www.wimjongman.nl

(homepagina)

Het keerpunt

()

Als u überhaupt aandacht hebt besteed aan de recente ontwikkelingen in het Midden-Oosten (en als u websites als deze bezoekt), weet u dat zowel Rusland als Iran gestaag een grote militaire aanwezigheid in Syrië hebben opgebouwd, een militaire aanwezigheid die tot aan de deur van Israël leidt. Daarnaast zijn de in Syrië gestationeerde Israëlische strijdkrachten (IDF) en Iran betrokken geweest bij een aantal relatief beperkte, maar zorgwekkend escalerende confrontaties die veel mensen zenuwachtig beginnen te maken.

Ik zal hier niet de tijd nemen om de details van die schermutselingen (ik verwijs u naar Commentaar-vermeldingen bij 19/2, 16/4 en 14/5 van dit jaar voor de details) te herhalen, maar neem maar aan dat het er heel erg op lijkt dat we nu officieel in de aanloop zitten naar de bijbelse vuurzee geschetst in Ezechiël 38-39, oftewel de slag van Gog en Magog.

De zekering is in werking.

Natuurlijk, die zekering zal doorbranden bij een gehalte ingesteld door een soevereine God -een gehalte dat perfect geschikt is om zijn volmaakte wil uit te voeren. Maar net als elk type zekering van welk type explosief apparaat ook, zal deze zekering niet onbeperkt blijven.

Zekeringen werken zo niet.

Zoals je zou verwachten, hebben de gebeurtenissen van de afgelopen maanden in het land dat vroeger bekend stond als Syrië, legioenen van profetieliefhebbers hun hysterische schreeuwers- om te luisteren naar hun praat zou je gaan denken dat de strijd van Gog en Magog nu elke dag zou kunnen komen. En aangezien veel studenten van de Bijbelse profetieën (deze schrijver inbegrepen) geloven dat de Opname moet voorafgaan aan de vervulling van Ezechiël 38-39, hebben de wachters over de hele linie de alarmbel geluid en schreeuwden het van de daken.

Hoewel Ezechiël 38-39 de laatste tijd door de gebeurtenissen in het Midden-Oosten, met name in Rusland, Iran en Turkije, een hot topic is geworden, valt het me op dat de strijd van Gog en Magog voor veel gelovigen niet veel meer is dan een bijzonder vreemd stukje van de profetische legpuzzel - eentje die hier zou kunnen passen, maar er dan weer naar een andere plek zou kunnen gaan. Het lijkt erop dat maar weinig mensen ooit discussiëren over het ware doel of de aard van deze monumentale gebeurtenis, maar er liever over glimlachen alsof het weinig meer is dan een quizzical profetische markering - iets waarvan de profetie-verslaafden verplicht waren om het ergens in te schuiven in hun geïllustreerde Verdrukkingsgrafieken en -tijdlijnen, samen met de Opname, het verbond van Daniël 9:27, de gruwel der verwoesting, de heerschappij van de antichrist, en de wederkomst.

Sinds ik in februari 2012 ben begonnen met het schrijven van artikelen voor deze website, ben ik er op de een of andere manier in geslaagd om te voorkomen dat ik veel schrijf over de strijd van Gog en Magog, deels omdat de timing ervan in relatie tot de Verdrukking zelf en de Opname enigszins controversieel is, en ik denk dat ik het gevoel had dat ik geen wereldschokkende inzichten had om bij te dragen aan het gesprek. Maar de recente focus op Ezechiël 38-39 heeft me aan het denken gezet, en ik voelde dat het de moeite waard zou kunnen zijn om een stapje terug te doen en iets breder te kijken naar waar de strijd van Gog en Magog over gaat. In het proces waarin ik met u een beetje bijbels delicatesse wil delen, merkte ik onlangs dat het recht voor mijn ogen had gestaan voor vele jaren en dat heeft me nog meer overtuigd dat de Opname plaats moet vinden vóór de voltooiing van de strijd.

In een verwante noot, dacht ik dit artikel als kans te gebruiken om mijn twee shekels op de populaire theorie te zetten dat de aanval door de zogenaamde binnen-ring landen onmiddellijk rond Israël, die in Psalm 83 wordt beschreven, eerst zal komen, en op een latere datum door de buiten-ring landen wordt gevolgd die in Ezechiël 38-39 worden beschreven. Deze theorie werd ongeveer 10 jaar geleden populair gemaakt door de heer Bill Salus, en wordt vaak het Salus-scenario genoemd. Hoewel ik de mijnheer Salus liefheb en respecteer als broeder in Christus en medestudent van Gods Woord, geef ik toe dat ik al lang een paar problemen heb met zijn theorie en ik dacht met alle huidige focus op Gog en Magog dat dit een goed moment om het uit te spreken.

Zichtbaar maken en zoeken

Om een iets beter begrip te krijgen van de aard en het doel van de strijd van Gog Magog, moeten we terug naar het kruis. We weten dat God na Golgotha een gedeeltelijke verharding aan Israël heeft opgelegd vanwege hun collectieve afwijzing van Christus, waardoor het mogelijk werd dat de niet-Joden in hun Nieuwe Verbond werden geënt (Rom. 11). Het Griekse woord vertaald met "verharding" is porose (hardheid van hart, stompzinnigheid). In de afgelopen twee millennia heeft God het Joodse volk op de meest stompzinnige manier gehard, die men zich kan voorstellen, dat hun God Zijn beloften nakwam en Zijn genade en barmhartigheid tot hen uitsprak in de vorm van hun voorspelde Messias, die zij verwierpen en als een gewone misdadiger hebben geëxecuteerd. En als je het onderwerp Jesjoea Ha'Masjiach (Jezus de Messias) met veel Joden aan de orde stelt, zul je snel zien wat ik bedoel.

Als God iemand verhardt, rommelt Hij er niet mee.

De apostel Paulus legt uit dat de duur van deze verharding beperkt is, en door God gesteld is tot slechts de duur van een bepaalde gebeurtenis:


Want ik wil niet, broeders, dat u geen weet hebt van dit geheimenis (opdat u niet wijs zou zijn in eigen oog), dat er voor een deel verharding over Israël is gekomen, totdat de volheid van de heidenen is binnengegaan.
(Romeinen 11:25 / nadruk toegevoegd)


Ik heb dit al eerder aangeroerd, maar ik ben er volledig van overtuigd dat dit idee van de volheid van de heidenen die binnenkomen zal niets anders kan zijn dan een verwijzing naar de voltooiing van de kerkperiode bij de Opname. U zult me nooit van iets anders kunnen overtuigen - ik ben ervoor verloren en kan het niet op een andere zinnige manier interpreteren.

