www.wimjongman.nl

(homepagina)

Waarom Turkije de Griekse eilanden wil binnendringen

door Oezay Bulut | 28 februari 2018

Er is één kwestie waarover de regerende Turkse Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (AKP) en haar belangrijkste oppositie, de Republikeinse Volkspartij (CHP), het volledig eens zijn: dat is de overtuiging dat de Griekse eilanden bezet Turks grondgebied zijn en moeten worden heroverd. Deze vastberadenheid is zo sterk dat de leiders van beide partijen openlijk hebben gedreigd de Egeïsche Zee binnen te vallen.

Het enige conflict betreffende deze kwestie tussen die twee partijen is dat ze elkaar moeten beconcurreren om te bewijzen wie machtiger en patriottischer is, en dat ze de moed hebben om de dreiging tegen Griekenland aan te gaan. Terwijl de CHP-partij president Tayyip Erdogan van de AKP-partij ervan beschuldigt Griekenland in staat te stellen om Turkse gronden te bezetten, valt de AKP de CHP aan, dat de stichtende partij van Turkije is, dat die Griekenland toestaat de eilanden te bezetten door middel van het Verdrag van Lausanne van 1924, de Turks-Italiaanse akkoorden van 1932 en het Verdrag van Parijs in 1947, waarin de eilanden van de Egeïsche Zee als Grieks grondgebied werden erkend.

In 2016 zei Erdogan dat Turkije de Griekse eilanden "had weggegeven" die "vroeger de onze waren" en "binnen gehoorafstand", zo zei hij. "Daar zijn nog steeds onze moskeeën, onze heiligdommen," zei hij verwijzend naar de Ottomaanse bezetting van de eilanden.

Twee maanden eerder, tijdens de "Conferentie over het nieuwe veiligheidsconcept van Turkije", verklaarde Erdogan: "Lausanne... is nooit een heilige tekst geweest. Natuurlijk zullen we het bespreken, en strijden om een betere te krijgen. Vervolgens publiceerden pro-regeringsmediakanalen kaarten en foto's van de eilanden in de Egeïsche Zee, en noemden ze het gebied waarvan "Erdogan zegt dat we ze in Lausanne hebben weggegeven".

Om zijn uiteindelijke doel te bereiken, namelijk een erfenis achterlaten die verder gaat dan die van alle andere Turkse leiders, heeft Erdogan bepaalde doelstellingen vastgesteld voor het jaar 2023, wat de 100e verjaardag van de oprichting van de Turkse Republiek is, en voor het jaar 2071 dat de duizendste verjaardag van de Slag om Manzikert is, waarbij islamitische Turkse jihadisten uit Centraal-Azië in 1071 de christelijke Griekse Byzantijnse christelijke troepenmacht in het Armeense hoogland hebben verslagen.

De gedachte achter deze doelstellingen is om een nationalistische samenhang te creëren die gaat in de richting van het annexeren van meer land door Turkije. Maar om de grenzen van Turkije aan te passen, moet Erdogan het Verdrag van Lausanne wijzigen of nietig verklaren. Ironisch genoeg vertelde Erdogan, voorafgaand aan zijn tweedaagse officiële bezoek aan Griekenland in december - aangeprezen als teken van een nieuw tijdperk in de betrekkingen tussen Turkije en Griekenland - aan de Griekse journalisten dat het Verdrag van Lausanne moet worden bijgewerkt. Tijdens zijn reis, het eerste officiële bezoek van een Turks staatshoofd aan Griekenland in 65 jaar tijd, herhaalde Erdogan zijn mantra dat het Verdrag van Lausanne moet worden herzien.

( )

De Turkse president Recep Tayyip Erdogan heeft gezegd dat Turkije de Griekse eilanden "weggaf" die "vroeger de onze waren" en "binnen gehoorafstand" lagen, zo zei hij. "Daar zijn nog steeds onze moskeeën, onze heiligdommen," verwijzend naar de Osmaanse bezetting van de eilanden. (Foto door Carsten Koall/Getty Images)

De maand daarop beschuldigde Erdogan CHP-leider Kemal Kılıçdaroğlu opnieuw, dat deze partij het Verdrag van Lausanne heeft ondertekend en de eilanden tijdens de onderhandelingen heeft weggegeven. "Wij zullen onze natie hierover vertellen," zei Erdogan. Wat deze verklaring betekent, is dat Erdogan aanvaardt dat de eilanden legaal in Griekenland liggen. Maar tegelijkertijd noemt hij dit Griekse bezit van het grondgebied "een invasie" - blijkbaar omdat de eilanden zich ooit binnen de grenzen van het Osmaanse Rijk bevonden - en hij wil ze nu terug.

