www.wimjongman.nl

(homepagina)

Is deze generatie de laatste generatie?

door Gary Stearman - 29 oktober 2018

()

De Olijfberg-rede in het Nieuwe Testament neemt in de harten van christenen overal ter wereld een heel bijzondere plaats in. Het speelt zich af op de Olijfberg en plaatst een dramatisch vergezicht in de geest van de lezer, omdat Jezus de vragen van zijn leerlingen over de toekomst beantwoordde. Terwijl Hij sprak, maakte Hij een opmerking die in de loop der jaren een aantal vermoedens heeft aangewakkerd. Hij zei: "Dit geslacht zal niet voorbijgaan, totdat al deze dingen vervuld zijn" (Matteüs 24:34).

Zijn proclamatie verwijst naar wat "de laatste generatie" wordt genoemd. De context van zijn profetie is van cruciaal belang. Hij spreekt tot een Joods publiek en richt zijn opmerkingen tot leden van de "vijgenboom"-natie. Dit zijn Joden van de generatie die getuige zullen zijn van gebeurtenissen die leiden tot de Grote Verdrukking, om vervolgens door te dringen tot in het midden ervan.

Zijn de Joden van onze generatie het volk waarover Jezus sprak? Om deze vraag te beantwoorden, zullen we verschillende bijbelse verzen onderzoeken die in feite de term "generatie" gebruiken.

Er is een Hebreeuwse uitdrukking in het Oude Testament die gewoonlijk vertaald wordt als "het komende geslacht". Dit idioom is ontleend aan een of andere vorm van HaDor HaAcharon. De meest directe vertaling van deze zin is "de laatste generatie".

Zoals we zullen zien, wordt de betekenis van Jezus' profetie sterk verduidelijkt door een begrip van deze zinsnede en het gemeenschappelijke gebruik ervan in het Oude Testament. Iets later zullen we op deze uitdrukking terugkomen om te laten zien hoe het naar voren wijst naar de periode van de laatste dagen.

Toen Hij tot Zijn discipelen sprak, was Jezus zich er terdege van bewust dat de betekenis van een "generatie" voor Zijn toehoorders iets mysterieus zou zijn. Maar Hij sprak in een context die voor hen betekenis had. Men kan zich voorstellen dat ze in de schaduw van een oude olijfboom zittend, terwijl ze over de Kidron-vallei staarden naar het prachtige complex van concoursen, trappen, portieken, paleizen en binnenplaatsen. Het middelpunt van hun aandacht de tempel zelf was.

De bouw van dit enorme project - beschouwd als een van de wonderen van de oude wereld - was zo'n vijftig jaar eerder begonnen! Op het moment dat Jezus sprak, zou het nog steeds bijna twintig jaar duren voor de voltooiing van het hele tempelcomplex. Tragisch genoeg zou de voltooide ontwikkeling slechts ongeveer een jaar duren voordat ze volledig werd vernietigd door de Romeinse troepen van Titus en Vespasianus in het jaar 70 na Christus.

Terwijl Jezus de innerlijke kring van Zijn volgelingen toesprak, sprak Hij over toekomstige wereldoorlogen, hongersnoden en ziekten. In deze context noemde Hij de wedergeboorte van Israël, iets wat de discipelen destijds niet konden begrijpen. Hij gaf commentaar op Daniëls profetie van de Antichrist in de tempel. Hij gebruikte de term 'grote verdrukking' om de gebeurtenissen rond de terugvoering van Israël te beschrijven. Hij sprak zelfs over Zijn wederkomst in de wolken met heerlijkheid.