Oke, dus dit is wat er zal gebeuren na de Opname: de verharding voor de Joden zal worden verwijderd. Dit is het idee dat ik een beetje wil verkennen, en om dit te doen gaan we naar het boek Ezechiël.

In hoofdstuk 38 verwijst God naar enkele van de volken die als een overstroming tegen Israël zullen opkomen, en beschrijft Hij hoe Hij hen in het oordeel zal vernietigen. En dat niet alleen, maar meerdere malen in dit en het volgende hoofdstuk spreekt God over waarom hij dit zal doen:


U zult als een wolk optrekken tegen Mijn volk Israël om het land te bedekken. Het zal gebeuren in later tijd. Dan zal Ik u over Mijn land doen komen, zodat de heidenvolken Mij kennen, wanneer Ik door u, Gog, voor hun ogen geheiligd word.

[...]

Zo zal Ik Mijn grootheid tonen en Mij heiligen en voor de ogen van vele heidenvolken bekend worden. Dan zullen zij weten dat Ik de HEERE ben.

(Ezechiël 38:16, 23 HSV / nadruk toegevoegd)


Hij zal zijn heilige naam heiligen door wat hij doet met de Gog en Magog-coalitie die zijn oogappel aanvalt, en de hele wereld zal weten wie het heeft gedaan.

En dat omvat ook zijn oogappel:


Ik zal Mijn heilige Naam te midden van Mijn volk Israël bekendmaken en Mijn heilige Naam niet langer laten ontheiligen. Dan zullen de heidenvolken weten dat Ik de HEERE ben, de Heilige in Israël.
(Ezechiël 39:7 HSV / nadruk toegevoegd)


God blijft dit idee zowel in hoofdstuk 38 als in hoofdstuk 39 steeds weer oppakken, dus het moet belangrijk zijn:


Ik zal Mijn heerlijkheid onder de heidenvolken laten blijken. Alle heidenvolken zullen Mijn oordeel zien dat Ik geveld heb, en Mijn hand, die Ik op hen gelegd heb. Dan zullen zij die van het huis van Israël zijn, weten dat Ik, de HEERE, hun God ben, vanaf die dag en daarna. Dan zullen de heidenvolken weten dat zij die van het huis van Israël zijn, om hun ongerechtigheid in ballingschap zijn gegaan. Omdat zij Mij ontrouw waren, verborg Ik Mijn aangezicht voor hen en gaf Ik hen in de hand van hun tegenstanders, zodat zij allen door het zwaard vielen. Overeenkomstig hun onreinheid en overeenkomstig hun overtredingen heb Ik met hen gehandeld en Ik heb Mijn aangezicht voor hen verborgen.
Daarom, zo zegt de Heere HEERE: Ik zal nu een omkeer brengen in de gevangenschap van Jakob, Ik zal Mij ontfermen over heel het huis van Israël en Ik zal het opnemen voor Mijn heilige Naam. Zij zullen hun schande moeten dragen, en heel hun trouwbreuk, die zij tegenover Mij gepleegd hebben toen zij onbezorgd in hun land woonden en er niemand was die hun schrik aanjoeg. Wanneer Ik hen uit de volken terugbreng en hen bijeenbreng uit de landen van hun vijanden, zal Ik door hen voor de ogen van veel heidenvolken geheiligd worden. Dan zullen zij weten dat Ik, de HEERE, hun God ben, omdat Ik hen onder de heidenvolken in ballingschap voerde, maar hen ook weer verzamelde in hun land en niemand van hen daarginds nog liet achterblijven. Ik zal Mijn aangezicht niet meer voor hen verbergen, wanneer Ik Mijn Geest over het huis van Israël heb uitgestort, spreekt de Heere HEERE.

(Ezechiël 39:21-29 HSV / nadruk toegevoegd)


In feite begint Ezechiël in het vorige hoofdstuk met dit thema en verwijst daarbij duidelijk naar het komende Duizendjarige Rijk:


En spreek tot hen: Zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik ga de Israëlieten nemen uit de heidenvolken waarheen zij gegaan zijn. Ik zal hen van rondom bijeenbrengen en hen naar hun land brengen. Ik zal hen tot één volk maken in het land, op de bergen van Israël. Zij zullen allen één Koning als koning hebben. Zij zullen niet langer als twee volken zijn, en niet langer nog in twee koninkrijken verdeeld zijn. Dan zullen zij zich niet meer verontreinigen met hun stinkgoden en met hun afschuwelijke afgoden en met al hun overtredingen. Ik zal hen verlossen in al hun woongebieden, waar zij gezondigd hebben, en Ik zal hen reinigen. Dan zullen zij een volk voor Mij zijn en Ík zal een God voor hen zijn.
En Mijn Knecht David zal Koning over hen zijn. Voor hen allen zal er één Herder zijn. Zij zullen in Mijn bepalingen wandelen en Mijn verordeningen in acht nemen en die houden. Zij zullen wonen in het land dat Ik aan Mijn knecht, aan Jakob, gegeven heb, waarin uw vaderen gewoond hebben. Zij zullen daarin wonen, zij met hun kinderen en hun kleinkinderen, tot in eeuwigheid, en Mijn Knecht David zal tot in eeuwigheid hun Vorst zijn. Ik zal met hen een verbond van vrede sluiten. Het zal een eeuwig verbond met hen zijn, Ik zal hun een plaats geven en hen talrijk maken, en Ik zal Mijn heiligdom in hun midden zetten tot in eeuwigheid. Mijn tabernakel zal bij hen zijn, Ik zal een God voor hen zijn en zíj zullen een volk voor Mij zijn. Dan zullen de heidenvolken weten dat Ik de HEERE ben, Die Israël heiligt, wanneer Mijn heiligdom voor eeuwig in hun midden zal zijn.
(Ezechiël 37:21-28 HSV / nadruk toegevoegd)


Hoewel dit proces van Israël en de "heidenen", die zonder twijfel weten dat God de HEERE is wat zijn uiteindelijke vervulling zal krijgen in het Duizendjarige Koninkrijk, zal het beginnen met Gods wonderbaarlijke interventie namens zijn volk in de strijd van Gog en Magog. Zowel de Joden als de volken van de wereld zullen zien wat God heeft gedaan om Zijn volk te redden, en zij zullen allemaal weten dat Hij de HEERE is, de God van Israël.