Intussen is de CHP net zo agressief in zijn retoriek met Kılıçdaroğlu, die in het Turkse parlement zegt dat Griekenland 18 eilanden heeft "bezet". Toen de Griekse minister van Defensie Panos Kammenos deze verklaring als "ongemakkelijk" omschreef, antwoordde de plaatsvervangend leider van CHP voor buitenlandse zaken, Öztürk Yılmaz: "Griekenland zou ons geduld niet moeten testen". Yılmaz verklaarde naar verluidt ook dat "Turkije veel meer is dan zijn regering" en dat elke Griekse minister die Turkije provoceert "met een voorhamer op het hoofd zal worden getroffen... Als [Kammenos] de geschiedenis bekijkt, zal hij vele voorbeelden hiervan zien".

De geschiedenis is in feite gevuld met voorbeelden van Turken die moorddadige aanslagen plegen op de Anatolische Grieken. In één geval werd een genocidale aanval op Griekse en Armeense christenen in Izmir in 1922 onder de aandacht gebracht, in een toespraak voor het parlement door Devlet Bahceli, hoofd van de Nationalistische Beweging Partij (MHP):

"Als zij [de Grieken] weer in zee willen vallen - als zij het gevoel hebben dat zij weer worden achtervolgd - zijn zij welkom. De Turkse natie is er klaar voor en heeft het geloof om het opnieuw te doen. Iemand moet de Griekse regering uitleggen wat er in 1921 en 1922 is gebeurd. Als er niemand is om het hun uit te leggen, weten we hoe we als een kogel boven de Egeïsche Zee moeten blijven hangen, en als een gezegende overwinning uit de hemel moeten regenen en de boodschappers van de ahl al-salib [de mensen van het kruis] opnieuw de geschiedenis moeten leren.

Ook Turkse propagandisten hebben de feiten verdraaid om te proberen Griekenland als de agressor af te schilderen. Ümit Yalim, voormalig secretaris-generaal van het ministerie van Nationale Defensie bijvoorbeeld, zei dat "Griekenland de Griekse bezette eilanden heeft omgevormd tot arsenalen en militaire voorposten die Griekenland in zijn toekomstige militaire interventie tegen Turkije zal gebruiken".

Turkse politici lijken allemaal hun eigen drijfveren te hebben voor hun obsessie met de eilanden: Traditioneel Turks expansionisme, turkificatie van de Helleense eilanden, neo-Ottomanisme en een islamtische vlaggenschip van verovering - jihad. Er zijn ook strategische redenen waarom zij de eilanden willen binnenvallen, hetgeen kan worden begrepen uit een verklaring van vice-premier Tuğrul Türkeş over de Turkse controle over Cyprus sinds 1974:

"Er is onjuiste informatie dat Turkije geïnteresseerd is in Cyprus omdat daar een Turkse samenleving bestaat... Zelfs als er geen Turken op Cyprus zouden wonen, zou Turkije nog steeds een kwestie-Cyprus hebben en het is onmogelijk voor Turkije om dat op te geven.

Dezelfde houding en mentaliteit geldt voor de Egeïsche eilanden. Hoewel Turkije weet dat de eilanden juridisch en historisch gezien Grieks zijn, willen de Turkse autoriteiten ze bezetten en turkiseren, vermoedelijk om de vernietigingscampagne tegen de Grieken voort te zetten, zoals ze dat van 1914 tot 1923 en daarna in Anatolië hebben gedaan. De verwoesting van alle overblijfselen van de Griekse cultuur die in Klein-Azië bestonden, wat een Grieks land was vóór de invasie van Turkije in de 11e eeuw, is bijna voltooid. Er zijn momenteel minder dan 2000 Grieken in Turkije over.

Gezien het feit dat Turkije Cyprus in 1974 op brute wijze is binnengevallen, mogen de bedreigingen van Turkije - aan beide zijden van het politieke spectrum - die het land momenteel uit tegen Griekenland, niet lichtvaardig door het Westen worden opgenomen. Griekenland is de geboorteplaats van de westerse beschaving. Het grenst aan de Europese Unie. Elke aanval op Griekenland moet worden beschouwd als een aanval op het Westen. Het is tijd dat het Westen, dat steeds maar zwijgt over de Turkse gruweldaden, het opneemt tegen Ankara.

Uzay Bulut is een in Turkije geboren en getogen Turkse journalist. Zij is momenteel gevestigd in Washington D.C.

Vertaling door W.J. Jongman en H. Sleijster

© 2018 Gatestone Institute. Alle rechten voorbehouden. De artikelen hier afgedrukt geven niet noodzakelijkerwijs de standpunten weer van de vertalers of van Gatestone Institute.

Bron: Why Turkey Wants to Invade the Greek Islands