Het was op dat moment dat Hij een van zijn beroemdste profetische gelijkenissen uitsprak:

"Leer van de vijgenboom deze gelijkenis: wanneer zijn tak al zacht wordt en de bladeren uitspruiten, dan weet u dat de zomer nabij is. Zo ook u, wanneer u al deze dingen zult zien, weet dan dat het nabij is, voor de deur. Voorwaar, Ik zeg u: Dit geslacht zal zeker niet voorbijgaan, totdat al deze dingen gebeurd zijn. De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen zeker niet voorbijgaan." (Matteüs 24:32- 35). Het is veilig om te zeggen dat vanaf de dag dat Hij deze uitspraak deed, tot op de dag van vandaag, de mensen nog steeds proberen te begrijpen wat Hij precies bedoelde.

WAT ZEI JEZUS?

Vandaag de dag leren de voorgangers dat Hij verwees naar de generatie die toen leefde. De langstlevende onder zijn discipelen was Johannes, die aan het eind van de eerste eeuw stierf. Onder deze vooronderstelling kon men de profetische woorden van Jezus uitrekken naar deze specifieke gebeurtenis. Dus de oorlogen, gruwelen, hongersnood, aardbevingen en grote verdrukking vonden allemaal plaats in die periode. In plaats van Zijn profetie te interpreteren als een wereldwijd fenomeen, passen ze al Zijn profetieën in in de lokale setting van het Jeruzalem van de eerste eeuw.

Het is waar dat Israël het middelpunt van de profetie is, maar de context ervan moet overeenkomen met alle andere profetieën uit het Nieuwe Testament, in het bijzonder het boek Openbaring. Daar is de profetie duidelijk globaal van omvang.

Desalniettemin wordt Zijn verwijzing naar de belangrijkste profetische generatie uit de gehele Bijbel gegeven in het beeld van een vijgenboom. Deze boom is afgebeeld als "uitspruitende bladeren", zoals in het voorjaar, wanneer het zich klaarmaakt om vruchten voort te brengen. Het punt is dat de profetische boom groeit, niet afneemt.

Dus, "deze generatie" is de "vijgenboom" generatie, en gaat vaak onder die naam. De vijgenboom is het symbool van Nationaal Israël. Een belangrijke profetie van Jeremia maakt dit glashelder:

"Zo zegt de HEERE, de God van Israël: Zoals die goede vijgen, zo zal Ik de ballingen van Juda, die Ik uit deze plaats heb weggestuurd naar het land van de Chaldeeën, kennen ten goede. Ik zal Mijn oog op hen gericht houden ten goede en Ik zal hen naar dit land doen terugkeren. Ik zal hen bouwen en niet afbreken. Ik zal hen planten en niet wegrukken. Ik zal hun een hart geven om Mij te kennen, dat Ik de HEERE ben, en zij zullen Mij tot een volk zijn en Ík zal hun tot een God zijn; want zij zullen zich tot Mij bekeren met heel hun hart." (Jeremia 24:5-7).

Hier zijn de goede vijgen de leiders van Israël. Hun hartelijke verlangde terugkeer naar het land Israël is niet een naderende vervulling van de Israëlitische terugkeer uit de Babylonische gevangenschap. Dit Schriftgedeelte voorspelt hun uiteindelijke terugkeer, wanneer zij een nieuw hart en opwekking in de Geest van de Heer zullen ontvangen.

Jeremia zegt dat ze geplant zullen worden en niet neergehaald. Zij werden in feite neergehaald in het jaar 70, en opnieuw in het jaar 135, na de opstand onder leiding van Simeon Bar Kochba. In de laatste terugvoering worden ze permanent herplant. En wat krijg je als je een vijg plant? Je krijgt een vijgenboom! Dat is Israël!

Dit is de generatie waarnaar Jezus ongetwijfeld heeft verwezen.

()

WANNEER IS DE VIJGENBOOM GEPLANT?