En je rommelt niet met Hem. Of met zijn volk.

Als gevolg van de overtredingen van Israël heeft God zijn gezicht voor hen verborgen (Ezechiël 39:23-24), of tijdelijk zijn aandacht van hen afgewend - en zo is het gebleven gedurende de laatste tweeduizend jaar. Maar hier is dat kleine bijbelse delicatesse waarop ik eerder op zinspeelde dat op de een of andere manier erin is geslaagd om onder mijn bijbelse radar te vliegen al die jaren. Let goed op wat God zegt in Ezechiël 39:29 hierboven, nadat Hij Israël redt van de Gog/Magog-coalitie:

"Ik zal mijn gezicht niet meer voor hen verbergen."

Ik heb dit vers duizend keer gelezen, en het raakte me nooit. Tot nu toe.

Nadat God de hele Gog/Magog bende opsluit in een kluis, is een geheel nieuw spel begonnen.

Dat is wat God de afgelopen tweeduizend jaar met Israël heeft gedaan: Hij heeft zijn gezicht voor hen verborgen. De uitdrukking in het Hebreeuws wordt op verschillende manieren vertaald als 'mijn gezicht voor hen verbergen', 'mijn gezicht voor hen afwenden', 'hen de rug toekeren', 'hen afwenden', 'mijn aanwezigheid voor hen verbergen', enz. Ik geloof dat dit het fundamentele aspect is van de verharding die Hij hen na Golgotha heeft aangedaan: Hij heeft hen afgewend of is van hen afgewend - Hij heeft hen tijdelijk opzij gezet om (a) de voorwaarden van Zijn verbond met hen uit te voeren door hen te straffen voor hun ongehoorzaamheid en de hardheid van hun hart bij het verwerpen van de genade en barmhartigheid die Hij hun door hun Messias heeft betuigd, en (b) een periode in te luiden waarin Hij zijn aandacht zou richten op het enten van de heidenen in het Nieuwe Verbond dat de Messias voor Israël met Zijn bloed heeft ingesneden.

Maar volgens de profeet Ezechiël gaat dat allemaal veranderen nadat God op wonderbaarlijke wijze de coalitie van naties die tegen Zijn volk opkomt, verslaat. Nadat God de Gog/Magog-bende voedt in de grote slag, het gaat een geheel nieuw spel worden.

Hij gaat zijn gezicht niet meer voor hen verbergen.

Met andere woorden, uit dit alles blijkt dat Gods interventie in de slag om Ezechiël 38-39 na tweeduizend jaar zijn manier zal zijn om zijn gezicht, zijn aandacht, zijn aanwezigheid terug te laten keren naar Israël. Dit spreekt duidelijk tot een fundamentele verschuiving van Gods aandacht van de Gemeente terug naar Israël, waarvan Paulus zegt dat het zal plaatsvinden nadat "de volheid van de heidenen is binnengegaan".

Cha-ching. Het enige wat je nog hoeft te doen is het noemen wat het is:

Dit is het keerpunt

Ik heb al eerder gezegd dat ik van mening ben dat de strijd van Gog en Magog de bijzondere gebeurtenis is die zal markeren dat God zijn aandacht terug zal wenden naar Israël en dus logisch dat de Opname eraan moet voorafgaan als conclusie, maar op de een of andere manier heb ik tot voor kort niet opgemerkt dat Ezechiël alle bijbelse ondersteuning biedt en men moet zien dat dit in feite ook het geval is.

Nadat God Israël met macht van haar vijanden heeft bevrijd, zal Hij zich weer tot Zijn volk wenden, en Zijn volk zal zich tot hun God wenden. Zij zullen zich tot hun God wenden, maar zij zullen pas aan hun Messias worden voorgesteld nadat zij in Zijn plaats een bedrieger hebben aangenomen en nadat die bedrieger hen de wraak heeft aangedaan nadat hij eist als God te worden aanbeden. Aangezien de Joden sterk geloven dat hun Messias een sterfelijk mens zal zijn, zal dat voor hen de deal verbreken, omdat hij niet de man is, en ze zullen eindelijk beseffen dat ze zijn bedrogen. Pas dan zullen ze hun ogen beginnen te openen voor de waarheid, en uiteindelijk zullen ze kijken naar degene die ze hebben doorstoken (Zach. 12:10), en zullen ze beginnen te beseffen dat Jezus in feite precies is wie Hij zei te zijn tegen hun voorouders, voor de Romeinen hem kruisigden.

Israël zal de cirkel hebben rondgemaakt. In het begin ontvingen zij Zijn wet graag en gehoorzaamden Hem, waardoor Hij hen zegende. En Hij beriep zich op de voorwaarden van Zijn verbond met hen en vervloekte hen, om hen vervolgens weer te zegenen wanneer zij zich bekeren en tot Hem terugkeren.

Maar als God de Joden uit hun land zou verdrijven, wat Hij al meerdere malen heeft gedaan, zouden zij ook zijn heilige naam ontheiligen onder de heidenen, waarheen zij verdreven werden vanwege hun spirituele hoererij en hun algemene erbarmelijke toestand. De heidenen schudden hun hoofd en zwaaien naar hen en zeggen:

"Kijk naar die zielige verliezers. Gods volk"
Om te huilen, wat voor een droevig excuus hebben die Joden sowieso voor God?

Hun reputatie als Gods volk was in de hele oudheid bekend, maar het leek de toevallige toeschouwer keer op keer dat God verder niets met hen te maken wilde hebben. Maar door zijn machtige arm te buigen namens hen en hen bovennatuurlijk te verlossen van de grootste enkelvoudige aanval die ooit tegen hen is gelanceerd, zal God dat alles tot een einde brengen. De Joden zullen zijn heilige naam niet langer ontheiligen onder de heidenen waaronder ze verspreid zijn. Niet langer zal de naam van de God van Israël door de heidenen worden ontheiligd vanwege de zonden en hardnekkigheid van Zijn volk. Na de strijd van Gog en Magog zal de naam van de Heilige van Israël geheiligd worden, om nooit meer op zo'n manier te worden ontheiligd.

