Nu, dankzij de vastberadenheid en moed van de anti-regeringsbetogers, ontrafelen de Iraanse plannen voor een regionale overheersing in het Midden-Oosten zich snel.

Het meest voor de hand liggende teken dat Iran onder grote druk komt te staan om zijn bezittingen in het Midden-Oosten te beschermen, is de verschijning in Bagdad van Qassem Soleimani, het hoofd van de Quds Force van de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC) van Iran. Als de man die persoonlijk verantwoordelijk is voor de export van de Islamitische revolutie van Iran naar de Arabische wereld, reisde de heer Soleimani naar Irak in een wanhopige poging om te voorkomen dat de pro-Iraanse premier van het land, Adel Abdul Mahdi, ontslag neemt.

Sinds de antiregeringsbetogers vorige maand de straat op gingen, is de heer Soleimani een frequente bezoeker van Bagdad geweest. De dag nadat de protesten begonnen, werd van M. Soleimani gemeld dat hij een vergadering met de hoogste Iraakse veiligheidsfunctionarissen in Bagdad heeft voorgezeten, een rol die normaal door de eerste minister van het land wordt vervuld. De volgende dag werden meer dan 100 mensen gedood door ongeïdentificeerde sluipschutters en leden van door Iran gesteunde milities zoals de PMF.

Helaas voor Iran heeft deze krachtige tactiek van het regering weinig indruk gemaakt op de demonstranten, ondanks het feit dat het dodental van de protesten in Irak nu rond de 250 ligt. Afgelopen vrijdag kwamen de grootste protesten in Irak sinds de val van Saddam Hoessein, met duizenden die zich in centraal Bagdad hebben verzameld. Elders vielen demonstranten het Iraanse consulaat in de sjiitische heilige stad Karbala aan, waar ze de betonnen barrières rond het gebouw beklommen alvorens de Iraanse vlag te verwijderen en te vervangen door een Irakese vlag.

Er zijn ook aanvallen geweest op PMF-milities in Nasiriyah en Diwaniyah, waar twaalf demonstranten werden gedood toen het hoofdkwartier van de door Iran gesteunde Badr-organisatie in brand werd gestoken.

In Libanon zijn er inmiddels berichten dat Hezbollahstrijders vreedzame demonstranten aanvallen terwijl Iran wanhopig probeert te voorkomen dat haar belangrijkste vertegenwoordiger in het Midden-Oosten uit zijn koers raakt.

De protesten hadden bovendien niet op een slechter moment kunnen komen voor Iran, waar de economie in een vrije val verkeert als gevolg van de brede sancties die door Washington zijn ingevoerd.

De sancties betekenen dat de ayatollahs al hebben moeten bezuinigen op de financiering van hun volmachtmilities in de Arabische wereld. Lokale demonstranten maken nu duidelijk dat hun afkeer van de Iraanse inmenging in hun zaken binnenkort het einde zou kunnen betekenen van de ambitie van Teheran om de dominante macht van de regio te worden.

Con Coughlin is de redacteur van Defensie en Buitenlandse Zaken van de Telegraaf en een bekend Senior Medewerker van het Gatestone Institute.

Vertaling door W.J. Jongman en H. Sleijster

© 2019 Gatestone Institute. Alle rechten voorbehouden. De artikelen hier afgedrukt, geven niet noodzakelijkerwijs de standpunten weer van de vertalers of van Gatestone Institute.

Bron: Middle East: The Anti-Iran Revolution is Well Underway