De donkere jaren met Israëls eerste eeuwse diaspora, begonnen eindelijk op te lichten in het jaar 1878, toen een paar Russische Joden daar pionierden in hun pogingen om "aliya" te maken (naar het land gaan), en nederzettingen te vestigen in de grimmige woestijnen en moerassen van een toenmalig desolaat Israël. Hun inspanningen en het werk van degenen die hen volgden, hebben het bewustzijn van het wereldjodendom vergroot. In 1897 werd in Bazel, Zwitserland, het eerste wereldcongres van de zionisten gehouden. Er werden plannen opgesteld om Israël terug te winnen wat in handen was van de Ottomaanse Turken.

De Eerste Wereldoorlog bracht Israël in het vizier van Britse politici en generaals. De Balfour Verklaring van 1917 beloofde Israël toegang tot hun land. Maar voordat dat kon gebeuren, werden Joden uit de diaspora gedwongen om de beledigingen van de Tweede Wereldoorlog, de Holocaust en de ravages van het internationale antisemitisme te dragen.

Na het mandaat van de Verenigde Naties van 1947 riep Israël op 14 mei 1948 de status van staat uit.

Metaforisch gezien komt Jeremia's beschrijving van het planten van de vijgenboom overeen met de moeizame restauratie van het land door Israël. Door vele moeilijkheden, oorlogen, gevechten, pogroms en de enorme obstakels als weer, droogte en financiële nood, veranderden de Joden het dorre Land tot een opmerkelijke vruchtbaarheid. In de eerste helft van de twintigste eeuw kwam de eerste aanplant van Jezus' profetie tot stand. In 1948 begonnen de bladeren van de boom uit te spruiten. Anders uitgedrukt, was de boom van nationaal Israël zodanig gegroeid dat hij als levensvatbaar en sterk werd erkend.

Israël wordt in een internationale context geplaatst in Lukas' verslag van het Olijfberg-rede:

"En Hij sprak tot hen een gelijkenis: Kijk naar de vijgenboom en naar alle bomen. Zodra ze uitlopen en u dat ziet, weet u uit uzelf dat de zomer al nabij is. Zo ook u, wanneer u deze dingen zult zien geschieden, weet dan dat het Koninkrijk van God nabij is. Voorwaar, Ik zeg u dat dit geslacht zeker niet voorbij zal gaan, totdat alles geschied is. De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen beslist niet voorbijgaan." (Lucas 21:29-32).

Hier voegt de tekst een extra toelichting toe ter verduidelijking. We moeten niet alleen naar de "vijgenboom" (nationaal Israël) kijken, maar ook naar de andere bomen. Als Israël wordt vertegenwoordigd door de vijgenboom, zouden de andere bomen als naties worden op ongeveer hetzelfde moment dat Israël een natie werd.

De recente geschiedenis laat precies dat soort van ontwikkelingen zien. In het midden van de twintigste eeuw waren de meeste van de huidige "naties" derde-wereld-enclaves en met een geletterdheid van stammen. In de dan volgende vijftig jaar zijn ze snel uitgegroeid (zowel in aantal als in vermogen) om belangrijke spelers op het wereldtoneel te worden. De volgende korte blik op het V.N. ledenbestand laat zien hoe snel hun aantal is gegroeid.

Op 25 april 1945 ontmoetten vertegenwoordigers van 50 landen elkaar in San Francisco op "The United Nations Conference on International Organization". Zij kwamen een handvest overeen, dat op 25 juni van dat jaar werd ondertekend.

In 1948 was het aantal leden gegroeid tot 58. Het jaar daarop werd Israël lid, waardoor het totale aantal vertegenwoordigde landen op 59 kwam. In 1960 was het aantal leden gegroeid tot 99. De groei zette zich in hoog tempo voort. In 1970 waren dat 127 landen. In 1980 was het aantal gestegen tot 154. In 1990 waren dat er 159. In het jaar 2000 stonden er 189 landen op de lijst.

Momenteel - en sinds 2002 min of meer stabiel - omvat het lidmaatschap van de V.N. nu 193 landen.