Een direct gevolg van het feit dat God zich na tweeduizend jaar weer aan Israël openbaart, is dat Israël zal proberen zijn verbondsrelatie met Hem te herstellen. Het zal worden: verbergen en zoeken - in plaats van vinden en zoeken, zo je wilt.

Nadat God Zijn gezicht aan hen gaat tonen, zullen zij Hem zoeken.

Maar de enige relatie met God die Israël ooit heeft gekend is de relatie die tweeduizend jaar geleden werd verbroken: hun Oude Verbondsrelatie.

Wanneer de Joden zien hoe de HEERE, hun God, hen op wonderbaarlijke wijze verlost uit de handen van hun vijanden, zullen zij zich helemaal haasten om hun Oude Verbondsverering voor Hem te herstellen. Het is alles wat ze weten.

( )

Maar begrijp één ding: de relatie van de Joden van het Oude Verbond met hun God en de aanbidding van hun God vereist absoluut een werkende tempel - er is geen weg daar omheen. Ze moeten in staat zijn om (a) zichzelf ritueel te reinigen en (b) het Levitische offersysteem in een tempel te herstellen. Dus zullen ze alles nodig hebben: de rode vaarzen, de priesterkleding, de werktuigen, de Kohanim... en o ja, een tempel. Daarom zullen de Joden dan eindelijk de bouw van de Derde Tempel eisen, en een grondig ingeklapte moslimwereld zal het waarschijnlijk te druk hebben met collectief met hun staarten tussen hun benen hun wonden likken om ze te kunnen stoppen.

En als mijn gok niet mis is, zal een rijzende ster op het wereldtoneel - een charismatische vredestichter - bereid zijn om hen te helpen hun droom waar te maken.

Tot hij hun ergste nachtmerrie wordt.

Ondertussen, terug in het Genadetijdperk...

Wat betekent dit allemaal voor ons, het lichaam van Christus, in het huidige Genadetijdperk? Nou, laten we eens samenvatten wat we weten:

We weten van Romeinen 11 dat toen Israël 'struikelde' door Christus als hun Messias te verwerpen, hun verwerping de deur opende voor de heidenen, die door geloof in de Messias in hun Nieuw Verbond werden ingeënt. Aldus werd de Gemeente verwekt en begon het Genadetijdperk, een periode waarin God een lichaam aan het opbouwen is van mensen die geloven in het werk van verzoening door Zijn Zoon voor hun redding. De laatste twee millennia heeft God zich dus gericht op het bouwen van de Gemeente.

Wij weten ook, dat God door hun ongerechtigheid, overtredingen, onreinheid en overtredingen, een verharding of een hardnekkigheid op Israël heeft gelegd en tijdelijk Zijn aangezicht voor hen verborgen heeft gehouden en van hen afgekeerd (Ezech. 39,23-24). Volgens Romeinen 11:25 zal dit duren tot de Opname de Gemeente van de aarde verwijdert en het Genadetijdperk ten einde komt. Dus nadat de Kerk weg is, zal God zijn aandacht weer richten op Israël om de verharding te verwijderen die Hij op hen heeft gelegd.

Dan lezen we in Ezechiël 38-39 dat God op wonderbaarlijke wijze zijn volk Israël zal redden van een vernietiging door de coalitie van Gog en Magog, en als gevolg van zijn machtige interventie namens Israël zal Hij zijn heilige naam heiligen in de ogen van Israël en de wereld, en Hij zal zijn gezicht niet langer "verbergen" voor zijn volk. Dat wil zeggen, Hij zal zijn gezicht, zijn aandacht, zijn aanwezigheid laten terugkeren naar hen.

Dit staat naar mijn mening redelijk duidelijk en ongecompliceerd in de Schrift, hoewel ik aarzel om veel verder te gaan, omdat dit tot een zekere mate van speculatie uitnodigt. Dit gezegd hebbende, denk ik echter dat het veilig is om te zeggen dat, nadat God Israël heeft gered van de coalitie van de Gog en Magog en zijn aandacht op hen heeft gericht, zij zullen proberen terug te keren naar hun Oude Verbondsrelatie met een aanbidding van hun God, en dat betekent dat zij de bouw van de Derde Tempel zullen eisen. Die moet gebouwd worden, omdat die midden in de Verdrukking bevlekt zal worden door de Antichrist (Dan. 9:27). Het is heel moeilijk om een niet bestaande tempel te bezoedelen.

Als men nu speculatie zou bedrijven, zou men kunnen speculeren dat het Verbond uit Daniël 9:27 een alomvattend vredesverdrag zou kunnen zijn dat is uitgemond in de nasleep van Gog en Magog en dat het (a) de details zou schetsen van een tweestatenoplossing om met de Palestijnen om te gaan, en (b) Israël toestemming zou geven om hun tempel te bouwen. Dit scenario zou de aftrap van de Verdrukking zelf zijn na de afsluiting van Gog en Magog, waarbij de Opname enige tijd voor of mogelijk in combinatie met deze spectaculaire climax zou plaatsvinden.

Aan de andere kant zou het verdrag van Daniël 9:27 een tweestatenoplossing kunnen zijn, uitgevoerd voorafgaand aan Gog en Magog, en nadat God optreedt namens zijn volk de Gog/Magog-coalitie verbrijzelt. Israël kan dan meer zijn zoals:

"Toestemming? We hebben geen toestemming nodig! Toe maar... probeer ons ervan te weerhouden om onze tempel te bouwen!"

En bouwen zullen ze, ook al is het verdrag uit Daniël 9:27 al van kracht. Dit scenario zou Gog en Magog kunnen bevatten in het eerste deel van de Verdrukking, met de Opname voorafgaand aan de implementatie van het verdrag en zo al ruim voordat de slag van Gog en Magog zelfs maar begint.