Hun snelle groei voldoet aan de bijbelse voorspelling dat ze "uit zouden lopen". Bomen die wegkwijnen onder de lange winter van de donkere eeuwen, feodalisme en kolonialisme zijn nu bezig met de modernisering door middel van het internationaal bankieren en hightech telecommunicatie. Real-time satelliet-transmissie en het internet hebben hen in het culturele medium van de eenentwintigste eeuw gebracht. Zoals de engel tegen de profeet Daniël zei: "Maar Gij, o Daniël, sluit de woorden en verzegelt het boek, zelfs tot het einde toe: velen zullen heen en weer reizen, en de kennis zal toenemen" (Daniël 12:4).

Net zoals Lucas' Olijfberg-rede-tekst voorspelde, hebben we nu gezien hoe de hedendaagse vermenigvuldiging van naties met ongekende snelheid uitbarstte. Hij voegde eraan toe dat, toen dit fenomeen werd waargenomen, "de zomer nabij is". De zomer is natuurlijk de tijd van het oogsten van de vruchten van de bomen. En Jezus zelf zei: "De oogst is het einde van de wereld". Hier verwijst Hij naar de voltooiing van een "tijdperk" van het Griekse woord aion. In de context spreekt Hij over de graanoogst als metafoor van het uiteindelijke oordeel. We mogen niet vergeten dat de zomer het seizoen is waarin zowel graan als fruit wordt geoogst:

"De akker is de wereld, het goede zaad zijn de kinderen van het Koninkrijk en het onkruid zijn de kinderen van de boze. De vijand die het gezaaid heeft, is de duivel; de oogst is de voleinding van de wereld en de maaiers zijn engelen. Zoals dan het onkruid verzameld en met vuur verbrand wordt, zo zal het ook zijn bij de voleinding van deze wereld:" (Matteüs 13:38-40).

Er zijn vele uitdrukkingen van de oogst als oordeel in de Dag des Heren. Een van de duidelijkste is te vinden in Micha, hoofdstuk 7:

"Wee mij, want het is mij vergaan als na de inzameling van de zomervruchten, als na de nalezing van de wijnoogst: er is geen tros om te eten." (Micha 7:1).

Micha drukt hier dezelfde gedachte uit als Jezus in zijn beroemde rede. Hij spreekt als de klagende stem van het nationale Israël ten tijde van het oordeel, wanneer de kleine natie geconfronteerd wordt met de vervolging van een groots wereldsysteem tijdens de Grote Verdrukking. Wanneer de naties als bomen tevoorschijn komen, is het oogst-oordeel nabij. Dit is de generatie waarover Jezus sprak.

HADOR HAACHARON

Dit brengt ons terug naar de Hebreeuwse uitdrukking die we aan het begin van dit artikel hebben genoemd. Het is ha dor ha acharon. Het is voor het eerst te vinden in het boek Deuteronomium, in een profetie die de verspreiding van de Joden voorspelt, aangezien zij verspreid zijn over de vier hoeken van de wereld. Deze zin is te vinden in de volgende passage, waar het wordt vertaald als: "het komende geslacht".

"De HEERE zal hem voor dit kwaad afzonderen van al de stammen van Israël, overeenkomstig alle vervloekingen van het verbond dat beschreven is in het boek met deze wet. Dan zal de volgende generatie, uw kinderen, die na u opstaan, en de buitenlander die uit een ver land komt – als zij de plagen van dit land en zijn ziekten, waarmee de HEERE het getroffen heeft, zien – zeggen dat heel zijn land zwavel en zout, een brandplek, is; dat het niet wordt bezaaid, er niets op groeit en er geen enkel gewas opkomt, zoals bij de omkering van Sodom en Gomorra, Adama en Zeboïm, die de HEERE omgekeerd heeft in Zijn toorn en in Zijn grimmigheid – dan zullen alle volken zeggen: Waarom heeft de HEERE dit gedaan met dit land? Wat betekent deze grote ontbranding van Zijn toorn? Dan zal men zeggen: Omdat zij het verbond van de HEERE, de God van hun vaderen, dat Hij met hen gesloten had toen Hij hen uit het land Egypte leidde, verlaten hebben. Zij zijn andere goden gaan dienen en hebben zich daarvoor neergebogen, goden die zij niet kenden en die Hij hun niet toebedeeld had. Daarom is de toorn van de HEERE ontbrand tegen dit land en brengt Hij daarover al deze vervloekingen die in dit boek beschreven zijn. En de HEERE heeft hen uit hun land weggerukt, in toorn, in grimmigheid en in grote verbolgenheid, en Hij heeft hen weggeworpen in een ander land, zoals het op deze dag is. De verborgen dingen zijn voor de HEERE, onze God, maar de geopenbaarde dingen zijn voor ons en onze kinderen, tot in eeuwigheid, om al de woorden van deze wet te doen." (Deut. 29:21-29).

Dit is de profetie van de volledige verspreiding van Israël. Na jaren van ongehoorzaamheid haalt het verbond met de Heer door Abraham hen eindelijk in. De generatie die hier aan de orde komt, is de generatie waarmee we het meest vertrouwd zijn. Het begon met de diaspora van 135 na Christus en twee millennia van verlatenheid. Het land Israël werd een boomloze, moerassige, door droogte geteisterde woestijn. Het was een getuigenis van joodse ongehoorzaamheid. Velen dachten dat ze er voor altijd doorheen zaten..... opzij gezet om anderen de leiding te zien nemen over de oude beloften die aan de twaalf stammen waren gedaan. Men geloofde algemeen dat hun verzaking van dat verbond een permanente ballingschap betekende.

Hier hebben we een profetie van het hedendaagse Israël, geteisterd door zonde en tijd, is zijn volk verspreid en veracht. De generatie die hier wordt genoemd is de generatie die nu in het proces van terugkeer is om het land te herstellen. Zoals we hebben gezien, is de eerste fase van dit herstel al begonnen. Deze passage verwijst duidelijk naar wat "de komende generatie" wordt noemt. Op het eerste gezicht lijkt het te gaan om een onbepaalde toekomstige generatie. In feite verwijst het duidelijk naar de laatste generatie.

Het is heel belangrijk om te begrijpen dat ha dor ha acharon net zo gemakkelijk te vertalen is als "de laatste generatie", want het woord acharon betekent "achterste, laatste in orde, laatste van een serie" of gewoon "laatste". Het is duidelijk dat deze profetie verwijst naar de laatste generatie - de generatie die terugkomt om Israël voor te bereiden op het koninkrijkstijdperk.

DE VOLGENDE GENERATIE

Andere variaties van deze uitdrukking zijn ook te vinden in het kader van de hedendaagse herstel van Israël. Psalm 48 biedt een uitstekend voorbeeld van de herplaatsing van de "laatste generatie" in een profetische context. Deze Psalm is gericht op de berg Sion, de tempelberg. Het opent met een koor van lofprijzing voor Jeruzalem en de Heilige Berg:

"Een lied, een psalm, van de zonen van Korach. De HEERE is groot en zeer te prijzen, in de stad van onze God, op Zijn heilige berg. Mooi van ligging, een vreugde voor heel de aarde, is de berg Sion aan de noordzijde, de stad van de grote Koning! God is in haar paleizen; Hij is er bekend als een veilige vesting. Want zie, koningen hadden zich verzameld, zij waren samen opgetrokken. Zodra zij de stad zagen, waren zij verbijsterd, zij werden door schrik overmand, zij haastten zich weg. Huiver greep hen daar aan, smart als van een barende vrouw. Met een oostenwind breekt U de schepen van Tarsis stuk. Zoals wij het gehoord hadden, zo hebben wij het gezien in de stad van de HEERE van de legermachten, in de stad van onze God: God zal haar stand doen houden tot in eeuwigheid. Sela O God, wij gedenken Uw goedertierenheid in het midden van Uw tempel. Zoals Uw Naam is, o God, zo is Uw roem, tot aan de einden der aarde; Uw rechterhand is vol gerechtigheid. Laat de berg Sion zich verblijden; laat de dochters van Juda zich verheugen omwille van Uw oordelen. Ga rondom Sion en loop eromheen, tel haar torens, richt uw hart op haar vestingwal, kijk nauwkeurig naar haar paleizen om het aan de volgende generatie te vertellen. Want deze God is onze God, eeuwig en altijd; Híj zal ons leiden tot de dood toe." (Psalm 48:1-15).