Vlugge splitsing: Begrijp dat de strijd van Gog/Magog niet een lange, langgerekte militaire campagne zal worden. Deze zal voordat het begint al afgelopen zijn. Zodra de Gog Magog-coalitie op Israël neerdaalt, worden ze weggevaagd door Gods hand in het oordeel. In werkelijkheid is de "strijd" van Gog en Magog bijna een verkeerde benaming - er is in feite geen strijd. Zodra deze coalitie tegen Zijn volk opkomt, verplettert God hen als een mug... SPLATS! Einde verhaal. Het is denkbaar dat dit van begin tot eind een kwestie van weken is.

Het speculatieve argument zou ook kunnen worden gemaakt dat de strijd van Gog en Magog moet komen na de Opname, want dit is Satans grootste machtsspel tot nu toe, dat hij uitspeelt tegen de Joden, gericht op het uitroeien van Israël voor eens en altijd, en een aanval met zijn eeuwige aanspraak op zijn positie als god van deze wereld - een machtsspel dat hij "verbeten" zal proberen te voeren als de "Weerhouder" weg is gegaan, als je begrijpt waar ik heen wil.

Natuurlijk is het voorgaande precies wat ik het noemde: speculatie. Welnu, als je veel van mijn artikelen hebt gelezen, weet je dat ik niet de neiging heb om veel inkt te vermorsen aan speculatie. Ik ben niet in voor sensaties en rillingen. Dat gezegd hebbende, zal ik dit echter wel zeggen:

Ik ben er volledig van overtuigd, strikt op basis van de Schrift dat het bijbels gezien geen zin heeft dat de Gemeente nog steeds aanwezig is op aarde in de nasleep van de slag uit Ezechiël 38-39.

Wanneer die strijd kan plaatsvinden, moet de Opname gewoon gebeuren vóór (of ten minste in combinatie met) de verbazingwekkende finale van de strijd van Gog en Magog. Naar mijn bescheiden bijbelse mening passen de stukken logisch gezien gewoon niet op een andere manier in elkaar. Te weten:

Ik wil niet per se hyperdogmatisch klinken over de timing van bepaalde eindtijdgebeurtenis, maar eerlijk gezegd zie ik nauwelijks in hoe je dit op een andere manier kunt verklaren zonder de platte tekst van de Schrift te minachten.

Wacht, hoe zit het met dat Psalm 83 ding?

Zoals ik al zei, de huidige gebeurtenissen in het Midden-Oosten maken het voor iedereen die er aandacht aan besteedt duidelijk dat we op weg zijn naar de strijd van Gog en Magog. Rusland en Iran knopen steeds nauwere militaire banden aan en ze maken van Syrië een halteplaats voor een aanval op Israël.

Niet alleen dat, maar een verwante gebeurtenis van profetische interesse deed zich net deze maand voor, die nauwelijks een rimpeling registreerde in de liberale mainstream media, die lijden aan een acuut geval van TDS (Trump Derangement Syndrome).

()

De 57 leden tellende Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC) hield op 18 mei in Istanbul een speciale top, bijeengeroepen door president Tayyip Erdogan van Turkije. De conferentie werd uitdrukkelijk bijeengeroepen om er bij de moslimwereld op aan te dringen zich te verenigen en Israël strenger te veroordelen en te straffen voor het doden van Palestijnse demonstranten die probeerden om delen van het veiligheidshek langs de Israëlische grens met Gaza binnen te dringen en/of te beschadigen. Hier is een citaat uit een toespraak die Erdogan op de dag van de top hield voor een groot publiek in Istanbul:

"Moslims zijn veel te druk in het oneens zijn en in gevechten met zichzelf, en ze schrikken ervoor terug wanneer ze geconfronteerd worden met hun vijanden. Sinds 1947 staat het Israël vrij om in deze regio te doen wat het wil. Ze doen waar ze zin in hebben. Maar deze realiteit kan ongedaan worden gemaakt... als we ons verenigen."

Ik laat het aan jullie zelf over om na te denken over wat Erdogan bedoelde met het woord "ongedaan maken", maar de toon van zijn opmerkingen - onafhankelijk van de hele top - druipt van de klanken van Gog en Magog:

De moslimwereld zit boordevol woede en probeert Israël te straffen, en de boodschap is dat ze zich moeten verenigen om het te doen.

En die 57 leden van de OIC omvatten natuurlijk bijna elk land dat zowel in Ezechiël 38 als in Psalm 83 wordt genoemd. Ja, maar er is meer.

In Ezechiël 38:13 wordt ons verteld dat Sheba en Dedan samen met de kooplieden van Tarsis en al hun jonge leeuwen (d.w.z. Saoedi-Arabië, de Verenigde Staten, Engeland, en waarschijnlijk nog een paar andere Amerikaanse bondgenoten) niets anders doen dan protesteren tegen wat de coalitie Gog/Magog gaat doen met Israël (of proberen te doen, moet ik zeggen). Nu, ere aan Gary Ray die in Unsealed hierop wijst, maar ondanks het feit dat het hoofdkwartier van het OIC in Jeddah, Saoedi-Arabië is, was het Saoedische Koninkrijk een opvallende afwezige in deze op de oorlogstrom slaande conferentie. Ik weet zeker dat dit niets te maken heeft met het feit dat president Trump en zijn nieuwe BFF Saoedische kroonprins Muhammed bin Salman een ongekende mate van strategische diplomatieke samenwerking aangaan. Hmmm...

Maar terwijl de wereld in de richting van de vervulling van Ezechiël 38-39 gaat, fluistert er misschien een stem in je oor:

Hé, wacht eens even... hoe zit het met dat de Psalm 83-zaak? U weet, Psalm 83... het Salus-scenario, met de landen van de binnenring en de buitenring en dat allemaal. Zou Psalm 83 niet als eerste naar voren moeten komen, wat de weg vrijmaakt voor de coalitie van de buitenringlanden in Ezechiël 38-39 om Israël zonder hen aan te vallen? Is dat niet wat we zouden moeten uitzoeken?

Met ieders aandacht plotseling gericht op Ezechiël 38-39, kunnen sommige mensen zich dan afvragen of we eerst op zoek moeten gaan naar de aanval van de zogenaamde binnenringlanden onmiddellijk rondom Israël.

Begrijp alsjeblieft dat ik niet probeer te bewijzen dat Bill Salus ongelijk heeft, want misschien heeft hij gelijk. Misschien zal eerst de aanval beschreven in Psalm 83 plaatsvinden, gevolgd door Ezechiël 38-39. Misschien komen deze twee aanvallen in golven, waarbij Ezechiël 38-39 op de hielen van Psalm 83 volgt, zodat het eigenlijk één grote aanval is. Wie weet.

Er zijn echter drie fundamentele kwesties die mij ontevreden stemmen over de argumenten voor het Salus-scenario, waarin wordt beweerd dat dit twee volledig gescheiden gevechten zijn die op twee verschillende tijdstippen worden uitgevochten door twee groepen landen die elkaar uitsluiten. Allereerst...

1. Waarom kunnen de spelers van Psalm 83 geen deel uitmaken van Ezechiël 38-39?

De enige, eenzame flits van inzicht die Bill Salus inspireerde om zijn hele theorie te ontwikkelen was het simpele feit dat alle spelers die in de aanval van Psalm 83 werden genoemd opvallend afwezig zijn in de lijst van de landen die in de aanval van Ezechiël 38-39 werden genoemd:


De tenten van Edom en de Ismaëlieten, Moab en de Hagrieten, Gebal, Ammon en Amalek, de Filistea met de bewoners van Tyrus. Ook Assyrië heeft zich bij hen aangesloten, zij zijn voor de zonen van Lot een sterke arm geweest. Selah

(Psalm 83:7–9 / nadruk toegevoegd)


De meningen lopen uiteen, maar de meesten geloven dat deze oude bevolkingsgroepen de hedendaagse naties Jordanië, Libanon, *Saoedi-Arabië, Irak, Syrië, Egypte en de Palestijnse gebieden omvatten. Sommigen (zoals Joel Richardson) betwisten Egypte, maar ik zal hier niet op dat argument ingaan.

*Opmerking: Het nauwkeurig opsporen van sommige van deze groepen is moeilijk, maar volgens sommige bronnen is het mogelijk dat de verwijzing naar de Ismaëlieten hier eerder een verwijzing naar Jemen is dan een verwijzing naar Saoedi-Arabië.

In Ezechiël 38-39 wordt echter een heel andere groep landen specifiek genoemd:


Het woord van de HEERE kwam tot mij: Mensenkind, richt uw blik op Gog, het land van Magog, de oppervorst van Mesech en Tubal, en profeteer tegen hem. Zeg: Zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik zál u, Gog, oppervorst van Mesech en Tubal! Ik zal u omkeren, Ik zal haken in uw kaken slaan en Ik zal u doen uittrekken: u, met heel uw leger, paarden en ruiters, allen uitmuntend gekleed, een grote strijdmacht met grote en kleine schilden, die allen het zwaard hanteren. Bij hen zijn Perzen, Cusjieten en Puteeërs, allen met schild en helm, Gomer met al zijn troepen, Beth-Togarma, in het uiterste noorden, met al zijn troepen, vele volken met u.
(Ezechiel 38:1–6 / nadruk toegevoegd)


Net als bij Psalm 83 lopen de meningen uiteen. Deze bevolkingsgroepen worden echter het meest typisch geïdentificeerd met Rusland, Iran, Turkije, Soedan, Libië, mogelijk Algerije en Tunesië, en mogelijk enkele van de voormalige leden van de Sovjet-Unie zoals Kazachstan, Kirgizië, Oezbekistan, Turkmenistan, Tadzjikistan, enz.

En er is niet één natie uit Psalm 83 genoemd.

Volgens het Salus-scenario kan het feit dat de binnenringlanden van Psalm 83 niet specifiek genoemd worden in Ezechiël 38 maar één ding betekenen: ze zijn verslagen door Israël en teruggedrongen in hun territorium. Ze zijn dus nog niet eens in de buurt gekomen om deel te nemen aan de aanval van Ezechiël 38-39.

Maar ik kan het niet laten om de laatste woorden van Ezechiël 38:6 op te merken: en veel mensen met jullie. Veel Engelse vertalingen lezen "volkeren" of "naties", en de grote meerderheid van de commentatoren is het ermee eens dat het Hebreeuwse woord (ammim) hier het idee gebruikt van naties.

Met andere woorden, Ezechiël noemt de landen van de buitenring bij naam, en zegt dan dat ze worden aangevuld door "vele andere naties". Nou, wie denk je dat die zouden kunnen zijn? Welke andere landen in de regio zouden volgens u graag willen deelnemen aan een massale aanval op Israël? De landen die specifiek worden genoemd in Psalm 83 en Ezechiël 38 bestrijken in principe de hele regio. Wie is er dan nog over? Moeten we geloven dat enkele Europese landen zich aansluiten bij de coalitie van de Gog en Magog? Spanje? Frankrijk? Hoe zit het met Duitsland? Misschien een paar Aziatische landen, India? China? Misschien Taiwan?

Bij nader inzien betwijfel ik of dat laatste het geval is. De mensen hier in Taiwan maken zich alleen druk om wat er in Taiwan gebeurt. Ik vermoed dat de meesten Israël niet eens op een kaart kunnen vinden.

Alle gekkigheid daargelaten, mijn punt is dit: Is het echt zo moeilijk te geloven dat die "vele andere naties" waar Ezechiël naar verwijst als een aantal (zo niet alle) van die landen uit de binnenring van Psalm 83 (die, tussen haakjes, allemaal islamitische landen zijn die Israël haten), maar dat Ezechiël ze gewoon niet bij name noemt? Waarom is dat zo'n drempel? Waarom betekent het feit dat Ezechiël "veel andere naties" noemt, maar ze onbenoemd laat, dat we de coalitie Gog en Magog moeten beperken tot de naties die hij specifiek noemde?

Waarom zijn we verplicht Ezechiëls verwijzing naar "vele andere naties" volledig af te blazen?

Voor mij heeft het geen zin. In feite heeft het voor mij net zoveel zin als het volgende:

Het vier kruisigingsonderwijs in een bijbelse interpretatie ()

Vier kruisen - Het FCSBI beweert dat door de Schrift zorgvuldig met de Schrift te vergelijken, onomstotelijk kan worden aangetoond dat Jezus niet slechts één keer gekruisigd werd, zoals traditioneel wordt onderwezen. We kunnen uit de Schrift bewijzen dat Hij in totaal vier keer gekruisigd is! Dus, stap uit uw Bijbel en volg ons langs alles als we alleen maar precies bekijken naar wat de Bijbel zegt.