In deze woorden kan er geen twijfel over bestaan dat Jeruzalem en de Tempelberg het middelpunt zijn van het verlossingsplan van de Heer voor de lange termijn. Deze Psalm opent met lofprijzing voor de stad van God en sluit af met een bevel aan Israël: Verspreid het nieuws van Israëls herstel naar de hele wereld. Het gebruikt een variant van de "komende generatie" zin uit Deuteronomium 29.

In vers zeven vinden we een profetie over de "schepen van Tarsis". Het zijn de handelaars van de westerse wereld. In een monumentale slag van diplomatieke verraad probeerden ze de schepen van Joden te blokkeren die, na de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust, naar Israël terugkeerden. Maar ze werden verslagen.

Hier worden de leiders van Israël aangespoord om de Heilige Berg, "Sion" genaamd, te overzien en de belangrijkste kenmerken en fundamenten ervan te markeren. Dit is precies wat de moderne Israëliërs hebben gedaan, sinds de vroegste dagen dat Israël in het Land werd herplant. Maar let op de afsluitende verwijzing, die we hierboven hebben benadrukt.

Hier is de zinsnede "naar de volgende generatie" een vertaling van het Hebreeuws l'dor acharon. Opnieuw vinden we de term acharon, wat "laatste van een orde" betekent, of gewoon "laatste". Dit is een verwijzing naar de generatie die terug zou keren naar Israël, met de verantwoordelijkheid voor het in kaart brengen en restaureren van de oude Tempelberg. Het is de "laatste generatie".

De politieke obstakels voor hun taak zijn formidabel, maar toch hebben ze een langzame maar significante vooruitgang geboekt in de richting van de oprichting van de Tempel. In juni 2005 riep het onlangs gerestaureerde Sanhedrin zelfs op tot de voorbereiding van een geprefabriceerde tempel die snel op de berg kon worden opgebouwd.

DUISTERE UITSPRAKEN

Psalm 78 biedt nog een verwijzing naar de laatste generatie. Hier wordt het gegeven in de context van de huidige geestelijke toestand van Israël. De Geest van de Heer wordt getoond die hun leiding geeft, ondanks hun voortdurende ongeloof:

"Een onderwijzing van Asaf. Mijn volk, neem mijn onderricht ter ore, neig uw oor tot de woorden van mijn mond. Ik wil mijn mond met spreuken opendoen en van aloude verborgenheden doen overvloeien, die wij gehoord hebben en weten en onze vaders ons verteld hebben. Wij zullen ze niet verbergen voor hun kinderen, maar aan de volgende generatie de loffelijke daden van de HEERE vertellen, Zijn kracht en Zijn wonderen, die Hij gedaan heeft. Want Hij heeft een getuigenis ingesteld in Jakob, een wet vastgesteld in Israël; die heeft Hij onze vaderen geboden om ze hun kinderen bekend te maken, opdat de volgende generatie ze zal kennen, de kinderen die geboren zullen worden, en zij opstaan en ze weer aan hun kinderen vertellen; zodat zij hun hoop op God stellen en Gods daden niet vergeten, maar Zijn geboden in acht nemen, en niet worden als hun vaderen: een opstandige en ongehoorzame generatie, een generatie die zijn hart niet richtte op God en van wie de geest niet trouw was aan God." (Psa. 78:78).