In het Matteüs-verslag van de scène bij het lege graf waren Maria Magdalena en "de andere Maria" (vermoedelijk Maria de moeder van Jacobus) aanwezig (Mat 28:1). Er worden geen andere vrouwen specifiek genoemd, dus we kunnen er logischerwijs van uitgaan dat zij de enige vrouwen ter plaatse waren.

Volgens Marcus zijn Maria Magdalena en Maria de moeder van Jakobus weer bij het graf, maar deze keer worden ze vergezeld door Salomé (Marcus 16:1). Aangezien Salomé niet specifiek door Mattheüs genoemd wordt, moet dit een andere leegstaande graftombe zijn en moet dus logischerwijs een tweede kruisiging volgen, verschillend van die beschreven is in Mattheüs.

In Lucas' verslag duiken Maria Magdalena en Maria moeder van Jakobus weer op, maar deze keer worden ze vergezeld door Joanna en geen Salome (Lucas 24:10). Hoewel er wel gezegd wordt dat er "andere vrouwen" aanwezig waren, worden ze niet specifiek bij name genoemd en dus kunnen we logischerwijs aannemen dat Salome er niet in voorkomt. Dus, aangezien Salomé niet genoemd wordt en een andere vrouw Joanna wel genoemd wordt, beschrijft Lucas duidelijk een lege graf scène die verschilt van die beschreven is door zowel Mattheus als Marcus zodat hieruit logischerwijs een derde kruisiging moeten volgen.

Tot slot, in de Johannes-beschrijving van de gebeurtenissen aan het lege graf hebben we Maria Magdalena alleen (Johannes 20:1). Johannes noemt Maria de moeder van Jakobus niet, Salomé of Joanna ook niet, niemand anders. Aangezien er geen andere vrouwen specifiek worden genoemd, kunnen we logischerwijze aannemen dat Maria Magdalena alleen was, en dus kan dit duidelijk niet dezelfde gebeurtenis zijn zoals die beschreven door Matteüs, Marcus of Lucas, en we zijn gedwongen om logisch te concluderen dat uit deze lege graf scène nog een vierde kruisiging volgt.

OK, dat is genoeg. Prachtig dom, toch? Maar hoe dwaas dit ook is, dit is precies dezelfde logica die Salus hanteert om te concluderen dat de binnenringlanden van Psalm 83 geen deel kunnen uitmaken van de Ezechiël 38-39-coalitie omdat ze niet specifiek bij naam genoemd worden. Vandaar zijn conclusie dat Psalm 83 en Ezechiël 38-39 twee verschillende gevechten moeten zijn, die op twee verschillende tijdstippen worden uitgevochten en waarbij twee groepen landen betrokken zijn die elkaar uitsluiten.

Met alle respect voor de heer Salus, maar je kunt me gewoon niet overtuigen.

2. De opgegeven redenen voor de twee aanvallen sluiten elkaar niet uit.

Laten we eerst eens kijken wat die redenen zijn:


Kom, zeiden zij, laten wij hen uitroeien, zodat zij geen volk meer zijn en aan de naam van Israël niet meer gedacht wordt.
(Psalm 83:5 / nadruk toegevoegd)


De reden voor de aanval in Psalm 83 is om Israël volledig te vernietigen en de Joodse staat van de kaart te vegen, zodat ze niet meer zullen worden herinnerd. En de reden voor Gog en Magog?


Zo zegt de Heere HEERE: Op die dag zal het gebeuren dat er overleggingen in uw hart zullen opkomen en dat u een kwaad plan beramen zult. U zult zeggen: Ik zal optrekken tegen een niet ommuurd land, komen bij mensen die rustig en onbezorgd wonen, die allen zonder muur en grendel wonen en geen poorten hebben, om roof te plegen, om buit te roven, om u tegen de nu bewoonde puinhopen te keren en tegen een volk dat uit de heidenvolken verzameld is, dat vee en bezit verworven heeft, dat in het midden van het land woont. Sjeba, Dedan, de kooplieden van Tarsis en al hun jonge leeuwen zullen tegen u zeggen: Komt u om een roof te plegen? Hebt u uw strijdmacht bijeengebracht om buit te roven, om zilver en goud mee te voeren, om vee en bezit mee te nemen, om een grote roof te plegen?
(Ezechiel 38:10–13 / nadruk toegevoegd)


Het aangegeven doel van de aanval van Ezechiël 38-39 is om buit te verkrijgen. Volgens het Salus-scenario sluiten deze doelstellingen elkaar uit. Ze zijn voldoende verschillend om te kunnen concluderen dat dit twee totaal verschillende gevechten zijn.

Wederzijds exclusief? Is dit een grap? Ze gaan hand in hand! Gelooft u eigenlijk dat de binnenlanden van Psalm 83 een frontale aanval op Israël gaan doen en dan gaan zeggen:

"Een buit nemen? Nee, nee, we zijn er alleen om Israël van de kaart te vegen - we zijn er niet om iets of wat dan ook weg te nemen. Dat 'buit pakken' komt later wel. Hebben jullie nooit Psalm 83 gelezen?

Of veronderstel je dat de coalitie die Israël aanvalt in Ezechiël 38-39 op Israël zal neerdalen en zeggen:

"Vernietig Israël? Wie zei er iets over een vernietiging van Israël? We zijn er gewoon om de buit te pakken, dat is alles. O, je moet denken aan dat Psalm 83 ding - probeer eens tijd te nemen om Ezechiël 38-39 te lezen, weet je het?

Je hoeft geen vijf-sterren generaal te zijn om te begrijpen dat het veroveren van een natie en het toe-eigenen van haar rijkdom twee kanten van dezelfde medaille zijn. En niet alleen dat, maar houd even halt en denk na over wat voor verwennerij we het waarschijnlijkst hebben.

Vroeger grapte men dat Mozes de kinderen van Israël naar de enige plek in het Midden-Oosten leidde die geen olie had.

Als je het nog niet hebt opgemerkt, niemand maakt meer die grapjes.