In de verzen hierboven hebben we twee voorvallen met de zinsnede 'het komende geslacht' benadrukt. In het Hebreeuws zijn deze twee zinnen identiek. Ze zijn opnieuw vertaald uit l'dor acharon [iurjt rusk]. We hebben deze zinsnede geïdentificeerd als een verwijzing naar "de laatste generatie". Merk op dat de Heer een hartstochtelijk beroep doet op deze laatste generatie. Hij vraagt hen te luisteren en de oude woorden van de Schrift te begrijpen. Daar zullen ze "duistere uitspraken" vinden. Dat wil zeggen, ze moeten de Schriften doorzoeken naar de verborgen, innerlijke betekenissen die Gods plan voor hen zal verlichten. Dit zouden vooral de Messiaanse profetieën zijn, die voor Israël al vele generaties lang verborgen zijn.

Nu, in deze "laatste generatie" worden ze aangespoord om dieper te kijken, zodat ze voorbereid zijn op datgene wat, vanuit hun perspectief, binnenkort zal komen.

()

DE RESTAURATIE VAN SION

Er is nog een andere verwijzing naar de laatste generatie, die dezelfde Hebreeuwse term gebruikt. Het staat in Psalm 102. En weer verwijst deze Psalm naar het herstel van Sion. Merk op dat het spreekt van de bouwstenen ("stenen") in de oude architectuur van Sion. In feite is de wederopbouw van Sion het hart van deze profetie. Het begint als het gebed van een heilige, overweldigd door schijnbaar onoverwinnelijke moeilijkheden. De titel zegt dat precies: "Een gebed van een ellendige, wanneer hij bezweken is en zijn klacht uitstort voor het aangezicht van de HEERE."

Dan begint het oprecht:

"Een gebed van een ellendige, wanneer hij bezweken is en zijn klacht uitstort voor het aangezicht van de HEERE. HEERE, luister naar mijn gebed, laat mijn hulpgeroep tot U komen. Verberg Uw aangezicht niet voor mij; neig Uw oor tot mij op de dag van mijn benauwdheid; op de dag dat ik roep, verhoor mij spoedig. Want mijn dagen zijn als rook vervlogen, mijn beenderen zijn uitgebrand als een haard. Mijn hart is geslagen en verdord als gras, zodat ik vergeten heb mijn brood te eten. Mijn beenderen kleven aan mijn vlees door mijn luide zuchten. Ik lijk op een kauw in de woestijn, ik ben geworden als een steenuil te midden van de puinhopen. Ik lig wakker, ik ben geworden als een eenzame mus op het dak. Mijn vijanden honen mij de hele dag; wie tegen mij razen, gebruiken mijn naam als een vloek. Want ik eet as als brood, wat ik drink, meng ik met tranen, vanwege Uw gramschap en Uw grote toorn, want U hebt mij opgetild en weer neergeworpen. Mijn dagen zijn als een langer wordende schaduw en ík verdor als gras. Maar U, HEERE, U blijft voor eeuwig, de gedachtenis aan U van generatie op generatie. Ú zult opstaan, U zult Zich ontfermen over Sion, want de tijd om haar genadig te zijn, want de vastgestelde tijd is gekomen. Want Uw dienaren zijn haar stenen goedgezind en hebben medelijden met haar gruis. De heidenvolken zullen de Naam van de HEERE vrezen, alle koningen van de aarde Uw heerlijkheid, wanneer de HEERE Sion heeft opgebouwd, in Zijn heerlijkheid verschenen is, Zich gewend heeft tot het gebed van de allerarmsten, en hun gebed niet heeft veracht. Dit wordt beschreven voor de volgende generatie. Het volk dat geschapen wordt, zal de HEERE loven." (Psalm 102:2-19).