()

Binnen het afgelopen decennium, heeft Israel een paar reusachtige deposito's van aardgas voor hun kust gevonden, hoofdzakelijk de Tamar en Leviathanstortingen (10.8 en 22 biljoen kubieke voet, respectievelijk). Deze en een aantal andere onlangs ontdekte deposito's die in totaal naar schatting 123 biljoen kubieke voet aardgas bevatten, hebben Israël het potentieel gegeven om een van de grootste energie-exporteurs in het hele Midden-Oosten te worden. Vergist u zich niet:

Plotseling zit Israël op een goudmijn - en iedereen weet het.

Vraag: Welke machtige wereldleider probeert de gas- en oliestroom door Rusland, Europa en zelfs het Midden-Oosten te beheersen?


Ik zal u omkeren, Ik zal haken slaan in uw kaken en Ik zal u doen uittrekken:

(Ezekiel 38:4a / nadruk toegevoegd)


Antw.: Put (sla)...in. Putin. Zoals in Vladimir Vladimirovich.

(En vergeef me terwijl ik mijn tong van mijn wang probeer te verwijderen...)

Als dat niet de "buit" is, wat dan wel? Meloenen uit Galië? Hier is mijn punt: Die duizelingwekkende aardgasvoorraden bevinden zich op Israëlisch grondgebied, onder de soevereine controle van een soevereine natie. Je kunt ze niet stelen zoals goud of zilver. Je kunt ze niet weghalen zoals vee of goederen. Als iemand het wil overnemen, moeten ze het heft in eigen handen nemen.

Vraag: Hoe neem je de controle over natuurlijke hulpbronnen die door een andere soevereine natie worden gecontroleerd?
Antw.: Eenvoudig: je valt die soevereine natie aan en verslaat haar.

Het lijkt duidelijk dat in dit geval, de enige manier om "een buit te nemen" uit Israël volgens Ezechiël 38-39 is "hen af te snijden van het zijn van een natie" volgens Psalm 83.

Hand in de handschoen.

3. Beide aanvallen eindigen met hetzelfde resultaat.

Geloof je me niet? Laten we vergelijken:


Bedek hun gezicht met schande, dan zullen zij, HEERE, Uw Naam zoeken. Laten zij beschaamd en door schrik overmand zijn tot in eeuwigheid, laten zij rood van schaamte worden en omkomen.
(Psalm 83:17–18)


Psalm 83 resulteert in de coalitie van aanvallende naties, en vermoedelijk de hele wereld, die zonder twijfel weten dat de HEERE, de God van Israël is, de "Hoogste over de hele aarde".

Hmm...dat klinkt vertrouwd. Waar heb ik dat eerder gehoord?


Zo zal Ik Mijn grootheid tonen en Mij heiligen, en voor de ogen van vele heidenvolken bekend worden. Dan zullen zij weten dat Ik de HEERE ben.
(Ezechiel 38:23)


O ja, dat is waar. De veldslagen beschreven in Psalm 83 en Ezechiël 38-39 eindigen blijkbaar beide bij de volken van de wereld die zonder twijfel weten dat God de HEER is. Dit is geen bewijs dat het Salus-scenario verkeerd is; het is ook geen knock-out klap. Maar het spijkert me gewoon bij:

Vraag. Als de wereld in Psalm 83 de boodschap krijgt dat God de HEERE is, en ik denk dat de Schrift duidelijk maakt dat het dat doet. Waarom zou God dan die les aan de wereld voor een tweede keer moeten herhalen in een tweede gevecht?

Het spijt me, maar ik begrijp dat gewoon niet.

En wat het Salus-scenario betreft, ik zie het gewoon niet zitten.

Het eindresultaat is dit:

ZZZZ: Als je het 38-39 scenario van Ezechiël ziet samenkomen, laat je dan niet in slaap sussen in afwachting van een andere strijd, alleen maar omdat sommige profetie-bestsellers dat zeiden.

Welke kant gaat u op?

Wanneer God op wonderbaarlijke wijze tussenbeide komt om te voorkomen dat Israël in de strijd van Ezechiël 38-39 vernietigd zal worden en de volkeren van de wereld zien dat God voor Zijn volk vecht, zal dat het keerpunt zijn.

Het keerpunt voor Israël, dat is het.

Dan zal God zijn aandacht op hen richten en beginnen met het proces om hen weer in de juiste relatie met Hem te brengen en uiteindelijk met hun Messias, Jezus Christus. En dat betekent dat Hij zijn aandacht al van de Gemeente heeft afgewend omdat Hij ons al mee naar huis heeft genomen in de Opname.

Voor de Gemeente is dat ons keerpunt. We zullen zo dadelijk veranderen, in een oogwenk, en al ons leed en verdriet op deze aarde zal tot een einde komen en onze rol als elite in het Duizendjarig Rijk zal beginnen.

En ik zou liegen als ik zei dat ik daar niet naar uitkeek.

Op persoonlijk vlak kwam ons echte keerpunt echter op het moment dat we de overtuiging voelden dat de Heilige Geest in ons hart werkte en een heilige, rechtvaardige, liefhebbende God vroegen om onze zonden te vergeven in geloof dat Zijn Zoon stierf om de straf van onze zonde te betalen en uit het graf oprees om ons de vrije gave van eeuwig leven aan te bieden.

En we bekeerden ons.

Van dood tot leven.
Van veroordeling naar verzoening.
Van slaaf zijn van de zonde, tot vrij zijn van de zonde.

In zekere zin zal de Opname een keerpunt zijn voor iedereen - we zullen gewoon niet allemaal dezelfde kant op gaan. De Gemeente draait naar het noorden, naar de hemel - we wenden ons naar een eeuwigheid van onvoorstelbare gelukzaligheid en vervulling, die we onmogelijk kunnen verdienen en zeker niet zullen verdienen. Het is een vrij geschenk, gebaseerd op ons geloof in Christus' voltooide werk van verzoening voor onze zonde.

Maar voor de miljarden die er nog over zijn, wordt dit een keerpunt van een heel andere aard. Ze zullen zich wenden tot een wereld waarin mensen worden lastig gevallen met ongekende misleiding, ongekende verwoesting en onrust. Degenen die uiteindelijk tot een reddend geloof in Christus komen, zullen moeten vasthouden aan wat zij geestelijk nog aan dierbaar leven hebben. En voor velen is dat precies wat het hen gaat kosten.

Er is dus maar één vraag die telt:

Welke kant gaat u op?

Greg Lauer / mei 2018

Bron: A Little Strength