Het zou moeilijk zijn om een profetie te vinden die zo duidelijk en specifiek is als deze. De wederopbouw van Sion is het lot van "de komende generatie", met andere woorden, de laatste generatie. Opnieuw vinden we de bekende Hebreeuwse uitdrukking, l'dor acharon. Toen Jezus zijn discipelen vertelde: "Dit geslacht zal niet voorbijgaan, totdat al deze dingen vervuld zijn", sprak Hij over het geslacht van de "vijgenboom" en "alle bomen".

ONDERGANG VAN DE ANTICHRIST

Er is nog een verwijzing naar de laatste generatie die lijkt te verwijzen naar de Antichrist. In feite legt het een vloek op hem:

"O God van mijn lofzang, zwijg niet. Want de mond van de goddeloze en de mond van bedrog zijn tegen mij geopend, met valse tong hebben zij met mij gesproken. Met hatelijke woorden hebben zij mij omringd, ja, zij hebben mij zonder reden bestreden. Voor mijn liefde klagen zij mij aan, maar ik was steeds in gebed. Zij hebben kwaad over mij gebracht in plaats van goed, en haat in plaats van mijn liefde. Stel een goddeloze over hem aan en moge de satan aan zijn rechterhand staan. Wordt hij geoordeeld, laat hij als schuldige uitgaan en laat zijn gebed tot zonde zijn. Laten zijn dagen weinig zijn en laat een ander zijn ambt nemen. Laten zijn kinderen wezen worden en laat zijn vrouw weduwe worden. Laten zijn kinderen overal rondzwerven en bedelen en ver van hun verwoeste plaatsen voedsel zoeken. Laat de schuldeiser beslag leggen op al wat hij heeft, en laten vreemden zijn arbeid plunderen. Laat hij niemand hebben die hem goedertierenheid bewijst, laat er niemand zijn die zijn wezen genadig is. Laten zijn nakomelingen uitgeroeid worden, laat hun naam uitgewist worden in de volgende generatie." (Ps. 109:1-13).

De profetie tegen deze 'goddeloze man' is duidelijk gericht op de laatste dagen en het Huis van David, dat hier wordt beschuldigd van het zijn van Gods tegenstanders ondanks Zijn liefde voor hen. Vrijwel elke profetie van de Antichrist laat zien dat hij door Satan in staat wordt gesteld, en dat is hier zeker het geval.

Deze profetie is ook in overeenstemming met vele anderen en laat zien dat hij volledig verslagen zal worden. Maar hier wordt zelfs zijn nageslacht vervloekt. Hun namen zullen worden verwijderd uit het Boek van het Leven "in de volgende generatie". Nogmaals, de Hebreeuwse bron van deze zin geeft aan dat het de laatste generatie is die bedoeld is.

Als men kan zeggen dat de bladeren van de vijgenboom in 1948 zijn voortgekomen uit de Israëlische staat, dan is deze generatie nu zeventig jaar oud. Natuurlijk kan niemand zeker zijn van de werkelijke geboortedatum van de laatste generatie, maar Israël wordt terecht "Gods uurwerk" genoemd. Dit is niet zonder reden waar. Want als Israël in haar eigen Heilige Land is, beginnen er wonderbaarlijke dingen te gebeuren.

Jaren van droogte hebben nu plaatsgemaakt voor bloei. Israël is het Californië van het Midden-Oosten, met een export van groenten en fruit die Europa gevoed houdt. Met Israëlische technologie en uitvindingen is het de wereldleider. Helaas voorspelt de Schrift een reeks oorlogen daar, gevolgd door de opkomst van de Antichrist. Aan de heldere kant, door de profetieën van de Bijbel, kunnen we nu de mars van Israël zien naar de oprichting van het Koninkrijk der Hemelen.

Er bestaat nauwelijks twijfel over dat we getuige zijn van de omstandigheden rond de eerste restauratie van Zion. We moeten daarom in de laatste generatie leven.

Bron: Is This Generation the Last Generation? - The Prophecy Watchers